3 Ιαν 2014

Όταν τα 28 εκατ. ήταν πολλά, ενώ τα 100 εκατ. για πυραυλάκατους δεν είναι: τα παράξενα μαθηματικά των στρατιωτικών δαπανών


Μια εσωτερική διαμάχη της πολιτικής ελίτ με φόντο γεωπολιτικές μίζες και μικροπολιτική φέρνει απρόσμενα στην επιφάνεια ένα κοινό που απορεί για τις στρατιωτικές δαπάνες.


Η υπόθεση με το service των ελικόπτερων της Ε.Φ. είναι ενδιαφέρουσα. Αρχικά, δημοσιεύτηκε ένα σχόλιο στο Φιλελεύθερο, το οποίο κατέγραφε το γεγονός ότι είχε γίνει η αγορά χωρίς service, ως ενδεχομένως οικονομικό σκανδαλο. Ακολούθως, φάνηκαν να διαρρέουν αντιφατικές πληροφορίες. Ο Πολίτης λ.χ. φάνηκε να αφήνει να αιωρείται η υπόνοια ότι όσοι ήθελαν να γίνει το service, είχαν ύποπτα συμφέροντα. Ο ΔΗΣΥ συμπεριφερόταν, επίσης, γενικότερα παράδοξα – ενώ από τη μια η κυβέρνησή του είχε αγοράσει, προηγουμένως, και εγκρίνει τώρα το service, το κόμμα φαινόταν να προτιμά να μην εγκρίνει το κονδύλι. Μάλιστα, ο ΔΗΣΥ φάνηκε να παίζει το κουτοπόνηρο παιχνίδι της μετατόπισης ξανά, θέλοντας ενδεχομένως να το παίξει και υπεράνω – έτσι, ενώ υποστήριζε την έγκριση του άλλου αμυντικού κονδυλιού για την αγορά πυραυλάκατων, φάνηκε να προωθεί την εικόνα ότι δεν θα στήριζε «περιττά έξοδα». Τελικά, τα άλλα κόμματα μάλλον πήραν χαμπάρι τα κομπογιαννίτικα κόλπα του Αβέρωφ και αρνήθηκαν να εγκρίνουν τα κονδύλια, αν δεν έπαιρνε θέση ο ΔΗΣΥ. Έτσι, το θέμα πάγωσε.

Πίσω από τα γνωστά δεδομένα, είναι πολύ πιθανό ότι υπάρχουν δυο αντικρουόμενα συμφέροντα: από τη μια η ανανέωση του service των ρωσικών ελικόπτερων αποτελεί και μια συνέχεια της στρατιωτικής - που μεταφράζεται και σε πολιτική - σχέση με τη Ρωσική ομοσπονδία. Άρα, η μη έγκριση του service θα ήταν ένα κλασικό κόλπο του Αβέρωφ να έρθει μετά και με περίλυπο ύφος να πει ότι, αφού εκείνα τα ελικόπτερα δεν είναι πια χρήσιμα, τότε έπρεπε, δυστυχώς κλπ κλπ, να αγοραστούν άλλα. Προφανώς, από δυτική αγορά. Και έτσι, ο ΔΗΣΥ θα ικανοποιούσε του δυτικούς του συμμάχους. Αλλά ακόμα πιο ουσιαστικά, θα άνοιγε το δρόμο για μίζες στους εξοπλισμούς – μια πρακτική με μεγάλη προϊστορία από τον καιρό των Σ300. Αυτή, όμως, η κίνηση σαφώς ενόχλησε του άλλους πολιτικούς, που ξέρουν και πώς αγοράστηκαν και ποιοί επωφελήθηκαν από τους πύραυλους του πήγαν στην Κρήτη. Οπότε, ουσιαστικά έθεσαν θέμα για το άλλο στρατιωτικό ζήτημα τις πυραυλάκατους, που ήταν ενδεικτικό του πώς μερικοί βλέπουν την άμυνα. Ενώ ανησυχούσαν για 20 εκτ., ήθελαν να ξοδέψουν 100 εκτ. Αυτές οι πυραυλάκατοι, βέβαια, θα αγοράζονταν από το Ισραήλ, άρα θα ικανοποιούσαν τα συμφέροντα μερικών – και τις ιδεολογικές τους τάσεις και τα οικονομικά τους υπόγεια συμφέροντα, ενδεχομένως.

Η αποφασιστική αποκάλυψη στο σήριαλ των ελικόπτερων έγινε από την Καθημερινή, όταν αποκάλυψε στις 29/12 ότι υπήρχε ομάδα στην Ε.Φ, που προωθούσε την εγκατάλειψη των ρωσικών ελικόπτερων με στόχο την αγορά άλλων. Αυτό προκάλεσε και την παρέμβαση του υπουργού άμυνας – και τελικά, το κονδύλι εγκρίθηκε.

Για τις πυραυλάκατους, όμως, το θέμα μπορεί να είναι πιο περίπλοκο. Ήδη, το θέμα διέφυγε από τα κονδύλια που εγκρίνονταν στο "έτσι" - "έτσι" είπε η τρόικα, "έτσι" λέει το εθνικό συμφέρον κλπ - αφού η δημοσιοποίηση της διαφωνίας στην επιτροπή άμυνας  έδωσε την ευκαιρία να αναπτυχθεί ένας έντονος προβληματισμός για ένα μεγάλο κονδύλι, που θα πεταχτεί ουσιαστικά για πυραυλάκατους, που εκτός από ενίσχυση της πολεμικής βιομηχανίας του Ισραήλ δεν θα αποδώσουν τίποτε το ιδιαίτερο. Είναι αστείο να περιμένει κάποιος ότι θα παίξουν ρόλο απέναντι στο τούρκικο ναυτικό. Και αν ήταν μια προγραμματισμενη κίνηση έστω πριν, με τα νέα δεδομένα της ενισχυμένης λιτότητας, είναι λογικό να υπάρχει πίεση για μπλοκάρισμα της αγοράς πια.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου