10 Ιαν 2014

Αυξάνεται η μυρωδιά της ταξικής αντιπαράθεσης: Μια μερίδα του κεφαλαίου χρησιμοποιεί την κρίση και τις διαρροές, ενώ μέχρι και η Τράπεζα Κύπρου ζητά πια πληρωμές από τους μεγάλο-οφειλέτες

Στην Τράπεζα Κύπρου ξεκινά η προσπάθεια να μεταφερθούν σε διαχειριστή οι επιχειρήσεις μεγαλοφειλετών, ενώ η δυσφορία για την προνομιακή μεταχείριση της αστικής τάξης μεγαλώνει.


Η είδηση της βδομάδας ήταν η αύξηση της ανεργίας τον Δεκέμβριο που μάλλον δείχνει ότι η ελπίδα για κάποια σταθεροποίηση ήταν υπερβολικά αισιόδοξη. Και όπως παρατήρησε και κ. Περσιάνης στην Καθημερινή, οι απώλειες σε θέσεις εργασίας αντικατοπτρίζουν μια ανάλογη "μείωση του τζίρου" στους συγκεκριμένους τομείς – και άρα μια γενικότερη ύφεση. Μια μερίδα, βέβαια, των ανέργων είναι ξενοι - ιδιαίτερα κοινοτικοί - αλλά ο αριθμός των κυπρίων ανεβαίνει αισθητά πια και είνα και σε επαγγέλματα, όπου απολύονται και ξένοι, άρα δεν υπάρχει για την ώρα χώρος για ιδιαίτερες ελπίδες. Ταυτόχρονα, είναι πολύ πιθανό ότι η ανεργία είναι μεγαλύτερη, αφού μερικές ώρες εργασίας - είτε στο δημόσιο, είτε στον ιδιωτικό τομέα - αρκούν για να αφαιρεθεί κάποιος από τη λίστα ανεργίας. Σε αυτό το πλαίσιο, η επέκταση του ωραρίου δίνει μεν μερική απασχόληση, αλλά κατασκευάζει  επίσης μια παραπλανητική εικόνα όσον αφορά στα άτομα που μπορούν να επιβιώσουν οικονομικά από την υφισταμένη εργασία τους.


Η Ταξική πάλη από τη ρητορική των απειλών μέχρι τα στοιχεία για τις μειώσεις μισθών και την αύξηση της κερδοφορίας – ή μήπως μερικοί θέλουν εσωτερική λιτότητα γιατί εξάγουν τα κεφάλαιά τους;
Αν και η κρίση είναι γενική, είναι επίσης σαφές ότι ακονίζονται και ταξικά μαχαίρια. Οι συντεχνίες μετά τη μερική ανασύνταξη του φθινοπώρου και την επιτυχημένη κινητοποίηση του Δεκεμβρίου νιώθουν πιο άνετα να θέτουν, έστω, για την ώρα ζητήματα - έστω και αμυντικά διεκδικώντας νέες γραμμές άμυνας. Και το θέμα της εκμετάλλευσης των συνθηκών για να επιβληθούν όροι εργασίας, που θυμίζουν άλλες δεκαετίες, αρχίζει να επανέρχεται – και το ότι ο αντίλογος από την εργοδοτική πλευρά είναι πια ανάλογος, χρησιμοποιεί δηλαδή το φόβο της ανεργίας ως εκβιασμό για επιβάλει θέσεις, μάλλον θα οξύνει την κατάσταση. Στατιστικά, πάντως, σύμφωνα με την ανάλυση του κ. Ιωακείμογλου, τα τελευταία χρόνια οι μισθοί έχουν συμπιεστεί και τα περιθώρια κέρδους έχουν αυξηθεί.
«Η κερδοφορία των επιχειρήσεων στην Κύπρο αυξήθηκε κατά 10.5% σε μια περίοδο οξείας κρίσης και μάλιστα η απόδοση κεφαλαίων έφτασε στο ψηλότερο σημείο της 20ετίας ! Την ίδια στιγμή οι μισθοί υπέστησαν μεγάλη μείωση και η συνολική μείωση της αγοραστικής δύναμης του μέσου μισθού κατά το 2012-23 ανήλθε στο 15% έναντι του 2011, ενώ μέχρι το τέλος του 2014 θα έχει μειωθεί κατά 30%.» [Χαραυγή, σελ. 15, 17/12/2013].

Σε αυτό το πλαίσιο, η κατανόηση της στρατηγικής μερίδων της αστικής τάξης είναι ενδιαφέρουσες – ο Φιλελεύθερος την Τετάρτη, είχε και πάλι αναφορά στο ότι μερικοί εργοδότες και επιχειρηματίες άρχισαν να επαναπατρίζουν κεφάλαια για να εκπληρώσουν υποχρεώσεις απέναντι στην Τράπεζα Κύπρου.
«..υπάρχουν επιχειρηματίες που άρχισαν να βάζουν το χέρι στην τσέπη κα να δίνουν χρήματα είτε από καταθέσεις στο εσωτερικό είτε από το εξωτερικό για την αποπληρωμή ανοιγμάτων τους.» [Φιλελεύθερος, σελ. 8, 8/1/2014]

Το ότι υπάρχουν καταθέσεις στο εξωτερικό, οι οποίες λειτουργούν πια ως είδος μηχανισμού διαρροής κεφαλαίων, είναι γεγονός. Φάνηκε και από τον πανικόβλητο τρόπο με τον οποίο αντέδρασε το επικοινωνιακό κατεστημένο στην απλή αναφορά ότι οι αρχές στη Βρετανία ζήτησαν το κλείσιμο λογαριασμών στην εκεί Τράπεζα Κύπρου – και άρα άνοιγαν δειλά την πόρτα στο συγκεκριμένο ζήτημα της διακίνησης κεφαλαίων από την ελίτ στο εξωτερικό. Το αν η κυπριακή αστική τάξη έχει εμπιστοσύνη στην τράπεζα, που υποτίθεται θέλει να σωθεί - την Κύπρου - και το αν έχει τα κεφάλαια της στην Κύπρο ή αν χρησιμοποιεί ξένες τράπεζες για να διαφεύγει και του φόρου, είναι ένα ανοικτό ζήτημα πια. Ήδη, πάντως, στα θετικά πρέπει να αναφερθεί η πρωτοβουλία της Ει. Χαραλαμπίδου να διερευνηθούν οι ενδεχομένως εικονικές αγορές μετοχών της την εποχή της Λαϊκής και της Μαρφίν, μέσω Γερμανίας. Η πρακτική τέτοιων διερευνήσεων θα επεκταθεί αναπόφευκτα σε κάποιο στάδιο.

Η Τράπεζα Κύπρου πιέζει τους μεγάλο-οφειλέτες,  η «αγορά καταθέσεων» δείχνει βελτίωση, αλλά και πάλι εμφανίζονται οι διαδρομές μέσω «φορολογικών παράδεισων»…
Πάντως στα τραπεζιτικά φαίνεται ότι η Τράπεζα Κύπρου θα προσπαθήσει να τρίξει τα δόντια. Σύμφωνα με το Φιλελεύθερο [8/1/2004, σελ. 8]:
«Πέφτει το πρώτο κάστρο από τους 22 μεγάλο-οφειλέτες της Τράπεζας Κύπρου και είναι θέμα χρόνου να αναλάβει διαχειριστής σε όμιλο εταιρειών που ασχολείται με τον τουριστικό τομέα και τα ακίνητα…ο συγκεκριμένος όμιλος σύμφωνα με πληροφορίες έχει δανειακό άνοιγμα περίπου 100 εκτ. ευρώ αλλά η αποπληρωμή τους δεν είναι δυνατή παρά τις αναδιαρθρώσεις..»

Η Καθημερινή παρατήρησε, επίσης, ότι αυτήν τη στιγμή όσον αφορά στην εμπιστοσύνη στις καταθέσεις της τράπεζας φαίνεται να σημειώνεται μια αύξηση στην εμπιστοσύνη:
«Επιτάχυνση καταγράφεται στις πωλήσεις καταθέσεων στην Τράπεζα Κυπρου..οι εξαγορές γίνονταν μέχρι πρόσφατα σε τιμές που «μεταφράζονταν» σε κούρεμα μέχρι περίπου 35% στην ονομαστική αξία των καταθέσεων που απέμειναν στην τράπεζα μετά το κούρεμα..[τώρα] οι ίδιες οι καταθέσεις [σε γραμμάτια] αποτιμώνται σε όλο και ψηλότερες τιμές. Με βάση τις πιο πρόσφατες πωλήσεις που έγιναν, φαίνεται πως το κούρεμα στα ίδια τα χρήματα των καταθέσεων γίνεται όλο και μικρότερο, και πλέον προσεγγίζει το 100% της ονομαστικής του αξίας.»

Και ένα ενδιαφέρον για το πώς διακινείται το κεφάλαιο:
«Οι πωλήσεις στο παρόν στάδιο γίνονται κατά κύριο λόγο μέσα από «ειδικά οχήματα» - εταιρείες γραμμένες σε φορολογικούς παράδεισους, οι οποίες αποκτούν τις συγκεκριμένες καταθέσεις και οι οποίες στην συνέχεια εξαγοράζονται από τους αγοραστές.»
Το γιατί αυτοί οι αγοραστές ακολουθούν αυτήν την παράπλευρη πορεία, μέσω «φορολογικών παράδεισων» είναι ένα ενδιαφέρον τεκμήριο επίσης.

Κατά τα άλλα τα Hedge Funds αναμένουν να ξεκαθαρίσει η κατάσταση για να κάνουν τις δικές τους κινήσεις σε σχεση με την εξαγορα μη-εξυπητρερουμενων δανειων.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου