14 Μαρ 2014

Ουκρανία σημαίνει σύνορο;



Σε ένα σχόλιο για την κρίση στην Ουκρανία, ο ισραηλίτης αναλυτής Uri Avnery παρατήρησε ότι το όνομα Ουκρανία σημαίνει σύνορο. Και η βδομάδα που πέρασε θύμιζε έντονα αυτό το όνομα. Η πρόβλεψη του Βάλλερσταϊν ότι τα στρατηγικά συμφέροντα της Γερμανίας βρίσκονται στο να τα βρει με τη Μόσχα άρχισαν να φαίνονται στην προσπάθεια του Βερολίνου να μεσολαβήσει και να δημιουργήσει ομάδα επαφής.

Η Δύση, γενικά, μετά το θέαμα νίκης, που ακολούθησε το ακροδεξιό πραξικόπημα, βρέθηκε αυξανόμενα σε ένα είδος αμηχανίας, καθώς κανένας δεν ήταν πρόθυμος είτε να αναλάβει την ευθύνη του τί έγινε, είτε να αντιπαρατεθεί με τη Ρωσία. Τα δυτικά ΜΜΕ συνέχισαν δουλοπρεπώς να μεταδίδουν την μισή εικόνα. Αλλά η πραγματικότητα άλλαζε και η κατεύθυνση ήταν σαφής. Μετά την εξασφάλιση της βάσης στην Κριμαία και την ανακήρυξη της αυτονομίας της περιοχής, άρχισαν οι κινητοποιήσεις και οι διεκδικήσεις για αυτονομία στην ανατολική Ουκρανία. Οι πιο έντονες διαμάχες έγιναν στο Ντόνεσκ, όπου οι φιλοδυτικοί του Κίεβου προσπάθησαν να επιβληθούν με τη σύλληψη ενός τοπικού ηγέτη και προσπάθειες συλλήψεων ακτιβιστων. Τελικά, αντιμετώπισαν έντονη τοπική αντίδραση και υποχώρησαν. Ήδη το σύνθημα «Χάρκοβο, Ντόνεσκ, Σεβαστούπολη» άρχισε να απλώνεται στην ανατολική Ουκρανία.

Από την άλλη, η Ρωσία άρχισε να δείχνει και τα δόντια της – ζήτησε από τις «ουκρανικές αρχές» να αρχίσουν να πληρώνουν τα χρέη τους σε φυσικό αέριο. Και το απόλυτο αντίτιμο για την Δύση ήταν όταν το κοινοβούλιο της Κριμαίας παρέπεμψε στο παράδειγμα του Κοσοβου για την νομική δικαιολόγηση της διαδικασίας αποχώρησης από την Ουκρανία.

Αξίζει, όμως, να σημειωθούν και μερικά πολιτισμικά και οικονομικά δεδομένα, τα οποία άρχισαν πια να κυκλοφορούν ως το πλαίσιο της παρούσας συνοριακής αντιπαράθεσης.


Πολιτισμικοί απόηχοι: οι ήρωες της Δύσης έχουν πρότυπα τους διοργανωτές  του πογκρόμ στη Λβωφ το 1941


Η πόλη Λβωφ, από όπου ξεκίνησε η εθνικιστική ένοπλη βία, δεν είναι τυχαία. Σε ένα κείμενό του, ο P. Cockburn υπενθυμίζει ότι η πόλη η ίδια είναι τεκμήριο εθνοκαθάρσης. Μόλις την κατάλαβαν οι ναζί το 1941, δημιουργήθηκε μια πολιτοφυλακή Ουκρανών εθνικιστών, οι οποίοι στην προσπάθειά τους να αποδείξουν ότι είναι υπολογίσιμοι σύμμαχοι των ναζί, εξαπέλυσαν ένα πογκρόμ ενάντια στην εβραϊκή κοινότητα την 1 Ιουλίου 1941 – αυτό που έγινε γνωστό ως "το πογκρόμ της Λβωφ". Η πόλη τότε είχε 157,490 Πολωνούς κάτοικους, 99,595 εβραίους και 49,747 Ουκρανούς. Η εθνικιστική ουκρανική πολιτοφυλακή της «οργάνωσης Ουκρανών εθνικιστών» [ΟUN] εξαπέλυσε ένα μαζικό πογκρόμ. Και η πιο ολοκληρωμένη καταγραφή του με μαρτυρίες επιζώντων, έγινε από ένα ιστορικό καναδό-ουκρανικής καταγωγής, τον John-Paul Himka, ο οποίος διδάσκει στον Καναδά. Οι περιγραφές για το κλίμα των τότε ηρώων των σημερινών ένοπλων στη Λβωφ και το Κίεβο είναι χαρακτηριστικές:
« …μερικοί από τους εβραίους κάτοικους εξευτελίζονταν τελετουργικά με το να τους υποχρεώνουν να καθαρίζουν τους δρόμους με οδοντόβουρτσα ή να μετακινούν την κοπριά των αλόγων με το να βάζουν στο καπέλο τους. «Κρίνοντας από τις φωτογραφίες, οι μη εβραίοι της Λβωφ φαίνεται να έβρισκαν τους καθαριστές αστείο  και απολαυστικό θέαμα» παρατηρηρεί ο καθηγητής Himka. « Σε ένα βαθμό το πογκρόμ ήταν σαν καρναβάλι». Έσκιζαν τα ρούχα των γυναικών και αφού τις γύμνωναν, τις κτυπούσαν και εκατοντάδες εβραίοι αναγκάστηκαν να σέρνονται στο έδαφος για μίλια μέχρι τις φυλακές.
[Ένας αυτόπτης μαρτυράς είπε για τη διαδικασία συλλήψεων όταν οι Ουκρανοί εθνικιστές έμπαιναν στα σπίτια των εβραίων και τους κουβαλούσαν στους χώρους κράτησης και βασανιστηρίων] «πρώτα μας ξυλοκοπούσαν κατά τη διάρκεια της διαδρομής και μετά μας έριχναν από μια σκάλα, μέχρι που στοιβαζόμασταν, ο ένας πάνω στον άλλο σε περίπου 6 πόδια ύψος.
Οι εβραίοι που επέζησαν εκείνου το πογκρόμ, υποχρεώθηκαν μετά να ζήσουν σε ένα γκέτο και μέχρι το 1944, που ανακατάλαβε τη Λβωφ ο κόκκινος στρατός, είχαν απομείνει μόνο 200-300 ζωντανοί.
Η εθνικιστική πολιτικοφυλακή δεν περιοριζόταν στο να σκοτώνει εβραίους. Δολοφόνησε επίσης δεκάδες χιλιάδες πολωνούς στη δυτική Ουκρανία.. το πολωνικό Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης διερευνούσε πρόσφατα τη σφαγή 35,000 πολωνών χωρικών το 1943..»

Και μερικά οικονομικά δεδομένα: η υποβάθμιση μιας οικονομίας, όταν μπαίνει στην εξωτερική περιφέρεια της Ε.Ε.


Η οικονομία της Ουκρανίας άρχισε, ουσιαστικά, να μπαίνει σε μια παρατεταμένη κρίση από την προσπάθεια για ένταξη στην εξωτερική περιφέρεια της Δύσης, το 2004. «Από το 2000 μέχρι το 2004 το κατά κεφαλή εισόδημα σε σύγκριση με τους γείτονες της Κοινοπολιτείας των τέως σοβιετικών δημοκρατιών, ανέβηκε από το 61% στο 68%. Από το 2004 όμως άρχισε να παρακμάζει δραματικά από 68% σε 57% το 2013. Εκείνο το χρόνο η Ουκρανία ήταν σε ύφεση….
Η άμεση κρίση δεν σχετίζεται μόνο με την παρακμή του ΑΕΠ και την πτώση των εισοδημάτων. Η κρίση είναι πιο άμεσα εμφανής στη ραγδαία κατάρρευση του ουκρανικού νομίσματος και την ακόμα πιο ραγδαία μείωση των αποθεμάτων της σε ξένα νομίσματα….
Από την αρχή του χρόνου, το ουκρανικό νόμισμα έχει χάσει 20% της άξιας του..
Το συνολικό χρέος της Ουκρανίας υπολογίζεται σε 80 δις. Υπολογίζεται ότι θα χειροτερεύσει και μέχρι το καλοκαίρι θα φτάσει τα 100 δις με αυξητική τάση.
Το ΔΝΤ υποσχέθηκε 27 δις, αλλά σε μια περίοδο 7 χρόνων..και με το ανάλογο πρόγραμμα προσαρμογής..
Σε ένα αποκαλυπτικό σχόλιο στους Financial Times, ο πρώην σύμβουλος της ουκρανικής κυβέρνησης, ο Anders Aslund εκτίμησε ότι ίσως οι ανάγκες να είναι πιο μικρές, αλλά έθεσε το κόστος της «διάσωσης» με σαφήνεια – λέγοντας ότι για να βρεθούν αυτά τα χρήματα, χρειάζεται ένα δυτικό πρόγραμμα «λιτότητας» για να πληρώσει ο μέσος Ουκρανός για τη «διάσωση». Αυτό σημαίνει λιγότερες εργατικές θέσεις, πληθωρισμό, και απώλεια των επιδοτήσεων στο φυσικό αέριο για τα νοικοκυριά. Η Ουκρανία σε μια «διάσωση» του ΔΝΤ είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα αναπαραξει την συνεχόμενη ελληνική κρίση Λιτότητας

Και εδώ, βέβαια. αξίζει και ένα ιδιαίτερο σχόλιο πως γίνονται οι παρεμβάσεις σήμερα: προηγουμένως, οι δυτικές ελίτ σε συνεργασία με το δυτικό κεφάλαιο προκαλούσαν και οικονομική κρίση με την πίεση στο νόμισμα μιας χώρας. Σήμερα, οι δυτικές ελίτ χρησιμοποιούν πια μερίδες της ακροδεξιάς -ισλαμιστές στη Λιβύη, Συρία, νέο ναζί στην Ουκρανία- για πετύχουν τους στόχους τους. Και στην Ουκρανία, ο στόχος ήταν να πληγεί και το νόμισμα με την εσωτερική υπονόμευση.
Και δεν είναι το μόνο παράδειγμα.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου