17 Ιαν 2014

Τα μισόλογα για το εσωτερικό κατεστημένο των φυλακών: μια καταγραφή λογοκρινόμενων λέξεων



Η δυσφορία για τις αυτοκτονίες αλλα και για λίγα που διέρρευσαν από τις φύλακες -για βιασμούς, ενδεχομένως βασανιστήρια, αλλά και για ένα ιεραρχικό σύστημα με κύριους και υπηρέτες- εστιάστηκαν στις ευθύνες όσων δεν επέβαλαν τους κανονισμούς. Η αντίδραση είχε και μια εσωτερική αντίφαση – διεκδικούσε την επιβολή των κανονισμών, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι η υπερβολική επιβολή οδηγούσε στην τραγωδία των αυτοκτονιών. Έτσι, ο δημοσιος λόγος επέστρεψε στον άξονα των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όμως, σε αυτό το πλαίσιο, δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι ο μέσος φυλακισμένος είναι και δέσμιος μιας εσωτερικής δομής στις φυλακές, η οποία ήταν και η αιτία της προηγούμενης κρίσης – η οποία οδήγησε στην παραίτηση τότε του κ. Χρυσοστομίδη. Το ερώτημα που τίθεται είναι πως μπορεί να ενδυναμωθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα του ό,ποιου κρατούμενου, χωρίς αυτό να δίνει ουσιαστικά τον έλεγχο σε εσωτερικές δομές εξουσίας μέσα στην φυλακή. Ένας παρατηρητής των φυλάκων, αλλά και των δεδομένων του παράλληλου συστήματος εξουσίας μας έκανε μερικές παρατηρήσεις τις οποίες μεταφέρουμε ως δείγμα μιας κατεύθυνσης που θα πρέπει να είναι επίσης στο προσκήνιο. Άλλωστε τα παράδοξα αυτών των κυκλωμάτων είναι με ποιό τρόπο καταφέρνουν μερικές φορές να  εμφανίζονται κερδισμένα από κρίσεις στις οποίες δεν συμμετέχουν – ή στις οποίες κινούνται παρασκηνιακά.
Η πιθανότητα μερικές από τις αυτοκτονίες να ήταν και δολοφονίες εμφανίστηκε με τις δηλώσεις του τέως βουλευτή του ΑΚΕΛ του κ. Θωμά. Η τελευταία λ.χ. αυτοκτονία ήταν κάπως παράδοξη - Πέρασε , λέει, ο φρουρός στις 2 και μετά τις 2.25 και όλα ήταν εντάξει και ύστερα από λίγο αυτοκτόνησε. Γιατί έκανε έλεγχο σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα; Φοβόταν κάτι; Υπήρχαν φήμες; Ήταν ο νεκρός στόχος εκβιασμών; Ειχ εσχεση με τις αποκαλυψεις εκεινων των ημερων; Το ότι οι νεκροί απλώς εμφανίζονται ως πτώματα και όχι ως άνθρωποι με κάποιες σχέσεις και κάποια θέση στην μικρή κοινωνία της φυλακής είναι και ένα είδος αποφυγής της πραγματικότητας. Το πιο πιθανό, βέβαια, είναι αυτό που είπε ο ψυχίατρος της φυλακής - ότι επικράτησε ένα είδος πανικού – αλλά το ότι ο πανικός κατευθύνθηκε στην αυτοκτονία είναι δείγμα αντίδρασης σε μια κατάσταση. Το επόμενο ερώτημα είναι ποιοι μπορεί να ήθελαν να ευνοηθούν από αυτό το κλίμα. Ή ποιοί προσπαθούσαν να συγκαλύψουν δεδομένα μετά που άρχισαν οι αποκαλύψεις. Το ότι τα θύματα ήταν όλοι ξένοι και οι ξένοι είναι μια ομάδα που τελεί, σύμφωνα με μαρτυρίες, υπό την εξουσία των εσωτερικών εξουσιών ανάμεσα στους φυλακισμένους, είναι ένα ζητούμενο που κακώς δεν συζητήθηκε.

Πάντως, το ότι κάποιοι υποβάλλονταν σε φριχτά βασανιστήρια, φαίνεται να εμφανίζεται από διάφορες πηγές. Και τα βασανιστήρια, και ιδιαίτερα τα σεξουαλικά βασανιστήρια, ενδεχομένως γίνονταν με την ανοχή μερικών από τις αρχές, αλλά γινονταν με την ενεργή συμμετοχή μερικών από τους φυλακισμένους που λειτουργουσαν ως άτυπη εξουσία. Ο υπουργός ήξερε για αυτά; Ο κ. Βαρνάβας της ΕΔΕΚ κατήγγειλε ότι ο ίδιος ο κ. Ι. Νικολάου εμπόδισε το 2012 έρευνα στις φύλακες από την τότε «κυβερνώσα βουλή». Άρα οι ευθύνες του αυταρχισμού του Τρυφωνίδη είναι ένα, το άλλο είναι ποιοί λειτουργούσαν, και λειτουργούν, ως παράλληλη εξουσία στην φυλακή.   Οι φήμες φέρουν τον Αλ Καπόνε να είναι ένας από τους μεγαλοπαράγοντες της φυλακής. Σε αυτό το θέμα και οι δημοσιογράφοι, αλλά και η αστυνομία φαίνεται να προτιμουν τη σιωπή. Σύμφωνα με όσους έχουν κάποια γνώση, ο Αλ Καπόνε είναι ένας πολύ ικανός διαχειριστής, ο οποίος επεξεργαζεται διάφορους τρόπους για να είναι στο προσκήνιο και να επιβάλλεται στους γύρω του. Φημολογείται ότι μερικοί από την εσωτερική ιεραρχία της φυλακής έχουν τα δίκτυα να διαχέουν πληροφορίες και άρα να εγκλωβίζουν άτομα σε εκβιασμούς με την απειλή «δημόσιας διαπόμπευσης/διασυρμού».  Κάτι τέτοιο φαίνεται ότι έγινε και πρόσφατα με λειτουργούς και φαίνεται ότι το ήξερε και ο υπουργός. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου