7 Φεβ 2014

ΣΠΟΝΤΕΣ




  • Ποιά είναι η διαφορά μιας δημοκρατίας από ένα αυταρχικό καθεστώς; Στη δημοκρατία, υποτίθεται, ότι υπάρχει σε κάποιο βαθμό ένα είδος ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης από την εκτελεστική και την νομοθετική εξουσία, ενώ στα αυταρχικά καθεστώτα οι δικαστικές διαδικασίες γίνονται για το θεαθήναι και η δικαστική εξουσία στήνει κατά παραγγελία δίκες. Και η χούντα έκανε δίκες, ας πούμε. Σαν τί μοιάζει, όταν ξεκινάς μια υπόθεση και προσπαθείς να κατασκευάσεις κατηγορίες εναντίον συγκεκριμένων ατόμων στα οποία στοχεύεις από την αρχή, αντί να διερευνάς, ως Νομική υπηρεσία της Πολιτείας, για να δεις τί έγινε,;

  • Η αβάσταχτη φαιδρότητα του κ. Ρίκκου. Αφού πιάστηκε στα πράσα να λέει ψέματα δημόσια -ότι δεν υπήρχε συναλλαγή και "εύνοια" για τη μαρτυρια του κ. Λιλλή- μετά κατέφυγε στον Λιλλή ως δικαιολογία – «έδωσε απάντηση ο μάρτυρας», είπε. «Δεν τον πίεσε κανένας». Άτε ρε Ρίκκο, μεν γίνεσαι τζαι δημόσια κωμωδία. «You have an egg on your face», που λαλούν τζαι στα εγγλέζικα. Ο κ. Ρίκκος είπε τεκμηριωμένα ψέματα και το ξέρει. Είπε και τον Οκτώβρη, και επανέλαβε και την Τετάρτη, ότι δεν έγινε συναλλαγή με τον κ. Λίλλη. Τα τεκμήρια είναι πια εκεί – ακούγεται ένας διάλογός του σε κασέτα. Αν ο ίδιος δεν έχει αίσθημα ντροπής για να παραιτηθεί, άλλο ζήτημα. Αλλά τις κομπογιαννίτικες δικαιολογίες του δικηγοράκου, ας τις αφήσει στην μπάντα. Ο κ. Λίλλης, φυσικά, ήταν υπό πίεση: Γιατί τον είχαν, τότε, στα κρατητήρια για «αδικήματα», που τα έστειλαν μετά στο επαρχιακό δικαστήριο, αντί στο κακουργιοδικείο; Και, όπως φαίνεται από τις συνομιλίες, ο κ. Λίλλης «εξαγοράστηκε» ή για να το πούμε πιο ευγενικά, «έκανε συναλλαγή». Όπως είπε με σαφήνεια ο δικηγόρος του, με τον οποίο μιλούσε στο τηλέφωνο ο κ. Ρίκκος, ο στόχος ήταν ο κ. Κιττής.

  • «Όχι πως δεν το υποψιαζόμασταν όλα αυτά, αλλά άλλο να διατηρείς μια μικρή ελπίδα ότι έχεις κάνει λάθος και άλλο να τα βλέπεις μπροστά σου». [σχόλιο της κ.Χατζηδημητρίου, στο Φιλελεύθερο, Παρασκευή 7/2, σελ. 2]. Αν ότι υπάρχει από την «κυπριακή δικαιοσύνη» είναι η κατασκευή κατηγοριών με εκβιασμούς και συναλλαγές, για να στήνονται δίκες -για οποιοδήποτε- τότε η κατάντια είναι σαφής. Και η κρίση εμπιστοσύνης αμετάκλητη. Οπότε, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι έκανε και κάτι θετικό ο κ. Ρίκκος – αποκάλυψε το βάθος της διαπλοκής που υπάρχει στο κυπριακό δικηγορικό κατεστημένο. Πρακτική που τη μετέφερε στη Γενική Εισαγγελία ο κ.Ρίκκος. Οι κασέτες θα είναι τα μόνιμα τεκμήρια για αυτήν την κατάσταση διαπλοκής. Για το πώς θα συμπεριφερθεί η δικαστική εξουσία -για την οποία φαίνεται να γίνονται και προγραμματισμοί από τους δικηγόρους, αν κρίνουμε την αναφορά στις κασέτες- θα το δούμε. Αν είναι το ίδιο, όπως το δικηγορικό κατεστημένο, θα είναι τουλάχιστον η αποκάλυψη ενός ακόμα ψέματος. Και η οριστική συνειδητοποίηση ότι πρέπει πια να στηθεί ένας μηχανισμός για αναζήτηση δικαιοσύνης με επίκληση άλλων θεσμών – ευρωπαϊκών ίσως.

  • Αφού οι οικολόγοι ακτιβιστές τα κατάφεραν και έβαλαν την Κομισιόν να στείλει επίπληξη στον κ. Ιωνά για τα ρουσφέτια του σε σχέση με την παγίδευση των αμπελοπουλιών, τότε υπάρχουν τρόποι…

  • Ώστε κ. Ρίκκο κάποιος θα «παίξει πελλόν» - ή θα «κάμει τον πελλόν»- για τις κατηγορίες ενάντια στον κ. Λίλλη, αν σου «έδινε» τον Κιττή; Τζαι τί ξέρει για σένα ο κ. Γεωργίου, ο δικηγόρος, και απειλεί να σε κάμει «αλέ ππερέ», αν δεν τον ακούσεις; Μπα μπα…να πούμε για ευθιξία, θα ήταν υπερβολή δεν είναι; Αλλά, ποιός μπορεί πια να εμπιστευθεί μια Γενική Εισαγγελία με τον κ. Ρίκκο, που μερικοί δικηγόροι θεωρούν ότι τον έχουν στην τσέπη, για να το κάμνουν «αλε ππερε»; Ό,τι κάνει πλέον θα αξιολογείται με το σε ποιά αποστολή ενδεχομένως τον έβαλαν, για να ενοχοποιήσει ίσως κάποιους, και να «παιξει πελλόν» σε άλλους.

  • Και τί ήθελε να καλύψει ο κ. Ρίκκος – αν ακολουθήσουμε, και πάλι, τη σκέψη που εξέφραζαν τα λόγια του δικηγόρου; Παλιά χρέη και διαπλοκή που έχουν οι δικηγόροι φυλαγμένα ο ένας για τον άλλο;

  • Με τέτοια δικηγορική διαπλοκή, δεν είναι να απορείς πώς δεν έγινε καμία διερεύνηση του σκανδάλου του χρηματιστηρίου, και αφέθηκαν τα τραπεζιτικά σκάνδαλα να βυθίσουν την οικονομία.

  • Και τί χαριτωμένα που διαμαρτύρονταν οι ένοχοι. Υποκλοπές λέει. Τελικά, ήταν η γυναίκα του πελάτη σου κ. Γεωργίου;

  • Πώς λειτουργεί η λογοκρισία: Την πρώτη μέρα ο δικηγόρος του Λίλλη, μας είπε ότι η διαρροή οφείλεται σε συσκευή, την οποία διαθέτει μόνον η CYTA, η ΚΥΠ και πολιτικό κόμμα. Και μερικοί το αναπαρήγαν πρόθυμα, υπάκουα. Μετά, άλλαξε το τροπάρι και η υποκλοπή έγινε από ένα των παρισταμένων σε σύσκεψη του δικηγόρου με άλλους και στη συνέχεια αυτός το έδωσε στο ΑΚΕΛ. Πάλι μια υπάκουη «δημοσιογραφία» αναπαρήγαγε – και δεν ρώτησε τί απέγιναν τα χτεσινά σενάρια Τζέιμς Μποντ με παρακολουθήσεις από σπάνιες συσκευές. Το ψέμα είναι τόσο άνετο για μερικούς που δεν ρωτούν καν; Να ρωτήσεις για τα συγκριτικά δεδομένα, είναι περιττό βέβαια, αλλά άντε: Πέντε χρόνια στην εξουσία το ΑΚΕΛ, δεν κατάφερε να κάνει μια υποκλοπή (της προκοπής) και το κάνει τώρα; Όμως, το θέμα είναι η υποκλοπή και την αναπαράγουν όλοι; Το περιεχόμενο που πάει; Η αναφορά σε βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος που τα "πιάνει", που πάει; Δεν θα ερευνηθεί από που ξέρει ο Ιωνάς ότι παρακολουθούνται τηλεφωνικές συνδιαλέξεις; Δεν θα ρωτηθεί ο Χάσικος τί συμβαίνει; Δεν είναι, λοιπόν, μόνο αποκαλυπτικό των δικηγορικών κυκλωμάτων -μέσα και έξω από την εισαγγελία- και πώς κατασκευάζονται/στήνονται οι δίκες, αλλά είναι και αποκαλυπτικό του πώς λειτουργεί η λογοκρισία.

  • Η λογοκρισία και η υπάκουη δημοσιογραφία, λέει ο Τσόμσκι, φαίνονται εύκολα με μια συγκριτική αναφορά – τί λένε σε μια περίπτωση που βολεύει την εξουσία που ελέγχει τα ΜΜΕ και τί λένε σε μια άλλη ανάλογη. Ιδού: Όταν διέρρεαν τα στοιχεία για τα δόντια του Παπασάββα ή για το φαξ του Β. Γεωργίου, δεν υπήρχε θέμα «υποκλοπής»; Αλλά τότε, και λογικά, το θέμα εστιάστηκε στο περιεχόμενο. Τώρα;  Όταν δεν βολεύει κάτι είναι «υποκλοπή», όταν βολεύει είναι «στοιχείο»..Είναι και κωμωδία πια..

  • Αλήθεια κ. Χατζηβασίλη, εσύ που ανέλαβες το έργο, τί γίνεται με την άλλη ιστορία του επιχειρηματία που δεν θέλει να κάνει τεστ πατρότητας; Θα ρωτήσεις την αυτονόητη ερώτηση – γιατί αρνείται; Ένα κριτήριο λογοκρισίας είναι η απαγόρευση των λογικών ερωτήσεων.

  • Σήμερα Παρασκευή, 7/2, ο Πολίτης έχει και μαργαριτάρια για το ποδόσφαιρο από τις κασέτες. Να πούμε, ότι σχεδόν προφητικά είχε γράψει πριν λίγο καιρό ο κ. Παράσχος, ότι στο βάθος το θέμα είναι τα στοιχήματα. Μάλιστα και ο βουλευτής του ΔΗΣΥ, τέως προπονητής, ο κ. Α. Μιχαηλίδης σε ένα πρόσφατο χαιρετισμό του, είχε κάνει, επίσης, αναφορά στα στοιχήματα και τον κίνδυνο που αποτελούν για το κυπριακό ποδόσφαιρο - κάτι σαν τις μαύρες τρύπες των τραπεζών..Θα επανέλθουμε..

  • Το άλλο μαργαριτάρι, είναι ο Χάσικος. Σταθερή αξία στο καζαντί του κωμικού θεάματος. Έχει μια χαριτωμένη τάση ο κ. Σωκράτης όταν πιάνεται στα πράσα, να καταφεύγει σε φτηνές ατάκες, όπως ένα παιδί που προσπαθεί να αλλάξει έμφαση από τις αταξίες και τις ενοχές του. Όταν αποκαλύφθηκε ότι το όλο θέμα με την Δρομολαξιά  έχει να κάνει και με τον πεθερό του, και την προσπάθεια του να πουλήσει εκείνος ένα χωράφι στην ΣΥΤΑ, το έπαιξε ότι δεν καταλάβαινε. Και όταν του το υπενθύμισε ο κ. Περδίκης, άρχισε να βρίζει. Μπα, κ. Σωκράτη. Τώρα που πιάστηκε στα πράσα το όλο σκηνικό της κατασκευής κατηγοριών με στόχο συγκεκριμένα άτομα, ο κ.Χάσικος κατέφυγε στην ατάκα «δίκη των κοριών». Μα από ότι φαίνεται κ. Χάσικε είναι η γυναίκα του μάρτυρα που ηχογραφούσε. Άρα; Είναι τεκμήρια. Τολμάς να δεις τί λένε τα τεκμήρια; Μήπως ότι έβαλες το Ρίκκο να κατασκευάσει κατηγορίες γιατί ήθελες να κατηγορήσεις τον Κιττή; Γιατί, λέμε τώρα ως υπόθεση, σου είπε ότι ήθελες να πουλήσεις το δικό σου χωράφι, ή μήπως γιατί θέλεις να επιτεθείς στη ΣΥΤΑ; Εμπορικός ανταγωνισμός είπαμε – εσύ της Βέλιστερ και η ΣΥΤΑ τρώει από τα κέρδη των φίλων σου; Αν νομίζεις, αγαπητέ, ότι θα σου τη χαρίζουν μονίμως, μην ζεις με αυταπάτες. Κάποτε θα αρχίσουν να έρχονται χιονοστιβάδα οι υποθέσεις από το 1999. Για αυτό μην εκτίθεσαι περισσότερο.. Εχεις πλάκα όπως μεγαλοπιάνεσαι, αλλά είναι τόσο διάτρητη η εικόνα πια…

  • Και όσο για τη ψευτομαγκιά, ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα: «που εννά σταθεί» -για να χρησιμοποιήσουμε την φρασεολογία που σου αποδίδεται- ο Χάσικος, άμα μαθευτεί τί λαλεί πίσω που την πλάτη μερικών συναδέλφων του; Αν τολμάς διέψευσε το δικηγόρο Γεωργίου -συνάδελφος σου στο κόμμα και από ότι φαίνεται και αρκετά κοντινός σου- για ότι είπες για τον Μαππουρίδη. Αν δεν τον διαψεύσεις, κατηγόρησε δημόσια τον Μαππουρίδη. Και εξήγα και στο κοινό μετά, πώς και την προηγούμενη εβδομάδα έλεγες ότι έδωσες όλα τα στοιχεία για τις τουρκοκυπριακές περιουσίες. Και φέρε και την Ελεονόρα, που την έβαλες να κατασκευάσει το θέαμα, να μας εξηγήσει γιατί δεν ερεύνησε το θέμα -αν υπάρχει- του Μαππουρίδη. Τολμάς; Βλέπεις; Φτηνές μαγκιές με βολικούς δημοσιογράφους κάνουν διάφοροι.. αλλά την αλήθεια δεν μπορείς να την αποφύγεις…

  • Όσο για την κ. Ελεονόρα, η οποία έκανε την εργασία την οποία της ανέθεσε ο κ. Χάσικος, με εμφανή στόχο και πάλι να εστιάσει τις κατηγορίες σε συγκεκριμένα άτομα, θα πρέπει αργά ή γρήγορα να διερευνηθεί επίσης για το τί συμφέροντα είχε στη συγκεκριμένη υπόθεση.

  • Και είπαμε – στο μέλλον θα πρέπει να γίνει μια κανονική, και όχι στημένη, έρευνα σε βάθος για τα συμφέροντα πίσω από την εκστρατεία για τις ιδιωτικοποιήσεις. Και πώς προωθούνται. Μπορεί να είναι η κυπριακή στιγμή Τοσχατζόπουλου, you never know… Ας προσέχουν μερικοί..:)

  • Όσο για τον Ίωνα, από πού να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς; Αναδημοσιεύομε ένα σχόλιο από facebook της Δέφτερης Ανάγνωσης: Καλά, ο υπουργός Δικαιοσύνης, δηλαδή ο άνθρωπος που ετάχθη να απονέμει (λέμε τώρα) τη δικαιοσύνη, με ποιους είναι; Διότι, το να προειδοποιήσεις τον δικηγόρο των κατηγορουμένων ότι παρακολουθούνται τα τηλέφωνα, ουσιαστικά είσαι συνένοχος συγκάλυψης του εγκλήματος. Παράλληλα, έχεις την κύρια ευθύνη του αδικήματος της παρακολούθησης των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και έπρεπε να πας σπίτι σου.

  • Καλά οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν έχουν ίχνος αξιοπρέπειας πια; Βγαίνει ο άλλος που είναι παπάς, υποτίθεται, και πούλησε το νερό από το Αγίασμα του Αγιου Νεόφυτου, και τους λέει ότι είναι κλεφτες, και δεν διαμαρτύρεται κανένας; Τον έχουν για ηλίθιο και απαξιούν; Ή μήπως..

  • Φοβερό κόλπο. Η βουλή, λέει, άλλαξε και πάλι το νόμο για να βολευτούν όσοι διορίστηκαν, αλλά έχουν ασυμβίβαστο. Έλεος, ρε μάγκες. Εσείς το ψηφίσατε τον νόμο. Και μάλιστα, αυτός ο νόμος δεν κάλυπτε και δεν καλύπτει πολλά – όπως τη διαπλοκή δικηγόρων και τραπεζών, δεν φαίνεται να καλύπτει κραυγαλέα φαινόμενα σύγκρουσης συμφερόντων, όπως του Χάσικου στο υπουργείο εσωτερικών και του Τσαλακού στο ΡΙΚ, και τώρα θα χαλαρώσετε και άλλο το σύστημα για να είναι «βολικό»; Ίσως να είναι καιρός να αρχίσουν οι πολίτες να απαιτούν νομοθεσίες που θα θέτουν όρια πια και στην κοροϊδία της αλλαγής των νόμων άμα δεν βολεύουν, αλλά και για τη διαπλοκή. Να απαγορεύεται να αλλάζει νόμος που ψηφίστηκε, αν δεν περάσουν 5 χρόνια και να καταδικάζονται όσοι πολιτικοί παραβούν νόμους που οι ίδιοι ψηφίζουν. Όπως λ.χ. ο Ιωνάς με την υπόθεση Πική.

  • Πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών της βουλής, κ. Συλλούρης για τις παρατυπίες στο διορισμό δ.σ. ημικρατικών: «Μια διευκόλυνση πήγαμε να κάνουμε». Σε ποιούς κάνατε τη διευκόλυνση κ. Συλλούρη και γιατί; Πόσες τέτοιες διευκολύνσεις και σε ποιές περιστάσεις έχετε προβεί;

  • Χοντραίνει το παιχνίδι στο ΔΗΚΟ. Είπαμε να μην γράψουμε σχόλια αυτή την βδομάδα για να έχουμε μια πιο σφαιρική εικόνα μετά τις εκλογές. Διαμορφώνονται μέτωπα είναι γεγονός. Όμως, σαφώς, το ζήτημα ήταν οι εξελίξεις της Τετάρτης. Η απόφαση του κ. Αναστασιάδη να δει τον Μ. Κάρογιαν μετά τον Ν. Παπαδόπουλο ήταν, όντως, παρέμβαση στα εσωτερικά του ΔΗΚΟ, αλλά από την άλλη ο κ. Παπαδόπουλος δεν μπορεί να διαμαρτύρεται, διότι ανάλογα έκανε και ο ίδιος όταν ήταν επικεφαλής ο Μ. Κάρογιαν. Ήταν μια αποφασιστική κίνηση του κ. Αναστασιάδη με στοχο και τις εκλογες της Κυριακης – ουσιαστικά διεκδίκησε την πιθανότητα στήριξης από μέρος του ΔΗΚΟ. Η αντίδραση του κ. Παπαδόπουλου ήταν επίσης λογική για τα δικά του δεδομένα – άνοιξε την πόρτα αποχώρησης από την κυβέρνηση και λόγω κυπριακού, αλλά και λόγω ευρύτερων αποκλίσεων. Η και προκλήσεων – γιατί τέτοια ήταν. Το όλο σκηνικό δεν είναι κακό για κανένα. Αντίθετα, θα βοηθήσει να ξεκαθαρίσουν τα δεδομένα για όλους – τους χώρους, τους πολιτικούς και τα άτομα. Τα υπόλοιπα μετά την Κυριακή.

  • Το ευρύτερο καλό είναι να ξεκαθαρίσουν και τα δεδομένα για τους πολιτικούς χώρους και τί υποστηρίζουν.

  • Τί έγινε λαλίστατοι δημοσιογράφοι των σκανδάλων; Δεν ξέρετε το τηλέφωνο του κ. Π. Σαρρή να τον ρωτήσετε να κάνει έστω μια δήλωση.. Αναφέρεται σε υποθέσεις εκατομμυρίων το ζήτημα που προέκυψε στην Ελλαδα..Τί υπάκουη σιωπή…Ο Ρίκκος μάθαμε τι κάνει – «παίζει πελλόν» όπως μας αποκάλυψε ο δικηγόρος που ξέρει να τον εκβιάζει γιατι διαφορετικά θα τον κάνει «αλέ ππερέ»..Ταιριαζει ευρυτερα η ατακα;

  • Ο κ. Ζένιος σεργιανίζει αρκετά από ότι βλέπουμε με την οργάνωση του για διαφάνεια κλπ. Καλά κ. Ζένιο, εσύ με το διορισμό σου σε εκείνο το συμβούλιο της Κεντρικής Τράπεζας εκπροσωπείς τη διαφάνεια ή τη διαπλοκή; Εκείνην την αλλαγη στην μισθοδοσια από 1700 σε 30,000 ευρω, μπορείς να τις δικαιολογήσεις με καθαρά χέρια;

  • Η ανακοίνωση κάποιου κ. Χριστοφόρου για την προσφορά κάποιου κ. Θεοφάνους να κάνει συναυλίες έναντι 400,000 ευρώ, πρέπει να καταγραφεί. Το ιερό μένος με το οποίο διαμαρτύρεται έχει κάτι βαθύτατα κυπριακό στην υπεκφυγή. Είναι εκείνο το ρητορικό πρότυπο της φορμαλιστικής δήλωσης, όπου ο ομιλών αγνοεί τα δεδομένα και παρασυρόμενος από την μαγεία των λέξεων, βγάζει λόγους – όπως οι πολιτικοί μας. Ιδού λοιπόν θυμός και δέος, λες και του είπαν του φίλου του κ. Χριστόφορου να μην τραγουδά, να μην χορεύει κλπ. Τα λεφτά είναι το θέμα φίλε μου.. Αλλά όπως και σε πολλά άλλα, το θέμα χάνεται και μένουν οι λέξεις. Η στήλη δεν έχει καμία αμφιβολία για το ειλικρινές πάθος των λέξεων. Το πρόβλημα, όπως και στην πολιτική για το κυπριακό, είναι η αδυναμία επαφής των λείων με το σημαινόμενο τους – την πραγματικότητα στην οποία αναφέρονται:  «Άκουσα (τέτοια ήταν η βοή και η παραφωνία που έφτασε μέχρι και εδώ εν Αθήναις) ότι υπάρχουν φωνές που ζητούν ακόμα και με petitions (μάζεμα υπογραφών) στο διαδίκτυο να πούμε «ένα βροντερό όχι» στη μουσική και στα «πανηγύρια». ΜΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΟΒΑΡΟΙ; ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ; ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ άνθρωποί μου; Petitions για πολιτικούς, οικολογικούς, ανθρωπιστικούς λόγους ξέρω αλλά μόνο ο αθάνατος κοντόφθαλμος, μικροπρεπής, κομπλεξικός, εμπαθής, ανέμπνευστος για να μην πω κι άλλα, νους της πολύ μικρής ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ αυτού του τόπου θα σκεφτόταν να κάνει petition, άκουσον, άκουσον, για να σταματήσει τη ΜΟΥΣΙΚΗ , την Ποίηση, το Μέλος,τον Χορό, την αρχαιοτέρα των τεχνών, που όλα τα τραγικά έργα και ποιητές μας συμπεριελάμβαναν και που σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας υπάρχει ως αναπόσπαστο κομμάτι λύτρωσης, συντροφιάς, έκφρασης και κάθαρσης (μοιρολόι, νανούρισμα, ύμνος, πολιτικό, ερωτικό, της τάβλας, του γλεντιού κτλ). Μένω άναυδος- See more at: http://www.sigmalive.com/news/local/98024#sthash.zsVBlbps.dpuf. Ρε μάγκα… θέλει μισό εκατομμύριο ο τύπος..
  • Δεν είναι οι €300.000. Δεν είναι το γεγονός ότι μας θεωρούν χαζοκούμπαρους. Δεν είναι η ματαιοδοξία τους. Δεν είναι η υπεροψία και η μέθη που τους διακατέχει. Δεν είναι που μας θεωρούν απολίτιστους. Δεν είναι που θεωρούν ότι για μας πολιτισμός είναι να ποδοπαντούνται ο Θεοδωράκης, ο Χατζηδάκης, ο Ελύτης, το Σεφέρης και αναδεικνύονται ως πρότυπο τα κατασκευάσματα των τηλεοπτικών καναλιών και των χωρίς βάθος παρουσιαστών και χειροκροτητών του συστήματος σε όλες του τις εκφάνσεις. Δεν είναι… δεν είναι…
    Είναι που θεωρούν ότι η πατρίδα μας, οι νεκροί μας, οι αγνοούμενοι μας, το ματωμένο χώμα μας, αποτελούν σημαία ευκαιρίας για όποιον θυμάται ξαφνικά ότι υπάρχουν κάτι μακρινοί συγγενείς στους οποίους μπορεί να κάνουν μόστρα. Είναι αυτό το γινάτι του χωριάτη που παρά την άγνοια του, έχει αυτή τη γνώριμη διαίσθηση ότι μας δουλεύουν.
    Δεν θέλουμε να γιορτάσουμε την ημέρα της εισβολής. Δεν θέλουμε να πανηγυρίσουμε. Μας αρκεί να βγούμε την επέτειο της μεγάλης καταστροφής στις αυλές μας και να σταθούμε δίπλα απ’ το γιασεμί μας και να ανάψουμε από ένα κερί εις μνήμην όσων δεν γύρισαν ποτέ. Μπορούμε;

  • Και οι απαντήσεις που ήρθαν κουτί στην πρόταση των 400.000 χιλιάδων: «Ευχαριστούμε για την πρόταση αλλά οι αντικατοχικές συναυλίες έχουν περάσει στην ιστορία..  ΕΜΕΙΣ για την ΚΑΤΑΔΙΚΗ των 40 χρόνων εισβολής, θα καταλάβουμε Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι την πράσινη γραμμή για 40 συνεχόμενες ΜΕΡΕΣ και θα απαιτήσουμε ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ αποστρατικοποίηση και ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ..» και «Προτείνω λοιπόν, κλείνοντας, αν είναι να γίνει μια μεγάλη συναυλία, να γίνει την ημέρα που θα λυθεί το κυπριακό και θα επανενωθεί το νησί μας. Τότε θα είναι η καταλληλότερη στιγμή και για νταούλια και για χορούς και για γλέντι τρικούβερτο. Και εκείνη την ημέρα, μπορεί να πετάξω και τις κασέτες του πατέρα μου και να του αγοράσω ένα mp3 player, να ακούει σαν άνθρωπος.»

  • «Name and Shame πρατηριούχων». Τίτλος στο Φιλελεύθερο στις 6/2. Καλά μέχρι και στο Name and Shame υπάρχει ταξική προκατάληψη; Το φθινόπωρο του 2012 συζητείτο στη βουλή το Name and Shame για τους φοροφυγάδες και το ναυάγησαν μερικοί. Και αυτή η ιστορία με τους επώνυμους φοροφυγάδες που συναντούσε η κ. Γιωρκάτζη στα κοκτέιλ πάρτι, ή που ανάγγελλε ανώνυμα ο Φιλελεύθερος -«μεγαλοδικηγόροι» μας είπε σε μια φάση- πάει πίσω για χρόνια. Οπότε οι πρατηριούχοι είναι εντάξει να κατονομάζονται, αλλά οι πλούσιοι που δεν πληρώνουν τους φόρους τους και έβγαλαν τα λεφτά τους από την Κύπρο είναι εντάξει; Καλά, δεν έχει όρια ο ταξικός ρατσισμός μερικών;


  • Πυρ ομαδόν κατά του Μπαν Κι Μουν ήταν την περασμένη βδομάδα. Μετά τον Ντάουνερ, ο Μπαν. Την προηγούμενη φορά που έγινε αυτό ήταν με το «μαύρο, αράπη» (από την Γκάνα και όχι από το Τζιπουτί) Κάτι μυρίζει ή έχω déjà vu;

  • Ο άνθρωπος (Μπαν Κι Μουν) είπε να πει ευγενικά ό,τι ήθελεν να πει. Είπε να δώσει άλλη μια ευκαιρία, με προσδοκία, ίσως, να σταματήσουν να παίζουν τρίλιζα και να μην εκατοστήσουν τα προσχέδια του κοινού ανακοινωθέντος. Και κοιτάκτε, μετά το τόσο κράξιμο στο Μπαν, ήρθε τ’ ανακοινωθέν (έστω και χωρίς Νικόλα, Κουλία, Περδίκη και Σία)

  • Κύριε Λιλλήκα, ο Μπαν Κι Μουν δεν ενέφερε «ελληνική» πλευρά. Τώρα πώς μπερδέψατε την «ελληνική» πλευρά με την «ελληνοκυπριακή» είναι άλλη υπόθεση. Δηλαδή το Κυπριακό να το ονομάσουμε πλέον, ελληνικό; Εμ, μα δεν είναι καφές

  • Τίτλος ειδήσεων: «Ίσως η τελευταία χρονιά δεινών το 2014 λέει ο ΥΠΟΙΚ». Η συνέχεια της δήλωσης που επιμελώς δεν αναφέρεται: «Σημαντικό δεν είναι το πότε, αλλά το πώς θα ανακάμψει η οικονομίας μας...» Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικιά μας θά’ ναι, ένα πράμα

  • «Οι λαθρομετανάστες» τζι’ οι «λαθρομετανάστες. Εν τζιαι για παττίσιες που μιλάτε! Εν γι’ ανθρώπους! ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ! Θα το επαναλαμβάνουμε ώσπου να το εμπεδώσετε!

  • 1,2 εκατομμύρια για τη μελέτη αναδιάρθρωσης τοπικής αυτοδιοίκησης. 1,2 εκατομμύρια για να πει ο κ. Χάσικος άλλο έναν μεγάλο «ΟΧΙ» αφού οι δήμαρχοι και οι κοινοτάρχες φωνάζουν για τα ... «κεκτημένα» που χάνουν. Ο κ. Χάσικος, προφανώς, δεν πρόβλεψε τις αντιδράσεις όταν ανακοίνωσε «ντροπαλά» μια βδομάδα πριν τη δημοσίευση της έκθεσης την πρόταση για 5 δήμους παγκύπρια. Άρα 1,2 εκατομμύρια, ακόμα, στο βρόντο. Προς τέρψην ποιών;

  • Ιωνά κούκου! Έρχονται πάλι οι ακτιβιστές κατά της παγίδευσης των αμπελοπουλιών. Τούν’ τη φορά συμπίπτει η επίσκεψή τους με την προεκλογική για τες εκλογές στην ευρωβουλή. Πάλε εννά ανακαλέσεις το Κλιμάκιο Πάταξης της Λαθροθηρίας; Αν το σκέφτεσαι, για κάμε δεύτερες σκέψεις, γιατί στην ανακοίνωση τύπου 6 του Φεβράρη, η Κομισιόν παροτρύνει την Κυπριακή Δημοκρατία να διασφαλίσει τη συνοδεία των ακτιβιστών. Μάλιστα, λόγω των προηγούμενων σου σχετικών ενεργειών, όπως λαλεί στην ανακοίνωση, εκαταχωρηθήκαν παράπονα στην Επίτροπο Διοίκησης Κύπρου, στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Ευρωβουλής, στη Γενική Διεύθυνση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Προστασία του Περιβάλλοντος τζιαι στη Γραμματεία για τη Σύμβαση της Βέρνης για τη Διατήρηση της ευρωπαϊκής άγριας ζωής τζιαι των φυσικών οικότοποων. Για την ακρίβειαν, λαλούν ότι θα συνεχίσουν να ελέγχουν τα μέτρα που λαμβάνουνται στην Κύπρο για πάταξη της λαθροθηρίας των αμπελοπουλιών. They are watching you. Theyll be watching you. Γι’ αυτό σου λαλώ, ξανασκέφτου το τζι΄εν σηκώνει το πράμαν άλλα πουκιππίσματα καλπών τζι΄άλλα θεαματικά σάλτα μορτάλε.


  • Μια μικρή μεταφορική ιστορία ενός Ρότσου στην Ανατολική Μεσόγειο. Όταν ο γ.γ. της παγκόσμιας ομοσπονδίας των φυλών, έριξε τη «βόμβα» του, ο τοπικός προύχοντας αντελήφθηκε ότι τα πράγματα είχαν φτάσει σε οριακό σημείο –  τώρα πια η ταχυδρομική του θυρίδα κυμαινόταν ανάμεσα στο πρόεδρος και κοινοτάρχης. Και οι γείτονες είχαν αρχίσει να κάνουν σεργιάνι στην νότια λίμνη. Καταλάβαινε ότι κινδύνευε πια να βρεθεί σε μια θάλασσα συνεπειών.  Έπρεπε να κάνει κάτι – και έτσι κατέφυγε πάλι στο μαντείο των λέξεων. Αυτό που του ζητούσαν οι εξωτερικοί ήταν δύσκολο, αλλά ίσως αναπόφευκτο – θα έπρεπε να ξεχάσει τη σταθερή πλειοψηφία στην τοπική συνέλευση. Καταλάβαινε, όμως, ότι έτσι ήταν τα πράγματα, στην παράξενη χώρα του «Όλα εδώ πληρώνονται» στην οποία ζούσε. Ίσως να το ένιωσε και τότε που έκανε ένα ταξίδι στους Ρωμαίους της προηγούμενης εποχής – και ίσως για αυτό να τσάπιζε, όταν διάβαζε ένα κείμενο. Ο νους του ήταν αλλού. Έκανε ακόμα μια απόπειρα, όπως ένας προκάτοχός του, να κερδίσει μέρος από μια τοπική φυλή, διασπώντας την. Την ίδια μέρα, μια μερίδα των οπαδών του, που είχαν καλή ντουντούκα, άρχισαν να δημοσιοποιούν στοιχεία που ήταν απαγορευμένα, και ήταν άνοιγμα στην άλλη μεγάλη παράταξη της τοπικής κοινωνίας/φυλής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου