3 Ιαν 2014

Σπόντες




  • Η είδηση στο τέλος του χρόνου που φυσικά λογοκρίθηκε: Πλειοψηφία όσοι είναι ενάντια στο ευρω στην Κύπρο. Σύμφωνα με το ευρωβαρόμετρο, η ισοπαλία υπέρ και εναντίον του ευρω - με 47% η κάθε άποψη - η οποία υπήρχε προηγουμένως, άλλαξε και τώρα το 52% των κυπρίων είναι ενάντια στο Ευρω και υπέρ το 44%. Ωραία. Φαίνεται ότι παρά την προπαγάνδα στην επιφάνεια, στο βάθος αρχίζει να ωριμάζει η κατανόηση. Ιδιαίτερα με φόντο το φυσικό αέριο. Δεν είναι κατ’ ανάγκη κάτι που θα γίνει τώρα. Αλλά η δημιουργία ενός αντί-ηγεμονικού κλίματος είναι καλή υπόγεια κίνηση. Όσο για την πλήρη απομυθοποίηση της Ε.Ε. -75% δεν την εμπιστεύονται και 77% τη θεωρεί υπεύθυνη για τη λιτότητα- και πάλι στα θετικά καταγράφεται. Εκείνες οι αμίμητες χαζομάρες με την «ευρωπαϊκή οικογένεια», δεν θα μας λείψουν. Όσο για τα εσωτερικά – τα ΜΜΕ εστίασαν λίγο στη μη εμπιστοσύνη στους πολιτικούς. Καλά. Δεν γίνεται να όμως να μην πρόσεξαν, όσοι ξέρουν λίγη αριθμητική, την πλήρη αντίστροφη των ποσοστών των εσωτερικών «δημοσκοπήσεων». Ενώ από το φθινόπωρο ξεκίνησε μια εκστρατεία καλλιέργειας κλίματος με «δημοσκοπήσεις» - σπρωγμένες, κατασκευασμένες με κατευθυνόμενες ερωτήσεις κλπ- για να φτιαχτεί η εικόνα ότι η κυβέρνηση έχει κάπως, κάπου «αποδοχή», ήρθε το ευρωβαρόμετρο -που μάλλον δεν έχει να χάσει και να κερδίσει τίποτα- και μας είπε ότι 64% πιστεύει ότι η χώρα είναι σε "λάθος πορεία", ενώ 68% «δεν έχει εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση». Και οι εσωτερικές «δημοσκοπήσεις»; Ωιμε... ούτε στους εσωτερικούς δημοσκόπους μάλλον δεν έχουν εμπιστοσύνη οι κύπριοι…
  • Υπάρχει και ευαισθησία στα ΜΜΕ. Σχόλιο για την αυτοκτονία του Σύριου στις φυλακές: «Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, η ιστορία με άτυχο νέο ξεκίνησε μετά από αίτημα του να κάνει ένα τηλεφώνημα στην χώρα του για να δει πως πάει η μάνα του που νοσηλεύεται τραυματισμένη σε νοσοκομείο στη Συρία. Όχι μόνο δεν του επετράπη κάτι τέτοιο αλλά, σύμφωνα με τις πληροφορίες, έτυχε και ξυλοφορτώματος επειδή κατέστη φορτικός. Εξάλλου ένας Σύρος ήταν, κατάδικος από την δικαιοσύνη και καταδικασμένος από την ανικανότητα των δημόσιων υπηρεσιών και την νοοτροπία μας. Κατά τις πληροφορίες, αμέσως μετά ο 22χρονος προσπάθησε να αυτοκτονήσει με ξυραφάκι, ευτυχώς έγινε, όμως, αντιληπτός και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου έτυχε των πρώτων βοηθειών [ψυχολογικής στήριξης έτυχε;]. Έλα, όμως, που η τύχη του είχε ημερομηνία λήξης! Διότι σε αυτόν τον τόπο η υπευθυνότητα σε κάποιους χώρους και κάποιους ανθρώπους έχει λήξει από καιρό αφού είτε ζήσει είτε πεθάνει κάποιος π.χ. στις Κεντρικές Φυλακές, ολίγον ενδιαφέρει.» Π. Χαραλάμπους, «τραγική ανευθυνότητα», Φιλελεύθερος, 1/1/2014. Ο κ. Χαραλάμπους ορθά θέτει θέμα ευθυνών. Όμως, όταν ο κ. Χάσικος μόλις πριν λίγες εβδομάδες, έκανε τις απαξιωτικες δηλώσεις για τους μετανάστες – αμέσως μετά το δημόσιο ξυλοδαρμό ατόμου με ξένη καταγωγή, αλλά νόμιμη άδεια παραμονής – δημιουργούσε ή όχι ένα τέτοιο κλίμα, όπου μπορεί και να ξυλοφορτωνόταν κάποιος, επειδή ζητούσε «φορτικά» να τηλεφωνήσει στην μάνα του που ήταν σε νοσοκομείο; Οι ατάκες των δημόσιων προσώπων έχουν συνέπειες.

  • Η ευθιξία ως λογοκρισία; Μπα, άρχισε να έχει και ευθιξία ο Χάσικος; Σύμφωνα με καταγγελία του αντιπρόεδρου του ΚΥΠΕ, Κ. Κουρτελλάρη, ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής του υπουργείου εσωτερικών, σε επιστολή του προς το ΚΥΠΕ, «υπέβαλε» ότι έπρεπε «να προχωρήσει σε πειθαρχική έρευνα εναντίον δημοσιογράφου/βοηθού αρχισυντάκτη διότι.. αξιολόγησε ως δημοσιεύσιμη.. ανακοίνωση οργάνωσης, που επέκρινε έντονα τον υπουργό εσωτερικών, κ. Σωκράτη Χάσικο.» Η επίμαχη ανακοίνωση ήταν της ΕΡΑΣ και αφορούσε τις συνέπειες των δηλώσεων του Χάσικου με τίτλο «Ηθικός αυτουργός κρουσμάτων αστυνομικής βίας ο Σωκράτης Χάσικος». Το ότι ο κ. Χάσικος δεν μπορεί να ανεχθεί την κριτική και προσπαθεί να λογοκρίνει με απειλές «ερευνών» κλπ, είναι πια γνωστό – και αυτό αφορά πλέον - ως ευθύνη πια - μόνο όσους προσπαθούν να συγκαλύπτουν τον αυταρχισμό του. Τους δημοσιογράφους, δηλαδή, που παίζουν το παιχνίδι των διαρροών, που κατασκευάζει ο υπουργός. Όμως, το ότι τελικά τον ενόχλησε η ανακοίνωση της ΕΡΑΣ έχει και ένα καλό. Μπορεί, τελικά, να μην είναι τόσο χοντρόπετσος, όσο φάνηκε. Γιατί ήταν απαράδεκτη η αναφορά του. Τώρα, αν το αίσθημα ντροπής εκφράζεται σε μερικούς με την προσπάθεια να λογοκρίνουν όσους υποδεικνύουν τις συνέπειες των λόγων.. «δεν φταίμε εμείς», που έλεγε και μια διαφήμιση. Θα έρθει προφανώς και ο καιρός που ο κ. Χάσικος θα πρέπει να εξηγήσει πολλά – και χωρίς το κύκλωμα της συγκάλυψης που χρησιμοποιεί τώρα.

  • Είναι και η δαμόκλειος σπάθη, που λένε στα αρχαία, που κρέμεται από πάνω από τον Χάσικο και τον περίγυρό του, από τις αποκαλύψεις στην Ελλάδα. Διότι αν έλπιζε ο κ. Σωκράτης ότι με τον Τσοχατζόπουλο θα έκλεινε το θέμα, μάλλον θα τρώει τώρα τα νύχια του. Είναι και ο κ. Μιχαηλίδης και ο υιός που μπορεί να το παίξουν και εκείνοι Λίλλης και τότε μίστερ Σωκράτη, τί θα λες;..:)..Αλλά ένα πρόβλημα ο Μιχαηλίδης. Τώρα είναι και οι νέες αποκαλύψεις για μίζες. Και άντε να δούμε πόσο καιρό θα συνεχίζεται το θέαμα ότι τάχα αγοράστηκαν οι ΤΟΡ για την Κύπρο και δεν ήξεραν οι εδώ για τις μίζες. Ή ότι ο Μιχαηλίδης, απλώς, μετέφερε σακκούλες και δεν το ήξερε ο τότε υπουργός άμυνας. Είναι και το άγχος μεγάλο, όντως. Άσε που μπορεί να ξανανοίξει και το κεφάλαιο της Telepassport. Οπότε, έχει δουλειά να κάνει ο Τσαλακός στο ΡΙΚ.


  • Ερώτηση – ο Τσαλακός θα συνεχίσει να πληρώνεται από το συγκρότημα Κουλέρμου-Χάσικου κλπ; Και αν συνεχίσει να πληρώνεται, υπάρχει ή δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων; Μυρίζομαι πολλές δικαστικές υποθέσεις που τούτους τους διορισμούς και το έργο στο οποίο ετάχθησαν.

  • Καλά, όντως, αν κάποιος προσφύγει στα δικαστήρια γιατί η κυβέρνηση συνέλεγε βιογραφικά και δεν ανακοινώθηκε δημόσια, τί θα γίνει; Δεν είναι μεροληπτική στάση να ειδοποιούνται μερικοί και άλλοι όχι; Ο Φιλελεύθερος την πρωτοχρονιά είχε πρωτοσέλιδη είδηση τις «αποκρατικοποιήσεις».  Κοίτα να δεις συμπτώσεις.

  • Άντε για να μην έχουμε και παράπονα – οι ομοιότητες της «καθ’ ημάς ανατολής». Δεν είναι ενδιαφέρουσα η αναλογία Ερτογάν με μερικούς τοπικούς προύχοντες κλπ; Μόλις ο ίδιος εισαγγελέας, που έκανε την έρευνα για το Εργκενεγκόν γύρισε τα φώτα του στον Ερτογάν, ο τούρκος πρωθυπουργός άρχισε να αλλάζει τους επικεφαλής της αστυνομίας και να αναζητεί τρόπους να αλλάξει εισαγγελείς κλπ. Τί μου θυμίζει; Μόλις μπήκε η νέα κυβέρνηση, άλλαξε πόστα στην αστυνομία, και μετά έβαλε και τον κ. Ρίκκο να προσφέρει υπηρεσίες -ο κ. Κληρίδης μέχρι τώρα κρατά αποστάσεις- διόρισε τον Πική που τάχα μου δεν ήξερε ότι δεν μπορούσε να το διορίσει ο πρόεδρος και ταυτόχρονα να τον διερευνήσει, και μετά το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης άρχισε να κατασκευάζει επιθέσεις ενάντια στην αντιπολίτευση, ή ό,ποιον ήταν εναντίον της ή είχε θέση/πόστο, το οποίο ήθελαν κάποιοι από τους νυν κυβερνώντες.

  • Και δεν πρέπει να ξεχνούμε την ουσιαστική προσφορά μερικών δημοσιογράφων. Εκείνος ο αμίμητος τίτλος ότι υπάρχει «εφιάλτης», που διαρρέει πληροφορίες για το φυσικό αέριο σε εταιρείες, ποιόν είχε στόχο είπαμε; Τελικά, δεν μάθαμε το «μέγα σκάνδαλο». Τον υποχρέωσαν σε παραίτηση τον άνθρωπο; Θα μας πει άραγε ο Θεοχαρίδης ή η δουλειά του σταματά στο να αναπαράγει τις παραγγελίες -τί απέγινε είπαμε κ. Θεοχαρίδη, ο Ιερωνυμίδης; - για υστερία σε πρωτοσέλιδα;

  • Εδώ, μερικοί δεν τόλμησαν να θέσουν το αυτονόητο ερώτημα για τον 13ο: Πώς γίνεται μια κυβέρνηση να δηλώνει ότι πρέπει να καταβληθεί ο μισθός και η οικογενειακή επιχείρηση ενός υπουργού να παρανομεί;

  • Ποιοί είπαμε ναυαγήσαν τη συμφωνία του 2010 για εισαγωγή φυσικού αερίου; Όταν διερευνηθεί το πόθεν έσχες των δημοσιογράφων θα μάθουμε.

  • Α ναι, είχαμε και το θέαμα με τις λιμουζίνες. Ποιοί δημοσιογράφοι συμμετείχαν, κύριε Χατζηστυλιανού, στο θέαμα; Δωρεάν εντελώς; Για μια φτιαχτή πληροφορία;

  • Ποιό κύρος; Και μετά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διαμαρτυρήθηκε για το σχόλια για τον κ. Τσαλακό. Μια χαρά είναι σαν Γιώργος, όπως είναι όλα τα άτομα. Αλλά στο δημόσιο βίο του ο κ. Τσαλακός είναι δείγμα κύρους; Από πού και ως πού; Δηλαδή ο κ. Στυλιανίδης, ας πούμε, το 2004 θεωρούσε σεβαστό το κύρος του κ. Τσαλακού;

  • Θα πρέπει η κυβέρνηση και οι δημοσιογράφοι, που χρησιμοποιεί να κατανοήσουν ότι δημιουργείται πια ένα πλαίσιο, το οποίο θα αλλάξει και την εικόνα της δημοσιογραφίας. Ποιός μπορεί πια να πιστέψει ότι ο κ. Βίκτορας δεν πουλούσε προεκλογικά εξυπηρέτηση για να διοριστεί μετά στο προεδρικό; Την εικόνα του - και ως δημοσιογράφος χωρίς φερεγγυότητα πια, αλλά και ως σύμβολο ενός είδους δημοσιογραφίας που προσφέρει υπηρεσίες - θα τη  συνοδεύει πάντα, πια, μια καχυποψία – αυτός/η ψάχνει ρουσφέτι. Ανάλογα και με την κ. Κενεβέζου. Όσο για τον κ. Δρουσιώτη, το πλήγμα στην εικόνα της ό,ποιας «διερευνητικής δημοσιογραφίας» του παρελθόντος είναι επίσης καίριο. Δηλαδή, ποιός μπορεί να πιστέψει πια ότι ο κ. Δρουσιώτης είχε άλλα κίνητρα πέρα από το προσωπικά, όταν έγραφε διάφορα; Να θυμίσουμε ότι, ενώ είχε γράψει βιβλίο για την εισβολή της ελληνικής χούντας στην Κύπρο, όταν ξέσπασε μια από τις υστερίες που προετοίμαζαν το 2011, ο ίδιος μετά από ένα αρχικό σχόλιο σιώπησε βολικά; Τα τεκμήρια μένουν. Οταν το βόλευε έψαχνε σύμμαχους ενάντια στον "ασβέστη" - μετά μια χαρά εντάχθηκε στην παραγωγή του ασβέστη. Σαν ώριμος από καιρό... χωρίς το θάρρος της ειλικρίνειας. Και ότι παράγει σήμερα το επιτελείο στο προεδρικό και η «κασέτα Βίκτορας» καταγράφουν ένα επίπεδο συναλλαγής με τεκμηριωμένα πια τα οικονομικά συμφέροντα. Οπότε, τί να εμπιστευθεί κάποιος στον κ. Τσαλακό, που δεν κουβαλά καν μια φαινομενική απόσταση ή κάποια ιστορία διερευνητικής δημοσιογραφίας; Να θυμηθούμε την αμίμητη ατάκα του το 1998, όταν έπαιρνε συνέντευξη από τον κ. Ιακώβου και για να αποφύγει τη συζήτηση για την οικονομία, του είπε «τί να συζητάμε για την οικονομία, ο καθένας ξέρει πως πάει η οικονομία». Ατάκα λογοκρισίας με κύρος. Και τον επόμενο χρόνο, μας ήρθε η φούσκα του χρηματιστηρίου. Και εκεί μια ομάδα δημοσιογράφων έπαιξε ενεργό ρόλο. Και άλλα αναπαρήγαγαν βολικά. Δεν ξεχνώ.


  • Υπήρχε διαφωνία, λέει, ανάμεσα στο Γενικό Εισαγγελέα και τον κ. Ερωτοκρίτου για το αν είναι νόμιμος ο διορισμός δημόσιων υπάλληλων στους ημικρατικούς. Ιδού τα ερωτήματα: πώς το παίξει ο κ. Ρίκκος με τέτοια αποστασιοποίηση από το προεδρικό, αλλά και γιατί ο κ. Κληρίδης φαίνεται να πρόσφερε «διευκόλυνση»; Μπορεί να είναι νομικές εκτιμήσεις. Πάντως, σηκώνει πολύ νερό αυτή η νέα διαφοροποίηση, όπως και η γνωμάτευση.

  • Μια βασική παράμετρος στην αξιολόγηση της νέας Γενικής Εισαγγελίας θα είναι και ο χειρισμος της υπόθεσης με την Κεντρική Τράπεζα. Ο κ. Κληρίδης ζήτησε να ληφθούν και άλλες καταθέσεις. Όπως ορθά παρατήρησε ο Θουκύς στον κυριακάτικο Πολίτη είναι ασαφές ακόμα σε ποιό τομέα θα ληφθούν επιπρόσθετες καταθέσεις -για το θέμα των διαρροών ή για το θέμα της προσπάθειας να κατασκευαστεί επίθεση ενάντια στον κ.Δημητριάδη; - αλλά και ποιοί άλλοι μπορεί να καταθέσουν μετά από δυο μήνες καταθέσεων; Πάντως, το θέμα των διαρροών σίγουρα δεν εξιχνιάστηκε. Και θα είναι καλά να μάθουμε ποιοί/ος διέρρευσε το πόρισμα της αστυνομίας, αφού ο Γενικός Εισαγγελέας έχει ήδη εκφράσει δυσφορία για τις διαρροές στην προηγούμενη υπόθεση, που διαφώνησε με τον κ. Ερωτοκρίτου. Στο Φιλελεύθερο υπήρχε κείμενο που ανάφερε ότι  για το θέμα των διαρροών, υπήρχαν μόνο «σχόλια». Πού ήξερε ο δημοσιογράφος τί περιλαμβανόταν στην έκθεση της αστυνομίας; Όταν διερευνάται μια διαρροή και συμπληρώνεται με μια άλλη διαρροή, τότε οι παρανομίες είναι δυο. Και ο κ. Κληρίδης μάλλον οφείλει εξηγήσει και ίσως και να κάνει δική του έρευνα για το ποιοί διαρρέουν και πώς συγκαλύπτονται οι διαρροές.

  • Από εκεί και πέρα, η επίθεση ενάντια στον κ. Δημητριάδη ήταν κατασκευασμένη – και τα τεκμήρια είναι όλα δημόσια. Και σαν πρωτοσέλιδα εφημερίδων και σαν διαμάχη για το αν έπρεπε να γίνει έλεγχος για το πόθεν έσχες των νέων μελών του ΔΣ της Τράπεζας Κύπρου. Όσο για την Αλβάρεζ και Μάρσαλ, άντε να δούμε, αν αυτοί που αποφάσισαν το κούρεμα θα τη βγάλουν καθαρή και θα διερευνώνται όσοι προσπαθούσαν να φέρουν κεφάλαια για να αποφευχθεί. Διότι πέρα από το θέμα της ανεξαρτησίας της Κεντρικής και της αυτονομίας των θεσμών σε ένα σύνταγμα με διαχωρισμό εξουσιών, υπάρχει και το θέμα ενός θεάματος που προαναγγέλθηκε, κατασκευάστηκε με πριμοδότηση μερικών να αλλάξουν θέση, και τελικά αφορά και στο αν υπάρχει ισονομία στην Κύπρο. Μπορεί να διερευνάται η προσπάθεια αποφυγής ενός αρνητικού φαινομένου και όχι η γνώση και η απόφαση για να γίνει; Το μπούμερανγκ δεν είναι μόνο αυστραλέζικο σπορ.

  • Όσο για την Τουρκία. Μάλλον βιάστηκες να πανηγυρίσεις κ. Βενιζέλο. Το παιχνίδι είναι χοντρό και παίζονται διάφορα. Θα επανέλθουμε, βέβαια, με αναλυτικό κείμενο μετά τις γιορτές, αλλά είναι καλά μερικοί να έχουν μια ευρύτερη εικόνα: ο Ερτογάν παίζει όπως ο Α. Παπανδρέου στην Ελλάδα. Και να χάσει, θα είναι στο παιχνίδι. Οι αντίπαλοί του μπορεί να τα καταφέρουν, μπορεί και όχι – αλλά το ζητούμενο είναι η δημιουργία ενός αλλού πόλου, με μια ίσως πιο δημοκρατική συμμαχία. Πάντως, ο Νταβούτογλου εμφανίστηκε ως αυτόνομος παίκτης ανάμεσα στο Ερτογάν και του Γκιουλέν. Και μετά ήρθε η αποκάλυψη για το φορτίο όπλων στους ισλαμιστές στη Συρία.

  • Και με ποιούς θα είμαστε σύμμαχοι είπαμε; Αν το δει κάποιος γεωπολιτικά το θέμα, τότε οι ΗΠΑ μετακινούνται προς τον σιητικό πόλο που εκπροσωπεί το Ιράν, αλλά το ίδιο κάνει και η Τουρκία. Τώρα, γιατί προβάλει το θέμα της μεσολάβησης της Ιlkbank για να σπάσει το εμπάργκο, αφού τώρα πια θα καταργηθούν οι κυρώσεις; Και αν οι πόλοι είναι Ισραήλ – Σαουδική Αραβία εναντίον Τουρκίας – Ιράν, με ποιόν θα είναι οι ΗΠΑ; Και αν το Ισραήλ θέλει συμμαχία με την Τουρκία, αυτό σημαίνει ότι θέλει να βρει άκρη με το Ιράν; Διότι η συμμαχία με τα εμιράτα, πόσο να αποδώσει; Από την άλλη, η Αίγυπτος ως ο στρατηγικός πια κοσμικός εταίρος της Σαουδικής Αραβίας, με στρατιωτική ηγεσία, προς τα πού θα κινηθεί; Ήδη οι περισσότεροι αναζητούν άκρες με την Ρωσία. Εκτός από την Σαουδική Αραβία, [τον πρίγκιπα Bandar;] αν κρίνει κάποιος από τις βομβιστικές επιθέσεις. Εκτός και αν είναι η αντίδραση της ισλαμικής αντιπολίτευσης των εμιράτων. Τί λέγανε μερικοί για το Ιράν το 2011; Μπορεί να είναι ο νέος παίκτης που πρέπει να προσεγγίσουν μερικοί. Η πρεσβεία της άποψη έχει;

  • Ο κ. Τσουρής τον οποίο έβαλε στο στόχαστρο η κ. Ελεονόρα είναι εκείνος που τη διόρθωνε και εκείνος που είναι ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις;





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου