1 Φεβ 2014

Ένας ξεκρέμαστος Κενεβέζος και η άτσαλη προσπάθεια συγκάλυψης από τον κ. Γεωργίου



Όταν ο κ. Κενεβεζος ανέλαβε το υπουργείο Παιδείας, δεν υπήρχε καμία ιδιαίτερη δικαιολογία γιατί το ανέλαβε -μια κάποια προηγούμενη εμπειρία με θέματα εκπαίδευσης λ.χ.- πέρα από το ότι είχε προσφέρει υπηρεσίες στον τότε ηγέτη του ΔΗΚΟ στο να βοηθήσει τον νυν πρόεδρο να εκλεγεί. Με αυτό τον αέρα, έδινε από την αρχή την αίσθηση του ατόμου που ενδιαφερόταν να έχει πλάτες, παρά να τηρεί τουλάχιστον τα προσχήματα. Έτσι, χωρίς καν να σκεφθεί τις συνέπειες -στην εικόνα του έστω- έτρεξε αμέσως στον αρχιεπίσκοπο – θεωρώντας, προφανώς, ότι έτσι εξασφάλιζε και άλλες πλάτες. Και όταν του γινόταν κριτική, είχε ένα εριστικό στυλ που δεν θα ανέμενε κάποιος από ένα άτομο, που διορίστηκε όπως διορίστηκε. Υπήρχε το αίσθημα ενός προνομιούχου, ενός γόνου προνομιούχας οικογένειας, ο οποίος μπορεί λίγο πολύ να κάνει ότι θέλει. Προφανώς, είχε και την εντύπωση ότι, αφού διορίστηκε ο κ. Χάσικος με τόση κραυγαλέα σύγκρουση συμφερόντων, anything goes.

Σύντομα, βρέθηκε σε κόντρα με άτομα στο υπουργείο, αλλά και τις εκπαιδευτικές οργανώσεις. Και λόγω στυλ, αλλά, όπως καταγγέλθηκε, λόγω της τάσης του να δημιουργήσει γύρω του ένα κύκλωμα συμβούλων που υποσκέλιζαν τις διαδικασίες. Η κριτική δεν ερχόταν μόνο από την αντιπολίτευση – δυσφορία εκφράζαν και συνδικαλιστές της Δεξιάς. Υπήρχαν ακόμα φήμες ότι και ο κ. Αναστασιάδης ήταν ενοχλημένος από το εριστικό ύφος και πρακτικές του κ. Κενεβέζου, που οδηγούσαν σε ανοικτά μέτωπα. Όμως, όλα σπρώχνονταν κάτω από το χαλί μέχρι το Δεκέμβρη. Και τότε, κέρδισε οριακά τις εκλογές στο ΔΗΚΟ ο Ν. Παπαδόπουλος, αντί ο Μ. Κάρογιαν, όπως πόνταρε ο κ. Κενεβέζος. Ο νέος ηγέτης του ΔΗΚΟ δεν άργησε να δείξει ότι δεν ξεχνούσε την «προδοσία» του τέως σύμμαχού του, που τον εγκατέλειψε για τον καρέκλα. Ο κ. Κενεβέζος θεωρείται πια αναλώσιμος.

Όμως, οι τσαπατσουλιές του στο υπουργείο, αναπόφευκτα, θα έρχονταν να τον βρουν επίσης. Η υπόθεση με την «ψηφιακή βιβλιοθήκη» Αριστοτέλης, ήταν ήδη γνωστό σκάνδαλο. Είχε δοθεί σε εταιρεία του κ. Λοττίδη το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει τα προγράμματα τα υπουργείου, για να φτιάξει ένα πρόγραμμα και την άδεια να το προωθήσει στα σχολεία. Αυτονόητα αντέδρασαν οι εκπαιδευτικοί, που ξαφνικά μετατρέπονταν σε salesmen/women ιδιωτικής εταιρείας, αλλά και στελέχη του υπουργείου. Ο κ. Κενεβέζος, αντί να ακούσει τις κριτικές εξαπέστειλε την κ. Ο. Στυλιανού, που του υπέδειξε τα προβλήματα.

Οπότε, όταν έφθασε το θέμα στη Βουλή υπήρχαν ήδη αρκετά προβλήματα με τη μονομερή παραχώρηση σε μια εταιρεία τέτοιας πρόσβασης στο Δημόσιο – και στο εσωτερικό της ελίτ, εθεωρείτο ότι ο κ. Κενεβέζος είχε ευνοήσει τον κ. Λοττίδη με στόχο να έχει ο ίδιος ανταλλάγματα θετικής προβολής από τα ΜΜΕ, στα οποία έχει συμφέροντα και δύναμη προώθησης ο επιχειρηματίας. Ήταν, δηλαδή, μια συμφωνία με πιθανές ουρές προσωπικής προβολής – διότι έχουν και οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, πια, τρόπο να αποκτούν προσβάσεις, προσφέροντας ανάλογη προβολή.

Ο κ. Κενεβέζος έκανε, βέβαια, ότι δεν καταλάβαινε και έκανε τα πράγματα ακόμα χειρότερα, όταν άρχισε να ψάχνει τρόπους να κατηγορήσει άλλους για τις δικές του αποφάσεις. Μπορεί αυτός να είναι ο μόνος τρόπος που ξέρει ο υπουργός, αλλά ήταν μια γκάφα σαν δημόσια εικόνα, που μάλλον αποκάλυψε την όλη στάση του. Ένα από τα καίρια προβλήματα που αποκαλύφθηκαν στη Βουλή, ήταν ότι ουσιαστικά γίνονταν συζητήσεις με την εταιρεία από την Σεπτέμβρη, ενώ η δημόσια πρόσκληση έγινε τον Οκτώβρη. Ήταν ξεκάθαρο ότι έγινε προνομιακή παραχώρηση και συμφωνία. Το χειρότερο ήταν ότι τα συγκεκριμένα έγγραφα αποκρύφθηκαν από τη Γενική Ελέγκτρια. Και ο κ. Κενεβέζος, στη μέση των αντιφάσεων, άρχισε να κατηγορεί άλλους ότι έκλεψαν το φάκελο. Το θέμα της προνομιακής συμφωνίας με μια εταιρεία με μοναδικό στόχο το δική της κέρδος, και η απόκρυψη των στοιχείων από την ερευνά, έκανε και πάλι ότι δεν τα καταλάβαινε.


Το ΔΗΚΟ αυτονόητα τον άφησε ακάλυπτο. Προσπάθησε να τον καλύψει, κάπωςμ ο ΔΗΣΥ αρχικά, αλλά την Παρασκευή με νέα ανακοίνωση τον άφησε εκτεθειμένο. Ο πιο γραφικός ήταν ο επικεφαλής της επιτροπής έλεγχου της Βουλής, που έδειξε ξεκάθαρα τα όρια των προκαταλήψεων του. Ενώ ακόμα και το κόμμα του κ. Κενεβέζου κρατούσε αποστάσεις, ενώ η Γενική Ελέγκτρια ζητούσε να μάθει γιατί δεν της δόθηκαν τα έγγραφα, ο κ. Γεωργίου δήλωνε : «δεν τίθεται θέμα κακοδιαχείρισης.. το όλο θέμα αποτελεί τσουνάμι εν ποτηρίω». Τελικά, ήπιε και το κόμμα του το πικρό ποτήριο και άφησε τον κ. Κενεβέζο εκτεθειμένο. Διότι, όπως το έθεσε και ο Α. Μιχαηλίδης στο Φιλελεύθερο -όπου και εστίασε στη φαιδρή δήλωση του κ. Γεωργίου: «..είναι μια καλοστημένη μπιζνα για μια εταιρεία, που επειδή έτσι αποφάσισε το Υπουργείο Παιδείας και ο κ. Κενεβέζος προσωπικά, θα μαζεύει από τους μαθητές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.»


Το ότι η κ. Χαραλαμπίδου άνοιξε και πάλι το θέμα, είναι φυσικά προς τιμή της. Αντίθετα, η προσπάθεια και του κ. Λοττίδη, αλλά και του κ. Κενεβέζου να εξαπολύσουν προσωπική επίθεση, ήταν μάλλον αποκαλυπτική για τη δυσκολία, στην οποία βρέθηκαν. Και όσο και να μην σχολιάστηκε δημόσια, ο πιο εκτεθειμένος ήταν τελικά ο κ. Λοττίδης που φάνηκε να προσπαθεί να συγκαλύψει μια ξεκάθαρη υπόθεση ιδιωτικής εξυπηρέτησης. Η εικόνα του σοβαρού επιχειρηματία με αποστάσεις από τα γνωστά ράγισε δημόσια και με δική του γκάφα.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου