1 Φεβ 2014

Ποιός θα λύσει το Κυπριακό;



Μια πρόσφατη εγκύκλιος του Υπουργείου της Παιδείας ανακοινώνει ότι το « δεν ξεχνώ» θα πρέπει να  ανακτήσει το ρόλο του στα σχολεία. Μέσα στα πλαίσια αυτά, ζητείται να μην χρησιμοποιούνται λέξεις  που δεν δημιουργούν αγωνιστικό φρόνημα. Για παράδειγμα η « πράσινη γραμμή θα πρέπει να αντικατασταθεί» με τον όρο «γραμμή αντιπαράταξης». Είναι, βέβαια, γεγονός ότι πρόκειται για μια γραμμή αντιπαράθεσης, μιας και δεν υπογράφτηκε ποτέ κατάπαυση του πυρός.
Και η πράσινη γραμμή, όμως, είναι επίσημος όρος και μάλιστα είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που δέχτηκε την παρουσία του ΟΗΕ και του παραχώρησε και την νεκρή ζώνη να την επιτηρεί με δική του ευθύνη.

Ένα γράμμα της Άννας Μαραγκού[1] στο διαδίχτυο καταγγέλλει ότι η κυβέρνηση έχει, ήδη, ξεχωρίσει ένα κονδύλι 400.000 ευρώ, που θα διατεθεί για την ημέρα κατά την οποία κλείνουν 40 χρόνια από την εισβολή.  Διαμαρτύρεται, γιατί δίνονται αυτά τα λεφτά σε καιρό κρίσης και καλεί σε μια πλατφόρμα άρνησης. Αν αυτό αληθεύει  είναι ένα μικρό ακόμα δείγμα για το… μακρόχρονο προγραμματισμό της κυβέρνησης σε σχέση με τη λύση, όπως επισημαίνεται από τη συγγραφέα.
Οι δύο πλευρές, τώρα, στις συνομιλίες φαίνεται ότι κρίθηκαν εξ ίσου ένοχες στο παιγνίδι της επίρριψης ευθυνών και ομόφωνα από το Συμβούλιο Ασφαλείας και έτσι καλούνται να συνεχίσουν, ενώ απ’ ότι φαίνεται θα έχουμε πιο ενεργητική παρέμβαση των εμπλεκομένων δυνάμεων. Λόγω της πολιτικής επιβράδυνσης που ακολουθούν οι πλευρές, σε συνδυασμό ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και οι δύο καλούν άλλες δυνάμεις να επέμβουν, ίσως να διαφαίνεται κάποιου είδους νέος μηχανισμός συγκεκαλυμμένης επιδιαιτησίας.

Συνολικά, φαίνεται ότι οι μηχανισμοί άρνησης, που έχουν στήσει οι κοινότητες, αφήνουν την πρωτοβουλία σε άλλες δυνάμεις, ίσως όχι για να λύσουν το Κυπριακό, αλλά για να διαφοροποιήσουν το ρόλο του για να ταιριάζει, ή αν μη τι άλλομ να μην ενοχλεί την νέα αρχιτεκτονική που σχεδιάζεται για την περιοχή.

Εμείς θα την επικυρώσουμε με μια αντικατοχική συναυλία.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου