3 Μαΐ 2014

Η στρατηγική «Re-focus» του Πολίτη



Τη Δευτέρα 29/4, το απόγευμα, ο Σ. Παρούτης, ο αρχισυντάκτης του Πολίτη, ακουγόταν αμυντικός στον Άστρα. Πριν δυο βδομάδες είχε επαναφέρει το θέμα της εταιρείας Focus του κ. Ζολώτα. Τότε, είχε ένα είδος θριαμβευτικού ύφους αυταρέσκειας. Όταν, όμως, τα πράγματα έφτασαν στο σημείο της τεκμηρίωσης, η υπόθεση του κ. Παρούτη φάνηκε να ξεφουσκώνει. Ήδη από την Παρασκευή 26/4, είχε αρχίσει την αναδίπλωση, όταν απέναντι στις επικρίσεις του ΑΚΕΛ ότι δεν είχε τεκμήρια, κατάφυγε σε ένα χαμηλό σημείο της κατασκευής περιρέουσας – απέδωσε την έλλειψη τεκμηρίων στο ότι μπορεί να δόθηκαν χρήματα σε ..αριστερά σωματεία. Όπως παρατήρησε και ένας σχολιογράφος στο ίντερνετ, ουσιαστικά Πολίτης παραδεχόταν ότι παραπλανούσε και παρέπεμπε σε ένα διορισμένο του Ιωνά Νικαλάου ως τεκμήριο – ή σαν την πηγή της παραπλάνησης. Οπότε, τη Δευτέρα ο κ. Παρούτης ακουγόταν κάπως αμήχανος. Είχε προηγηθεί εκείνη την ημέρα η ανακοίνωση της Γενικής Εισαγγελίας -ενδεχομένως και λόγω της προσπάθειας του ακόμα και την Κυριακή να συντηρήσει το θέμα κατασκευής περιρρέουσας στον Πολίτη της Κυριακής- η οποία, είχε θέσει διαψεύσει, αν όχι γελοιοποιήσει, για ό,ποιον παρακολούθησε τα τεκμήρια, τις «αποκαλύψεις» του κ. Παρούτη και μετέτρεπε σε κωμικό το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας στις 17 Απριλίου «Αδιαμφισβήτητα στοιχεία για χρηματοδότηση ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ. Περάστε μια βόλτα από τον εισαγγελέα». Τελικά, ο εισαγγελέας είχε βγάλει ανακοίνωση ότι τα στοιχεία ήταν ημιτελή -το είχε ήδη ξαναδηλώσει- και υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να μην οδηγήσουν πουθενά. Πήγε και το «αδιαμφισβήτητο», πήγε και ο Γενικός Εισαγγελέας.

Τί είναι η υπόθεση Focus και γιατί την επαναφέρει ο Πολίτης – ή τί θέλει να συγκαλύψει η εφημερίδα, η οποία από το 2012 αγωνίζεται να λογοκρίνει τα σκάνδαλα και τις ευθύνες των τραπεζών.
Η υπόθεση αφορά σε χρηματοδοτήσεις από την εταιρεία του εφοπλιστή κ. Ζολώτα, ο οποιος θεωρείται φίλος του κ. Βγενόπουλου, και άρα ότι διοχετεύει χρήματα, τα οποία θέλει να διακινήσει ο κ. Βγενόπουλος. Πάντως, ο τελευταίος επιμένει ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Το θέμα είναι πιο επίκαιρο, αφού ο κ. Ζολώτας φαίνεται να πήρε εκατοντάδες εκατομμύρια δάνεια, των οποίων οι εξασφαλίσεις δεν ήταν επαρκείς – ο Βγενόπουλος ισχυρίζεται ότι τότε ήταν, αλλά μετά έχασαν την αξία τους. Οπότε, η εστίαση εκεί έχει να κάνει και με μια ενδεχόμενη διαδικασία ενάντια στον κ. Βγενόπουλο και τον κύκλο του. Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι, αφού δεν υπάρχει απόφαση για τον κ. Βγενόπουλο η κατηγορία ενάντια στον κ. Ζολώτα είναι μετέωρη. Διότι κατά τα άλλα η εταιρεία είναι νόμιμη και κάνει εμβάσματα νόμιμα. Και αυτό το οποίο έριξε στον κυπριακό δημόσιο διάλογο ο κ. Βγενόπουλος με την παρέμβαση του μέσω Σίγμα, ήταν το εξής συγκριτικό αυτονόητο το οποίο, βέβαια, τα ΜΜΕ εδώ κάτω τρέμουν να αγγίξουν – δάνεια εκατοντάδων εκατομμυρίων, χωρις ικανοποιητικες εξασφαλισεις, και μάλιστα στην περίοδο μετά το 2010 πήραν και κύπριοι. Και ανέφερε τον κ. Λεπτό, φίλο και κουμπάρο του Αβέρωφ Νεοφύτου. Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ το διέψευσε, όπως και η εταιρεία Λεπτός, αλλά επί της ουσίας η υπόθεση Focus και η υπόθεση Λεπτός - η Αριστόδημου ή ακόμα και Σιακόλα- δεν είναι διαφορετική. Αφορούν δάνεια που δόθηκαν με αμφισβητούμενες εξασφαλίσεις. Και φυσικά ο Πολίτης ποτέ δεν θα άγγιζε τον Λεπτό και τους άλλους μεγάλο-οφειλέτες.

Αν προσπεράσει, λοιπόν, κάποιος τη λογοκρισία για τις κυπριακές αναλογίες της Focus, τότε αυτό που ξέρουμε μέχρι στιγμής είναι ότι δόθηκαν χρήματα σε 3 επίμαχες κατευθύνσεις.
  1. μετακινήθηκε ένα εκατομμύριο στο λογαριασμό του τέως διοικητή της Kεντρικής του κ. Χριστοδουλου. Αυτό θεωρήθηκε επιλήψιμο διότι συνδέθηκε με το ότι ο κ. Χριστοδούλου ήταν επικεφαλής της Κεντρικής, όταν έγινε η κάθοδος Βγενοπουλου στη Λαϊκή. Βέβαια, τα χρήματα πήγαν μετά το τέλος της θητείας του και ο ίδιος ισχυρίζεται ότι ήταν για -μελλοντική- εργασία της κόρης του. Είναι, όμως, ένα σοβαρό δείγμα και φαίνεται ότι η Γενική Εισαγγελεία το διερευνά. Όμως και πάλι η κυπριακή διάσταση λογοκρίνεται. Ο κ. Βγενόπουλος ήρθε επί Κίκη Λαζαρίδη και επί πολιτειακής προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου, ο οποίος είχε βαθιές σχέσεις με την Λαϊκή – μέχρι και το 2006 το δικηγορικό του γραφείο -έστω και αν ήταν πρόεδρος της Δημοκρατίας- αναφερόταν ως το δικηγορικό γραφείο της τράπεζας. Αυτοί δεν διερευνήθηκαν καθόλου. Ο λόγος που ο Πολίτης εστίασε στο Χριστοδούλου ειδικά, φαίνεται να είναι η προσωπική κόντρα του έκδοτη του με τον τέως διοικητή – σύμφωνα με τον τελευταίο, αυτή η κόντρα ξεκίνησε όταν ο ίδιος άρχισε να διερευνά το γεγονός ότι ο κ. Παπαδόπουλος, ο έκδοτης του Πολίτη, δεν έφερε στην Κύπρο για φορολογία, 40 εκατ. από την πώληση της εταιρείας ΑΜΕΡ.
  2. Στην νέα φάση, το μόνο νέο τεκμήριο που κατατέθηκε ήταν ένα έμβασμα 50,000 σε λογαριασμό του ΔΗΣΥ. Επειδή το θέμα πάει και έρχεται αναλόγως των αναγκών της εφημερίδας σε σχέση με την κατασκευή θεαμάτων περιρρέουσας, το ότι ο ΔΗΣΥ πήρε χρήματα, το είχε παραδεχθεί και ο Αβέρωφ Νεοφύτου πριν μήνες. Όμως, ο Πολίτης, μια έστω και συγκαλυμμένα συναγερμική εφημερίδα, δεν μπορούσε να παρουσιάσει το θέμα, του εμβάσματος του ΔΗΣΥ, μόνο του. Έτσι, άνοιξε την παλέτα του θεάματος στην περιρρέουσα. Η έννοια ήταν, βέβαια, εκείνη την οποία πολέμησε ο Πολίτης το 2004, ως εκφραστής υποτίθεται της άμυνας των πολιτών απέναντι στην αυθαιρεσία των λόγων που δεν τεκμηριώνονται. Τώρα, ήταν τα αποκαλυπτήρια του Πολίτη – το μόνο που τον ενοχλούσε από την περιρρέουσα ήταν ότι ήταν ο ίδιος στόχος. Κατά τα άλλα μια χαρά κατασκευάζει περιρρέουσα για άλλους. Έτσι τώρα κατηγόρησε και το ΑΚΕΛ, προσπαθώντας να το βάλει σε ίδιο επίπεδο με τον ΔΗΣΥ. Ο γ.γ. του ΑΚΕΛ, Α. Κυπριανού επέμενε ότι το κόμμα του δεν είχε πάρει χρήματα από τον κ. Ζολώτα, και φαινόταν να δικαιώνεται στο ότι δεν υπήρχε τέτοια τεκμηρίωση. Σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Παρουτης προσπάθησε να ρίξει την ευθύνη για τα παραπλανητικά του δημοσιεύματα, στο ότι βασίζονταν σε «πληροφορίες» για μια παρουσίαση που είχε κάνει το Φεβρουάριο ο τότε υπεύθυνος της έρευνας, ο αστυνομικός κ. Αρναούτης. Ο τόνος του κ. Παρούτη ακουγόταν αμυντικός – «έτσι μάθαμε», «γιατί δεν το διέψευσε η αστυνομία, ή ο κ. Αρναούτης πριν» κλπ. Ήταν, όμως, μια παραπλανητική προσπάθεια υπεκφυγής. Διότι το να αποδίδει την παραπλάνηση στον αστυνομικό ερευνητή που παραιτήθηκε, και που φαίνεται ότι ήταν το άτομο που διέρρεε πληροφορίες στην εφημερίδα, δεν ήταν ακριβώς και η πιο πειστική άμυνα. Το ότι ο κ. Αρναούτης διορίστηκε από τον Ι. Νικολάου, ήταν ακόμα μια ένδειξη ότι ο Πολίτης συμμετείχε σε μια κατασκευή και το ήξερε.
  3. Υπάρχει όμως και μια τρίτη διάσταση, της οποίας η λογοκρισία είναι ενδιαφέρουσα. Διότι, αν για το ΑΚΕΛ τελικά δεν υπάρχει τεκμήριο, φαίνεται -ή έτσι φαινόταν στα πρώτα δημοσιεύματα- ότι υπάρχει τεκμήριο για ένα/μια δημοσιογράφο από μεγάλη εφημερίδα -είτε Φιλελεύθερο είτε Πολίτη. Αυτό το θέμα έπεσε στα μαλακά. Αν, όμως, γίνει αποδεχτό ότι ο/η δημοσιογράφος πήρε χρήματα, αλλά γίνεται επίσης αποδεκτή η δικαιολογία ότι ήταν αμοιβή για κάτι, ή έστω μια εισφορά σε κάτι, γιατί να μην γίνει αποδεκτό και για τους άλλους; Ουσιαστικά, εκείνο το ζήτημα λογοκρίνεται, γιατί διαφορετικά θα ανοίξει το ζήτημα της διαπλοκής των ΜΜΕ και με τον Βγενόπουλο, αλλά και με το τραπεζιτικό κατεστημένο  γενικότερα. Και αυτό το πράγμα ο Πολίτης θέλει να το αποφύγει. Για όποιον παρακολούθησε την ειδησεογραφία του Πολίτη ήταν ξεκάθαρα το πιο φανατικό έντυπο στην προσπάθεια λογοκρισίας της κριτικής ενάντια στις τράπεζες.


Πώς εξελίχθηκε το σκηνικό – συγκαλύπτοντας το τσεκ του ΔΗΣΥ με ένα γνωστό αντιαριστερο ρατσισμό; Πάντα φταίει η Ομόνοια και ποτέ ο Καρυδάς για την εφημερίδα του κ. Παπαδόπουλου;


Το δημοσίευμα του Πολίτη ήταν σαφώς στοχευόμενο στο να αλλάξει θέμα στην συζήτηση, αφού, όπως ομολόγησε ο κ. Παρούτης, η παρουσίαση στην οποία αναφερόταν είχε γίνει το Φεβρουάριο. Η επιλογή να προβληθεί το θέμα έντονα, σχεδόν δυο μήνες μετά, ακριβώς καθώς άνοιγε το θέμα των εκροών και των ευθυνών των τραπεζιτών, δεν μπορεί να ήταν τυχαία. Ο Πολίτης δεν υπήρξε ποτέ ούτε ουδέτερος και φυσικά ούτε κριτικός έναντι των τραπεζών. Η εφημερίδα ξόδεψε άπειρα πρωτοσέλιδα για μικροποσά για να αποκαλύψει δήθεν σκάνδαλα, αλλά επί της ουσίας ούτε λέξη δεν άρθρωσε για τα δις των τραπεζών. Αντίθετα, υπήρξε από τα ΜΜΕ που αγωνίστηκαν από την αρχή για να λογοκρίνουν τη δημόσια συζήτηση για το πώς οι τράπεζες οδήγησαν τη χώρα στο μνημόνιο. Αυτό δεν είναι απλώς θέμα συγκάλυψης της δεξιάς στην οποία ανήκει η εφημερίδα. Είναι και θέμα ιδεολογίας – στα οικονομικά ο Πολίτης εκφράζει μια ακραία νεοφιλελεύθερη τάση. Οπότε, χρησιμοποιεί τα πρωτοσέλιδα για να κατασκευάζει θεάματα μετατόπισης. Η πρώτη προσπάθεια έγινε τον Αύγουστο του 2012, όταν ο Πολίτης πρόβαλε πρωτοσέλιδα μια δήλωση του κ. Καρυδά, του ενός από τους δυο «κατηγορούμενων» για την αγορά των ελληνικών ομόλογων από την Τράπεζα Κύπρου, ότι ..φταίει η Ομόνοια..Το θέμα και το επίπεδο του επαναλήφθηκε και στην επιτροπή Πική, όπου τελικά αποκαλύφθηκε ότι η Ομόνοια δεν είχε καμία προνομιακή μεταχείριση – πέρα από το αστείο του όλου θέματος.


Η αρχική αναφορά τεκμηρίωνε την αποστολή ενός τσεκ στον ΔΗΣΥ – αν και  ο Αβέρωφ Νεοφύτου είχε, ήδη, παραδεχθεί ότι έγινε μεταφορά χρημάτων. Οπότε, το θέμα ήταν να εμπλακεί και κάποιος άλλος, κατά προτίμηση το ΑΚΕΛ, το κόμμα που είχε κατηγορήσει πιο έντονα τις τράπεζες και σε μεγάλο βαθμό πρωτοστάτησε στην αποκάλυψη των σκανδάλων. Άλλωστε, η εστίαση στην υπόθεση Ζολώτα είχε να κάνει με τις έρευνες της βουλευτή του ΑΚΕΛ της κ. Ει. Χαραλαμπίδου. Αλλά, όπως συμβαίνει συνήθως στις προσπάθειες μετατόπισης, κατηγορείται κάποιος για να αποφευχθεί η αποκάλυψη για κάποιον άλλο, τον οποίο θέλουν όσοι φωνάζουν να προστατεύσουν – και στην διαδικασία λογοκρίνεται το αυτονόητο: ότι το πραγματικό ερώτημα είναι ποιός πήρε χρήματα και εξυπηρέτησε τις τράπεζες. Διότι η μεταφορά χρημάτων δεν αποκαλύπτει τίποτε απολύτως. Είναι νόμιμη με βάση τη λογική ότι τα κόμματα δέχονται εισφορές. Για να αποδειχθεί ότι υπήρξε παρανομία, πρέπει να τεκμηριωθεί ότι κάποιος πρόσφερε εξυπηρέτηση – και στην περίπτωση του ΔΗΣΥ, το θέμα δεν ήταν μόνο ότι υπήρχε μεταφορά χρημάτων από την εταιρεία του κ. Ζολώτα αλλά κα το ότι το κόμμα, ακολούθως, έκανε ότι μπορούσε να συγκαλύψει τα σκάνδαλα των τραπεζών και να μεταφέρει την ευθύνη στο δημόσιο. Αυτό δεν είναι απλώς συνειρμός – είναι τεκμηρίωση με βάση τη ροή κεφαλαίων και την προνομιακή μεταχείριση.

Τα ίδια τα «τεκμήρια», που έριξε πρωτοσέλιδα ο Πολίτης, φάνηκαν διάτρητα από την αρχή. Η πρώτη αμφισβήτηση αφορούσε ένα ελεγκτικό γραφείο, το οποίο πήρε 500,000. Το γραφείο εξέδωσε ανακοίνωση ότι το ποσό ήταν πληρωμή για συγκεκριμένη υπηρεσία, την οποία κατονόμασε και ακολούθως τεκμηρίωσε ότι τα χρήματα πέρασαν στον λογαριασμό της εταιρείας ως φορολογούμενο ποσό. Άρα δεν κατέληξαν στο ΑΚΕΛ. Από ότι φάνηκε, ο κ. Αρναούτης, όπως και ο κ. Παρούτης, κουβαλούν μια παλιά νοοτροπία – κάθε τί που εργοδοτεί αριστερούς, στελέχη του ΑΚΕΛ, κλπ είναι ύποπτο. Έτσι, αφού στο γραφείο εργάζεται μέλος της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ, θεωρήθηκε ότι εκεί πήγαν τα χρήματα. Είναι μια ρατσιστική νοοτροπία ενάντια σε μερίδα της κοινωνίας, την αριστερά, που πάει πίσω στη δεκαετία του 1940, όταν απέκλειαν αριστερούς από διάφορους χώρους, σωματεία κλπ. Όπως ομολόγησε και στο τέλος της προηγούμενης βδομάδας ο κ. Παρούτης, τελικά, τα άλλα ποσά ήταν, επίσης, αρκετά αμφισβητήσιμα όσον αφορά στην τεκμηρίωση. Έτσι, έγραψε ότι μερικά χρήματα μεταφέρθηκαν σε αριστερά σωματεία. Επομένως, όπως και ο Καρυδάς, έτσι και ο κ. Αρναούτης προσπάθησε να ταυτίσει τους συλλόγους με την αριστερά ως πολιτική παράταξη. Κάτι που θα είχε νόημα μόνο αν συγκρινόταν και με δεξιά σωματεία. Αν, δηλαδή, έγινε έρευνα που να υποθέτει ότι χρήματα τα οποία δόθηκαν σε δεξιά σωματεία -άμεσα ή από παράγοντες- θα διερευνούνταν σαν χρήματα προς τον ΔΗΣΥ. Ανάλογα θα μπορούσε να πει κάποιος και για την ΠΕΟ και την ΣΕΚ. Οι αριστεροί είναι ύποπτοι γενικά – ενώ οι δεξιοί είναι απλώς οκ όταν παίρνουν χρηματοδοτήσεις. Και ο Πολίτης το πρόβαλε ξανά πρωτοσέλιδα.

Αξιοσημείωτη ήταν και η Καθημερινή, που φάνηκε να τρέχει να στηρίξει την εκδοχή του Πολίτη – και μάλιστα να στρέψει την προσοχή στον κ. Χριστόφια. Η κίνηση ήταν ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική. Η επίθεση ενάντια στον τέως πρόεδρο ήταν διάχυτη σε 2-3 κείμενα της έκδοση της Κυριακής - με αξιοσημείωτη εξαίρεση το κείμενο του Γ. Αντωνίου. Στην σελίδα 2 έκανε επίθεση και ο Παράσχος. Προσπάθησε να συνδέσει τα δυο κόμματα και αφού, λόγω χρονολογίας, φαινόταν ότι τα χρήματα δόθηκαν προεκλογικά, και αφού ο ΔΗΣΥ είχε παραδεχθεί ότι δόθηκαν για τη μεταφορά φοιτητών για τις προεδρικές, έκανε το ίδιο και με το ΑΚΕΛ. Με τη διάφορα, βέβαια, ότι για το ΑΚΕΛ, δεν υπήρχε τεκμήριο. Και ήδη είχε διαψευστεί η μόνη συγκεκριμένη αναφορά – στο ελεγκτικό γραφείο Κυπριανίδη. Έτσι, η εφημερίδα σύνδεσε μια άλλη εταιρεία που αναφέρθηκε και τη μεταφορά φοιτητών για τις προεδρικές του 2008. Από μόνο του είναι να απορείς. Σε μια χώρα, όπου οι εκλογές αποφασίζονται και για 1000 ψήφους -όπως το 1993- είναι λογικό ότι θα χρειαστούν λεφτά τα κόμματα. Και πάλι το θέμα είναι τί έκαναν τα κόμματα; Όμως, η Καθημερινή προχωρεί άμεσα στο να απαλλάξει τον κ. Κασουλίδη, τον υποψήφιο δηλαδή που ξέρουμε σίγουρα ότι ενισχύθηκε από την εταιρεία του κ.Ζολώτα: ««..το μισό, εκείνο, εκατομμύριο ήταν «συνδρομή» στην προεκλογική για τις προεδρικές εκλογές. Υποψήφιος του ΔΗΣΥ τότε ήταν ο Ιωάννης Κασουλίδης ο οποίος και φάνηκε τυχερός που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο δεν λέρωσε τα χέρια του.» σελ. 2
Το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο το πρόσωπο;

Εκροές και ο Πολίτης που ήξερε – σε τί δεν θέλει ο Πολίτης να κάνει focus  η κοινωνία
Ένα από τα μεγάλα σκάνδαλα που πλανιέται, καθώς πάει να ολοκληρωθεί η έκθεση της επιτροπής θεσμών, είναι φυσικά το θέμα Λούτσιου και οι άλλες εκροές από τον οικογενειακό και επιχειρηματικό κύκλο του κ.Αναστασιάδη. Και ο Πολίτης δεν είναι ούτε εδώ ουδέτερος. Είναι η μόνη εφημερίδα που κυκλοφόρησε με τίτλο που παρέπεμπε στο κούρεμα το πρωί της 16ης Μαρτίου 2013. Άρα, ήξερε πριν από τις άλλες. Σε τέτοιο πλαίσιο, η εκστρατεία που εξαπελυσε ο Πολίτης εναντίον του κ.Χριστοδούλου, για προσωπικές διαμάχες του έκδοτη του, επεκτάθηκε για να απλώσει σκόνη συγκάλυψης πάνω από το θέμα των ευθυνών για τις εκροές. Αν όλοι έκαναν κάτι το θέμα του ποιοί ήξεραν για το κούρεμα και τί έκαναν το, θα ήθελε να πει αυτή η ρητορική, όλοι είναι το ίδιο.

Κατά τα άλλα η αναφορά για ακόμα 22 εκατομμύρια που έφυγαν από την οικογένεια Αναστασιάδη δεν έχει ακόμα ουσιαστικά απαντηθεί. Αν η εκροή 22 εκατ. ήταν απλώς business υπάρχουν δυο θέματα που πρέπει να εξηγηθούν:
1.     πώς τεκμηριώνεται ότι τα 22 εκατομμύρια είναι τυπική διαδικασία; Δεν δημοσιεύτηκαν συγκριτικά στοιχεία που να πείθουν.
2.     τί είδους επιχειρήσεις είναι αυτές που μια εταιρεία μεταφέρει 25 εκατ. και βγάζει 22 σε ελάχιστες μέρες. Το ελεγκτικό γραφείο, που κατηγορήθηκε για τα λεφτά του κ. Ζολώτα, τεκμηρίωσε ικανοποιητικά. Το γραφείο του κ. Αναστασιάδη όχι – όπως και στην περίπτωση άλλων μεταφορών προεκλογικά.

Η σύντομη επίθεση/μπηχτή, την οποία εξαπέλυσε εναντίον των ΜΜΕ -και την διαπλοκή τους με τις τράπεζες- στα μέσα της βδομάδας ο κ.  Αναστασιάδης, φαίνεται να είχε να κάνει και με το γεγονός ότι βρέθηκε, και πάλι, το δικηγορικό του γραφείο, αλλά ήταν ενδεχομένως και μια προσπάθεια συσπείρωσης των συναγερμικών – αφού φαίνεται να υπήρξαν αντιδράσεις. Ήταν ίσως και ένδειξη ότι η κυβέρνηση δεν απολαμβάνει πια «κενή επιταγή» από το καρτέλ των ΜΜΕ. Αλλά το θέμα της ευρύτερης διαπλοκής, και ως φαινομένου, πέρα από τα άτομα, αφορά και στους 3 τομείς: τις τράπεζες, τα δικηγορικά γραφεία και τα ΜΜΕ.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου