13 Δεκ 2013

Ένας αρχιεπίσκοπος στα πρόθυρα νευρικής κρίσης; Αποκαλύψεις για τις κόντρες με συνοδικούς που «δεν έχουν μυαλό», οι υπεκφυγές-αντιφάσεις, τα ανώνυμα «γαϊδούρια»…. και όντως πούλησε μέρος της Εγκλείστρας του Αγίου, διότι δεν πρόσεξε ότι «μετακινήθηκε» το μονοπάτι..



Η συνέντευξη του αρχιεπίσκοπου στην Καθημερινή της Κυριακής ήταν ενδιαφέρουσα σε δυο επίπεδα – αποκάλυψε ότι υπάρχει αντιπαράθεση ανάμεσα στους επικεφαλείς της εκκλησίας, αλλά κωδικοποίησε και μια εικόνα του αρχιεπίσκοπου, που δείχνει και ένα είδος απώλειας έλεγχου. Ως μια άμεση απάντηση σε όσα τον κατηγορούσε η εφημερίδα η προθυμία του, αλλά και της εφημερίδας, να πραγματοποιήσουν την συνέντευξη, ήταν σαφώς δημοσιογραφικά θετική – ελπίζοντας βέβαια ότι η συνέντευξη δεν ήταν και μια τελετουργία κλεισίματος του θέματος. Από εκεί και πέρα όμως, η συναισθηματική ένταση, οι αντιφάσεις και οι υπεκφυγές αποκάλυπταν και μια άλλη εικόνα πίσω από την κουρτίνα..

Η είδηση: όταν οι «άγιοι» κάνουν μπίζνες, οι διαφωνίες για την καρέκλα αποκτούν και το πάθος του χρήματος και των υλικών αναγκών
Η συνέντευξη έβγαλε σαφώς είδηση. Η φημολογία για υπόγεια κόντρα ανάμεσα σε μέλη της ιεράς συνόδου εκφράστηκε με σαφήνεια από τον νυν αρχιεπίσκοπο με εστίαση στον Κύκκου. Και με ένα αδελφικό τόνο, που εκφράζει απόλυτα ένα αίσθημα διαμάχης σε Δ.Σ. επιχείρησης:
«Θα θέσετε στη Σύνοδο θέμα υπόσκαψής σας;
–Όταν βλέπω πως συμπεριφέρονται οι Αδελφοί, γελώ και διερωτώμαι ποιον εκθέτουν, εμένα ή την Εκκλησία; Δεν έχουν μυαλό. Αναγκάστηκα τις προάλλες για να αντιληφθούν –που έρχονται και απροετοίμαστοι στη Σύνοδο– και έφερα τον Μάκη Κεραυνό να τους εξηγήσει. Διότι ήθελα να αγοράσω αξιόγραφα κι αντί ρευστού να έδινα γη. Για να κάνουμε επένδυση. Δεν μπορεί ένα κράτος να λειτουργεί, αν δεν έχει τράπεζες και πρέπει η Εκκλησία να έχει και λόγο και ποσοστά στις τράπεζες.»

Δεν σχολίασε, πάντως, το ότι η Ελληνική Τράπεζα παρέμεινε κάπως σε κυπριακά χέρια, μετά από παρέμβαση της Δήμητρας, στην οποία έχει κεφάλαια ο Κύκκου. Το πότε θα γίνουν δημόσιες οι υπόγειες κόντρες, δεν αποσαφηνίστηκε, αλλά η επιβεβαίωση των υπόγειων παθών ήταν ενδιαφέρον τεκμήριο.

Πάντως, ο Χρυσόστομος ήταν έντονος – και η αντιφατική ροή της ρητορικής του ήταν ενδεικτική της συναισθηματικής του φόρτισης. Έτσι, ξεκινά λ.χ. μια απάντηση με μια άρνηση στην ερώτηση ότι ίσως δεν του γίνεται κριτική γιατί τον έχουν οικονομικά ανάγκη - κάτι που είπε ο ίδιος - και μετά επιβεβαιώνει ότι του γίνεται κριτική – γιατί ακριβώς, σύμφωνα με τον ίδιο, η αρχιεπισκοπή πάει συγκριτικά καλά. Το ότι διεκδικεί ότι έχει την στήριξη του «κόσμου», είναι μια ρητορική υπεκφυγή μεν, αλλά είναι και άξιον απορίας δε, αν κατανοεί όντως την εικόνα που σχηματίζεται για τον ίδιο στην κοινωνία:
«Λέγεται ότι δεν σας ασκείται κριτική από Συνοδικούς, επειδή ακριβώς έχουν όλοι την ανάγκη σας.
–Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Δεν διερωτηθήκατε γιατί γίνεται αυτή η κριτική εναντίον μου; Διότι είδαν όλοι ότι επί εποχής μου και ο θεσμός του Αρχιεπισκόπου στέκει ψηλά και η Εκκλησία. Ποιοι συνέβαλαν ώστε να είναι ψηλά η Εκκλησία, αυτοί που με κατηγορούν; Αυτοί λένε, «είναι καιρός να καταφατσελλώσουμε τον Αρχιεπίσκοπο». Ματαιοπονούν όμως! Τον σεβασμό που έχω ανάγκη, τον εισπράττω από τον κόσμο. Πρόβλημα, αυτοί έχουν.»

Η εκκλησία την εποχή του κεφαλαίου, μάλλον, προσαρμόζεται «κατ’ οικονομίαν»
Όσον αφορά στο επίμαχο θέμα των επενδύσεων σε εκκλησιαστική γη με χαριστικές διαδικασίες, ο Χρυσόστομος επέμενε στη θέση του πως ό,τι έκανε ,το έκανε για να βοηθήσει στην ανάπτυξη της επαρχίας του, της Πάφου. Το πάθος του για το θέμα ήταν έκδηλο σε δυο υπερβολές – σε μια φάση αποκάλεσε το συνεργείο που μάζεψε γύρω του- με άξονα τα οικονομικά - ως το καλύτερο που είχε ποτέ η εκκλησία – μια δήλωση που φάνηκε να ταυτίζει την εκκλησία σχεδόν απόλυτα με την περιουσία και τις επενδύσεις της.


«…παίρνω γνώμες καταρτισμένων συνεργατών κι έτσι αποφασίζω. Η Αρχιεπισκοπή είναι πολύ καλά στελεχωμένη. Δεν πιστεύω στα 2000 χρόνια πορείας της, να είχε καλύτερη ομάδα από τη σημερινή. Δεν έχω να φοβηθώ κάτι.»
Σε αυτό, βέβαια, είχε λάθος – σαφώς υπήρξαν πλουσιότερες εποχές για την εκκλησία. Το άλλο, ήταν ένα είδος σχεδόν συναισθηματικής έπαρσης σε σχέση με το Μακάριο – ότι πήγε και του «επιτέθηκε». Αν κρίνει κάποιος την εικόνα του Μακάριου, την οποία σκιαγράφησαν στενοί συνεργάτες του, όπως ο Τάσσος, - έντονα προβληματισμένος πριν τις αποφάσεις και με δόση χιούμορ απέναντι στους συνεργάτες του - μάλλον πρέπει να διασκέδαζε αρκετά με τον νεαρό από την Πάφο. Αλλά, όπως και με άλλους διάδοχούς του, μάλλον δεν εκτίμησε που θα κατέληξαν οι φαντασιώσεις του για εμπορική ανάπτυξη.
Γενικότερα, το ότι ο Χρυσόστομος δεν φάνηκε να κατανοεί την αντίφαση του υποτιθέμενου θρησκευτικού του ρόλου και του εμπορικού, ήταν σαφές – αφού παραδέχτηκε ότι όντως πουλήθηκε και μέρος της Εγκείστρας του Άγιου Νεόφυτου, το δικαιολόγησε με το ότι μετακινήθηκε - «πήγε πιο πέρα» - το μονοπάτι λόγω των κοπαδιών..
«Στην Εγκλείστρα, ξέραμε όλοι ότι τα τεμάχια, φτάνουν μέχρι το μονοπάτι. Πού να μυρίζομαι εγώ τα νύχια μου, ότι τα κοπάδια άλλαξαν το μονοπάτι, σκεπάστηκε από βλάστηση και πήγε πιο πέρα. Και το ανακάλυψαν, όταν πήγε ο Λεπτός να κτίσει. Τότε τον εφώναξα, του έδειξα τα χωρομετρικά και του εξήγησα ότι το σημείο που μου έδειχνε εκείνος δεν ήταν το μονοπάτι. Εκεί αντιληφθήκαμε ότι κάναμε λάθος
Μια λογική εν μέρει ερμηνεία. Αλλα ένας κύριος, ο οποίος θέλει οικονομική ανάπτυξη και ψάχνει τα χωρομετρικά αναπόφευκτα  - αφού είναι καλός επιχειρηματίας - αν είχε, ως όφειλε ως ηγούμενος, και μια κάποια θρησκευτική ευαισθησία, θα έψαχνε το ζήτημα του ιερού χώρου του ιστορικού μοναστηριού.

Το ζήτημα της Διαπλοκής: άλλα λόγια Θκιε παπά


Από την άλλη, δεν έδωσε καμία πειστική απάντηση στα ερωτήματα για την προνομιακή παραχώρηση γης σε συγγενείς και φίλους. Η δικαιολογία του, μάλιστα, για την καταστροφή των λογιστικών αρχείων, φάνηκε να προσπαθεί να μετατοπίσει το ζήτημα, ονομάζοντας το "προσωπικό αρχείο". Διότι δεν αναφέρθηκε στο που βρίσκονται τα έγγραφα. Κατά άλλα, το μένος της οργής του κ. Χρυσοστόμου, πιάνει εδώ και τους καλογηρους – πέρα από τους αντίπαλούς του στην ελίτ της εκκλησίας – αυτοί στα κυπριακά έχουν «λλίον νου», σε αντίθεση με τους άλλους που «δεν εχουν μυαλό».
«–Όταν φύγατε από τη Μονή αληθεύει ότι καταστρέψατε τα λογιστικά αρχεία;
–Αυτά που δημοσιεύσατε είναι έγγραφα της εποχής της ηγουμενίας μου. Πού τα βρήκαν και τα δίνουν τώρα έξω; Όταν εξελέγην μητροπολίτης και θα έφευγα, είπα: «δεν θα σας δώσω τη χαρά να με πετάξετε, θα πετάξω εγώ τον εαυτό μου». Για να καταλάβετε τι εννοώ, να σας πω ότι ήμουν μάρτυρας αλλαγής τριών ηγουμένων και είχε σιχαθεί η ψυχή μου τους μετέπειτα, πως πετούσαν τους μακαρίτες, καίγοντας τα πράγματά τους. Εγώ δεν έκαψα λογιστικά αρχεία, έκαψα το προσωπικό μου αρχείο για να μην μου το κάψουν εκείνοι. Αλλά εν λλίος ο νους τους!»

Ούτε και ήταν πειστικός για τους συγγενείς και φίλους του – δεν έδωσε καμία απάντηση λ.χ. για τους Χειλέτη και κ. Δ. Κωνσταντινίδη. Και όταν ρωτήθηκε για τον αδελφό του, άλλαξε θέμα ..είπε ότι παρέλαβε «ετοιμόρροπη μητρόπολη».
«Κατηγορείστε ότι δώσατε στον αδελφό σας και άλλους συγγενείς ακίνητα (με διακόπτει)…
–…έδωσα στον αδελφό μου; Ξέρετε ότι έφυγα από το μοναστήρι και πήγα στη Μητρόπολη Πάφου και εκεί δεν βρήκα ούτε ένα μπαστούνι; Βρήκα μία Μητρόπολη ετοιμόρροπη!»

Ένας αρχιεπίσκοπος στα πρόθυρα νευρικής κρίσης;
Αυτό που προκάλεσε και ένα είδος αίσθησης ήταν η λόγος του αρχιεπισκόπου-  έχοντας λ.χ. μπροστά του το δημοσιογράφο που έγραψε για την πώληση της Εγκλείστρας, αποκάλεσε «γαϊδούρι» και «ανόητο» τον όποιο "ειπε" ότι «πούλησε την Εγκλειστρα»:
«Εγώ να πουλήσω την Εγκλείστρα; Εγώ έχω μία πορεία ζωής σε αυτό τον τόπο και να βρεθεί ο γάιδαρος, ο ανόητος και να μου πει ότι πούλησα την Εγκλείστρα
Παρακολουθώντας τη ρητορική ροή του λόγου του, αναφερόταν σε άλλους ιεράρχες ή καλογηρους. Αλλά για το κοινό το άτομο, που έκανε την δημοσιοποίηση - που το «είπε» - ήταν ο κ. Παράσχος που τα έγραψε και του έπαιρνε τη συνέντευξη.

Οι αναφορές του στους άλλους ιεράρχες ήταν ανάλογες, αλλά και αντιφατικές. Από την μια, παρουσίαζε τον εαυτό του ως τον μόνο ιεράρχη που έχει χρήματα και δίνει στους υπόλοιπους. Από την άλλη - όταν άλλαζε θέμα - ξαφνικά, γινόταν πάλι φτωχός που "θκιακονά".
«–Η Αρχιεπισκοπή είναι η μόνη που στέκει. Γιατί δεν ρωτούν και για τον Κύκκο, που δεν έχει να πληρώσει τους υπαλλήλους και οι μοναχοί στενάζουν; Γιατί δεν γράφουν για τις άλλες μητροπόλεις; Όλοι θέλουν χρήματα από μένα και δίδω σε όλους!»
…….
…Τα τελευταία δυόμισι χρόνια έγινα «θκιακονιτής», για να κάνω κάτι να αφήσω στο χωριό μου που είναι κι εκείνοι αχαΐρευτοι και φτωχοί!»

Ανάλογη αντίφαση υπήρχε και για τις ευθύνες της διαχείρισης της εκκλησιαστικής περιουσίας: από την μια παραδέχθηκε ότι υπήρχε ένα είδος «βουλιμίας» - «μας έκανε να κτίσουμε δεύτερο ξενοδοχείο» - αλλά, όταν εστίασε ο δημοσιογράφος, την έσπρωξε πάρακάτω – ότι δεν έγινε για «ίδιον όφελος». Ανάλογα έριξε ευθύνες στους αντίπαλούς του - συνοδικούς, πολιτικούς κλπ - για την κρίση, αλλά όταν το θέμα πήγε στις δικές του κινήσεις και επενδύσεις, το γύρισε στο «εγώ εν τζαι…»: «Αν ο χρόνος έφερε τα πάνω κάτω και χάσαμε το εισόδημα και το κεφάλαιο από τις τράπεζες, φταίει κανείς;»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου