3 Ιαν 2014

Το ρουσφέτι στους ημικρατικούς ήταν άκομψο, αλλά αναμενόμενο – η επέκταση της διαπλοκής του Χάσικου, όμως;


Τελικά, οι διορισμοί στους ημικρατικούς έγιναν για να εξοφληθούν χρέη ρουσφετιού και για να προωθηθούν οι ιδιωτικοποιήσεις


Το ιστορικό του θεάματος, μιας ακόμα, ρουσφετολογικής παράστασης: η αψιμαχία του τέλους για το ποιού «πέρασε το δικό του»
Η δεξιά φαίνεται να έχει γενικά πρόβλημα με την έννοια της υπομονής. Όταν κέρδισε τις εκλογές του 1993, ήταν τόση η προσμονή, που άλλαξε τα συμβούλια των ημικρατικών, έστω και αν αποδείκτηκε τελικά παράνομο. Έστω και αν έχει τόσους δικηγόρους στο κόμμα. Ήταν και εκείνο ένα δείγμα του τί θα ακολουθούσε. Αυτή τη φορά, οι αλλαγές στους ημικρατικούς συνοδεύτηκαν με ένα πιο θεαματικό περιτύλιγμα. Το επικοινωνιακό επιτελείο του προεδρικού και του υπουργικού - διότι ο κ. Χάσικος είναι και αυτόνομο καπετανάτο - διαρρέει για μήνες διάφορα, για να φτιάξει κλίμα ενάντια στους ημικρατικούς – και για να τους ιδιωτικοποιήσει και για να γεμίσει με ημέτερους. Μέρος του θεάματος ήταν και η ρητορική ότι «αυτή τη φορά δεν θα υπήρχε ρουσφέτι» και ότι θα διορίζονταν «τεχνοκράτες χωρίς κομματικές λίστες». Είναι άξιον απορίας, πόσο διατεθειμένο είναι το επιτελείο στο προεδρικό να γίνει αντικείμενο χιούμορ ή και χλευασμού πια. Η νίκη του Ν. Παπαδόπουλου άλλαξε, βέβαια, τα δεδομένα, κάπως, αλλά η ουσία ήταν η ίδια. Ο Ν. Παπαδόπουλος, όπως και ο προκάτοχός του επέμενε σε ορισμένους διορισμούς και έδωσε συγκεκριμένα ονόματα. Ο κ. Συλούρης, κατανοώντας την κωμωδία, έδωσε απλώς ένα κατάλογο 50 ονομάτων. Και τελικά, όπως μας πληροφόρησαν τα ΜΜΕ, στοιβάχτηκαν 800 βιογραφικά για «επιλογή». Ο ΔΗΣΥ περιμένοντας την κωμωδία, δεν έδωσε λίστες – προφανώς, φρόντιζε να σημειώνει προφορικά τις επιλογές του.


Όταν δημοσιεύτηκε στο ίντερνετ ότι οι Αβέρωφ και Ν. Παπαδόπουλος «πέρασαν τις επιλογές τους», το προεδρικό επιτελείο και ο ίδιος ο κ. Αναστασιάδης έκαναν μια ύστατη προσπάθεια να αλλάξουν την εικόνα – βγήκε ο κ. Αναστασιάδης και είπε, κάπως ενοχλημένος, ότι δεν του επέβαλαν ονόματα. Ήταν όμως αργά – μέχρι και ο Πιν του Φιλελευθέρου κατάλαβε το ανέκδοτο. Ο Πολίτης τη Δευτέρα είχε τίτλο «Κλείδωσαν τα ονόματα και η ... συναλλαγή». Και όλη η Κύπρος είχε μάθει πως ο νέος επικεφαλής της ΑΗΚ είναι από τον κύκλο του κ. Παπαδόπουλου, ότι το ΔΗΚΟ είχε «εξασφαλισει», επίσης, την προεδρία του ΤΕΠΑΚ, ενώ και ο επικεφαλής του ΚΟΤ, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα ήταν επιλογή του κόμματος της συγκυβέρνησης. Ο ΔΗΣΥ θα καλυπτόταν, φυσικά, με την πλειοψηφία μελών και προεδρείων, αλλά και με τους διευθυντές των υπουργείων στους δυο άλλους ημικρατικούς, που είναι στο στόχαστρο του κυβερνώντος κόμματος για ιδιωτικοποιήσεις – της ΣΥΤΑ και της Αρχής Λιμένων. Και ήταν σαφές ότι από τη μεριά του ΔΗΚΟ υπήρχαν διαρροές, που έδιναν το αίσθημα ότι η νέα ηγεσία του κόμματος είχε αποφασιστικό και καθοριστικό ρόλο – έτσι και αλλιώς από τους ψήφους του ΔΗΚΟ εξαρτούνται πολλά στη Βουλή.

Μετά την προσπάθεια Προεδρικού να αλλάξει την εικόνα, ο Πολίτης και ο Φιλελεύθερος προσπάθησαν να φτιάξουν, κάπως, την εικόνα – ότι, ας πούμε, δεν έγινε, μόνο «το δικό του» Ν. Παπαδόπουλου. Την Τρίτη, ο Πολίτης μαζί με το σχόλιο για την ενόχληση του Αναστασιάδη, πληροφόρησε το κοινό του ότι «κόπηκαν ονόματα από τις λίστες του Νικόλα» (αλλά και ότι δεν ικανοποιήθηκε ούτε «ο Κάρογιαν») - μετατρέποντας το όλο θέμα σε ανταγωνισμό του ποιός επιβλήθηκε – ενώ την πρωτοχρονιά, ο τίτλος ήταν ότι ο Αναστασιάδης έκανε τα «δικά του». Ουσιαστικά, τεκμήρια δεν υπήρχαν βέβαια, εκτός ίσως από το διορισμό ενός στελέχους του ΔΗΚΟ, που δεν ήθελε η πτέρυγα Κάρογιαν ή ίσως και ο διορισμός του Β. Πάλμα. Ανάλογα κινήθηκε και ο Πιμπίσιης στο Φιλελεύθερο. Ο Καλλινίκου προσπάθησε να καλύψει το θέμα με το χιούμορ – ο Ν. Παπαδόπουλος την «έπαθε», έγραψε, γιατί έδωσε λίστες, ενώ ο Αβέρωφ δεν έδωσε. Τέτοια κόλπα, πλέον, οι απολογητές.


Ποιοί κέρδισαν: εκτός από τους ηγέτες των κομμάτων της συγκυβέρνησης, προνομιούχα εκπροσώπηση έχει και η Αστική τάξη
Το προεδρικό προσπάθησε να έχει και κάποιους αντιπρόσωπους από την αντιπολίτευση. Δεν υπήρξε, πάντως, η μεγάλη αντιπαράθεση του 2009, όταν ο Χριστόφιας αρνήθηκε να δώσει τον ΚΟΤ στο ΔΗΚΟ και το ΔΗΚΟ επέμενε σε ένα μόνο μέλος σε κάθε συμβούλιο. Ήταν πιο πειθήνιος ο κ. Αναστασιάδης – και άλλωστε το πλαίσιο είναι ασφυκτικό. Το προεδρικό ήλπιζε αυτή η διαδικασία να ήταν ένας τρόπος ανταμοιβής, όσων στήριξαν τον νυν πρόεδρο στις εκλογές – αντί αυτού, ουσιαστικά, έπρεπε να διασφαλίσει, κάπως τα δεδομένα και τις ισορροπίες για την αμέσως επόμενη περίοδο.

Προνομιούχα μεταχείριση έχει η αστική τάξη, σαφώς. Το Πανεπιστήμιο Κύπρου λ.χ. το παρέλαβε άνετα πια – με τον κ. Μαυρομμάτη και τον κ. Φωτιάδη, υιό, ως μέλος. Πάντως, ο κ. Μαυρομμάτης τουλάχιστον το καλοκαίρι του 2011 επέδειξε και ένα πνεύμα αυτονομίας μπροστά στην κρίση και την υστερία, όταν μεσολάβησε για να έρθει ρεύμα από τη βόρεια Κύπρο.
Επίσης, είχαμε και τη συνέχεια της επικρότησης όσων συμμετείχαν στο σκάνδαλο του χρηματιστηρίου – μετά τους διορισμούς στο Δ.Σ. της Κεντρικής, δυο ατόμων που είχαν άμεση συμμετοχή στην τότε φούσκα και τις συνέπειες της - Πολυδωρίδης, Κοιλιάρης - τώρα είχαμε και το διορισμό του κ. Αγρότη, ο οποίος καταγράφηκε τότε να συμμετέχει σε διαδικασίες «καθορισμού» τιμών στο χρηματιστήριο.

Εκτός από την αντιπολίτευση, υπήρξαν και ενδοσυναγερμικές αντιδράσεις. Ο κ. Μαππουρίδης τα έβαλε με το κόμμα του, γιατί αθέτησε τη θέση για μη διορισμό συνταξιούχων. Αλλά, εδώ, διορίστηκαν δημόσιοι υπάλληλοι και προσπεράστηκε. Ο κ. Μαππουρίδης αναφέρθηκε επίσης και σε μερικές περιπτώσεις σύγκρουσης συμφερόντων: «Παρά την ανάγκη για στελέχωση της Αρχής [Προσφορών] με νομικούς, λόγω του έργου που επιτελεί, έχει στελεχωθεί με ένα Τραπεζικό, ένα Αρχιτέκτονα και ένα Πολιτικό Μηχανικό. Ο χειρότερος όμως διορισμός είναι αυτός του κυρίου Βασίλη Πάλμα, του οποίου η σύζυγος, Αγγελική Χριστοδούλου, εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο του αειμνήστου Τάσσου Παπαδόπουλου και λόγω της εργασίας της εμφανίζεται πολύ συχνά στην Αναθεωρητική Αρχή για θέματα προσφορών….Η διαπλοκή δεν μπορεί να αποτραπεί εκ προοιμίου όταν για παράδειγμα ο κ. Χαράλαμπος Πετρίδης ιδιοκτήτης της εταιρίας «land tours» διορίζεται Πρόεδρος του Οργανισμού Ανάπτυξης Γης, ενός οργανισμού, του οποίου προγραμματίζεται η διάλυση, καθώς τα πλείστα των ακινήτων που διαθέτει παραμένουν στα αζήτηταhttp://www.24h.com.cy/society/item/45515-keravnoi-mappuridi-gia-tous-diorismous-stous-imikratikous.html . Αλλά, φυσικά, ο κ.Μαππουρίδης δεν τόλμησε καν να μιλήσει για το πιο κραυγαλέο σκάνδαλο διαπλοκής δεκαετιών στο υπουργικό –τον υπουργό εσωτερικών που έμμεσα ήταν, επίσης, ένας από τους κερδισμένους του παζαριού.

Το δίκτυο του Χάσικου και η διαπλοκή, που απλώνονται – μπορεί ένας υπάλληλος ενός ανταγωνιστικού ΜΜΕ να επιβλέπει Δημόσιο ίδρυμα και να μην υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων;
Ο πιο εντυπωσιακά λογοκριμενόμενος διορισμός είναι, σαφώς, του κ. Τσαλακού. Ο κ. Τσαλακός πήγε στο συγκρότημα του Κουλέρμου-Χάσικου για να αναλάβει την τηλεόραση. Στα νέα δεδομένα, έμεινε στην «Αλήθεια» και τώρα θα διοριστεί στο ΡΙΚ.


Ο κ. Τσαλακός έχει, όπως και άλλοι της ηλικίας του, μια μακρόχρονη εμπειρία ως δημοσιογράφος – όχι ως τεχνοκράτης. Και η πορεία του κ. Τσαλακού την τελευταία 20ετία δεν έχει να επιδείξει, στην καλύτερη περίπτωση, τίποτα περισσότερο από επαγγελματική υπακοή στους εργοδότες του. Κάποτε στην Ελλάδα το έπαιζε ΠΑΣΟΚ - ότι και να σημαίνει πια αυτός ο συνειρμός- μετά ήρθε στην Κύπρο και όταν ανέλαβε στο ειδησεογραφικό του Αντένα, δεν φάνηκε να έχει ενδοιασμούς να το παίξει, όπως ηθελε ο εργοδότης του. Και όταν κυκλοφορούσαν οι «μαύρες λίστες» λογοκρινόμενων ατόμων του εν λόγω σταθμού, δεν ήταν από αυτούς που διαμαρτυρήθηκαν ή διαχώρισαν τη θέση τους. Γενικότερα, ποτέ δεν επέδειξε ενδιαφέρον για ισορροπία στις απόψεις. Και ενδεχομένως, για αυτά τον προσέλαβε ο κ. Χάσικος. Οπότε, δεν υπάρχει κάτι στον κ. Τσαλακό, ένα επαγγελματία που ξέρει να εξυπηρετεί δημόσια συμφέροντα, που να λέει ότι έχει προσόντα να διαχειριστεί ως τεχνοκράτης ένα δημόσιο ίδρυμα. Το ότι τα ΜΜΕ δεν το σχολίασαν, είναι μάλλον εκφραστικό του ότι η δικτύωση του κ. Χάσικου έχει την ικανότητα να λογοκρίνει – πέρα από τις ό,ποιες προσωπικές σχέσεις έχει με συναδέλφους του ανάλογης ηλικίας. Στο Φιλελεύθερο λ.χ. ενώ αναφέρθηκε ότι πρόσκειται στον κ. Χάσικο, σχολιάστηκε ότι «δεν πρόσκειται στο ΔΗΚΟ ή τον ΔΗΣΥ». Ο κ. Χάσικος είναι, φαίνεται, ανεξάρτητο κόμμα. Και το πιο χαρακτηριστικό ήταν η διατύπωση ότι προέκυψε «εμπόδιο.. ότι ήταν διευθυντής άλλου οργανισμού μέσων ενημέρωσης», αλλά «φαίνεται να έχει ξεπεραστεί». Τώρα, το πώς ξεπεράστηκε, προφανώς, δεν είναι για να το ξέρει το κοινό – δεν είναι σοβαρή η δικαιολογία για να καταγραφεί.

 Έτσι, κ. Χάσικος επεκτείνει το δίκτυο του. Αφού έφτιαξε ένα διοικητικό πλαίσιο, που το βολεύει στο κτηματολόγιο -και άρα από εκεί μπορεί να αναμένονται διάφορα «θαύματα» διαπλοκής την επόμενη περίοδο- έδιωξε και το γενικό διευθυντή του υπουργείου, που μάλλον δεν το βόλευε, και τώρα θα ελέγχει και άμεσα το ΡΙΚ. Μάλιστα, ως ενδεικτικό των προθέσεών του, την ίδια περίοδο με το παζάρι των ημικρατικών, έβαλε και το βοηθό γενικό διευθυντή του υπουργείου του να κάνει διάβημα - έμμεση απειλή δηλαδή - στο ΚΥΠΕ γιατί δημοσίευσε ανακοίνωση της ΕΡΑΣ,  που τον κατηγορούσε για «ηθική ευθύνη», μετά από τις πρόσφατες δηλώσεις του για τους μετανάστες.

Γενικότερα, ο κ. Χάσικος φαίνεται να εκφράζει την προσωποποίηση της διαπλοκής και της σύγκρουσης συμφεροντων. Είναι ένας υπουργός, που ανέλαβε ένα υπουργείο, που διαχειρίζεται δραστηριότητες - όπως η δημόσια πληροφόρηση - με τις οποίες διασταυρώνεται η εμπορική του επιχείρηση. Πέρασε στα μαλακά, επίσης, και το ότι ως μέλος οικογένειας με συμφέροντα στην ακίνητη περιουσία, πρωτοστάτησε στην αλλαγή του νομοσχεδίου για τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, έτσι ώστε να ευκολυνθούν και τα οικογενειακά του συμφέροντα, σε βάρος των υπόλοιπων πολιτών. Φρόντισε, μάλιστα, να εξαιρέσει τα ακίνητα της οικογένειας από την υποχρεωτική μείωση των ενοικίων κτιρίων του δημόσιου, που επιβλήθηκε στους υπόλοιπους ενοικιαστές. Σε όλες τις περιπτώσεις, ο κ. Χάσικος έκανε ότι, τάχα, δεν καταλάβαινε τη σύγκρουση συμφερόντων - όπως με την αμίμητη θέση ότι παραιτήθηκε από τη θέση του στην οικογενειακή επιχείρηση των ΜΜΕ. Και μετά, απλώς διοχέτευε πληροφορίες ενάντια σε άλλους για να αλλάξει θέμα. Έτσι και τώρα, μια ιδιωτική εταιρεία ΜΜΕ, που ανήκει, όμως, στην οικογένεια του υπουργού εσωτερικών, διορίζει ένα υπάλληλό της επικεφαλής της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Και ο πρώην εργοδότης του είναι, σαφώς, υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων. Και αυτό υποτίθεται δεν είναι σκάνδαλο. Προφανώς, πλέον, ο πήχης της αξιοπιστίας της πολιτειακής εξουσίας πάει ακόμα πιο χαμηλά και θα συντηρείται εκεί με θεάματα – και ο χλευασμός θα συνοδεύει το σκάνδαλο, μέχρι τη στιγμή που η κυπριακή δικαιοσύνη και η Πολιτεία θα επιδείξουν στοιχειώδη, πια, ευθιξία. Ένα, ακομα, ζητούμενο είναι, αν μπορεί η δημοσιογραφική κοινότητα να ξεφύγει από το ρόλο του υποτακτικού.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου