21 Φεβ 2014

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ / ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΑΛΕΠΟΥΣ


Η αλεπού, το κυνήγι, η ψηφοθηρία και το Ταμείο Θήρας:
Μια ιστορία κυνηγετικού παροξυσμού, πολιτικού λαϊκισμού και διοικητικού αλαλούμ
«Φτάσαμε στη γέρο-λύκαινα τη στιγμή ακριβώς που μπορούσαμε να δούμε την άγρια πράσινη φλόγα να πεθαίνει στα μάτια της. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή αντιλήφθηκα κάτι που έμεινε στη σκέψη μου από τότε, εκείνη η ματιά της είχε κάτι καινούργιο – κάτι που μόνο εκείνη και το βουνό ήξεραν. Τότε, ήμουν μικρός και με έτρωγε το πάθος για τη σκανδάλη. Νόμιζα πως με λιγότερους λύκους θα είχαμε περισσότερα ελάφια, νόμιζα ότι με λιγότερους λύκους θα φτιάχναμε τον παράδεισο των κυνηγών. Μα αφού είδα την άγρια πράσινη φλόγα να σβήνει, ένιωσα πως ούτε ο λύκος, αλλά ούτε και το βουνό συμφωνούσαν με την άποψη μου αυτή».
Aldo Leopold (1887-1948), A Sand County Almanac: And Sketches Here and There (1949)
Στις 9 και 24 Σεπτεμβρίου 2013, ο βουλευτής του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ) στην εκλογική περιφέρεια Αμμοχώστου, Κυριάκος Χατζηγιάννης, υπέβαλε δύο κοινοβουλευτικές ερωτήσεις, μέσω των οποίων ζητούσε από τον αρμόδιο υπουργό Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος «να πληροφορήσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων σχετικά με το πρόγραμμα προστασίας της αλεπούς» και συγκεκριμένα για το «ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει το κράτος για να αποφευχθούν οι δυσμενείς επιπτώσεις που μπορεί να επιφέρει ο υπερπληθυσμός της αλεπούς στα πλαίσια της προστασίας του είδους». [1]
Στις 31 Οκτωβρίου 2013, ο Ανδρέας Κυπριανού, ένας άλλος βουλευτής του ΔΗΣΥ, αυτή τη φορά από την εκλογική περιφέρεια Λεμεσού, ο οποίος προτού εισέλθει στη Βουλή των Αντιπροσώπων διετέλεσε για τρεις συνεχόμενες θητείες πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Κυνηγίου και Διατήρησης της Άγριας Ζωής (ΚΟΚ&ΔΑΖ), κατέθεσε σχετική πρόταση νόμου, εκ μέρους της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗΣΥ, με τίτλο «Ο περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2013». Σύμφωνα με τον Ανδρέα Κυπριανού, «σκοπός του νόμου που προτείνεται είναι η τροποποίηση του περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου, ώστε να συμπεριληφθεί η αλεπού (Vulpes vulpes) στον ορισμό του όρου “θήραμα”. Ειδικότερα», σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση που κατέθεσε ο Ανδρέας Κυπριανού, «η προτεινόμενη τροποποίηση κρίνεται αναγκαία, επειδή τα τελευταία χρόνια ο πληθυσμός της αλεπούς έχει αυξηθεί δραματικά, δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στη βιοποικιλότητα και γενικότερα στην πανίδα του τόπου. Σημειώνεται», επίσης, «ότι με την προτεινόμενη ρύθμιση θα μπορεί το Υπουργείο Εσωτερικών να αποφασίζει πως θα διαχειρίζεται οποιαδήποτε μεταβολή στον πληθυσμό της αλεπούς». [2]
Στις 31 Ιανουαρίου 2014, ο υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, Νίκος Κουγιάλης, απάντησε στις δύο κοινοβουλευτικές ερωτήσεις του Κυριάκου Χατζηγιάννη, αναφέροντας ότι «το Τμήμα Περιβάλλοντος, σε συνεργασία με το Τμήμα Γεωργίας και το Ταμείο Θήρας, διερεύνησε το θέμα των επιπτώσεων που μπορεί να έχει ο υπερπληθυσμός της αλεπούς, κυρίως στην γεωργοκτηνοτροφία του νησιού, αλλά και στο άγριο θήραμα. Σύμφωνα με πιλοτικό πρόγραμμα παρακολούθησης, το οποίο διεξήχθη για τρία έτη, με προσωπικό από το Τμήμα Περιβάλλοντος και το Ταμείο Θήρας, οι αριθμοί του είδους ήταν σταθεροί. Τα μέτρα, τα οποία έχουν συζητηθεί με τις αρμόδιες υπηρεσίες, είναι όπως σε πρώτο στάδιο χρησιμοποιηθούν μέθοδοι εκφοβισμού, κυρίως σε περιοχές όπου υπάρχουν κτηνοτροφικά υποστατικά. Επιπρόσθετα, σε μεταγενέστερο στάδιο, εάν και εφόσον το επιτρέπουν τα πληθυσμιακά δεδομένα, θα μπορούσε να γίνει έλεγχος του είδους από προσωπικό του Ταμείου Θήρας, κατά περίπτωση και σύμφωνα με τα πλήγματα και περιστατικά καταγγελιών». [3]
Οποιοδήποτε λογικό, μορφωμένο και συνειδητοποιημένο άτομο θα μπορούσε να αναφέρει με πολύ εύστοχο τρόπο ότι μέσω της απάντησης του, ο υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος κτύπησε... μ’ ένα σμπάρο, δύο τρυγόνια... ή καλύτερα δύο βουλευτές. Πράγματι, ο Νίκος Κουγιάλης όχι μόνο απάντησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στις κοινοβουλευτικές ερωτήσεις του Κυριάκου Χατζηγιάννη, αλλά ταυτόχρονα άδειασε στην κυριολεξία όσα επιστημονικά αβάσιμα και ερευνητικά ανυπόστατα αναφέρονται στην αιτιολογική έκθεση της πρότασης νόμου που κατέθεσε ο Ανδρέας Κυπριανού για τη «θήρευση» της αλεπούς.
Παρόλα αυτά, κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος την προηγούμενη Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014, ο Ανδρέας Κυπριανού συνέχισε ακάθεκτος να προβαίνει σε λαϊκιστικές δηλώσεις, οι οποίες όχι μόνο δεν τιμούν τον ίδιο, αλλά κυρίως υποτιμούν τη νοημοσύνη όλων μας.
Αρχικά, ο Ανδρέας Κυπριανού επιχείρησε να μας διαβεβαιώσει ότι κατέθεσε τη συγκεκριμένη πρόταση νόμου «μετά από παλλαϊκή αντίδραση όλων των χρηστών της γης στην ύπαιθρο και στις πόλεις, γεωργών, κτηνοτρόφων, κυνηγών και άλλων, γιατί ο υπερπληθυσμός των αλεπούδων, είδους που είναι αρπακτικό (predator), βρίσκεται στην κορυφή της διατροφικής αλυσίδας, δεν έχει φυσικούς εχθρούς στην Κύπρο και δημιουργεί τεράστια προβλήματα στην πανίδα του τόπου. Οι εκτιμήσεις όλων των κατοίκων της υπαίθρου και άλλων χρηστών της γης, είναι ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο».

Στη συνέχεια, ο Ανδρέας Κυπριανού προχώρησε ένα βήμα πέρα από τα όσα αναφέρονται στην αιτιολογική έκθεση της πρότασης νόμου που κατέθεσε, όπου «σημειώνεται ότι με την προτεινόμενη ρύθμιση θα μπορεί το Υπουργείο Εσωτερικών να αποφασίζει πως θα διαχειρίζεται οποιαδήποτε μεταβολή στον πληθυσμό της αλεπούς», χωρίς όμως να επισημαίνεται ρητά και ξεκάθαρα εάν πρόκειται για πρόταση νομιμοποίησης του μαζικού κυνηγίου της αλεπούς ή περιορισμένης διαχείρισης του πληθυσμού της από το Ταμείο Θήρας. Για την ακρίβεια, κατά τη διάρκεια της σχετικής συζήτησης στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος, ο Ανδρέας Κυπριανού υποστήριξε ξεκάθαρα ότι «κακώς η Κύπρος δεν κατέταξε την αλεπού ως θηρεύσιμο είδος, όπως συμβαίνει σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, όπου γίνεται διαχείριση του πληθυσμού της διά πυροβόλου όπλου και επιτρέπεται σε όλους να την κτυπούν. Μάλιστα, στην αγγλική ύπαιθρο επιβραβεύονται όσοι καταφέρουν να κτυπήσουν αλεπούδες».

Ακόμη χειρότερα, ο Ανδρέας Κυπριανού ανέφερε ότι «ο μεγάλος αριθμός των αλεπούδων στην Κύπρο έχει οδηγήσει σχεδόν στην εξαφάνιση άλλων ζώων» και έκανε λόγο «για νεογέννητα αγρινά, για νεογέννητα αμνοερίφια σε κοπάδια ελευθέρας βοσκής στους γκρεμούς του Πισσουρίου, στο Κούριο, στον Κακομάλη, που τα κατασπαράζουν αλεπούδες». Πρόσθεσε επίσης ότι «οι κτηνοτρόφοι ιδιοκτήτες των κοπαδιών συχνά τοποθετούν δολώματα με δραστικά δηλητήρια για να περιορίσουν τον αριθμό των αλεπούδων και να προστατεύσουν τα κοπάδια τους, με αποτέλεσμα να χάνονται και να καταστρέφονται δεκάδες είδη της πτηνοπανίδας, όπως αρπαχτικά πουλιά εξόχως σπάνια, π.χ. οι γύπες». Μάλιστα, όπως είπε χαρακτηριστικά, «οι γύπες εξαφανίστηκαν, γιατί κάνουμε πολιτικές από την πολυθρόνα, αφού δεν είμαστε μέσα στον βιότοπο να ζούμε το τι συμβαίνει. Μόλις γεννήσει ο λαγός, η φραγκολίνα, η φάσσα ή το περδίκι, οι αλεπούδες καταστρέφουν και τα αβγά και τη φωλιά τους. Αλλά και όταν μεγαλώσουν, εκεί που φωλιάζουν τη νύχτα μπαίνει η αλεπού μέσα και δεν μένει ένα». Ο Ανδρέας Κυπριανού κατέληξε αναφέροντας ότι «τα τελευταία χρόνια, έχουν λεηλατηθεί οι βιότοποι από τους τεράστιους αριθμούς των αλεπούδων και γι’ αυτό πρέπει να γίνει μια ορθολογιστική διαχείριση μέσα από την καθ’ ύλη αρμόδια υπηρεσία, το Υπουργείο Εσωτερικών και το Ταμείο Θήρας». [4]

Ουσιαστικά, ο Ανδρέας Κυπριανού παρουσιάστηκε στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος με το ύφος... Άγγλου ευγενή, προσπαθώντας να μας πείσει ότι το κυπριακό κράτος δεν έχει άλλες προτεραιότητες από το να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της... «παλλαϊκής εξέγερσης των χωρικών», λόγω του... «υπερπληθυσμού των αλεπούδων». Σε αυτό το πλαίσιο, επιχείρησε να προωθήσει τη «διαχείριση του είδους διά... του πυροβόλου όπλου». Επιπλέον, πέρα από το γεγονός ότι η αλεπού δεν θεωρείται θηρεύσιμο είδος σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, όπως αυθαίρετα υποστήριξε ο Ανδρέας Κυπριανού, θεωρούμε ότι μέσω της συγκεκριμένης αναφοράς του για «επιβράβευση όσων κτυπούν τις αλεπούδες» εκδηλώνει και φανερώνει τις πραγματικές του προθέσεις για τη νομιμοποίηση του μαζικού κυνηγίου και όχι τη ρύθμιση του καθεστώτος διαχείρισης της αλεπούς στην Κύπρο. Ακόμα πιο απαράδεκτο, όμως, ήταν το λαϊκιστικό παραλήρημα του Ανδρέα Κυπριανού, ο οποίος χωρίς να προσκομίσει οποιαδήποτε επιστημονικά στοιχεία και ερευνητικά δεδομένα για την κατάσταση του πληθυσμού της αλεπούς στην Κύπρο, προέβη σε μία ακατάσχετη κινδυνολογία, σε μια προσπάθεια μάλιστα... «εξορθολογισμού της διαχείρισης της άγριας ζωής» [sic]. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, όμως, το μόνο που κατάφερε ήταν να εκτεθεί ανεπανόρθωτα, καθώς ουσιαστικά με τα όσα ανέφερε αμφισβήτησε, εμμέσως πλην σαφώς, τα όσα επεσήμανε στην απάντηση του προς τις δύο κοινοβουλευτικές ερωτήσεις του Κυριάκου Χατζηγιάννη, ο ίδιος ο υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος. Αντί λοιπόν να αναφερθεί στα στοιχεία του πιλοτικού προγράμματος παρακολούθησης της αλεπούς στην Κύπρο, τα οποία καταδεικνύουν και αποδεικνύουν τη σταθερότητα του πληθυσμού του είδους, ο Ανδρέας Κυπριανού προτίμησε να προβεί σε γενικές και αόριστες δηλώσεις και τοποθετήσεις, χωρίς καμία απολύτως επιστημονική τεκμηρίωση.
Ωστόσο, ακόμη χειρότερη ήταν η στάση που τήρησε ο προϊστάμενος του Ταμείου Θήρας, Παντελής Χατζηγέρου, ο οποίος δήλωσε ότι «από το 2005 υπήρξαν τεράστιες αυξήσεις του πληθυσμού των αλεπούδων», ενώ αναφέρθηκε σε πίνακα όπου καταγράφεται «μια δυσανάλογη σχέση στις καταμετρήσεις των αλεπούδων σε σχέση με τους λαγούς, αφού το 2013 οι αλεπούδες είναι περισσότερες από τους λαγούς. Αυτό», είπε, «δείχνει ένα μη υγιές περιβάλλον». Ο προϊστάμενος του Ταμείου Θήρας υποστήριξε επίσης ότι «κτηνοτρόφοι και κυνηγοί τοποθετούν δηλητήρια για περιορισμό των αλεπούδων, με σοβαρότατες επιπτώσεις, τόσο στους σκύλους των κυνηγών όσο και στα άλλα είδη και στους γύπες. Οι πληθυσμοί του γύπα στην Κύπρο μειώθηκαν στο ελάχιστο, λόγω δηλητηρίασης ζώων με δηλητήριο που προοριζόταν για αλεπούδες, στην περιοχή Πύργου Τηλλυρίας. Πρέπει να μας δώσετε τα εργαλεία, να γίνει δηλαδή θηρεύσιμο είδος η αλεπού, για να μπορέσουμε να δίνουμε άδειες σε κτηνοτρόφους να πράξουν ανάλογα, για περιορισμό των αλεπούδων χωρίς τη χρήση δηλητηρίων», ανέφερε χαρακτηριστικά. Τέλος, πρόσθεσε ότι «εάν η αλεπού γίνει θηρεύσιμο είδος, δεν θα εξαλειφθεί ή εξαφανιστεί, αλλά, αντίθετα, θα μπει κάτω από καθεστώς προστασίας» [sic]. [5]
Δυστυχώς, ο προϊστάμενος του Ταμείου Θήρας με τις δηλώσεις του όχι μόνο άδειασε τον πολιτικό επικεφαλή του συναρμόδιου υπουργείου Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, αλλά ουσιαστικά υποστήριξε πλήρως τα όσα επιστημονικά αβάσιμα και ερευνητικά ανυπόστατα ανέφερε ο Ανδρέας Κυπριανού. Ειδικότερα, οι τοποθετήσεις του προϊστάμενου του Ταμείου Θήρας έρχονται σε πλήρη αντίφαση με τα όσα ανέφερε, στην απαντητική επιστολή του προς τον Κυριάκο Χατζηγιάννη, ο ίδιος ο υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, ο οποίος επισημαίνει κατά λέξη ότι «το Τμήμα Περιβάλλοντος, σε συνεργασία με το Τμήμα Γεωργίας και το Ταμείο Θήρας, διερεύνησε το θέμα των επιπτώσεων που μπορεί να έχει ο υπερπληθυσμός της αλεπούς, κυρίως στην γεωργοκτηνοτροφία του νησιού, αλλά και στο άγριο θήραμα. Σύμφωνα με πιλοτικό πρόγραμμα παρακολούθησης, το οποίο διεξάχθηκε για τρία έτη, με προσωπικό από το Τμήμα Περιβάλλοντος και το Ταμείο Θήρας, οι αριθμοί του είδους ήταν σταθεροί». Αντιθέτως, ο προϊστάμενος του Ταμείου Θήρας ανέφερε ότι «από το 2005 υπήρξαν τεράστιες αυξήσεις του πληθυσμού των αλεπούδων», ενώ αναφέρθηκε σε πίνακα όπου καταγράφεται «μια δυσανάλογη σχέση στις καταμετρήσεις των αλεπούδων σε σχέση με τους λαγούς, αφού το 2013 οι αλεπούδες είναι περισσότερες από τους λαγούς».
Στο σημείο αυτό προκύπτουν εύλογα και αβίαστα τα ακόλουθα ερωτήματα:
1. Ποιός έχει δίκαιο, ο υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος ή ο προϊστάμενος του Ταμείου Θήρας;
2. Εάν έχει άδικο ο υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, τότε που ακριβώς οφείλεται αυτό; Μήπως, ο υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος πιάστηκε εντελώς αδιάβαστος ή μήπως οι αρμόδιοι λειτουργοί του Τμήματος Περιβάλλοντος, του Τμήματος Γεωργίας και του Ταμείου Θήρας του προσκόμισαν λανθασμένες πληροφορίες σε σχετικά υπηρεσιακά σημειώματα τους, μόλις δύο εβδομάδες πριν από τη σχετική συζήτηση στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος;
3. Εάν ισχύει οποιοδήποτε από τα πιο πάνω, τότε ο υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος είναι σε θέση να αναλάβει την ακέραιη πολιτική ευθύνη για την παραπληροφόρηση της Βουλής των Αντιπροσώπων και των αρμόδιων υπηρεσιών, καθώς επίσης και των ενδιαφερόμενων και εμπλεκόμενων μερών (stakeholders) της κοινωνίας πολιτών στην όλη συζήτηση;
4. Κατά τον ίδιο τρόπο, εάν οι αρμόδιοι λειτουργοί του Τμήματος Περιβάλλοντος, του Τμήματος Γεωργίας και του Ταμείου Θήρας παραπληροφόρησαν τον ίδιο τον πολιτικό τους προϊστάμενο, τότε είναι σε θέση να αναλάβουν πλήρως τη διοικητική ευθύνη για την κωμικοτραγική κατάσταση του διοικητικού... αλαλούμ που παρατηρείται σήμερα;
5. Και κάτι τελευταίο: εάν, εάν λέμε, διερευνηθούν τα πιο πάνω και αποδειχθεί ότι τα όσα ανέφερε στην απάντηση του προς τις δύο κοινοβουλευτικές ερωτήσεις του Κυριάκου Χατζηγιάννη ο υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος είναι αληθή, ενώ αντιθέτως τα στοιχεία και ο σχετικός πίνακας που προσκόμισε ο προϊστάμενος του Ταμείου Θήρας είναι αναληθή, τότε θα επιβληθούν οποιεσδήποτε διοικητικές κυρώσεις προς τον προϊστάμενο του Ταμείου Θήρας για διοικητική αυθαιρεσία και κατάχρηση εξουσίας;

Από τη συζήτηση δεν θα μπορούσε να απουσιάζει και ο Αντώνης Κακουλλής, πρόεδρος της ΚΟΚ&ΔΑΖ, ο οποίος αναφέρθηκε με τη σειρά του σε δηλητήρια κατά της αλεπούς, τα οποία έχουν ως αποτέλεσμα «να ψοφούν κάθε χρόνο δεκάδες κυνηγετικοί σκύλοι». Επιπλέον, υπαινίχθη ότι «η μείωση του λαγού στην Ευρώπη οφείλεται κυρίως στην αλεπού» και μίλησε, επίσης, για ασθένειες όπως η λύσσα και ο εχινόκοκκος, υποστηρίζοντας ότι «η αλεπού είναι φορέας των δύο ασθενειών». [6]
Ειδικά όσον αφορά τα όσα ανέφερε ο πρόεδρος της ΚΟΚ&ΔΑΖ, αλλά και ο Ανδρέας Κυπριανού και ο προϊστάμενος του Ταμείου Θήρας για την οικολογία του είδους της κυπριακής αλεπούς, δεν μπορούμε παρά μόνο να τους παραπέμψουμε στις σχετικές πληροφορίες που αναφέρονται σε επίσημα έγγραφα των καθ’ ύλη αρμόδιων υπηρεσιών, συγκεκριμένα του Τμήματος Δασών και του ίδιου του Ταμείου Θήρας. Ειδικότερα, το Τμήμα Δασών σημειώνει σε σχετικό ενημερωτικό έντυπο για την «Πανίδα της Κύπρου», το οποίο εκδόθηκε το 2004: «Η αλεπού (Vulpes vulpes indutus), ενδημικό υποείδος, είναι το μόνο σαρκοφάγο θηλαστικό στην Κύπρο. Αν και απαντά σε όλες τις περιοχές, ο πληθυσμός της έχει μειωθεί αισθητά, επειδή κυνηγήθηκε ανελέητα κατά τις δεκαετίες 1970 με 1990, αφού θεωρήθηκε ως επιβλαβής για την κτηνοτροφία και το θήραμα. Παρόλο που σήμερα, μετά από επιστημονικές μελέτες έχει αποδειχτεί ότι έχει ένα ωφέλιμο ρόλο στα φυσικά οικοσυστήματα και στην Ευρώπη προστατεύεται, στον τόπο μας εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με μεγάλη προκατάληψη». [7] Με τη σειρά του, το ίδιο το Ταμείο Θήρας, στην πιο πρόσφατη έκδοση του εκπαιδευτικού βιβλίου «Κυνηγετική Επιμόρφωση», η οποία εκδόθηκε μόλις το 2011, επισημαίνει ότι η κυπριακή αλεπού «προσαρμόζεται εύκολα σε διάφορες συνθήκες και συχνάζει σχεδόν παντού. Προτιμά περιοχές με ποικιλία βιοτόπων (π.χ. ανοικτά λιβάδια κοντά σε δασώδεις περιοχές, πυκνούς θάμνους, βοσκές, μικρούς υγροτόπους). Απαντά επίσης κοντά σε αγροτικές και κατοικημένες περιοχές. Τρέφεται με πολλά είδη ζώων και φυτών και θεωρείται παμφάγο ζώο. Η τροφή της αποτελείται κυρίως από ποντίκια, λαγούς, νεκρά ζώα, σκουπίδια και διάφορα είδη φρούτων. Τρέφεται και με διάφορα είδη φυτών και πουλιών, με αυγά, με έντομα, με σκουλήκια, αλλά και με ερπετά. Προτιμά να κυνηγά είδη τα οποία βρίσκονται σε αφθονία και τα οποία μπορεί να συλλαμβάνει εύκολα». Ακόμη πιο ξεκάθαρη και κατηγορηματική, όμως, είναι η αναφορά που γίνεται στην «κατάσταση και εξάπλωση της αλεπούς στην Κύπρο», καθώς όπως σημειώνει το ίδιο το Ταμείο Θήρας, «η αλεπού είναι ενδημικό είδος και τη συναντούμε σε όλο το νησί, σε διάφορα υψόμετρα. Τόσο στην Κύπρο, όσο και σε άλλες χώρες, θεωρήθηκε επιβλαβές είδος και πολεμήθηκε έντονα. Πολλές επιστημονικές μελέτες καταδεικνύουν ότι έχει πολύ μικρή επίδραση στους πληθυσμούς των θηρεύσιμων ζώων και την πτηνοτροφία, ενώ είναι ωφέλιμο είδος για τη γεωργία, αφού συμβάλλει στη μείωση των πληθυσμών των επιβλαβών τρωκτικών και των ακρίδων». [8] Αλήθεια, τι πραγματικά διαμεσολάβησε από την έκδοση των προαναφερόμενων εντύπων και πληροφοριών, το οποίο άλλαξε άρδην τις επίσημες τοποθετήσεις και τις επιστημονικές αναλύσεις τόσο του υπουργού Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, όσο και του Ταμείου Θήρας;
Τα καταιγιστικά και κατηγορηματικά ερωτήματα που προκύπτουν, όμως, δεν σταματούν εδώ. Εμείς, λοιπόν, απευθύνουμε τα ακόλουθα ερωτήματα προς τον Ανδρέα Κυπριανού, τον Κυριάκο Χατζηγιάννη, τον Παντελή Χατζηγέρου, τον Αντώνη Κακουλλή ή οποιονδήποτε άλλο ψηφοθήρα, κυνηγό, λαθροθήρα ή / και μανδαρίνο της δημόσιας διοίκησης, όσον αφορά τη φέρουσα ικανότητα (carrying capacity) των οικοσυστημάτων και των ειδών στην Κύπρο:
1. Πόσοι είναι οι εγγεγραμμένοι και νόμιμοι κυνηγοί αυτήν τη στιγμή;
2. Πόσοι υπολογίζεται ότι είναι οι μη-εγγεγραμμένοι και παράνομοι κυνηγοί;
3. Πόσα είδη και πόσοι πληθυσμοί ειδών άγριας ζωής θυσιάζονται στο βωμό του νόμιμου κυνηγίου, αλλά και της λαθροθηρίας κάθε χρόνο;
4. Πόσα είδη και πόσοι πληθυσμοί επηρεάζονται, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, από την αύξηση του πληθυσμού των αλεπούδων;
5. Η παραχώρηση αδειών κυνηγίου στην Κύπρο στηρίζεται σε οποιαδήποτε επιστημονικά δεδομένα για τη φέρουσα ικανότητα των οικοσυστημάτων και των ειδών;
6. Εάν η απάντηση στο τελευταίο ερώτημα είναι όχι, τότε ρωτούμε ευθαρσώς τον Ανδρέα Κυπριανού, τον Κυριάκο Χατζηγιάννη, τον Παντελή Χατζηγέρου, τον Αντώνη Κακουλλή και οποιονδήποτε άλλο αρμόδιο ή / και αναρμόδιο να μας εξηγήσει τους λόγους που στηρίζουν την ανυπαρξία οποιουδήποτε επιστημονικού κριτηρίου για τη φέρουσα ικανότητα των οικοσυστημάτων και των ειδών από τις πρόνοιες του «περί της Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου» της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Και για να ξεκαθαρίσουμε το... που το πάμε, θεωρούμε ότι οι λαγοί είναι λιγότεροι γιατί οι κυνηγοί είναι περισσότεροι, άρα αντί να μιλούμε για τον «υπερπληθυσμό των αλεπούδων», ας μιλήσουμε καλύτερα για τον «υπερπληθυσμό των κυνηγών». Όπως λέει και η κυπριακή παροιμία, «άλλα ‘ν’ τ’ αμμάδκια του λαού τζι άλλα του κουκουφκιάου, τζιαι άλλα εν του αλουπού που κάμνει πάου πάου». Επιπλέον, δηλώνουμε δημόσια ότι εάν το υποτιθέμενο πρόβλημα «του υπερπληθυσμού των αλεπούδων» είναι η προστασία των ζώων των κτηνοτρόφων ή / και των καλλιεργειών των γεωργών, τότε η λύση είναι πολύ απλή και έχει ήδη υποδειχθεί από τον υπουργό Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, σύμφωνα με τον οποίο «τα μέτρα, τα οποία έχουν συζητηθεί με τις αρμόδιες υπηρεσίες, είναι όπως σε πρώτο στάδιο χρησιμοποιηθούν μέθοδοι εκφοβισμού, κυρίως σε περιοχές όπου υπάρχουν κτηνοτροφικά υποστατικά». Σε αντίθετη περίπτωση και εάν το πρόβλημα είναι η διαχείριση και διατήρηση (conservation and management) των θηρεύσιμων και προστατευόμενων ειδών άγριων πτηνών, τότε ας απαντηθούν τα πιο πάνω ερωτήματα για τον πραγματικό αντίκτυπο του κυνηγίου και της λαθροθηρίας και μετά βλέπουμε και αποφασίζουμε, σχετικά με το ποιά μέτρα θα πρέπει να ληφθούν για τη φέρουσα ικανότητα των οικοσυστημάτων, των ειδών και των πληθυσμών τους. Τέλος, όσον αφορά τη «χρήση δολωμάτων με δραστικά δηλητήρια», πρώτα ας φροντίσουν κάποιοι να εφαρμόσουν και κυρίως να ενισχύσουν την υφιστάμενη νομοθεσία και μετά μπορούμε να προχωρήσουμε σε οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση και αξιολόγηση της υπάρχουσας πολιτικής για την προστασία της άγριας ζωής.
Έτσι, για να δούμε πόσα φτάνει τελικά η αλεπού και πόσα κάνουν κάποιοι κρεμαστάρια... σε κυνηγετικά ζωνάρια. Σε μια χώρα, μάλιστα, όπου όσοι θέλουν απλά πληρώνουν, παρακολουθούν μερικά επιμορφωτικά μαθήματα, βγάζουν μία άδεια κυνηγίου, ζώνονται το κυνηγετικό όπλο και τα φυσεκλίκια τους και βγαίνουν παγανιά στα βουνά και στην ύπαιθρο, όπως τους σύγχρονους Χάροντες της άγριας ζωής και της βιολογικής ποικιλότητας.
Τέλος, όσον αφορά την «παλλαϊκή αντίδραση όλων των χρηστών της γης στην ύπαιθρο και στις πόλεις, γεωργών, κτηνοτρόφων, κυνηγών και άλλων κοινωνικών ομάδων», ανακοινώνουμε ότι από τις αρχές Νοεμβρίου μέχρι σήμερα, η Πρωτοβουλία / Παρέμβαση για την Προστασία της Κυπριακής Αλεπούς συλλέξει περισσότερες από 1,150 υπογραφές πολιτών. Τα άτομα που συνυπογράφουν το ηλεκτρονικό ψήφισμα διαμαρτυρίας απαιτούν από τη νομοθετική και εκτελεστική εξουσία (συγκεκριμένα από τον πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων, Γιαννάκη Ομήρου, τον πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος, Αδάμο Αδάμου, τον πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, Γιάννη Λαμάρη, τον υπουργό Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, Νίκο Κουγιάλη, και τον υπουργό Εσωτερικών, Σωκράτη Χάσικο) «την προστασία της αλεπούς στην Κύπρο και την καταψήφιση της πρότασης νόμου για τη νομιμοποίηση του κυνηγίου του είδους». [9] Αφού, λοιπόν, κάποιοι επιμένουν να «μετρούν» την πολιτική λογοδοσία, τη διοικητική διαφάνεια, την κοινωνική ισότητα και την περιβαλλοντική δικαιοσύνη με «αριθμούς ψήφων», ας λάβουν σοβαρά υπόψη τους τις ισχυρές αντιδράσεις που διατυπώνονται ήδη σε κοινωνικό επίπεδο. Όχι μόνο γιατί θα πληρώσουν το πολιτικό κόστος των πράξεων τους, αλλά γιατί οι αντιδράσεις αυτές θα κλιμακωθούν ακόμη περισσότερο.
Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, δεν έχουμε παρά μόνο να επαναλάβουμε για πολλοστή φορά, τα εμπεριστατωμένα αιτήματα της αξιόλογης μελέτης μίας ομάδας μαθητών του Λυκείου Αγίου Ιωάννη στη Λεμεσό, με τίτλο «Η Κυπριακή Αλεπού και η ανάγκη προστασίας της», η οποία εκπονήθηκε το 2000 και βραβεύτηκε μάλιστα από την Ακαδημία Επιστημών Κύπρου:
Να κηρυχθεί από το κράτος σαν προστατευόμενο ζώο, αφού το υποείδος αυτό υπάρχει μόνο στην Κύπρο.
Να δημιουργηθούν κλειστές ζώνες και περιοχές προστασίας του.
Να απαγορευτεί στους κυνηγούς να το σκοτώνουν.
Να τιμωρούνται αυστηρά όσοι χρησιμοποιούν δηλητηριασμένα δολώματα για την εξολόθρευση του.
Να γίνει μια γενική εκστρατεία διαφώτισης που να αλλάξει με τον καιρό τη λανθασμένη κοινωνική αντίληψη ότι η αλεπού είναι «επιβλαβές» ζώο ή «ανταγωνιστικό» για τους κυνηγούς και να καθιερωθεί η σωστή άποψη ότι είναι χρήσιμο για τη φύση και ευεργετικό για τη γεωργία. [10]

Εν κατακλείδι, και αφού κάποιοι επιμένουν να αναφέρονται στον «εξορθολογισμό της διαχείρισης της άγριας ζωής», καταλήγουμε όπως ακριβώς ξεκινήσαμε. Με μερικά ακόμη λόγια του Aldo Leopold, ενός από τους σημαντικότερους στοχαστές της σύγχρονης περιβαλλοντικής ηθικής (environmental ethics) και θεμελιωτή του επιστημονικού κλάδου της διαχείρισης της άγριας ζωής (wildlife management), ο οποίος ενδεικτικά αναφέρει στο μνημειώδες έργο του, με τίτλο A Sand County Almanac: And Sketches Here and There, που δημοσιεύτηκε ένα χρόνο μετά τον θάνατο του:
«Το αγαπημένο μου απόσπασμα: Η ηθική της γης απλώς διευρύνει τα όρια της κοινότητας για να συμπεριλάβει το χώμα, το νερό, τα φυτά και τα ζώα, ή συλλογικά: τη γη... Με λίγα λόγια, η ηθική της γης (land ethic) αλλάζει το ρόλο του Homo sapiens, μετατρέποντας τον από κατακτητή της γης – κοινότητας, σε ένα απλό μέλος και πολίτη της. Αυτό σημαίνει σεβασμό για τα υπόλοιπα μέλη, καθώς επίσης και σεβασμό προς την ίδια την κοινότητα».
Πρωτοβουλία / Παρέμβαση για την Προστασία της Κυπριακής Αλεπούς,
Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014.
[1] Βουλή των Αντιπροσώπων -> Εργασίες -> Κοινοβουλευτικός Έλεγχος -> Ερωτήσεις – Απαντήσεις -> Ί Βουλευτική Περίοδος – Σύνοδος Γ -> (5 Σεπτεμβρίου 2013 – ). «Ερώτηση με αρ.23.06.010.03.118, ημερομηνίας 9 Σεπτεμβρίου 2013, του Βουλευτή εκλογικής περιφέρειας Αμμοχώστου, κ. Κυριάκου Χατζηγιάννη» και «Ερώτηση με αρ.23.06.010.03.156, ημερομηνίας 9 Σεπτεμβρίου 2013, του Βουλευτή εκλογικής περιφέρειας Αμμοχώστου, κ. Κυριάκου Χατζηγιάννη». Πρόσβαση μέσω της ιστοσελίδας:
http://www2.parliament.cy/parliamentgr/008_02/chronological/008_02_IC.htm
[2] «Ο περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2013. Πρόταση νόμου του κ. Ανδρέα Κυπριανού εκ μέρους της κοινοβουλευτικής ομάδας του Δημοκρατικού Συναγερμού. Αριθμός Φακέλου 23.02.054.105-2013. Κατάθεση 31.10.2013».
Επισυνάπτεται φωτοαντίγραφο της πρότασης νόμου και της αιτιολογικής έκθεσης.
[3] «Βουλή των Αντιπροσώπων -> Εργασίες -> Κοινοβουλευτικός Έλεγχος -> Ερωτήσεις – Απαντήσεις -> Ί Βουλευτική Περίοδος – Σύνοδος Γ -> (5 Σεπτεμβρίου 2013 – ). Απάντηση 23.06.010.03.118 και 23.06.010.03.156. Απάντηση ημερομηνίας 31ης Ιανουαρίου 2014 του Υπουργού Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος κ. Νίκου Κουγιάλη στις ερωτήσεις με αρ. 23.06.010.03.118 και 23.06.010.03.156, ημερομηνίας 9 και 24 Σεπτεμβρίου 2013, αντίστοιχα, του βουλευτή εκλογικής περιφέρειας Αμμοχώστου κ. Κυριάκου Χατζηγιάννη». Πρόσβαση μέσω της ιστοσελίδας:
http://www2.parliament.cy/parliamentgr/008_3g/23_06_010_03_118-156.htm
Βλ. επίσης: Ο Πολίτης, Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2014, σελ.28. Σόφη Ορφανίδου – «Αποφασίστηκε ο εκφοβισμός της: Η αλεπού δεν πρόκειται να κυνηγηθεί από το Ταμείο Θήρας».
[4] Η Σημερινή, Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014, σελ.16. Μάριος Δημητρίου – «Η αλεπού διχάζει την κοινωνία: Από τη μια κυνηγοί και βοσκοί, από την άλλη περιβαλλοντιστές. Ο υπερπληθυσμός του είδους, θέμα έντονης συζήτησης στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος. Μήπως Φταίνε οι άνθρωποι και όχι οι αλεπούδες; Μία διαφωνία, τρεις απόψεις. Το πρόβλημα, οι αδέσποτοι σκύλοι».
Βλ. επίσης: Sigma Live, Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014. Μάριος Δημητρίου – «Η αλεπού διχάζει την κοινωνία». Πρόσβαση μέσω της ιστοσελίδας: http://www.sigmalive.com/news/local/101380
[5] ό.π.
[6] ό.π.
[7] Τμήμα Δασών – Υπουργείο Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος -> Ενημερωτικά Φυλλάδια -> Έντυπα -> 5. «Η Πανίδα της Κύπρου», 2004. Πρόσβαση μέσω της ιστοσελίδας:
http://www.moa.gov.cy/moa/fd/fd.nsf/9977a096e421fe9fc2256f2c003876c4/c76d5618e243b85cc2257a2800373b58?OpenDocument
[8] Ταμείο Θήρας και Διαχείρισης της Άγριας Ζωής – Υπουργείο Εσωτερικών -> «Κυνηγετική Επιμόρφωση», 2011, σελ.172-173. Πρόσβαση μέσω της ιστοσελίδας: http://flipbooks.gamefund.gov.cy/#/170/
[9] Petition by Initiative / Intervention for the Protection of the Cyprus Fox, “We Demand the Protection of the Cyprus Fox: Because the fox should be protected and not hunted”. Πρόσβαση μέσω της ιστοσελίδας:
https://www.change.org/petitions/we-demand-the-protection-of-the-cyprus-fox
[10] Λύκειο Αγίου Ιωάννη, Λεμεσός, Κύπρος -> Εργασίες Μαθητών – Προστασία της Κυπριακής Αλεπούς -> «Η Κυπριακή Αλεπού και η ανάγκη προστασίας της». Πρόσβαση μέσω της ιστοσελίδας:
http://www2.cytanet.com.cy/lyc-gia-lim/PageProject2000Fox.htm


Say No to Fox Hunting in Cyprus Sign + Share the Petition www.change.org/petitions/we-demand-the-protection-of-the-cyprus-fox   




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου