7 Ιουν 2014

Κυπριακό: καλοκαιρινοί καρτσιλαμάδες



Η συνάντηση των Αναστασιάδη – Έρογλου, τη Δευτέρα 2 του Ιούνη χαρακτηρίστηκε γενικά ως “δύσκολη”, μια λέξη την οποία, προφανώς, προώθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ωστόσο, από την συνάντηση προέκυψε η απόφαση για ακόμα δύο συναντήσεις των δύο ηγετών με ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρχουν κι άλλες. Προβλήθηκε, επίσης, με αρκετή έμφαση η είδηση ότι ο κ. Αναστασιάδης προειδοποίησε τον κ. Έρογλου ότι αν  “ δεν καταθέσει προτάσεις επί όλων των θεμάτων, δεν θα δεχτεί να περάσουν στην επόμενη φάση”, εκείνη δηλαδή του πάρε δώσε. Ο ίδιος δεσμεύτηκε να δώσει προτάσεις για όλα τα θέματα. Μαζί με την μεγάλη εικόνα, η οποία είναι κατά τη γνώμη μας αυτή που περιγράψαμε, δηλαδή συνέχιση των συνομιλιών σε ανώτατο επίπεδο και σύντομα σε χρονικό διάστημα μηνών είσοδος στη φάση του πάρε δώσε, αναφέρονται και μια σειρά δυσκολίες.
Ο κ. Αναστασιάδης δεν δέχεται την εκ περιτροπής προεδρία (που είχε αποσύρει ο Χριστόφιας, και ζητά τώρα ο Έρογλου) και ο Έρογλου δεν δέχεται παραχωρήσεις στο θέμα του Βαρωσιού. Ο Αναστασιάδης ζητά νέες επιτροπές και ο Έρογλου δεν δέχεται, αλλά δέχεται να αναβιώσουν οι παλιές. Αυτά, όμως τα ζητήματα είναι γνωστά και η αντιπαράθεση σ' αυτά είναι μάλλον τα μικρά κόλπα της διαπραγμάτευσης.
Οι ηγέτες να μάθουν τις γλώσσες της χώρας μας
Θα σημείωνα με ενδιαφέρον το γεγονός ότι η συνάντηση κράτησε τρεις ώρες και οι δύο ηγέτες μιλούσαν στη γλώσσα τους. Μετά από σαράντα- χρόνια συνομιλίες μπορούν ίσως οι ηγέτες να καταλάβουν πόσο δύσκολο είναι για όσους πολίτες εργάζονται για την επαναπροσέγγιση να συνεννοηθούν και να παραγάγουν κείμενα, ή να κάνουν κοινές συνεδρίες. Ίσως το πιο παραγωγικό ΜΟΕ να σχετίζεται με την γλώσσα, τα μεταφραστικά κέντρα και άλλες διευκολύνσεις για την συνάντηση των κοινοτήτων. Φυσικά, ζητούμε να καταλάβουν, τρόπος του λέγειν, διότι ασφαλώς και είναι κατανοητό ότι οι ηγεσίες των κοινοτήτων άφησαν να καταστραφεί η δυνατότητα της γλωσσικής επικοινωνίας που είχαν οι μεγαλύτερες γενιές, ακριβώς για να μαντρίσουν η κάθε μια πιο εύκολα τα νεαρά της πρόβατα. Είναι καιρός οι πολιτικοί των δύο πλευρών να μάθουν και τις δυο γλώσσες της χώρας μας. Το ζήτημα της γλωσσικής επικονωνίας μετέτρεψε το νόμο περί συμμετοχής των Τουρκοκυπρίων στις εκλογές σε μια γελοιότητα. Βασικά, οι Τουρκοκύπριοι υποψήφιοι αρκέστηκαν σε μια παρουσίαση στο Biz -Εμείς. Δεν θα ήταν παράτολμο να υποθέσουμε ότι οι Τουρκοκύπριοι υποψήφιοι πήραν τις περισσότερες ψήφους ανά τηλεοπτικό λεπτό παρουσίας και ανά ευρώ που ξοδεύτηκε.
Και χριστιανικο- μουσουλμανικά συλλείτουργα.
Πριν λίγες μέρες, ο Μουφτής της Κύπρου λειτούργησε μαζί με ένα ιερωμένο- αντιπρόσωπο του Αρχιεπισκόπου της Κύπρου στο τέμενος Ταχτακαλά της Λευκωσίας, στην παρουσία ενός Σουηδού ιερωμένου που έπαιζε το ρόλο του παροχέα “καλών υπηρεσιών”. Η εκκλησιαστική επαναπροσέγγιση συνεχίζεται έστω και με κάποιες δυσκολίες, όπως αυτές που αντιμετώπισαν την περασμένη βδομάδα οι Μαρωνίτες. Πάντως για πρώτη φορά ακούμε ότι χριστιανοί κι Μουσουλμάνοι πιστοί προσεύχονται για τη λύση.
Και οι επιχειρηματίες στο χορό
Ένα εντυπωσιακό θα λέγαμε γεγονός είναι η συνάντηση των επιμελητηρίων Τουρκίας, Ελλάδας, Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων στη Λευκωσία. Δεν είναι η πρώτη φορά, αλλά σε αυτό δόθηκε μεγάλη δημοσιότητα και “φυσιολογικότητα”. Οι δηλώσεις του κ. Πηλείδη ήταν αρκετά αποκαλυπτικές για τις προσδοκίες τουλάχιστον του επιμελητηρίου, το οποίο βλέπει το φυσικό αέριο να διαδραματίζει στην περιοχή μας το ρόλο που διαδραμάτισε ο σίδηρος και ο χάλυβας στη δημιουργία της κοινής αγοράς στην Ευρώπη. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο σκέψης, η λύση του Κυπριακού θεωρείται αναγκαία.

Η Ελίτα σέρνει τον τηλεοπτικό χορό

Η κυρία Ελίτα στο “ μαζί στο ΡΙΚ” μάχεται να ενώσει την πατρίδα της. Στις εκπομπές της το τελευταίο διάστημα ακούονται πολλά από τα “απαγορευμένα” του “εθνικού λόγου” των Ελληνοκυπρίων. Πρόσφατα, φιλοξενούμενος ήταν ο Αλέκος Μαρκίδης, ο οποίος επιχειρούσε να σχολιάσει τα της συνάντησης Έρογλου - Αναστασιάδη. Ανάμεσα στα άλλα, κάποια στιγμή, ο κ. Μαρκίδης είπε μια πολύ γνωστή αλήθεια, την οποία πρώτη φορά ακούσαμε όμως στην τιβι. “Το Κύριο ενδιαφέρον της Τουρκίας στην Κύπρο είναι να αποτρέψει την κάθοδο της Ελλάδας στο νότιο μαλακό της υπογάστριο”. Η αγνή Ελίτα παρατηρεί: “μα ούτε καν προσπάθησε... η Ελλάδα να κάνει κάτι τέτοιο”. Και ο Μαρκίδης, αφού έκανε δυο κύκλους στον αέρα με το ένα χέρι για να ξαναπιάσει το χαμένο νήμα της κουβέντας λέει ... “μα το έκανε”... Γι’ αυτές τις δύο προτασούλες θα γράψουμε σύντομα ένα κείμενο.


Κι ένα νέο Ναυαρίνο
Ένας κύριος που τελευταία λέει ενδιαφέροντα πράγματα είναι ο . Αλέξης Γαλανός. Απογοητευμένος που δεν μπήκαν Αμερικάνοι χωρομέτρες στην νεκρή πόλη, δήλωσε ότι για να λυθεί το Κυπριακό χρειάζεται ένα “νέο Ναυαρίνο”, καταφεύγοντας σε ένα γεγονός που οι πανέλληνες προσπαθούν να κρύψουν πίσω από άλλα πιο ηρωϊκά τοιούτα...
Και πάλι η Ελίτα
Κι ενώ λογαριάζαμε να γράψουμε τον επίλογο, η κ. Ελίτα και πάλι εισήγαγε την Πέμπτη καινά δαιμόνια μέσω, αυτή τη φορά του Μακάριου Δρουσιώτη, ο οποίος παρουσιάζει σε λίγες μέρες το καινούργιο του βιβλίο που αναφέρεται στα χρόνια 74 μέχρι το θάνατο του Μακαρίου. Ο Μακάριος είπε πολλά που θα σχολιαστούν σε πολεμικούς τόνους, αλλά είναι καλά να διαβάσουμε το βιβλίο του πρώτα. Μεταξύ άλλων, όμως, είπε αυτά που είπε ο κ. Μαρκίδης για το ελάχιστο ζητούμενο από την τουρκική πολιτική που είναι να μην βρεθεί η Ελλάδα στο μαλακό της υπογάστριο. Η Τουρκία προσθέτουμε προς το παρών, μόνο με ήττα σε πόλεμο θα μπορούσε να δεχτεί είτε την μονή, είτε την διπλή Ένωση για τον απλούστατο λόγο ότι και η μια και η άλλη μεταβάλλει δραματικά τον συσχετισμό ισχύος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Η μεγάλη εικόνα του Κυπριακού είναι ότι υπάρχει μια ευκαιρία για λύση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πάμε σε λύση, έστω κι αν ο κ. Μπάιντεν ήρθε μέχρις εδώ για να μας το πει. Οι δύο πλευρές έχουν εξασκηθεί εδώ και πενήντα χρόνια να ελίσσονται γύρω από την λύση και να την αποτρεπουν. Τα συμφέροντα της μη λύσης έρχονται σε αντίθεση με τα συμφέροντα της λύσης και δημιουργούν μηδενική συνισταμένη μέχρι στιγμής.

Τέλος, μια παρατήρηση που ίσως να έχει τη σημασία της, είναι ότι, σχεδόν κάθε καλοκαίρι λίγο πριν από τις μαύρες επετείους έχουμε ένα σκηνικό κατασκευής ελπίδας με στόχο ίσως την αποτροπή τυχόν εθνικιστικών εξάρσεων.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου