15 Νοε 2013

Σκέψεις για μια συνάντηση αφηγήσεων



Η εκδήλωση για τη Δημόσια Υγεία στη Λεμεσό η οποια οργανώθηκε από το Γρανάζι και είχε συγκριτικά αρκετό κόσμο – και από διάφορες τάσεις του χώρου. Το πιο ενδιαφέρον ήταν η μετέωρη συνάντηση δυο αφηγήσεων, η οποία ίσως να είναι και εκφραστική του χώρου, αλλά και της συγκρότησης των κινημάτων σε αυτό το στάδιο. Από την μια, υπήρχε ένας λόγος, ο οποίος εκφραζόταν και από άτομα με ελληνική καταγωγή, αλλά εξέφραζε γενικότερα μια αφήγηση, η οποία ερχόταν από την ελληνική εμπειρία: ήταν μια δομημένη και σε γενικές γραμμές ξεκάθαρη μεν, αλλα και απολυτη, θέση-απαντηση. Προσδιόριζε ως το ζητούμενο, την υπεράσπιση της δημόσιας υγείας και την επέκτασή της, θεωρώντας την κυπριακή υπάρχουσα κατάσταση - ένα μεικτό σύστημα, όπου ο ιδιωτικός τομέας φτανει μεχρι και το 50% των αναγκών – προβληματικη. Η γενική κυβερνητικη έμφαση τωρα, όπως παρατήρησε και ο ένας ομιλιτής, φαίνεται να είναι προς την διεύρυνση του ιδιωτικού τομέα. Από την άλλη, η «κυπριακή αφήγηση» ήταν πιο «ασυνεπής» - όσον αφορά στη συνοχή- , διακεκομμένη και εν μέρει αποσπασματική σαν ένα ειδος αναζητησης αλλα και διεκδικησης πρακτικων λυσεων. Εξέφραζε, φυσικά, ένα επισης κριτικό λόγο, αλλά δεν ξεκινούσε με δεδομένο το υπαρχον Δημόσιο – η βασική απαίτηση φάνηκε να είναι η βελτίωση του. Η κριτική για τον έλεγχο του Ογκολογικού από την Τράπεζα Κύπρου λ.χ. ήταν σαφής – αλλά και πάλι υπήρχε ένα είδος έμμεσης σύγκρισης του γεγονότος ότι όσοι απολάμβαναν υπηρεσίες στο Ογκολογικό ήταν ικανοποιημένοι. Αλλά το ότι το Δημόσιο πληρώνει τόσα, για να έχει τον έλεγχο η τράπεζα, δεν ήταν σαφώς στα θετικά της αξιολόγησης.

Ηταν ενας διάλογος σαν αναζήτηση κοινού εδάφους και πρακτικών εισηγήσεων στο υπάρχον τοπικό πεδίο. Και ως τέτοιο ήταν δημιουργικό.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου