17 Ιαν 2014

Τα τραπεζιτικά σκάνδαλα έχουν τώρα και εξωτερικό καθρέφτη: ενώ το κυπριακό κεφάλαιο ομολογεί τις εκροές στο εξωτερικό, στη Γερμανία διερευνούν τα κόλπα της Λαϊκής, και στην Ελλάδα ανακαλύπτουν τα δάνεια χωρίς εξασφαλίσεις



Ο κ. Συλλούρης παρατήρησε τη βδομάδα που πέρασε ότι καθυστερεί η νομική διερεύνηση των τραπεζιτικών σκανδάλων που οδήγησαν σε κρίση την κυπριακή οικονομία. Όμως, η διερεύνηση του πλαισίου, αλλά και των μηχανισμών που οδήγησαν στην κρίση και την τρόικα φαίνεται να αποκτά και ένα διεθνές πλαίσιο. Κατ’ αρχήν ξεκινά η πρώτη διαδικασία ελέγχου των τραπεζών από την ΕΚΤ, οπότε ακόμα ένα μέρος από την αυτονομία των τραπεζών περνά στο ευρωπαϊκό έλεγχο. Και κατά συνέπεια και η διερεύνηση τους. Ένα επιπλέον στοιχείο, το οποίο επιβεβαιώθηκε και από την Καθημερινή, αλλά κανένας δεν το αγγίζει είναι το πώς οι επιχειρήσεις που είχαν μεγάλα δάνεια και οδήγησαν την Τράπεζα Κύπρου στην κρίση το 2012, όταν δεν είχε τα απαραίτητα κεφάλαια για την ανακεφαλαιοποίηση, είχαν μεταφέρει ουσιαστικά τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό.

«Τα πρώτα αποτελέσματα άρχισε να αποφέρει η έντονη και ουσιαστική προσπάθεια της διοίκησης και διεύθυνσης της Τράπεζας Κύπρου για ανάκτηση κεφαλαίων από μεγαλοοφειλέτες που την κρατούν σε κατάσταση ομηρίας, Πολλοί από τους τριάντα τον αριθμό οφειλέτες μεγάλων ποσών άρχισαν να συνεργάζονται για αναδιάρθρωση των δανείων τους και μάλιστα ορισμένοι από αυτούς επαναπάτρισαν κεφάλαια σε μια προσπάθεια να αποφύγουν τα χειρότερα.» Καθημερινή σελ. 1[1]

Πότε είχαν γίνει οι εκροές κεφαλαίων και βρέθηκαν κεφάλαια αυτών που χρωστούσαν σε κυπριακές τράπεζες, στο εξωτερικό, και γιατί, παραμένει ένα από τα λογοκρινόμενα ζητούμενο της κυπριακής Δημόσιας Σφαίρας. Και αυτό ίσως και να εξηγεί και τον πανικό για τους λογαριασμούς, που έπρεπε να κλείσουν την Βρετανία. Διότι είναι και το θέμα τί κεφάλαια διακινούνταν από την Κύπρο και πότε. Αν έφυγαν κεφάλαια το 2012 λ.χ., τότε κάποιοι οδήγησαν την Τράπεζα Κύπρου και τη Λαϊκή στην κρίση. Αν έφυγαν το 2013, τότε τίθεται θέμα ποιοί ήξεραν και ποιοί όχι για το κούρεμα, αφού είναι πια τεκμηριωμένο ότι το θέμα το ήξερε ο κ. Σαρρής από τις 4 Μαρτίου 2013.

 

Το German connection και οι ελληνικές ανακαλύψεις για τα δάνεια χωρίς εξασφαλίσεις

Μετά την ολοκλήρωση της έρευνας στην επιτροπή θεσμών, η Ειρήνη Χαραλαμπιδου φαίνεται να συνεχίζει την αναζήτηση των διαδρομών των κεφαλαίων της Λαϊκής. Οι καταγγελίες της κ. Χαραλαμπίδου ότι γινόταν εικονικές αγορές μετοχών με τη χρησιμοποίηση της γερμανικής τράπεζας Commerzbank. Έτσι και αλλιώς και οι γερμανοί θα πρέπει αυτήν την περίοδο να διερευνήσουν τους σκελετούς στα ντουλάπια των δικών τους τραπεζών. Η διερεύνηση του θέματος, φαίνεται σύμφωνα με ανακοίνωση του ΠΑΣΕΧΑ, να απασχολεί πια και τα διεθνή ΜΜΕ, όπως το Ρόυτερς και το Bloomberg. Βέβαια στην Κύπρο μερικά ΜΜΕ λογοκρίνουν μέχρι και τον ΠΑΣΕΧΑ. Ο Σύνδεσμος ήταν ο μόνος, ο οποίος προειδοποιούσε για τα ελληνικά ομόλογα των τραπεζών, αλλά και για τις πρακτικές των τραπεζών από το 2010-11. Η διερεύνηση της γερμανικής σύνδεσης θα είναι ενδιαφέρουσα και για το πώς διοχετεύτηκε το υπό συζήτηση ποσό των 50 εκατομμυρίων αλλά και το ποιές ήταν οι διαδρομές μέσα από τις οποίες διακινούνταν τα κεφάλαια από τις καταθέσεις για να καταλήξουν σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις και ευνοϊκά δάνεια.

 

Αν, όμως, στην Κύπρο είμαστε ακόμα σε χρόνο «αναμονής των εμπειρογνωμόνων» -έτσι λέχθηκε- στην ελληνική κοινωνία, η οποία έχει πια αρκετά χρόνια κρίσης στην πλάτη της, έστω και αν δεν ξεκίνησε από τις τράπεζες εκεί η κρίση, άρχισαν να αναζητούν και τους τρόπους μέσα από τους οποίους οι τραπεζίτες οδηγούσαν τις τράπεζες σε χρεοκοπία και φόρτωναν μετά τις ζημιές στο δημόσιο. Η μεγάλη βόμβα της περασμένη εβδομάδας ήταν η διερεύνηση των δανείων και των διαδρομών κεφαλαίων στο «Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο». Δικαιολογημένα σε αυτό το πλαίσιο η κ. Χαραλαμπίδου διερωτήθηκε «Στην Ελλάδα συλλήψεις για επισφαλή δάνεια, στην Κύπρο, πότε επιτέλους;»

http://cyprusnews.eu/eirini-charalampidou/1763361-2014-01-09-07-29-14.html

 

Οι τίτλοι των ελληνικών εφημερίδων ήταν εκφραστικοί:

«Όλο το παρασκήνιο της αμαρτωλής ιστορίας των golden boys. Πως στήθηκε το μεγάλο φαγοπότι με τα δάνεια» [Βήμα, Κυριακή 12/1/2014]

«Σάπιο σύστημα και ατιμωρησία θρέφουν την διαφθορά. Η Ελλάδα της μίζας και της αρπαχτής» [Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 12/1/2014].

Στην Κύπρο δυο τράπεζες οδήγησαν τη χώρα στο μνημόνιο τον Ιούνιο του 2012, και τελικά το Μάρτιο του 2013 ήταν στο επίκεντρο μιας ευρωπαϊκής διαμάχης -που παίχτηκε στην Κύπρο- για το κούρεμα καταθέσεων, έτσι ώστε να πληρώσουν τις ζημιές τους – και όμως, τέτοιοι τίτλοι δεν εμφανίστηκαν. Είναι δείγμα του έλεγχου της Δημόσιας Σφαίρας ακόμα.

 

Πίσω από το ελληνικό σκάνδαλο φαίνεται να υπάρχουν και τα μεγάλα πολιτικά τζάκια – και κατά συνέπεια μερικοί μπορεί να θεωρούν και τις έρευνες ως κάτι που επιτρέπεται από την νυν εξουσία, ως απειλή στους εν δυνάμει αντίπαλους της. Από την μεριά της Νέας Δημοκρατίας το σκάνδαλο εμπλέκει επιφανή στελέχη των καραμανλικών οι οποίοι τελευταία άφηναν να φανεί όλο και πιο καθαρά η διαφοροποίηση τους από τον Σαμαρά. Και αντίστοιχα το σκάνδαλο εμπλέκει και την οικογένεια Παπανδρέου, λειτουργώντας ίσως και ως αιχμή για την οικογένεια που αμφισβητεί επίσης τον κ. Βενιζέλο.

 

Όμως, είναι και υπαρκτά τα σκάνδαλα. Ο βασικός άξονας είναι δάνεια, τα οποία δόθηκαν χωρίς εξασφαλίσεις. Μερικά αποσπάσματα είναι χαρακτηριστικά: «Δάνεια χωρίς εγγυήσεις κατέληγαν σε προσωπικούς λογαριασμούς», «Δυο μέρες πριν από τις εκλογές του 2009 δάνειο ύψους 100 εκατόν. ευρώ κατέληξε στα ταμεία του επιχειρηματία κ. Λ. Λαυρεντιαδη.». Πέρα από τις σχέσεις με τον κ. Λαυρεντιάδη οι έρευνες επικεντρώνονται στις σχέσεις του επικεφαλής του Ταμιευτηρίου, του κ. Φιλιππίδη, με τον κ. Κοντομηνά. Ο κ. Φιλιππίδης ανέλαβε το Ταμιευτήριο το 2007, και χρησιμοποιώντας την άδεια που είχε εξασφαλίσει το Ταμιευτήριο να δίνει δάνεια «τίναξε την μπάνκα στον αέρα.. γεμίζωντας την αγορά με δάνεια που είχαν χορηγηθεί…με ελλιπή τραπεζιτικά κριτήρια» [Βήμα, σελ. Α4].  Και φυσικά την μερίδα του λέοντος την εξασφάλισαν ορισμένοι προνομιούχοι.

Σε αυτόν τον τομέα και οι δυο κυπριακές τράπεζες είχαν επιδοθεί μαζικά σε αυτό το σπορ. Η κάθοδος του Βγενόπουλου στη Λαϊκή θυμίζει εν μέρει αυτήν ξέφρενη πορεία δανείων που άλλαξαν σε λίγα χρόνια τον ισολογισμό καταθέσεων και δανείων – και μετά άνοιξαν και τους διαδρόμους για τις εκροές κεφαλαίων.  Ανάλογα φαίνεται να έκανε και η Τράπεζα Κύπρου με τα δάνεια της σε επιχειρηματίες γης και άλλους προνομιούχους, που είχαν δάνεια των δεκάδων ή και εκατοντάδων εκατομμυρίων. Ενώ, όπως μαθαίνουμε τώρα, μερικοί είχαν τελικά και καταθέσεις στο εξωτερικό. Όπως αποκαλύφθηκε από το καλοκαίρι, μερικοί μεγαλο-οφειλέτες έχουν ουσιαστικά απορροφήσει μεγάλο μέρος από το κεφάλαιο της τράπεζας – 6 μεγαλοοφειλετες λ.χ. οφείλουν 6 δις στην Τράπεζα Κύπρου. Και όπως απέδειξε ο εσωτερικός έλεγχος πολλές φορές οι ανανεώσεις δανείων ή και η παροχή γίνονταν χωρίς ικανοποιητικές εγγυήσεις ή ακόμα και χωρίς αίσθηση της σύγκρουσης συμφερόντων. Το ότι λ.χ. ο κ. Αριστοδήμου και ο κ. Λεπτός με σχέσεις στο ΔΣ βρέθηκαν με εκατοντάδες εκατομμύρια σε δάνεια, τα οποία δύσκολα μπορούν να αποπληρώσουν είναι ένα ζωντανό σκάνδαλο το οποίο κρατά αιχμάλωτη ολόκληρη την κοινωνία.

 

Αλλά οι παραλληρισμοί είναι ευρύτεροι. Ένα από τα ενδιαφέροντα σκάνδαλα στην ελληνική περίπτωση, θυμίζει την αγορά της Uniastrum από την Τράπεζα Κύπρου. Ο κ. Φιλιππίδης φαίνεται ότι ήθελε να επεκταθεί στο χώρο των πιστωτικών καρτών – και επέλεξε μιας «μικρού βεληνεκούς εταιρεία» του κ. Κοντομηνά, την Best Line. Και ιδού πώς γινόταν μια χαριστική αγορά, που δεν είχε νόημα στα δεδομένα της εποχής – όπως ακριβώς έγινε και με την Uniastrum:

«Σύμφωνα με την δικογραφία, η Deloitte εκτίμησε την εμπορική της αξία…σε 2, 8 εκατ. ευρώ. Επίσης σύμφωνα με την εκτίμηση των ίδιων ελεγκτών, η άξια της εταιρείας ανερχόταν μεταξύ 18.1 εκατ. ευρώ και 21.6 εκατο. ευρώ αν συνυπολογίζονταν τα μελλοντικά αποτελέσματα που θα προέκυπταν από τις συνέργιες με το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.

Παρ’ όλα αυτά το ΤΤ πλήρωσε 18,9 εκατ. ευρώ για να αποκτήσει το 50% της εταιρείας -μέσω αύξησης μετοχικού κεφαλαίου! Δηλαδή η διοίκηση Φιλιππίδη αποφάσισε να πληρώσει το μέγιστο δυνατό τίμημα, το οποίο προεξοφλούσε μελλοντικά οφέλη από την εξαγορά για να αποκτήσει το 50% της εταιρείας του κ. Κοντομηνα.»




[1] «Η πίεση φέρνει χρήμα. Μεγαλοοφειλέτες της Τράπεζας Κύπρου άρχισαν να πληρώνουν τα χρέη τους.»


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου