23 Μαΐ 2014

Ο Πολίτης ως γραφείο διευθέτησης ρουσφετιού [ο ευνοιοκρατικός διορισμός του Δ. Γεωργιάδη για να πληρώνεται από το Δημόσιο, το οποίο μέχρι τώρα πολεμούσε, η σιωπή για τη Διαπλοκή, και ο Παρούτης που κάνει focus κατά παραγγελία των συμφερόντων του εκδότη του]



Ένας πρόεδρος που διορίζει ένα Δ.Σ. για μια τράπεζα στην οποία έχει συμφέροντα το δικηγορικό γραφείο της οικογένειάς του; η όψη των σκανδάλων λέγεται διαπλοκή κα την οποία δεν θα το βρείτε στο πρωτοσέλιδο του Πολίτη
Την Τρίτη, 20/5, ο Φιλελεύθερος είχε δυο πρωτοσέλιδα κείμενα με παραπομπές σε φαινόμενα διαπολοκής συμφερόντων, τα οποία σε άλλες χώρες θα προκαλούσαν όχι απλώς συζήτηση στα ΜΜΕ, αλλά τουλάχιστον θα ήταν τίτλοι σε σκανδαλοθηρικές εφημερίδες, όπως ο Πολίτης. Όμως, η εφημερίδα του κ. Παπαδόπουλου τα απέφυγε, όπως κάνει για χρόνια τώρα για τέτοια θέματα, που έχουν να κάνουν με διαπλοκή του κεφαλαίου με πολιτικά συμφέροντα. Η μια είδηση αφορούσε την σκανδαλώδη, πια, εμπλοκή του δικηγορικού γραφείου της οικογένειας Αναστασιάδη στα οικονομικά συμφέροντα της Τράπεζας Κύπρου. Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Φιλελευθέρου, το ΔΣ της τράπεζας, διόρισε το δικηγορικό γραφείο της οικογένειας του προέδρου για τη συλλογή, ουσιαστικά, των δανείων της τράπεζας. Και αυτό, βέβαια, είναι μια μεγάλη οικονομική ένεση για την οικογενειακή επιχείρηση. Το δικηγορικό γραφείο αναφέρθηκε σε φήμες και διαβεβαίωσε ότι δεν θα αναλάβει τέτοιες εργασίες, αν του προταθούν. Το πρόβλημα, όμως, είναι ήδη υπαρκτό – απλώς το δημοσίευμα το έφερε στην επιφάνεια. Ο πρόεδρος και η κυβέρνησή του ανέλαβαν τον έλεγχο των ψήφων στην Τράπεζα Κύπρου και διόρισαν το Δ.Σ. το περασμένο φθινόπωρο. Το γεγονός, όμως, ότι ταυτόχρονα το δικηγορικό γραφείο της οικογένειας του Προέδρου, έχει οικονομικά συμφέροντα με μεγαλομετόχους της Τράπεζας, δημιουργει ένα ξεκάθαρο θέμα σύγκρουσης συμφερόντων. Και θα έπρεπε με τον ένα ή άλλο τρόπο το δικηγορικό γραφείο να είχε αποσυρθεί με δεδομένη τη θέση του ιδρυτή του, ο οποίος διορίζει και το Δ.Σ. και έχει ντε φάκτο και ιδιωτικά συμφέροντα. Στη Γερμανία, ακόμα και η υποψία κάποια αόριστης διαπλοκής σε δάνεια από τράπεζες, οδήγησε σε δημόσια συζήτηση και τελικά στην παραίτηση του προέδρου. Αλλά εδώ, το κύκλωμα ελέγχου των ΜΜΕ, σχεδόν, λογόκρινε το θέμα. Και άλλωστε δεν εμφανίστηκε τώρα – αν και τώρα είναι ίσως πιο κραυγαλέο, αφου η κυβέρνηση διορίζει το ΔΣ της τράπεζας. Υπήρχε και επί Τ. Παπαδόπουλου. Αλλά ο Πολίτης που αναζητά εναγωνίως «σκάνδαλα» για να πουλά θεάματα, ξαφνικά έμεινε από ..παρούτη. Απόλυτη σιωπή. Και πριν και τώρα για τέτοια θέματα. Ξέρει, φυσικά, ο Πολίτης ότι το όλο θέμα από το περασμένο φθινόπωρο, όταν αποκαλύφθηκε ότι το δικηγορικό γραφείο του προέδρου είναι εκπρόσωπος μεγαλομετόχων. Αλλά ο πρόεδρος είναι φίλος του ιδιοκτήτη και φυσικά τα δικά του ενδεχόμενα σκάνδαλα, δεν είναι σκάνδαλα για τα πρωτοσέλιδα της εφημερίδας, που στοχεύουν μόνο τους αντίπαλους -οικονομικούς, προσωπικούς κοκ- του εκδότη.

Ο Πολίτης κάνει εξυπηρετήσεις με τα πρωτοσέλιδα για να εξασφαλίζει υπηρεσίες- πώς η πρωτοσέλιδη συγκάλυψη των τραπεζιτών αμείβεται με ρουσφέτι: ο διορισμός κ. Δ. Γεωργιάδη, φίλου του κ. Καρυδά, ο οποιος εμπλέκεται στα σκάνδαλα της Τράπεζας Κύπρου – ένας  υπάκουος «δημοσιογράφος» που συγκάλυπτε τις τράπεζες και υποστήριζε ότι για την κρίση.. φταίνε τα αριστερά ποδοσφαιρικά σωματεία..

Οι υπηρεσίες συγκάλυψης που προσφέρει ο Πολίτης γίνονται με το αζημίωτο. Στην ακριβώς παραδίπλα είδηση στο Φιλελεύθερο της Τρίτης, ανακοινωνόταν ότι θα διοριστεί ένας ακόμα «δημοσιογράφος» της εφημερίδας, ο Δ. Γεωργιάδης, επικεφαλής της επιτροπής δημόσιο-οικονομικού ελέγχου. Ο διορισμός είναι εκφραστικός του πώς λειτουργεί ο Πολίτης – τι προσφερει και τι παιρνει για τις υπηρεσιες του. Ο κ. Γεωργιάδης υπήρξε από τα άτομα που προώθησαν με πάθος την προσπάθεια συγκάλυψης των τραπεζών και των σκανδάλων τους. Υπάρχει και αναφορά από τον Μ. Ολύμπιο ότι, από ένα σημείο και πέρα, η εφημερίδα άρχισε να λογοκρίνει κείμενα όταν άρχισε να φαίνεται ότι οι τράπεζες οδηγούσαν τη χώρα στην κρίση. Και έτσι, φτάσαμε στην άνοιξη του 2012 με τους αναγνώστες του Πολίτη να βομβαρδίζονται με κατασκευασμένες υστερίες και θεάματα, ενώ ο Γεωργιάδης, υπεύθυνος του οικονομικού τμήματος της εφημερίδας, προωθούσε τη μετατόπιση της έμφασης, όσο το δυνατό πιο μακριά από τις τράπεζες.


Ιστορικό τεκμήριο της «δημοσιογραφίας» της συγκάλυψης από τον κ. Δ. Γεωργιάδη. Ενώ ξεκινούσε η συζήτηση για τα σκάνδαλα των τραπεζών, ο δημοσιογράφος πρόβαλε πρωτασέλιδα τις προσπάθειες ενός από τους άμεσα εμπλεκόμενους στα σκάνδαλα, όχι απλώς να μετατοπίσει την έμφαση με ένα ιδεολογικό ρατσισμό, που πάει δεκαετίες πίσω

Όταν, τελικά, οι τράπεζες ήρθαν και ζήτησαν στήριξη από το κράτος την τελευταία στιγμή, σπρώχνωντας την οικονομία στην επιτήρηση από την τρόικα, ο κ. Γεωργιάδης, μαζί με τον κ. Δρουσιώτη, που επίσης διορίστηκε στο προεδρικό για να πουλά υπηρεσίες μετατόπισης, εξαπέλυσαν επίθεση το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 2012 για να εμποδίσουν τη διερεύνηση των τραπεζιτικών σκανδάλων. Πρωταγωνιστής του πιο κωμικού επεισοδίου εκείνης της προσπάθειας ήταν η πρωτοσέλιδη προβολή του κ. Καρυδά - ο οποίος συμμετείχε στις περισσότερες αποφάσεις για σκάνδαλα, τα οποία είναι υπό διερεύνηση - ότι για όλα… έφταιγε η Ομόνοια. Ο αντί-αριστερός ρατσισμός του κ. Γεωργιάδη ήταν γνωστός για όσους τον διάβαζαν έστω και λίγο. Και ελάχιστα διαφέρει από τον τυπικό εθνικιστικό ρατσισμό. Απλώς επέκτεινε τη ρατσιστική μυωπία και στους αριστερούς. Έτσι, σε μια περίοδο όπου όλες σχεδόν οι εφημερίδες -μέχρι και η Αλήθεια του κ. Χάσικου– πρόβαλαν, πια, αναγκαστικά τα σκάνδαλα, ο Πολίτης αγωνιζόταν να στρέψει αλλού την προσοχή. Όχι μόνο δεν εστίασε πρωτοσέλιδα στα τόσα σκάνδαλα που θα αποκαλύπτονταν, τελικά, παρά τη δική του προσπάθεια για λογοκρισία, αλλά προσπαθούσε να συγκαλύψει την ευθύνη ενός από τους πρωταγωνιστές. Ο κ. Καρυδάς ήταν άμεσα εμπλεκόμενος στην αγορά των ελληνικών ομολόγων το 2009-10, όπως και στις επεκτάσεις της Τράπεζας Κύπρου στο εξωτερικό που αποδειχθηκαν ύποπτες και μερικές είναι υπό διερεύνηση όπως φαίνεται ξεκάθαρα πια και από την έκθεση της επιτροπής θεσμών της Βουλής – αλλά το θέμα για τα ομόλογα τουλάχιστον ήταν γνωστό από τον  Αύγουστο του 2012 - η Αλήθεια είχε δημοσιεύσει μάλιστα την εσωτερική έρευνα της τράπεζας.

Έτσι, λοιπόν, για τις «υπηρεσίες» του διορίστηκε να ζει τα επόμενα χρόνια με επιδόματα από το δημόσιο ταμείο των χρημάτων των φορολογουμένων. Το ότι ο ίδιος φώναζε τόσα χρόνια ενάντια σε όσους πληρώνονταν από το δημόσιο, είναι εκφραστικό της ασυναρτησίας και υποκρισίας του δημόσιου λόγου κάποιου που, από ότι φαίνεται, ήθελε ρουσφέτι για το άτομό του. Αλλά είναι και ενδεικτικό του πώς λειτουργεί ο Πολίτης. Πουλά, ουσιαστικά, υπηρεσίες και τώρα χρησιμοποιεί το δημόσιο για να κάνει ρουσφέτι σε άτομα που εργάζονται για τα συμφέροντα που προωθεί ο ιδιοκτήτης του.

Το ιδιωτικό συμφέρον του ιδιοκτήτη πίσω από τα πρωτοσέλιδα: η επιλεκτική εστίαση/focus στον κ. Ζολώτα, για να μην φανούν οι άλλοι συνεργάτες του, η συγκάλυψη του Μιχάλη Σαρρή, και άλλες ιστορίες πρωτοσέλιδης αφλογιστίας του.. παρουτιού..
Ο Πολίτης υπήρξε, ουσιαστικά, η πιο φανατική εφημερίδα όσον αφορά στην υπεράσπιση των τραπεζιτών. Η επιμελής προσπάθειά της να αποφύγει οποιανδήποτε έμφαση στις ευθύνες του κ. Μ. Σαρρή, ο οποίος φαίνεται να είναι από τους προστατευόμενους των συμφερόντων του ιδιοκτήτη της εφημερίδας, είναι εκφραστική. Και το γεγονός ότι ο Πολίτης ήταν και η μόνη εφημερίδα που ήξερε πριν από τις υπόλοιπες για το κούρεμα καταθέσεων -όπως φάνηκε από το πρωτοσέλιδο της 16ης Μαρτιου 2013-ίσως να μην είναι άσχετο με τις ιδιαίτερες σχέσεις με τον κ. Σαρρή, ο οποίος ήξερε για το θέμα από τις 4 Μαρτίου. Ο κ. Σαρρής ήταν επίσης επικεφαλής της Λαικης Τράπεζας από το τέλος του 2011 ενώ ο ΕΛΑ έφτασε τα 9 δις, και ενώ τα δάνεια του κ. Ζολώτα ήταν εκεί. Όχι μονο δεν εκανε τιποτα αλλα, μαλλον προσπθησε να παραπλανησει την Βουλη για την κατασταση στην Τραπεζα όταν ζητησε στηριξη. Ο Πολίτης, όμως, ποτέ δεν άγγιξε τον προστατευόμενο του εκδότη του. Πάντα έψαχνε αλλού για να φορτώσει το θέμα του ΕΛΑ. Και όμως, ο Σαρρής ήξερε και ο ίδιος επέβλεψε την άνοδο στα 9 δις. Αλλά τα πρωτοσέλιδα ήταν για αλλού.

Ανάλογα και με το θέμα του κ. Ζολώτα και του κ. Βγενόπουλου. Όταν τα σκάνδαλα των τραπεζών δεν μπορούσαν πια να συγκαλυφθούν, τότε η εφημερίδα του κ. Παπαδόπουλου αποφάσισε να εστιάσει στον κ. Χριστοδούλου για να αποφευχθεί και πάλι η ευρύτερη έμφαση. Ο στόχος  είχε να κάνει και πάλι με μικρό-ιδιωτικά συμφέροντα και εμπάθειες του ιδιοκτήτη της εφημερίδας – ο κ. Χριστοδούλου, διορίστηκε μεν από τον κ. Κληρίδη - κάτι που προσπαθεί να αποφύγει φυσικά ο Πολίτης- αλλά προσπάθησε στη συνέχεια να τα βρει και με τον κ. Τ. Παπαδόπουλο. Έτσι, διερεύνησε και ένα από τα σκάνδαλα που κυκλοφορήσαν στη λευκωσιάτικη ελίτ. Ότι ο ιδιοκτήτης του Πολίτη εμπλεκόταν σε φοροδιαφυγή. Οπότε, η εφημεριδα και ο υπάκουος κ. Παρούτης ξεκίνησαν μια επιλεκτική εκστρατεία εναντίον του κ. Χριστοδούλου και καθ’οδόν βέβαια, προσπάθησαν να προσφέρουν υπηρεσίες και στον ΔΗΣΥ -που πιάστηκε να έχει πάρει επίσης ένα τσεκ από εταιρεία του κ. Ζολώτα – και έτσι η εφημεριδα έκανε επίθεση..στο ΑΚΕΛ. Από το «φταίει η Ομόνοια» ο κ.Παρουτης κατεληξε τελικα ότι «φταινε» ευρυτερα τα «αριστερα σωματεια»…

Τελικά, όταν η υπόθεση Χριστοδούλου έφτασε στο δικαστήριο, όπως παρατήρησε και  Α. Μιχαηλίδης του Φιλελεύθερου, μετά από τόσο «πρήξιμο» -ότι θα αποκαλυπτόταν υποτίθεται ότι πήρε χρήματα για να διευκολύνει τον κ. Βγενόπουλο να αποκτήσει τον έλεγχο της Λαϊκής- καταχωρήθηκε σαν μικροπαράβαση..φοροδιαφυγής. Ακριβώς το αδίκημα, δηλαδή, που προσπαθεί να συγκαλύψει η εφημερίδα για τον έκδοτη της. Κατά τα άλλα, τα βαρύγδουπα πρωτοσέλιδα του Πολίτη, αποδείχθηκαν φούσκες για φτηνή κατανάλωση. Όταν, μάλιστα, ο κ.Βγενόπουλος αποκάλυψε ότι ο κ. Ζολώτας είχε συνεργασία και με άλλους, ανάμεσα τους και με τον υπουργό οικονομικών του κ. Κληρίδη, ο Πολίτης ..δεν ενδιαφέρθηκε. Αν ήθελε να διερευνήσει τον κ. Ζολώτα, προφανώς, θα έπρεπε να τα διερευνήσει όλα. Αλλά ο Πολίτης έχει μια στοχεύση – να πουλά στα πρωτοσέλιδα τα συμφέροντα του ιδιοκτήτη του, ο οποίος χρησιμοποιεί την εφημερίδα για να κάνει ιδιωτική πολιτική εναντίον αντίπαλων του από ότι φαίνεται. Και για να εξασφαλίζει διορισμούς, από ότι φαινεται, για όσους είναι πειθήνιοι στις επιθυμίες του, όπως ο κ. Γεωργιάδης.
Είναι και αυτό ένα θέμα Διαπλοκής που λογοκρίνεται όσο τα οικονομικά συμφέροντα πίσω από τα ΜΜΕ λογοκρίνονται.

Τώρα κατασκευάζει και υποψήφιους το κύκλωμα του Πολίτη; Ή γιατί  ο Σ. Λεβέντ δεν μπορεί να  κοροϊδεύει πια τον εαυτό του – δεν γίνεται να γράφει για την εφημερίδα των τραπεζιτών και της τρόικα και να καμώνεται ότι είναι εναντίον τους..
Με αφορμή τις ευρωεκλογές φαίνεται ότι το κύκλωμα πίσω από τον Πολίτη θέλει να αποκτήσει και πιο άμεσες πολιτικές προσβάσεις – δικους του υποψηφιους. Οι υποψηφιότητες των Γ. Μικελλίδη - ο οποίος κατασκευάστηκε σαν θέαμα εν μέρει από την εφημερίδα- και του Σ. Λεβέντ είναι εκφραστικές.

Ο κ. Μικελλίδης είναι ένας συντηρητικός -όσον αφορά στη θεραπευτική προσέγγιση- ψυχίατρος που φαίνεται να ρίχνει χαπάκια για πάσα νόσο, και πουλά θέαμα με αντιφατικές δηλώσεις που κωδικοποιούνται στο – «ο γιατρός των πελλών, που κάμει/λαλεί πελλάρες». Η ασυναρτησία του λόγου του που κυμαίνεται από τον ακραίο ρατσισμό -οι «ανατολίτες τούρκοι βάρβαροι»- σε ένα αχταρμά ευαισθησίας (μερικες φορες με αξονα ένα ναρκισσιστικο εγω) για τη λύση, δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία, γιατί αυτό που πουλά είναι η εικόνα  του «ότι να’ναι» με θετικό κέτσαπ το ότι αποενοχοποιεί τη χρήση της κυπριακής. Η εικόνα της ατακας είναι ίσως χαρακτηριστική για το λόγο και το image.

Ο Σ. Λεβέντ, αντίθετα, είναι ένας τουρκοκύπριος με ιστορία στην κοινότητά του. Και όπως κάθε ανθρωπος εχει τις εμμονες του. Η υποψηφιότητα του θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν κάτι ανεξάρτητο. Όταν, όμως, ο κ. Λεβέντ, δηλώνει ότι είναι ενάντια στην τρόικα και τις ανάλογες τούρκικες πιέσεις για λιτότητα γίνεται φαιδρός δυστυχώς. Διότι δεν μπορεί να καμώνεται ότι δεν καταλαβαίνει, μετά από τόσα χρόνια, τί συμβαίνει στην ελληνοκυπριακή κοινότητα. Γράφει και προωθείται από την εφημερίδα του τραπεζιτικού κατεστημένου, τον Πολίτη, η οποία είναι στρατευμένη στο να προωθεί την πολιτική της τρόικα. Και μετα από το 2012, δεν υπάρχουν δικαιολογίες ότι κάποιος δεν ξέρει τί ρόλο παίζει ο Πολίτης. Είναι μια αντίφαση που δεν μπορεί πια να αποφύγει ο κ. Λεβέντ. Άρα ο κ. Λεβέντ προσφέρεται συνειδητά ή μη σε ενα θέαμα, που δύσκολα κρύβει, πια, το ποιοί την οργανώνουν και ποιούς εξυπηρετεί. Ακόμα και το επιχείρημα ότι ο Πολίτης στηρίζει τη λύση, εξαρτάται από τα συμφέροντα του εκδότη και της παράταξης που θέλει να προωθήσει. Ενώ λ.χ. είναι υπέρ της λύσης γενικά, τον Μάιο του 2011, δεν είχε ενδοιασμούς να πάρει μια απλή δήλωση του Α. Κυπριανού ότι αν μπορούσε θα ψήφιζε ιδελογικά, παρά κοινοτικά – δηλαδή αν υπήρχε η δυνατότητα θα ψήφιζε ένα τουρκοκύπριο, με τον οποίο συμφωνεί ιδεολογικά. Επειδή ο ΔΗΣΥ τότε ανησυχούσε για τα αποτελέσματα των βουλευτικών, ξαφνικά ο Πολίτης πήρε τη δήλωση και την έκανε «σκάνδαλο» με τη συνδρομή του νυν προέδρου, που ήταν τότε ηγέτης της αντιπολίτευσης. Σήμερα,  ο Πολίτης προωθεί τον Σ. Λεβέντ, αύριο αν δεν βόλευει μπορεί να θυμηθεί πάλι ότι δεν είναι σωστό να μπαίνει η προτίμηση για τις απόψεις πάνω από την κοινοτική ταύτιση – ή από τα συμφέροντα αυτών που προσφέρουν εξυπηρετήσεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου