1 Νοε 2013

Μαζεύονται τα σύννεφα του ταξικού πολέμου




Φαίνεται να πλησιάζει ακόμα περισσότερο το τέλος της περιόδου ανακωχής, η οποία ονομάστηκε «περίοδος αλληλεγγύης», μετά από την εξέγερση ενάντια στο καθολικό κούρεμα τον περασμένο Μάρτη και την περίοδο αβεβαιότητας που ακολούθησε το δεύτερο κούρεμα των ανασφάλιστων καταθέσεων – και της αναδιάρθρωσης του τραπεζιτικού τομέα. Σε εκείνο το πλαίσιο υπήρξε μια γενικότερη προσπάθεια να κρατηθούν χαμηλοί τόνοι – ανκαι η ένταση ξεσπούσε σε μερικές απεργίες η άλλες εκδηλώσεις.
Την περασμένη βδομάδα, η ένταση απέκτησε νέες εστίες – και μοιάζει να οδηγεί στο διαχωρισμό των γραμμών αντιπαράθεσης. Από την μια, μερίδα των εργαζόμενων στο Δημόσιο, όπως οι νοσηλευτές και ο δάσκαλοι - οι οποίοι συζήτησαν την πιθανότητα απεργιών σε ιδιαίτερα μαζικές συνελεύσεις - είναι ήδη στα πρόθυρα κινητοποιήσεων. Ταυτόχρονα μια σειρά άλλες κοινωνικές ομάδες -όπως οι συνταξιούχοι η οι ομάδες ενάντια στην εκποίηση σπιτιών- κάνουν κινήσεις προθέρμανσης μπορεί να πει κάποιος καθώς φαίνεται να ξεκαθαρίζει το τοπίο και ο χώρος των αντιπαραθέσεων.
Η ένταση έχει να κάμει και με την άτσαλη πολιτική της κυβέρνησης – οι περικοπές μέρους των χαμηλών συντάξεων δύσκολα μπορεί να δικαιολογηθούν έτσι και αλλιώς, αλλά, όταν συμβαίνει σε ένα πλαίσιο που η κυβέρνηση μοιράζει συμβόλαια σε ημέτερους και προκλητικές αυξήσεις για να εξαγοράζει επιρροή στην Κεντρική Τράπεζα, είναι αναμενόμενο ότι το αίσθημα μιας οποίας συνολικής αλληλεγγύης, θα χαθεί – ή θα αντικατασταθεί με πιο ταξικές μορφές - αφού τώρα πια φαίνεται να έχει να κάνει με την ευνοιοκρατική κατανομή πόρων.
Και σαν να μην έφτανε το ρουσφέτι στους ημέτερους, ήρθαν και οι εργοδοτικές οργανώσεις αλλα και το ίδιο το υπουργικό να κάνει κινήσεις που μοιάζουν καθαρά πια με προετοιμασία ταξικού πολέμου. Όπως και το 2012 οι εργοδοτικές οργανώσεις έτρεξαν στην τρόικα να της ζητήσουν να επιβάλει τις θέσεις τους. Τότε οι στόχοι ήταν η ΑΤΑ, ο 13ος κλπ. Τώρα ο στόχος είναι ο κατώτατος μισθός. Έτσι ενώ στην Γερμανία και στις ΗΠΑ το θέμα του κατώτατου τίθεται πια ως κεντρικό ζήτημα, στην Κύπρο η νέα νοοτροπία των εργοδοτών θέλει να τον μειώσει – ή και να τον καταργήσει. Και συνοδευτικά η υπουργός εργασίας η οποία φαίνεται να συναντιέται περισσότερο με τους εργοδότες παρά τις συνδικαλιστείς οργανώσεις, ανακοίνωσε διάλογο για τις εργασιακά σχέσεις στον ιδιωτικό τομέα. Ο προφανής στόχος είναι να κερδίσουν οι εργοδότες όσα δεν πήραν από την τρόικα η τις διαπραγματεύσεις πέρσι – διότι τελικά σώθηκε ο 13ος, και η ΑΤΑ δεν καταργήθηκε αλλα παγοποιηθηκε. Οπότε μάλλον η κυβέρνηση κινείται τώρα στο μοτίβο να πιέσει στον ιδιωτικό τομέα για να περάσει ξανά στο δημόσιο κ.ο.κ. Ο στόχος πια είναι το ίδιο το πλαίσιο του υπάρχοντος κοινωνικού συμβολαίου. Μέχρι και ο Α. Μιχαηλιδης του Φιλελεύθερου ο οποίος σπάνια σχολιάζει ζητήματα από μια ταξική οπτική, έγραψε την Παρασκευή:

«Οι μισθοί είναι παγωμένοι από το 2009 και τουλάχιστον από το 2010 εφαρμόζονται τεράστιες μειώσεις σε όλους του κλάδους. Εκτός βέβαια από τις απανωτές απολύσεις,. Η ΑΤΑ είναι παγωμένη μέχρι το 2016, τι θα συζητηθεί τώρα ξαφνικά;..
Από την άλλη, ΚΕΒΕ και ΟΕΒ είχαν συνάντηση με την Τρόικα και έθεσαν όπως ανακοίνωσαν, θέμα μείωσης του κατώτατου μισθού κατά 20%. Γιατί το έθεσαν στην Τροικα;..Καθε οργάνωση θα πηγαίνει στην Τρόικα να υποβάλει τα αιτήματα της;..
Με αυτές τις λογικές δεν πρόκειται να ανακάμψει η οικονομία…ανακαλύπτουν συνεχώς τρόπους για να επιβαρύνονται και άλλο οι εργαζομενοι..Πλεον δεν μιλάμε για οικονομικές δυσκολίες αλλα για την απόλυτη φτώχεια»
Φιλελεύθερος, σελ. 3 1/11/2013
Είναι και αυτά τα σχόλια συμπτώματα.

Το ότι η τρόικα πιέζει πια για τις ιδιωτικοποιήσεις, ενώ από την άλλη ο πρόεδρος, έχοντας τις δικές του δεσμεύσεις στους μεγάλο-ιδιοκτήτες ανέπεμψε το νόμο για τα ενοίκια, απλά αύξησε την ένταση στο υπάρχον κλίμα καχυποψίας.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου