10 Ιαν 2014

Όταν οι γλώσσες βγαίνουν περίπατο: Ο Χάσικος χάνει την ψυχραιμία του, όταν μέχρι και ο Περδίκης του θυμίζει το «προσωπικό συμφέρον»


Οι διορισμοί στους ημικρατικούς προκάλεσαν, τελικά, πολύ περισσότερα σχόλια από όσα περίμενε, ενδεχομένως η συγκυβέρνηση. Και το θέμα Τσαλακού προκάλεσε ευρύτερα.

Η Κυβέρνηση βρέθηκε, όντως, σε δύσκολη θέση μετά την νίκη του Ν. Παπαδόπουλου στο ΔΗΚΟ. Ο νέος ηγέτης του συγκυβερνώντας κόμματος, όχι μόνο δεν μετακινήθηκε καθόλου από τη γνωστή θέση του ΔΗΚΟ να θέλει συγκεκριμένες θέσεις ως αντάλλαγμα, αλλά μπορούσε και να απαιτήσει, αφού το προεδρικό είχε ταυτιστεί με τον αντίπαλό του. Ήταν και θέμα γλυκιάς εκδίκησης, αλλά και θέμα ικανοποίησης όσων στήριξαν τον Ν. Παπαδόπουλο. ΔΗΚΟ χωρίς βαρόνους δεν γίνεται. Το ότι αυτή η πρακτική εξευτέλιζε, ουσιαστικά, την ό,ποια θέση – ακόμα και τυπικά για το θεαθήναι – ότι δεν θα υπήρχαν λίστες, μπορεί να ήταν και μέρος της διαδικασίας που επέλεξε ο νέος ηγέτης του. Όμως, το θέμα που μονοπώλησε το ενδιαφέρον ήταν από την μια η έκρηξη δυσφορίας του κ. Μαππουρίδη - που είναι αμφίβολο αν απλώς εξέφραζε μόνο τη δική του θέση - αλλά ιδιαίτερα ο διορισμός του, υπάλληλου του υπουργού εσωτερικών στο ΡΙΚ. Μέχρι και ο Α. Μιχαηλίδης, που για μήνες τώρα κρατούσε αποστάσεις από τις κραυγαλέες περιπτώσεις σύγκρουσης συμφερόντων του κ. Χάσικου - από τον ίδιο το διορισμό του μέχρι το θέμα της φορολογίας της ακίνητης και του ενοικίου των κτιρίων της οικογένειας που νοικιάζονται στο δημόσιο. Το Σάββατο, 4/1, μετά από τα τελετουργικά ότι  «όλοι είναι οι ίδιοι» ήταν ιδιαίτερα σαφής:
«Το θέμα είναι ότι υπάρχει πράγματι σύγκρουση συμφερόντων. Δεν  μπορεί [ο κ. Τσαλακός] να είναι επικεφαλής σε ιδιωτικό οργανισμό μέσων ενημέρωσης και ταυτόχρονα επικεφαλής του ΡΙΚ. Ούτε είναι θεμιτό ο πρόεδρος του ΡΙΚ να είναι υπάλληλος του υπουργού εσωτερικών ο οποίος έχει την ευθύνη για την αναδιάρθρωση, που πρέπει να γίνει στο ίδρυμα. Ο πρόεδρος του ΡΙΚ πρέπει να υπηρετησει το ΡΙΚ και όχι τα ιδιωτικά κανάλια, όχι τον εργοδότη του υπουργό. Το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι ο κ. Τσαλακος έχει μακρά δημοσιογραφική πείρα είναι αστείο.»
Το γιατί αποδέχτηκε ο κ. Αναστασιάδης μια τόσο κραυγαλέα υπόθεση διαπλοκής είναι ενδιαφέρον – ενδεχομένως και για το βαθμό εξάρτησης από τα συμφέροντα της οικογένειας Κουλέρμου. Το τί συμβαίνει ευρύτερα στον ΔΗΣΥ παραμένει ασαφές.

Η αντιπαράθεση Χάσικου – Περδίκη: όταν ο υπουργός εσωτερικών ακούει δημόσια, και πάλι, ότι προσπάθησε να λογοκρίνει για μήνες και το παίζει απειλές ενάντια στους «περιπάτους» της γλώσσας…
Αυτά, όμως, ήταν μόνο η αρχή. Η πραγματική έκρηξη, που άφησε άναυδους διάφορους και έγινε απόπειρα να προσπεραστεί στα γρήγορα, ήταν η αντιπαράθεση του κ. Χάσικου με ένα ακόμα «παράγοντα» της δημόσιας ρητορικής, τον κ. Περδίκη, ο οποίος του έκανε πλάτες μέχρι πρόσφατα. Η αντιπαράθεση φαίνεται να ξεκίνησε από μια κάπως τολμηρή στάση από το δημοσιογράφο του ΡΙΚ, Π. Χατζηπαναγή που σε συνέντευξη με τον κ. Χάσικο έθεσε και το θέμα του Τσαλακού, αλλά αναφέρθηκε και σε δήλωση του κ. Περδίκη ότι ο κ.Χάσικος είχε και προσωπικό ενδιαφέρον και έσπρωξε την υπόθεση Δρομολοξιά. Ο Χάσικος, που είχε μάθει να κάνει θέαμα με δηλώσεις σε φιλικές πάσες από άτομα όπως η κ. Κενεβέζου, άρχισε να δυσφορεί και να "βγάζει περίπατο" και τον αυταρχισμό του και την ανασφάλειά του. Η δήλωσή του λ.χ., όταν του έθεσαν το θέμα της σύγκρουσης συμφερόντων, «είχα εγώ ανάγκη να γίνω υπουργός» θύμιζε φροϋδική προβολή – μια ανασφάλεια για το τί υποψιάζεται το κοινό - που προβάλλεται ως  άρνηση. Αν δεν είχε ανάγκη ο κ. Χάσικος δεν θα ανάλωνε τη οκτάμηνη μέχρι τώρα θητεία του να εξυπηρετεί τομείς από τους οποίους έχουν συμφέροντα, ο ίδιος και η οικογένειά του, από τη φορολόγηση ακινήτων μέχρι τον έλεγχο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, μέχρι το κτηματολόγιο. Όταν, όμως, τέθηκε ενώπιον του το θέμα της δήλωσης Περδίκη, είπε να παίξει ένα θέαμα αυταρχισμού για να κρύψει το άγχος του. Διότι ο Περδίκης αναφερόταν στο όντως γνωστό θέμα ότι η υπόθεση της Δρομολαξιάς είχε βασικά να κάνει με το γεγονός ότι ο πεθερός του κ. Χάσικου δεν κατάφερε να πουλήσει εκείνος στο ταμείο συντάξεων της ΣΥΤΑ, το δικό του χωράφι στη Δρομολαξιά. Όπως και το γεγονός ότι είχε επαγγελματική σχέση με τον κ. Λιοτατή. Το ότι η διορισμένη επιτροπή, η οποία, υποτίθεται θα ασχολείτο με το θέμα των τουρκοκυπριακών περιουσιών, σταμάτησε απότομα και αυθαίρετα μετά την αποσπασματική διερεύνηση μόνο της αγοραπωλησίας στη Δρομολαξιά, ήταν ενδεικτικό ότι ήταν ένας διορισμός με συγκεκριμένη αποστόλη και όχι τη συνολική διερεύνηση. Ο κ.Χάσικος είχε μάθει τους προηγούμενους μήνες να το λογοκρίνει αυτό – και το ότι υπήρχαν και άλλες αγοραπωλησίες τουρκοκυπριακής γης με παράξενους ή ύποπτους διακανονισμούς, όπως και το ότι έκανε εκστρατεία για την αποτυχία της επιχείρησης πώλησης της γης του πεθερού. Το σχόλιο του Περδίκη απλώς υπενθύμισε – αλλά ήταν σαφής αιχμή ότι ο υπουργός έκανε, ουσιαστικά, προσωπική πολιτική.

Οπότε, ο Χάσικος το έπαιξε "ο μάγκας ο πολλά βαρύς", και σχεδόν απείλησε τον Περδίκη "να μαζέψει την γλώσσα του" και "να μην τη βγάζει περίπατο". Κωμικές εικόνες. Φυσικά, ο Περδίκης του απάντησε και ήταν ακόμα πιο αιχμηρός, αλλά με σαφώς πιο έξυπνη διατύπωση από τον αγκρισμένο υπουργό:
«Όσο και να εκνευρίζεται και να πυροβολεί ό,τι κινείται, είναι γνωστό σε όλους ότι έχει προσωπική σχέση με την υπόθεση της Δρομολαξιάς... σήμερα ενώπιον του κ. Χάσικου υπάρχουν καταγγελίες και για άλλα πιθανά σκάνδαλα, που έχουν να κάνουν με την διαχείριση τουρκοκυπριακών περιουσιών. Κάποιες από αυτές τις καταγγελίες μετέφερα εγώ ο ίδιος στον κ. Χάσικο. Περιμένω ακόμα έξι μήνες…»
Ουσιαστικά, ο κ. Περδίκης άφηνε αιχμές ότι ο κ. Χάσικος, μετά που απέκτησε και τον έλεγχο του κτηματολογίου, δεν έχει καμία διάθεση να ανοίξει υποθέσεις – ειδικά αφού οι περισσότερες αγοραπωλησίες έγιναν την περίοδο Κληρίδη, αλλά και στην αμέσως μετά το 2004 έγιναν διάφορα που ενδέχεται να εμπλέκουν συμφέροντα, που δεν θα ήθελε να αγγίξει – ή δεν μπορεί.

Κάτι τρέχει στο παρασκήνιο: αν ο Χάσικος «απειλούσε» να προκαλέσει κρίση με «παραίτηση» αν δεν τον άφηναν να έχει τον αναπληρωτή γενικό διευθυντή που ήθελε, κάτι σοβαρό πρέπει να τρέχει.. μάλλον μέχρι το κτηματολόγιο
Το ότι κάτι τρέχει και ο Περδίκης άρχισε να εστιάζει στο Χάσικο φάνηκε από ένα παρασκηνιακό σχόλιο στον Πολίτη της Κυριακής, 15/12 [στη στηλη Θουκύς]:
«Την παραίτηση του έθεσε επί τάπητος ο υπουργός εσωτερικών Σωκράτης Χάσικος σε περίπτωση που περνούσε με την διαδικασία του κατεπείγοντος πρόταση νόμου του βουλευτή των οικολόγων Γιώργου Περδίκη η οποία σκοπούσε να ρυθμίσει το θέμα διορισμού των αναπληρωτών γενικών διευθυντών υπουργείων. Με βάση την πρόταση, σύμφωνα με πληροφορίες μας, ο νυν αναπληρωτής γενικός διευθυντής του υπουργείου εσωτερικών κ. Νικολαΐδης δεν θα μπορούσε να παραμείνει στην θέση του. Ο κ. Χάσικος που έβαλε θεούς και δαίμονες για να τον πάρει εκεί απομακρύνοντας τον γ.δ. Ασσιώτη στο υπουργείο εργασίας – συναντήθηκε με τον πατέρα της πρότασης νόμου Αβέρωφ Νεοφύτου την Πέμπτη το πρωί και κοινοποίησε τις προθέσεις του. Ως εκ τούτου το θέμα, με δάκτυλον Αβέρωφ πήγε στην Νομική Υπηρεσία, τουτέστιν στις ελληνικές καλένδες. Το ερωτηματικό βέβαια είναι άλλο. Γιατί ο Χάσικος θέλει τον αναπληρωτή του μέχρι παραιτήσεως και γιατί οι κύριοι Αβέρωφ και Περδίκης ήθελαν να τον απομακρύνουν. Ένα πουλάκι μου ψιθύρισε ότι το θέμα έχει να κάνει με τουρκοκυπριακές περιουσίες, αλλά όρκο δεν παίρνω.»
Προφανώς, αν κρίνει κανείς από τη δημόσια πια αντιπαράθεση Χάσικου – Περδίκη έχει να κάνει με πράγματα που θέλει να συγκαλύψει ο κ. Χάσικος. Οι παλιοί υπουργοί άμυνας έχουν μια παράξενη σχέση με τα κτηματικά, όπως θυμίζει και η συμμετοχή τέως υπουργών στην εταιρεία ακινήτων Sharelinks. Το άλλο, όμως, που φαίνεται, είναι και η ενδεχόμενη υπόγεια κόντρα ανάμεσα στον κ. Χάσικο και τον Αβέρωφ ως μέρος διαφοροποιήσεων και διαφορετικών συμφερόντων στο ΔΗΣΥ. Άλλωστε, ο Αβέρωφ έπαιξε πιο έξυπνα από άλλους – επέλεξε μεν άτομα που πρόσκεινται στις απόψεις του, και τον ΔΗΣΥ, αλλά το λάνσαρε μέσα από τους επικεφαλείς υπουργείων. Ενώ ο Χάσικος φάνηκε να εκφράζει ένα άγχος με το διορισμό υπαλλήλου του.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου