14 Φεβ 2014

Άρτος και θεάματα



Αγαπητέ αναγνώστη/ αναγνώστρια την επόμενη φορά που θα είσαι έτοιμη να πας σ’ένα πάρτι, που θα παρευρεθείς σ’ένα οικογενειακό φαγοπότι, που θα δεις την αγαπημένη σου ομάδα να παίζει ή που θα κάτσεις μπροστά στη τηλεόραση να σκοτώσεις ζόμπι ή να τα δεις να ερωτεύονται ανθρώπους, σκέψου. Σκέψου την φύση της δραστηριότητας που είσαι έτοιμος να απολαύσεις. Ανακάλυψε την ηδονή της μέθης, της γεύσης, την διέγερση που προκαλεί ένα γκολ ή ένα φιλί. Αλλά επίσης διαπίστωσε τον αποπροσανατολισμό που προκαλούν αυτές οι δραστηριότητες. Αφού όσο εμείς αποφασίζουμε να δινόμαστε σε αυτές τις ‘Διονυσίες ηδονές’, κάποιοι άλλοι παίρνουν τις αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον μας. Όσο ασχολούμαστε με τα πιο πάνω τόσο πιο λίγο ασχολούμαστε με την πολιτική, τα κοινά και καθετί σημαντικό και ασήμαντο που επηρεάζει την ζωή μας.

Άρτος και θεάματα λοιπόν. Παλιό το κόλπο, γνωστοί οι ρόλοι. Οι διοικούντες προσφέρουν στους διοικούμενους υλικά αγαθά για να ικανοποιούν τις ορέξεις τους και θεάματα για να ευφραίνουν το πνεύμα τους. Το αποτέλεσμα; Η αποπλάνηση από τα θέματα που υπόκεινται σε συλλογικές διαδικασίες και αποφάσεις. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι πρώτη έκανα τον όρο ‘Άρτος και Θεάματα’ μια συγκροτημένη πολιτική αποπλάνησης, χτίζοντας τεράστια στάδια όπως το Κολοσσαίο. Η τακτική αυτή συνεχίστηκε μέχρι που φτάνουμε στο σήμερα που παντού βλέπεις μικρές ευκαιρίες γρήγορης ηδονής. Μαζί με συνθήματα όπως το ‘ζήσε το τώρα’ ή ‘μια ζωή την έχουμε’ ο κόσμος, σχεδόν τυφλά αφήνεται και παρασέρνεται σε ένα κόσμο ευκαιριακής, γρήγορης αλλά προ πάντως ρηχής και στιγμιαίας ευτυχίας. Μέχρι που μια μέρα ξυπνά και ανακαλύπτει ότι ο κόσμος στον οποίο ζει είναι φτιαγμένος λάθος, ή δεν προασπίζει τα συμφέροντα του και ξεκινά να φταίει τους πολιτικούς, τους τεχνοκράτες και κάθε άλλον χωρίς ποτέ να αντικρίζει τον κύριο φταίχτη στο καθρέφτη.

Αγαπητέ αναγνώστη/αναγνώστρια μην με παρεξηγείς. Δεν προσπαθώ να σου κάνω κήρυγμα και να σε μαλώσω. Άλλωστε κ’ εγώ θα πιω και θα καπνίσω, και θα δω με πάθος την ομάδα μου και θα αποβλακωθώ μπροστά στη τηλεόραση μετά από μια δύσκολη μέρα στη δουλεία. Αλλά πάντα με μέτρο. Αυτό είναι και το κύριο μου σημείο. Παν μέτρων άριστο! Με μέτρο η διασκέδαση, με μέτρο η μέθη, με μέτρο η χαλάρωση. Και αυτό γιατί μόνο αν ασχοληθούμε με την πολιτική και τα κοινά θα μπορέσουμε να ζήσουμε μια πραγματικά πλήρη και ευτυχισμένη ζωή. Όσο όμως δεχόμαστε να παραμείνουμε στο κλουβάκι μας με όλα τα καλά που μας εφοδίασε ο ‘ιδιοκτήτης’ μας, θα χάνουμε την ηδονή της ελευθερίας, της αυτοσυντήρησης και της αυτονομίας.

Άντης Γεωργίου.             
           
Άρτος και θεάματα λοιπόν. Παλιό το κόλπο, γνωστοί οι ρόλοι. Οι διοικούντες προσφέρουν στους διοικούμενους υλικά αγαθά για να ικανοποιούν τις ορέξεις τους και θεάματα για να ευφραίνουν το πνεύμα τους. Το αποτέλεσμα; Η αποπλάνηση από τα θέματα που υπόκεινται σε συλλογικές διαδικασίες και αποφάσεις. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι πρώτη έκανα τον όρο ‘Άρτος και Θεάματα’ μια συγκροτημένη πολιτική αποπλάνησης, χτίζοντας τεράστια στάδια όπως το Κολοσσαίο. Η τακτική αυτή συνεχίστηκε μέχρι που φτάνουμε στο σήμερα που παντού βλέπεις μικρές ευκαιρίες γρήγορης ηδονής.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου