7 Φεβ 2014

ΑΝ ΟΧΙ ΤΩΡΑ, ΠΟΤΕ; ΑΝ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ, ΠΟΙΟΙ;



Ο τίτλος είναι παρμένος από ένα ιστότοπο ενάντια στη ΔΔΟ. Εκεί, υπάρχει αναρτημένη μία αφίσα με την Κύπρο πάνω κι ένα ΟΧΙ –ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. Από κάτω, υπάρχει η φράση που βάλαμε στον τίτλο. Το νόημα είναι  ‘Αν όχι τώρα πότε, αν όχι εμείς ποιοί’ θα εμποδίσουν τη λύση του Κυπριακού;

Τελικά, φαίνεται ότι αυτό που δεν ξεχνά ο καθένας μπορεί να έχει διάφορα περιεχόμενα.  Το περιεχόμενο που δίνει ο καθένας στο γνωστό απόφθεγμα,  δίνει και το ανάλογο νόημα στα ερωτήματα που ακολουθούν.  Πράγματι, αν όχι τώρα, πότε θα λύσουμε το Κυπριακό και αν όχι εμείς, ποιοί επιτέλους θα πάρουν την ευθύνη; Μήπως κατά βάθος δεν είναι αυτό  το νόημα της αφίσας;

Στον ίδιο ιστότοπο εκφράζεται η βαθιά αγωνία ότι θα διαλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία και θα μετατραπεί σ’ ένα καντόνι, που μετά θα το φαν οι Τούρκοι. Υπάρχουν μερικά σχόλια που δείχνουν με καθαρό τρόπο ως κεντρικό στόχο τη διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως έχει (εκτός ίσως αν παρουσιαστεί κάποια ευκαιρία για κάποια απελευθέρωση). Η καθαρή ελληνική ΚΔ όλως παραδόξως δεν προέκυψε από μία νίκη των Ελλήνων, αλλά από μια νίκη των Τούρκων. Έτσι έχουμε την παράδοξη εικόνα πολλοί να μην ξεχνούν τη μαύρη επέτειο, αλλά από την άλλη να μην μπορούν να εγκαταλείψουν το ένα από τα δύο σημαντικά αποτελέσματα  της, τον εθνικό διαχωρισμό. Το άλλο είναι ο εδαφικός διαχωρισμός ( κατοχή για τους Ελληνοκύπριους και για πολλούς Τουρκοκύπριους αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο). Εμμένουν δηλαδή στην εθνική καθαρότητα, που είναι αποτέλεσμα της εισβολής και βολεύονται με την εδαφική απώλεια. Τελικά, αν το σκεφτεί κανένας η εδαφική απώλεια είναι μέρος της εκπαίδευσης των Ελλήνων, είναι οι χαμένες πατρίδες και ο μαρμαρωμένος βασιλιάς.


«Οι ψευδολέξεις και τα ούτω καλούμενα»


Μέρος της άμυνας που ανέπτυξαν οι Ελληνοκύπριοι για να μείνουν προσκολλημένοι στο κυρίαρχη λογική του ΔΕΝ  ΞΕΧΝΩ είναι και ένα συγκεκριμένο λεκτικό στο οποίο κυριαρχεί το ψευδό… το δήθεν, το λεγόμενο, ο φερόμενος, τα εισαγωγικά κλπ.  Στην πολιτική και τα μίντια, το λεκτικό αυτό προκαλεί πολλά γελοία τινά, όπως πχ ο ψευδοαστυνομικός , οι ψευδοφυλακές τα λεγόμενα δικαστήρια κλπ. Το να θέλει κάποιος να τονίσει ότι η ΤΔΒΚ είναι μη αναγνωρισμένη, που είναι και ο ορθός  ορισμός, είναι δικαίωμα του οπουδήποτε να το πει,  αλλά από την άλλη όποιος δεν το πει, δεν σημαίνει  ότι το αναγνωρίζει, ούτε ότι δεν το αναγνωρίζει. Πολύ περισσότερο όταν ένας μέσος ξένος αναφερθεί στη ΦΥΡΟΜ, λέει Μακεδονία και όταν αναφέρεται στα κατεχόμενα μπορεί να το πει έτσι, αλλά και αλλιώς. Χωρίς να μπαίνει στο κόπο να παίρνει τις προφυλάξεις που χρειάζεται για να μην παρεξηγηθεί ο πατριωτισμός του. Ως εδώ μπορεί να πει κάποιος ότι είναι ένα είδος αυτοδιάθεσης της γλώσσα σου. Λόγω, όμως, της πολλής και αντιδεοντολογικής χρήσης της γλώσσας στρεβλώνεται κατά κανόνα η αντίληψη της πραγματικότητας. Π.χ. η πραγματικότητα διαστρεβλώνεται, όταν πεις «ότι ο Άγγλος πρέσβης δήλωσε ότι ο ψευδοπρωθυπουργός τον ενημέρωσε για την κατάσταση».  Κατά κανόνα, ο Ελληνοκύπριος δημοσιογράφος θα αφήσει επί σκοπού να νοείται ότι ο Άγγλος  πρέσβης αποκάλεσε τον Τουρκοκύπριο πολιτικό «ψευδοπρωθυπουργό», ενώ ο χαρακτηρισμός ανήκει στο δημοσιογράφο. Υπάρχει,  κατά κάποιο τρόπο, μια πολιτική κυπριακή διάλεκτος, που δίνει την εντύπωση στους Κυπρίους ότι όλος ο πλανήτης ασπάζεται την ίδια αντίληψη μαζί τους. Φυσικά, απογοητεύονται μόλις μιλήσουν με κάποιο ξένο, ο οποίος δεν χρησιμοποιεί αυτή τη γλώσσα χωρίς καν να του περνά από το νου το θέμα της αναγνώρισης ή μη του ό,ποιου αληθινού ή ψεύτικου κράτους. Αυτό συνέβη και με την πρόσφατη δήλωση του Μπαν Κι Μουν την οποία εύστοχα σχολίασε ο κ Τάκης Χατζηγεωργίου σε άρθρο του (Δεν το περιμέναμε);

«…έχει επίσης αξία να διερωτηθούμε λίγο, γιατί το έκαμε. Του ξέφυγε; Το έκαμε σκόπιμα; Ή είπε κάτι που είναι στο υποσυνείδητο του σαν η αλήθεια; Την πρώτη απάντηση την απορρίπτω, ή εν πάση περιπτώσει την βρίσκω να μοιάζει πολύ με την τρίτη. Είτε όμως ο Γενικός Γραμματέας είπε κάτι που βρίσκεται μέσα του, είτε το έκαμε σκόπιμα, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Ο Γενικός Γραμματέας, ο θεματοφύλακας των αρχών του ΟΗΕ και των ψηφισμάτων του, ξεστόμισε αυτό που ακούμε μέρα νύχτα όσοι ταξιδεύουμε ή έχουμε επαφές με την διεθνή διπλωματία. Και όσο εμείς διορθώνουμε, και όσο κατορθώνουμε αυτά τα πράγματα να μην περνούν σε γραπτά κείμενα και αποφάσεις, έχει καλώς. Για πόσο όμως ακόμα;

Πέραν αυτού, ο Μπαν Κι Μουν είπε στον κ. Αναστασιάδη ότι το παίζει καθυστέρηση. Πιθανόν να διαβάζει κι αυτός Δέφτερη Ανάγνωση. Ουσιαστικά, του απέδωσε ευθύνες για την καθυστέρηση, πράγμα που θεωρείται  ότι σημαίνει κάτι στο διπλωματικό παιγνίδι, αρνητικό για όσους θέλουν να προωθήσουν τη λύση και θετικό για όσους θέλουν να κάνουν το αντίθετο.

Οι κρίσιμες ώρες που περνά ο τόπος…  και το γιαλέλι των Κυπρίων
Όπως γράψαμε, μερικές φορές η στήλη προτιμά, όταν αναλύει θέματα που σχετίζονται με τις συνομιλίες για το Κυπριακό, να υιοθετεί μια αντίστροφη οπτική γωνία απ’ ότι συνήθως. Δηλαδή, προτιμούμε, αντί να βλέπουμε τις συνομιλίες ως μια προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακό, προτιμούμε να τις βλέπουμε ως μια προσπάθεια διαιώνισης του. Θεωρούμε ότι νομιμοποιούμαστε να κάνουμε κάτι τέτοιο, διότι  όταν οι συνομιλίες διαρκούν 40 ή 50 χρόνια, χωρίς επιτυχία, μπορούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι όλοι σπεύδουν βραδέως με διάφορες αιτιάσεις.

Μέσα από αυτό το σκεφτικό, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η κάθε «κορύφωση» στην πολύχρονη διαδικασία  χρησίμευε, απλώς, ως ένα μέσο επανεκκίνησης της άγονης διαδικασίας.  Μέσα, επίσης, από αυτό το σκεφτικό, η λύση θα επέλθει όταν η αναστολή της δεν θα είναι πλέον δυνατή για διάφορους λόγους, εξωγενείς θα λέγαμε περισσότερο παρά εσωτερικούς.

Στην ελληνοκυπριακή πλευρά επαναλαμβάνουμε όλοι ότι για τη στασιμότητα φταίει η αδιαλλαξία της Άγκυρας. Το πρώτο σημείο που θα πρέπει να επισημάνουμε είναι ότι σε ό,τι αφορά τους εξωτερικούς παρατηρητές αυτή η ιστορία κατέρρευσε με το σχέδιο Αννάν το 2004. Απλώς κάνουμε τους ανήξερους.

Αλλά η πιο ουσιαστική απόδειξη είναι ότι αυτοί που θέλουν ενιαίο κράτος, είναι από τους ανθρώπους που δεν έχουν πιθανόν πιεί ένα καφέ με άτομο της άλλης κοινότητας και αναφερόμαστε και στις ηγεσίες των κομμάτων αυτών, εξαιρουμένων εκείνων των άθλιων σπάνιων τυπικών και πάντα αντιπαραγωγικών  συναντήσεων των ηγεσιών τους «διπλωματική ανάγκη».
Πώς μπορεί να εξηγηθεί ότι για μερικές δεκαετίες διατεινόμαστε ότι θέλουμε συνύπαρξη των κοινοτήτων, ενώ δεν φτιάξαμε ένα δικοινοτικό σχολείο, ένα δικοινοτικό θέατρο, ένα σοβαρό εγχειρίδιο Ιστορίας της άλλης κοινότητας, ένα ανεπίσημο, έστω, πρωτάθλημα αγροτικού ποδοσφαίρου, ένα μεταφραστικό κέντρο, ένα δικοινοτικό πάρκο στην νεκρή ζώνη, δεν ανακαλύψαμε τα οστά των σφαγιασμένων αυτόβουλα και όχι ως προϊόν ανταλλαγής, δεν φτιάξαμε ένα κοινό μουσείο της χλωρίδας και της πανίδας μας, δεν… και προσθέστε κατά βούληση για να γεμίσετε μερικές χαμένες γενιές.

Τί οικοδομούσαμε όλα αυτά τα 40 ή 50 χρόνια, συνύπαρξη ή διαχωρισμό; Και μετά απ’ όλα αυτά, τί μπορούμε να περιμένουμε να βγει από τις συνομιλίες στα άνω κλειστά δωμάτια του πολιτικού άβατου; Τί άλλο από αυτό που κυκλοφορεί ανάμεσα στο 18ο προσχέδιο του κ. Αναστασιάδη και το άλλο που θα στείλει πίσω ο κ Έρογλου υπό την πίεση των Αμερικάνων;

Και φυσικά η μόνιμη επωδός είναι ότι η επαναπροσέγγιση θα γίνει μετά από την αποχώρηση του τουρκικού στρατού, λες και αυτά κάναμε πριν την εισβολή. Λες και δεν είναι ακριβώς λόγω αυτών που δεν κάναμε και φυσικά αυτών που κάναμε που διευκολύναμε την τουρκική απόβαση.

Και  φυσικά, ακόμα μια επωδός είναι ότι με την επαναπροσέγγιση νομιμοποιούμε ή και διαιωνίζουμε την παρουσία το τουρκικού στρατού. Λες και μέχρι το 1990, διώχναμε εισβολείς από τα μετερίζια του Γιαννάκη και μετά αρχίσαμε να τους φέρνουμε πίσω με την επαναπροσέγγιση.

Επομένως το ερώτημα είναι: θα καταφέρουμε να αναστείλουμε τη λύση ακόμα μία φορά ή όχι;

Ο Σωκράτης Χάσικος στο ΡΙΚ στο Γιαννάκη Νικολάου που δεν εντόπισε το point. Ο Σωκράτης Χάσικος με ύφος αποφασισμένο. «Θα βάλω τέλος σε αυτό το Αλαλούμ. Έδωσα οδηγίες στην αρμόδια υπηρεσία να καταγράψει όλες τις τουρκοκυπριακές περιουσίες με τους χρήστες. Θα κάνουμε δίκαια αναδιανομή. Στους πρόσφυγες που είχαν πολλή περιουσία στα κατεχόμενα, θα δώσουμε πιο πολλή γη και σε κάποιο που είχε λιγότερη θα δώσουμε λιγότερη. Είναι κάποιοι που απ’ εκεί δεν είχαν τίποτα και τώρα νέμονται τεράστιες περιουσίες και παίρνουν τεράστια ποσά». Τα εισαγωγικά είναι στο περίπου, από μνήμης. Και φυσικά, ο Γιαννάκης δεν διερωτήθηκε τί είδους δικαιοσύνη είναι αυτή ο πλούσιος να παίρνει πολλά και ο φτωχός λίγα. Κοινωνικός δαρβινιστής ο υπουργός και άμα θέλετε συνδέστε το  αυτό με τη δικαιοσύνη της μνημονιακής πολιτικής. Αλλά μπορείτε να το συνδέσετε και με το περιεχόμενο των κασετών που κυκλοφορούν τελευταία και τις τουρκοκυπριακές περιουσίες που πουλήθηκαν ή ξεπουλήθηκαν πίσω από τις άγονες συνομιλίες

Έρχεται βροχή, έρχεται υπερατλαντική μπόρα

Εικόνα 1η: Ο Σωκράτης Χάσικος στο ΡΙΚ στο Γιαννάκη Νικολάου που δεν εντόπισε το point. Ο Σωκράτης Χάσικος με ύφος αποφασισμένο. «Θα βάλω τέλος σε αυτό το Αλαλούμ. Έδωσα οδηγίες στην αρμόδια υπηρεσία να καταγράψει όλες τις τουρκοκυπριακές περιουσίες με τους χρήστες. Θα κάνουμε δίκαια αναδιανομή. Στους πρόσφυγες που είχαν πολλή περιουσία στα κατεχόμενα θα δώσουμε πιο πολλή γη και σε κάποιο που είχε λιγότερη θα δώσουμε λιγότερη. Είναι κάποιοι που απ’ εκεί δεν είχαν τίποτα και τώρα νέμονται τεράστιες περιουσίες και παίρνουν τεράστια ποσά». Τα εισαγωγικά είναι στο περίπου, από μνήμης. Και φυσικά ο Γιαννάκης δεν διερωτήθηκε τί είδους δικαιοσύνη είναι αυτή ο πλούσιος να παίρνει πολλά και ο φτωχός λίγα. Κοινωνικός δαρβινιστής ο υπουργός και άμα θέλετε συνδέστε το  αυτό με την δικαιοσύνη της μνημονιακής πολιτικής. Αλλά μπορείτε να το συνδέσετε και με το περιεχόμενο των κασετών που κυκλοφορούν τελευταία και τις τουρκοκυπριακές περιουσίες που πουλήθηκαν ή ξεπουλήθηκαν πίσω από τις άγονες συνομιλίες.  Εν πάση περιπτώσει, η αναφορά σ’ αυτήν την εικόνα μπορεί να διαβαστεί και σε σχέση με τη νέα πρωτοβουλία για το Κυπριακό. Ένα από τα βασικά θέματα είναι το περιουσιακό.  Λάβετε υπόψη ότι εκτός από τους μεγάλους γαιοκτήμονες υπάρχουν και μερικοί Ελληνοκύπριοι που αγόρασαν τεράστιες περιουσίες στα κατεχόμενα για ένα κομμάτι ψωμί τα πρώτα δύσκολα χρόνια μετά το 74. Ίσως, εδώ, να υπάρχει μια θετική ένδειξη για το μέλλον των συνομιλιών. Εν πάση περιπτώσει, οι κακόβουλοι αυτής της κοινωνίας ισχυρίζονται ότι ο Χάσικος για τις περιουσίες, είναι ότι τα πεζούνια για το σεισμό.

Εικόνα 2η. Η συνάντηση Τουρκοκυπρίων,  Ελληνοκυπρίων, Τούρκων και Ελλήνων βιομηχάνων που μπορεί και να πραγματοποιήθηκε με κάποια εξωτερική πρωτοβουλία, αλλά μπορεί και να δείχνει μία πρόθεση για οικονομικά ανοίγματα και κάποια αναμονή για πολιτικές εξελίξεις.

Εικόνα Τρίτη και συνοπτική: Το ΑΚΕΛ φαίνεται  με αρκετή σαφήνεια ότι θα στηρίξει την πορεία προς τις συνομιλίες, αν προχωρήσει ο Αναστασιάδης.

Ο Τουμάζος Τσελεπής  απέδειξε στον κ. Καρεκλά ότι τα ανακοινωθέντα Χριστόφια Ταλάτ ήταν πιο προχωρημένα από το τωρινό προσχέδιο, ειδικά στο θέμα της κυριαρχίας, Ο Ιωνάς Νικολάου δέχτηκε ότι σε ορισμένα σημεία έχει δίκαιο ο Τσελεπής αλλά σε άλλα όχι, και ο κ. Βότσης και ο κ. Νικολαΐδης προτίμησαν τα μετερίζια κατ’ αρχή.

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος δήλωσε πιο νωρίς ότι υπάρχει πολλή φρασεολογία του σχεδίου Αννάν και βλέπει ότι ο κ. Αναστασιάδης δεν τήρησε τις συμφωνίες που έκανε με το ΔΗΚΟ και έδειχνε θυμωμένος.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου