13 Δεκ 2013

Η ώρα των πριγκίπων;



Όπως μας υπενθύμισε ο Ανδρέας Παράσχος στην Καθημερινή της Κυριακής
στις 7 Δεκεμβρίου 2003, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Τάσσος Παπαδόπουλος απέστειλε μία επιστολή στον γ.γ. του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, στην οποία συμπεριλαμβανόταν  το ακόλουθο απόσπασμα:
«Δράττομαι αυτής της ευκαιρίας να επαναλάβω τη σταθερή μου δέσμευση για την ένθερμη συμμετοχή μου σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις στη βάση του «Σχεδίου Ανάν» και κάτω από την αιγίδα σας οποιαδήποτε στιγμή η Εξοχότητά σας θα ήθελε να μας καλέσει σε διαπραγματεύσεις. Επίσης, επιθυμώ να σας διαβεβαιώσω ότι η προσέγγιση της Ελληνοκυπριακής πλευράς σε τέτοιες διαπραγματεύσεις όπως και η στάση μας μέσα στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων αυτών θα κινούνται πάνω στη βάση της φιλοσοφίας και των αρχών του «Σχεδίου Ανάν». […] Είμαστε έτοιμοι να εμπλακούμε άμεσα σε σοβαρές και ουσιαστικές συνομιλίες στη βάση του Σχεδίου σας. Ως εκ τούτου, σας καλούμε να ζητήσετε την άμεση επανάληψη των συνομιλιών με στόχο την επίτευξη μιας πιο λειτουργικής και, επομένως, βιώσιμης λύσης του Κυπριακού προβλήματος μέσα στις παραμέτρους του Σχεδίου σας, η οποία θα επιτρέψει την αποτελεσματική συμμετοχή μιας επανενωμένης Κύπρου εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εκφράζω την ευχή ότι η Τούρκικη πλευρά θα επιδείξει επίσης την απαιτούμενη πολιτική θέληση».

Επειδή  αυτές τις μέρες οι δικοινοτικές συνομιλίες ευρίσκονται στον αναπνευστήρα , ενώ παράλληλα ήταν και το μνημόσυνο του εκλεκτού τέκνου της νήσου, το απόσπασμα αυτό έχει διπλή αξία.  Μας υπενθυμίζει τη διπλωματική δεινότητα του μεγάλου ηγέτη, αλλά μας υπενθυμίζει και λίγο εκείνες τις φοβερές συνομιλίες. Από τις οποίες επέστρεψε με το δημοψήφισμα ανά χείρας. Αγωνίστηκε για το ΌΧΙ και χαρακτήρισε τους υποστηριχτές του ΝΑΙ ως υπόπτους προδοσίας.

Ένα από τα σημαντικά γεγονότα των ημερών εκείνων ξεχνιέται συνήθως, ίσως γιατί έγινε νύχτα. Πρόκειται για τη συνάντηση του Τάσσου Παπαδόπουλου με το Σερντάρ Ντενκτάς. Ο πρώτος ζήτησε από το δεύτερο να πείσει τον πατέρα του να ζητήσουν από κοινού αναβολή των δημοψηφισμάτων. Οι Τουρκοκύπριοι αρνήθηκαν και ο Παπαδόπουλος έχυσε μαύρο δάκρυ, αλλά τελικά παρέδωσε κράτος κι ας τρώμε πέτρες. Το ενδιαφέρον στην κίνηση του Παπαδόπουλου για συνάντηση με τον υιό Ντενκτάς δεν ήταν τόσο το αποτέλεσμά της, γιατί λογικά θα έπρεπε να είναι αναμενόμενο σε βαθμό που να κάνει την ίδια την πρωτοβουλία να μοιάζει βλακώδης. Το ενδιαφέρον είναι οι διεργασίες που θα έλαβαν χώρα στον εγκέφαλο του ανδρός. Ο κ. Παπαδόπουλος γνώριζε καλά τον κ. Ντενκτάς. Έβλεπε σ’ αυτόν ένα άνθρωπο που σκεφτόταν ακριβώς όπως αυτός. Και ήξερε ότι αν ο κ. Ντενκτάς έβλεπε ως πιθανόν αποτέλεσμα των δημοψηφισμάτων την επανένωση της Κύπρου, θα προτιμούσε κι αυτός την αναστολή των δημοψηφισμάτων. Θα λέγαμε ότι οι επαναπροσεγγιστές Κύπριοι δεν έφτασαν ποτέ σε ένα τέτοιο επίπεδο αλληλοεκτίμησης και της βαθειάς γνώσης ότι στο τέλος της ημέρας η πορεία της Κύπρου και του Κυπριακού από τη γένεση του φέρει την σφραγίδα τους. Αν η Κύπρος μείνει διχοτομημένη οι δύο τους θα μείνουν ήρωες στις κοινότητες τους. Αν όχι οι νέοι θα διερωτούνται σύντομα γιατί τόσοι δρόμοι και ιδρύματα φέρουν το όνομα τους.

Αυτές τις μέρες κρίνεται ίσως μια πιθανότητα λύσης του Κυπριακού που είχε κάπου ξεχαστεί στις γκρίζες περιοχές του ΟΧΙ το 2004.

Πάντως αυτή τη στιγμή στο ελληνοκυπριακό ΔΗΚΟ και στο τουρκοκυπριακό ΔΗΚΟ ευρίσκονται στην εξουσία οι δύο πρίγκιπες  των δύο ηρωικών φιγούρων που προαναφέραμε με πανομοιότυπες αποκλίνουσες πολιτικές .


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου