8 Νοε 2013

Οι παλιές αμαρτίες επιστρέφουν; Οι αποκαλύψεις του «παρασκηνίου» για μερικούς διορισμούς στο Δ.Σ. της Κεντρικής – από τα σκάνδαλα του χρηματιστηρίου μέχρι τη συγκάλυψη του κ. Ορφανίδη και τις φαντασιώσεις του κ. Κοιλιάρη



Τη βδομάδα που πέρασε, ο Πολίτης της Κυριακής και η Καθημερινή άφησαν ενδιαφέρουσες αιχμές για μερικά από τα μέλη του Δ.Σ. της Κεντρικής, οι οποίοι διορίστηκαν σε μια συγκυρία με απολαβές που θύμιζαν μίζες. Οι αιχμές θα μπορούσαν να είναι και πρωτοσέλιδα, αλλά για την ώρα κυκλοφορούν ως θέματα σχολίων στα παρασκήνια των εφημερίδων. Η αποσιώπησή τους από τα υπόλοιπα ΜΜΕ είναι μέρος μιας ευρύτερης τάσης, όχι μόνο να συγκαλύπτονται σκάνδαλα, αλλά και να αμείβονται μερικοί από τους εν δυνάμει εμπλεκομένους. Στα ευχάριστα μπορεί να καταγραφεί το γεγονός ότι θέμα των διορισμών στην Κεντρική, με αφορμή τις αποκαλύψεις του Πολίτη για την υπόθεση Πολυδωρίδη, έχει εγγράφει στην επιτροπή θεσμών της Βουλής από την κ. Χαραλαμπίδου.

Αυτοί θα εποπτεύουν και θα φροντίζουν να μην υπάρχει Διαπλοκή; Ένας Σύμβουλος, που άλλαξε πλήρως θέσεις με την αύξηση απολαβών, ένα στέλεχος της Κεντρικής, που ήταν συνεργάτης του κ. Ορφανίδη, και ένας κύριος με εκκρεμότητες από την εποχή του Χρηματιστηρίου
Στο Δ.Σ. της Κεντρικής, το οποίο διορίστηκε πρόσφατα με bonus τις αυξήσεις από 1,700 ευρώ σε 30,000 και τις υπέρογκες απολαβές των δυο εκτελεστικών συμβούλων - 105,000 λιμουζίνα - περιέχει μια σειρά από ονόματα με ενδιαφέρουσες παραπομπές στο παρελθόν. Οι μόνοι για τους οποίους δεν έχει προκύψει κάτι μέχρι στιγμής είναι οι κ. Ζένιος - ο οποίος μάλιστα φαίνεται ότι τηρεί μια ήπια στάση στις αντιπαραθέσεις - και ο κ. Μάνναρης.

Από εκεί και πέρα, το μόνο μέλος από την προηγούμενη περίοδο, ο κ. Κωνσταντίνου είναι τεκμήριο των "παράδοξων" μεταμορφώσεων που προκάλεσαν οι αυξήσεις: ο κ. Κωνσταντίνου είχε διοριστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση και μέχρι πρόσφατα συνεργάζονταν με τον κ. Δημητριάδη. Ξαφνικά, μεταμορφώθηκε σε φανατικό υποστηρικτή της επίθεσης εναντίον του. Μεσολάβησε η αύξηση των απολαβών. Είναι δύσκολο να μην κάνει κάποιος τη σύνδεση. Θα ήταν, όντως, ενδιαφέρον να διερευνηθεί τί υποστήριζε σε διάφορα θέματα, πριν ο κ. Κωνσταντίνου και τί υποστηρίζει σήμερα – και πώς ο ίδιος εξηγεί την μεταμόρφωση.

Άλλη ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι ο κ. Συρίχας, ο οποίος ήταν ο ντε φάκτο υποδιοικητής της Κεντρικής επί Α. Ορφανίδη – και άρα έχει τις ανάλογες ευθύνες για την ελλιπή εποπτεία, η οποία καταλογίζεται στην Κεντρική τότε από όλους τους παρατηρητές και ιδιαίτερα από την Ε.Ε. Ο κ. Συρίχας, όμως, τελικά ανταμείφθηκε με αστρονομικές απολαβές - είναι εκτελεστικός σύμβουλος των 105,000 και με λιμουζίνα - ενώ σε άλλους τομείς κόβονται μισθοί και συντάξεις.

Ο διορισμός του κ. Πολυδωρίδη, όπως αποκάλυψε ο Πολίτης, ανήκει σε άλλη παραπλήσια κατηγορία αυτός έρχεται από την περίοδο του Χρηματιστηρίου. Ο κ. Πολυδωρίδης είχε τεκμηριωμένα κατηγορηθεί για παραπλάνηση στο θέμα του χρηματιστηρίου, αλλά τελικά τοποθετήθηκε τώρα να επιτηρεί υποτίθεται τον τραπεζιτικό τομέα ως μέλος του Δ.Σ. της Κεντρικής Τράπεζας.

Και ο Πολίτης επιμένει για τα «ρεζιλίκια» και οι ερωτήσεις για τις διαρροές εμπιστευτικών έγγραφων παραμένουν: Ο κ. Κοιλιάρης πήρε τα έγγραφα και τα έκανε τί; Πώς βρέθηκαν σε εφημερίδες;
Το ζήτημα της διαρροής εμπιστευτικών εγγράφων από την Κεντρική και η πιθανότητα να έχει γίνει η διαρροή από μέλη του Συμβουλίου, είναι από μόνο του εκφραστικό της κατάστασης. Στην έκδοση του στις 27/10, ο Πολίτης είχε φωτογραφίσει τον κ. Κοιλιάρη - εκτελεστικό σύμβουλο επίσης με 105,000 απολαβές και λιμουζίνα - ως το άτομο που πήρε από τη γραμματέα του νομικού συμβούλου της Κεντρικής εμπιστευτικά έγγραφα, τα οποία μετά κυκλοφόρησαν σε εφημερίδες. Ο κ. Κοιλιάρης δεν σχολίασε – ίσως γιατί ελπίζει ότι θα συγκαλυφθεί το θέμα, αλλά ίσως και γιατί δεν έχει δικαιολογία. Το ζήτημα, όμως, είναι ότι η αναφορά παρέπεμπε και στην πιθανότητα να είχαν γίνει οι διαρροές από τον ίδιο. Ο Πολίτης της Κυριακής επανήλθε στις 3/11 και επανέλαβε τις αιχμές, ενώ πληροφόρησε το κοινό ότι ο κ. Κοιλιάρης δεν έχει και την πιο κόσμια συμπεριφορά – ή το σχόλιο χρησιμοποιεί τη λέξη «ρεζιλίκια». Και φυσικά, στη συγκεκριμένη περίπτωση την ευθύνη φέρει και αυτός που έμενε για το διορισμό του.

Ιδού το νέο σχόλιο του Πολίτη:
«Αδιόρθωτος ο κ. Κοιλιάρης, ο νεοδιορισθείς εκτελεστικός σύμβουλος της Κεντρικής Τράπεζας με μισθό 105,000 ευρώ τον χρόνο. Τον είχαμε για πιο σοβαρό πάντως. Έκανε σκηνές και ρεζιλίκια στο κτίριο της Κεντρικής Τράπεζας, όπως γράψαμε την περασμένη βδομάδα, τα ίδια ρεζιλίκια μεταφέρθηκαν και στο προαύλιο του υπουργείου οικονομικών μετά την συνάντηση με την τρόικα. Μαλάκτιανε, κουμπάρε. Έχεις κάθε δικαίωμα να διαφωνείς με τον διοικητή, αλλά δεν μπορείς να απειλείς κιόλας. Βεβαίως σοβαρή ευθύνη γι’ αυτό φέρει ο φίλος και πηγή της στήλης Μάριος Κάρογιαν, ο οποίος εκουκκουφαν τον Αναστασιάδη για μήνες μέχρι να τον διορίσει.»

Η περίπτωση του κ. Αλέξανδρου Μιχαηλίδη - και στο βάθος το επίμαχο ερώτημα: γιατί ο κ. Μιχαηλίδης και γενικά ο κύκλος γύρω από τον κ. Ορφανίδη προσπαθεί να διευκολύνει τον κ. Βγενόπουλο ή να συγκαλύψει τις διαρροές κεφαλαίων προς την Ελλάδα
«Μάλιστα, με τις 30,000 ευρώ έξτρα, ο Αλέκος κάνει και λάντζα άμα λάχει. Έθεσε θέμα λέει στο ΔΣ της ΚΤΚ, για τους δικηγόρους της Λαϊκής, που διορίστηκαν μετά που ανέλαβε καθήκοντα η διαχειρίστρια. Το περίεργο είναι γιατί τέθηκε τέτοιο ζήτημα από τον Μέγα Αλέξανδρο, αφού οι δικηγόροι ως γνωστόν, κατόρθωσαν να εξασφαλίσουν διάταγμα παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων του Ανδρέα Βγενόπουλου και της MIG. Αυτό  δηλαδή που θεωρείται μεγάλη επιτυχία για τους καταθέτες της Λαϊκής οι οποίοι μπορούν να προσδοκούν ότι υπάρχει πιθανότητα να αποζημιωθούν έστω και κατά ένα μέρος, ενοχλεί τον Μεγαλέξανδρο. Γιατί άραγε, μεγάλε, έθεσες ένα τέτοιο θέμα στο Δ.Σ. της ΚΤΚ; Για να αλλάξει η νομική γραμμή της υπόθεσης; Και ποιόν συμφέρει να χαθεί η υπόθεση;
Σχόλιο στην Καθημερινή, 3/11, σελ. 8 «Έθεσε θέμα ο Αλέξανδρος»

Το πιο πάνω σχόλιο από την Καθημερινή, είναι ένα ακόμα πιο ενδιαφέρον. Αναφέρεται σε ένα άλλο μέλος του Συμβουλίου της Κεντρικής, ο οποίος διορίστηκε, επίσης, με την αύξηση – bonus των 30,000. Επειδή στη συγκεκριμένη περίπτωση το ζήτημα είναι οι αντιφάσεις του Συμβούλου, αξίζει να αναφερθεί ότι, ενώ αποδέχθηκε την αύξηση για τον εαυτό του παλαιοτέρα, το 2012, είχε επιχειρηματολογήσει ενάντια στην αύξηση του κατώτατου μισθού.
Η αύξηση των απολαβών ενός ατόμου, που έχει και άλλα ψηλά εισοδήματα ως καθηγητής είναι οκ, αλλά η αύξηση του μισθού των φτωχών είναι κακό για την οικονομία.
Το ότι η αύξηση αφορά στον ίδιο το Σύμβουλο είναι, όμως, ενδεικτική επίσης ασυνέπειας, όσον αφορά στην έμφαση στη λιτότητα – εκτός και αν οι απόψεις είναι διαφορετικές, όταν εφαρμόζονται στον εαυτό, ή τον κύκλο κάποιων, και διαφορετικές όταν εφαρμόζονται σε άλλους. Δυστυχώς, αυτό είναι εκφραστικό μιας ευρύτερης νοοτροπίας.

Ο κ. Μιχαηλίδης υπήρξε, όπως και ο κ. Συρίχας, ένας απολογητής του κ. Ορφανίδη. Ιδού ένα κείμενο από το Μάρτιο του 2012, το οποίο ζητούσε επαναδιορισμό του τέως διοικητή.
Το επίπεδο της ρητορικής του είναι μερικές φορές γραφικό.
«Ο κ. Ορφανίδης έχει μία εξαιρετική διεθνή αξιοπιστία και απήχηση στα εξειδικευμένα θέματα νομισματικής πολιτικής και η επαγγελματική εμπειρία του για τη συγκεκριμένη δουλειά είναι ακαταμάχητη, όχι μόνο στο τοπικό αλλά και στο παγκόσμιο επίπεδο.»
Αν κάποιος εργαζόταν σε εταιρεία δημοσίων σχέσεων, θα μπορούσε να θεωρήσει το πιο πάνω κατανοητή διαφημιστική υπερβολή. Αλλά να γράφεται κάτι τέτοιο από οικονομολόγο το Μάρτιο του 2012, δείχνει, είτε ότι ο συγγραφέας δεν κατανοουσε για το τί γινόταν στο τραπεζιτικό σύστημα, το οποίο επόπτευε ο κ. Ορφανίδης - και το οποίο θα αποκάλυπτε τους σκελετούς και τις μαύρες τρύπες του τους επόμενους μήνες - είτε ότι σκόπιμα παράβλεπε ακόμα και τα στοιχεία των ζημιών, που ήταν γνωστά για να κάνει διαφήμιση στον υποψήφιό του. Αλλά η ρητορική του αξιοθαύμαστου και τα "ακαταμάχητου" έχει και συνέχεια:
«Στην Αμερική ο κ. Ορφανίδης έχει δει από κοντά πως δουλεύει ίσως η καλύτερη Κεντρική Τράπεζα στον κόσμο και ερχόταν σε καθημερινή επαφή με τον κ. Bernanke (για τον οποίο έγραφε και πολλές ομιλίες σύμφωνα με οικονομολόγους στην Κεντρική Τράπεζα της Αμερικής)»
Κάτι τέτοια ακούγονται ως «κουτσομπολιό της γειτονιάς», αλλά κρύβουν και μια προσπάθεια μεγαλοπιάσματος που αποκρύβει τα δεδομένα. Για ένα ακαδημαϊκό, όμως, η διαφορά στην στάση των κ. Μπερνακέ και Ορφανίδη θα έπρεπε να είναι κατανοητή – ο μεν πρώτος, αντιλαμβανόμενος τα προβλήματα που δημιούργησε η προβληματική εποπτεία μέχρι το 2007, στις ΗΠΑ έκανε συνεργάστηκε με τον κ. Ομπάμα, παρέχοντας ρευστότητα στην οικονομία – για να αποφευχθεί ένα νέο σενάριο δεκαετίας του 1930. Ο κ. Ορφανίδης, όχι μόνο δεν φάνηκε να αντιλαμβάνεται τα λάθη που είχαν γίνει στην αμερικανική Κεντρική Τράπεζα, αλλά τα επανέλαβε στη Κύπρο – και την άποψή του για την παροχή ρευστότητας - στο βαθμό που ήταν εφικτό στα πλαίσια της ευρωζώνης - την έδειξε με τις επιθέσεις ενάντια στην κυβέρνηση, που προσπαθούσε τουλάχιστον να συντηρεί την κίνηση χρήματος στην αγορά. Και ο ίδιος δεν έκανε, βέβαια, τίποτα για να εμποδίσει την εξαγωγή των κεφαλαίων, παρά τις εκκλήσεις για μείωση των επιτοκίων. Ο κ. Μιχαηλίδης δεν είδε - ή έκανε ότι δεν έβλεπε - τη συγκριτική διαφορά και προσπαθούσε να πάρει λίγο Μπερνανκέ και ρίξει χρυσόσκονη στη μεγάλη αποτυχία του Ορφανίδη;
Και πρέπει κάποτε να τεθεί και το ερώτημα, αν όλοι όσοι συγκάλυπταν τότε τις ευθύνες του κ. Ορφανίδη, προσπαθούσαν συνειδητά να συγκαλύψουν τα προβλήματα των τραπεζών και να τα φορτώσουν στην κοινωνία.

Ο κ. Μιχαηλίδης, όμως, έδωσε και ευρύτερα δείγματα επιλεκτικής και αποσπασματικής μνήμης. Μετά από την απότομη αύξηση των απολαβών του, εξαπέλυσε επίθεση εναντίον του κ. Δημητριάδη, γιατί αναβλήθηκε μια συνεδρία του συμβουλίου της τράπεζας. Στην επιστολή, επικαλέστηκε και προηγούμενες παραιτήσεις μελών για να τεκμηριώσει ότι υπάρχει πρόβλημα συμμετοχής του Συμβουλίου – εστιάζοντας, όμως, στο νυν διοικητή. Δεν μπορεί να μην ήξερε ο κ. Μιχαηλίδης ότι το άτομο, το οποίο είχε κατηγορηθεί έντονα ότι αγνοούσε το Συμβούλιο, ήταν ο κ. Ορφανίδης. Αλλά τότε, όπως και το 2012, ο κ. Μιχαηλίδης δεν είχε τέτοιες ευαισθησίες. Δυο μέτρα και δυο σταθμά, όπως και με τους μισθούς - τους δικούς του και τον κατώτατο.

Αλλά η αποκάλυψη της Καθημερινής στις 3/11 διευρύνει τα ερωτήματα – μήπως ο κ. Μιχαηλίδης προσπαθεί όντως να προσφέρει συγκάλυψη και εξυπηρέτηση; Διότι φαίνεται ότι έθεσε θέμα στο συμβούλιο της Κεντρικής για τη δικαστική διεκδίκηση της Λαϊκής από τον κ. Βγενόπουλο. Εκείνη, ήταν η μόνη μέχρι στιγμής επιτυχία στη διεκδίκηση από τους τέως διευθύνοντες στη Λαϊκή. Όπως, όμως και ο κ. Ορφανίδης που καμωνόταν ότι ήταν αντίπαλος του Βγενόπουλου, αλλά επέτρεψε τα υπέρογκα δάνεια και την εκροή κεφαλαίων προς την Ελλάδα - με κορυφαίο παράδειγμα την έγκριση της Εγνατίας το 2011 - έτσι και ο κ. Μιχαηλίδης φαίνεται να έχουν μια παράδοξη σχέση με τα συμφέροντα γύρω από τον κ. Βγενόπουλο.


«Έθεσε [Ο Αλέξανδρος Μιχαηλίδης] θέμα, λέει, στο ΔΣ της ΚΤΚ, για τους δικηγόρους της Λαϊκής, που διορίστηκαν μετά που ανέλαβε καθήκοντα η διαχειρίστρια. Το περίεργο είναι γιατί τέθηκε τέτοιο ζήτημα από τον Μέγα Αλέξανδρο, αφού οι δικηγόροι ως γνωστόν, κατόρθωσαν να εξασφαλίσουν διάταγμα παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων του Ανδρέα Βγενόπουλου και της MIG. Αυτό  δηλαδή που θεωρείται μεγάλη επιτυχία για τους καταθέτες της Λαϊκής οι οποίοι μπορούν να προσδοκούν ότι υπάρχει πιθανότητα να αποζημιωθούν έστω και κατά ένα μέρος, ενοχλεί τον Μεγαλέξανδρο. Γιατί άραγε, μεγάλε, έθεσες ένα τέτοιο θέμα στο Δ.Σ. της ΚΤΚ; Για να αλλάξει η νομική γραμμή της υπόθεσης; Και ποιόν συμφέρει να χαθεί η υπόθεση;»
Καθημερινή, 3/11



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου