23 Μαΐ 2014

Ευρωασία και Ουκρανία: Άγχος στην Ευρώπη για τη συμφωνία Ρωσίας-Κίνας, ενώ στην Ουκρανία το «κοινοβούλιο» του Κιέβου, ακολουθεί τις γερμανικές οδηγίες αποκλιμάκωσης και στα ανατολικά αρχίζουν να ανησυχούν οι ολιγάρχες από τις φωνές για «εθνικοποιήσεις»



Ένα deal στην Ευρωασία που θυμίζει το ευρύτερο σκηνικό στο οποίο παίζεται το παιχνίδι
Η διεθνής είδηση της βδομάδας ήρθε από την Κίνα. Η επίσκεψη Πούτιν προγραμματιζόταν από καιρό, αλλά οι εξελίξεις στην Ουκρανία έδωσαν προσθετό βάρος στο όλο θέμα. Η συμφωνία για διοχέτευση φυσικού αερίου στην Κίνα από την Ρωσία ήταν ήδη στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και ως ένδειξη ότι μαθαίνουν και οι ανατολικοί να παίζουν με τα θεάματα η οριστικοποποιηση της συμφωνίας αφέθηκε μέχρι το τέλος για να παραχθεί maximum effect. Οπότε, η εντύπωση ήταν ανάλογη – η συμφωνία για διοχέτευση 400 δις σε φυσικό αέριο στον αναδυόμενο γίγαντα της ανατολής, βάζει πια τις εξελίξεις στο παγκόσμιο σύστημα, και στην ευρωασια στο πλαίσιο τους. Ήδη η Ρωσία διοχετεύει με δυο αγωγούς φυσικό αέριο στην Κίνα. Η προγραμματιζόμενη επέκταση σημαίνει ότι τώρα πια η Κίνα έχει εξασφαλισμένη παροχή ενέργειας από χερσαίες πηγές και η όλη προσπάθεια των ΗΠΑ να δημιουργήσουν ένα κλίμα περικύκλωσης από τη θάλασσα, μοιάζει με απεγνωσμένη προσπάθεια μπροστά στο αναπόφευκτο. Την ανάδυση της μελλοντικής οικονομικής υπερδύναμης στην Άπω Ανατολή.

Ξαφνικά, στην Ευρώπη, όπου οι παλληκαρισμοι στα ΜΜΕ εναντίον της Ρωσίας ήταν δεδομένοι με άξονα την ουκρανική κρίση, έπεσε παγώμαρα. Και αν η Ρωσία δεν χρειάζεται πια την Ευρώπη; Θα πρέπει η κεντρική Ευρώπη να βασίζεται στις αμφίβολες πηγές ενέργειας της Μέσης Ανατολής και άρα στους εκβιασμούς της Τουρκίας, τους όρους του Ιράν και του Ισραήλ, την διαμάχη των Σαουδαράβων με το Κατάρ κοκ. Και φυσικά, η Ουκρανία σε μεγαλη δυσκολία αν οι αγωγοί πάψουν να έχουν πια σημασία. Οι θεωρίες ότι μια μερίδα τουλάχιστον του αμερικανικού βαθέως κράτους προωθεί μια αποσταθεροποίηση των πηγών ενέργειας των ευρωπαίων για να τους εμπλέξει και πάλι σε σενάρια εξάρτησης ή και υπονόμευσης της αυτονομίας τους, επανέρχονται. Ανία είναι πιο πιθανό ότι οι αμερικανοί απλώς παρακολουθούν αμήχανοι τις μεταμορφώσεις με σπασμωδικές κινήσεις που προκαλούν απρόσμενες συνέπειες που και οι ίδιοι δεν ξέρουν να χειριστούν.

Οι γερμανοί επιβάλλουν συμβιβασμό στο Κίεβο;
Πάντως, οι γερμανοί κινήθηκαν αποφασιστικά στην Ουκρανία. Μετά από την επίσκεψη του γερμανού υπουργού εξωτερικών και τις σαφείς δηλώσεις για υποβάθμιση της κρίσης, το Κίεβο έκανε μια στροφή 180 μοιρών. Οι λεονταρισμοί υποχώρησαν και το κοινοβούλιο -στο οποίο οι εκβιασμοί και οι εξαγορές από τους ολιγαρχες φαίνεται να καθορίζουν την πλειοψηφία- ενέκρινε κείμενο με βάση το οποίο καλείται ο στρατός να αποσυρθεί από τις επιχειρήσεις στην νοτιοανατολική Ουκρανία και να ανοίξει ο δρόμος για ομοσπονδοποιηση. Οι ρώσοι κινήθηκαν λες και ήξεραν το σενάριο. Ακριβώς πριν την απόφαση ανακοίνωσαν ότι «θα αποσυρθούν οι μονάδες από τα σύνορα» και μέρα χαιρέτισαν την υποχώρηση του Κιέβου.

Την Κυριακή, θα γίνουν προεδρικές εκλογές σε ένα κλίμα που σαφώς δεν θυμίζει σε τίποτα εκλογές με ισόμερη συμμετοχή. Πέρα από την εξέγερση και την αυτονόμηση των νοτιοανατολικών περιοχών, το όλο κλίμα σε άλλες περιοχές, όπως το Χάρκοβο και η Οδησσός είναι προεμφυλιακο, με σαφή στοιχεία τρομοκρατίας όπως φάνηκε και με την σφαγή της Οδησσού. Το κωμικό στοιχείο φάνηκε με την στάση της κυβέρνησης που προέκυψε από το πραξικόπημα του Φερβαρη απέναντι στο Κ.Κ. Από τη μια ακούγονται απειλές για κήρυξη του κόμματος εκτός νόμου, ενώ από την άλλη, όταν ο ηγέτης του δήλωσε ότι στις συνθήκες που υπάρχουν δεν μπορεί να γίνει εκλογική διαδικασία και άρα αποσύρεται, η εκλογική επιτροπή ..του απαγόρευσε να αποσυρθεί.

Συγκρούσεις σαν πρόκληση/προβοκάτσια;
Στα νοτιανατολικά, η πολεμική ένταση φάνηκε να υποχωρεί εκτός από μερικά επεισόδια στα σύνορα και στο Σλοβιάνσκ. Την Πέμπτη υπήρξε μια ξαφνική και παράδοξη ανάφλεξη – ανακοινώθηκε ότι έγινε επίθεση σε σημείο ελέγχου του στρατού από αυτονομιστές. Οι ίδιοι, ωστόσο, το διέψευσαν. Οπότε η πιθανότητα να έγινε μια προβοκάτσια για να υπονομευθεί η απόφαση του κοινοβουλίου είναι πιθανή. Στην απόφαση αναφερόταν ότι θα αποσυρθούν οι ένοπλες δυνάμεις – άρα και οι ακροδεξιοί από την ανατολική Ουκρανία – και θα μείνουν μόνο οι στρατιωτικές δυνάμεις που είναι από την περιοχή. Αυτό, όμως, σημαίνει ότι μεγάλο μέρος των στρατιωτών μπορεί και να συμφωνεί με τις ομάδες αυτό-άμυνας. Ήδη, σε μια σύγκρουση στο Λούχανσκ, μια ομάδα στρατιωτών εγκατέλειψε τις μονάδες – και τότε έγινε στόχος από το στρατό, ενδεχομένως, από τις ακροδεξιές μονάδες που μεταφέρθηκεν στην περιοχή.

Και ο φόβος των ολιγαρχών για εθνικοποιήσεις
Έγινε, ωστόσο, μια απόπειρα που έδειχνε τι δυναμικές, που μπορεί να αναδυθούν στο μέλλον – όπως η απαίτηση για εθνικοποιήσεις και ο φόβος που προκαλούν. Ο ολιγάρχης της περιοχής του Ντόνεσκ, ο οποίος θεωρείται ο πιο πλούσιος της Ουκρανίας, και που υφάρπαζε με τις διασυνδέσεις του τον πλούτο της περιοχής, φάνηκε να ενοχλείται από τη διαδικασία αυτονόμησης της περιοχής υπό την μορφή της Λαϊκής Δημοκρατίας. Όπως ανάφεραν και τα δυτικά ΜΜΕ, ένας βασικός παράγοντας φαίνεται ότι είναι και οι αυξανόμενες φωνές για επανεθνικοποίηση του δημόσιου πλούτου. Οπότε, ο κ. Αχμάτωφ βγήκε άρον άρον στα κανάλια για υποστηρίξει την ενιαία Ουκρανία και να κάνει μια εκστρατεία μέσω των εργοδοτημενων του -στα ορυχεία και τα εργοστάσια- αλλά και τους οπαδούς της ομάδας του Ντόνεσκ που του ανήκει. Η εκστρατεία παρά την προβολή από τα δυτικά ΜΜΕ δεν φάνηκε να έχει απήχηση. Τα θέματα, ωστόσο, που τίθενται είναι νευραλγικά και η εμπειρία της εξέγερσης στην ανατολή ίσως είναι και η  πηγή προοπτικά για την αμφισβήτηση της μετατροπής του δημόσιου πλούτου σε ιδιωτική ιδιοκτησία των robber barons της ολιγαρχίας που δημιουργήθηκε μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου