8 Νοε 2013

Το ποντίκι που βρυχάται




Αυτή τη βδομάδα, η εφημερίδα Πολίτης  γνώριζε ακριβώς τί σκεφτόταν και τί επρόκειτο να κάνει ο πρόεδρος Αναστασιάδης . Την περασμένη Κυριακή, είχε πρωτοσέλιδο τίτλο « Βαριές κατηγορίες κατά Ντάουνερ και επίτιτλο πιο κοντά σε ναυάγιο παρά σε λύση του Κυπριακού». Την Τετάρτη, από το πρωί ήξερε τί θα πει ο πρόεδρος στην κατ’ ιδίαν συνάντηση, που επρόκειτο να έχει με τον Αλεξάντερ Ντάουνερ μέσα στην ίδια ημέρα. Έβαλε πρωτοσέλιδο τίτλο « επίσημο Διαζύγιο σήμερα με Ντάουνερ» και επίτιτλο, «αίρει την εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του ο πρόεδρος Αναστασιάδης». Ο υπότιτλος ανέφερε ότι «δεν θα ζητηθεί, όμως, η παύση του». Ο πρόεδρος είδε τον Ντάουνερ μόνος του και ασφαλώς η πρόθεσή του ήταν να μην έχει μάρτυρες και άρα τ γινόταν γνωστό ήταν μόνο εκείνο, που είχε ήδη διαρρεύσει εκείνος ή το πολύ στενό του περιβάλλον  στον Πολίτη. Είναι παλιά μου τέχνη κόσκινο η χρησιμοποίηση του τύπου ως εργαλείο για την πραγματοποίηση κυβερνητικών ελιγμών.

Εν πάση περιπτώσει, από το θεατρικό πολιτικό μονόπρακτο βγαίνει λεβέντης και νικητής  ο πρόεδρος Αναστασιάδης, ο οποίος υποχρέωσε τον κ. Ντάουνερ να καταπιεί το χρονοδιάγραμμά  του  των τεσσάρων ημερών για κατάληξη σε κοινό ανακοινωθέν  με τον Έρογλου. Με μια δεύτερη ανάγνωση, όμως, καταλαβαίνουμε  ότι τα Ηνωμένα Έθνη,  μέσω του αυστηρού ύφους  του «τελεσιγράφου των 4 ημερών» , εκφράζοντας προφανώς τους διεθνείς παίκτες , καταλαβαίνουμε ότι πιέζουν την πλευρά μας ή τις πλευρές να κινηθούν γρήγορα. Το, σε σπάνια αυστηρό ύφος  για τα Ηνωμένα Έθνη, «τελεσίγραφο» στάλθηκε από τον Μπαν Κι Μουν,  φυσικά και όχι από τον Ντάουνερ και γι’ αυτό φυσικά ο κ Αναστασιάδης δεν μπορεί να ζητήσει την παύση του, ενώ παράλληλα ο Ντάουνερ μπορεί να λέει ότι «του αρέσει η δουλειά του». Το ότι οι 4 μέρες έγιναν μια - δυο βδομάδες ή και παραπάνω σημαίνει μεν κάποια ένδειξη κατανόησης, αλλά σημαίνει επίσης  ότι οι μακρές ατέλειωτες συνομιλίες είναι πλέον παρελθόν. Κατ’ ακρίβεια σημαίνει, επίσης, ότι μετά το 2004 ο διεθνής παράγοντας κατάλαβε απόλυτα την ανατολίτικη αντίληψη της κυπριακής διπλωματίας  και συμπεριφέρεται πιο αυταρχικά. Αυτό προκάλεσε το θυμό του ποντικιού, που άρχισε τους βρυχηθμούς ξεκουφαίνοντας  την ποντικοπαγίδα απ άκρη σ’ άκρη.
Τι όμως να είπε άραγε στον κ. Ντάουνερ, ο κ. Αναστασιάδης; Ο Πολίτης θέλησε να μας ενημερώσει από πριν, τί επρόκειτο να του πει, αλλά δεν επανήλθε την άλλη μέρα να μας δώσει άλλη ενημέρωση. Ένα πουλάκι που περνούσε έξω από την πόρτα τους ξέφυγε, ο Μακάριος πέρασε από την αίθουσα σύνταξης και μας είπε ότι ο κ. Αναστασιάδης ζήτησε λίγο ακόμα καιρό για να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα στο ΔΗΚΟ.  Το ίδιο πουλάκι μας είπε ότι Αναστασιάδης και Ντάουνερ συμφώνησαν ότι, έτσι κι αλλιώς, το κοινό ανακοινωθέν που θα εκδοθεί για να αρχίσουν οι συνομιλίες δεν μπορεί να είναι και πολύ διαφορετικό από ότι μπορεί να αναμένεται από την πρώτη μέρα. Εξάλλου και αυτό που γίνεται τώρα συνομιλίες είναι, τι άλλο. Απλώς  είναι συνομιλίες που γίνονται για να γίνονται. Είναι διάλογος ψευτών και όχι βέβαια κωφών. Ελπίζουμε ότι ο υπουργός της Παιδείας θα πληροφορήσει τον πρόεδρό του, μεταξύ ζιβανίας  και ουίσκι ή μεταξύ πόκερ και μπλακ τζακ ότι οι κωφοί μπορούν να κάνουν πολύ αποτελεσματικούς διαλόγους .
Πέμπτη βράδυ, ο κ. Καρεκλάς φιλοξενούσε στο ΡΙΚ τον πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Κύπρο σε μια συνέντευξη πολύ καθαρή και χωρίς υπεκφυγές.  Ο αμερικανός πρεσβευτής επανέλαβε μερικές φορές ότι ΗΠΑ και Τουρκία επιθυμούν και συμφωνούν ότι υπάρχει τώρα μια ευκαιρία για λύση του Κυπριακού.  Ο δημοσιογράφος προσπάθησε να υποβάλει ότι το κλειδί της λύσης ευρίσκεται στην Άγκυρα ή μάλλον είπε η κλειδαριά ευρίσκεται στην Άγκυρα και το κλειδί στις ΗΠΑ, για να πάρει την απάντηση ότι κλειδί και κλειδαριά ευρίσκονται στην Κύπρο.  Όπως είπε θα πρέπει να πυκνώσουν οι επαφές Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και Τούρκων στη Τουρκία για να αντιληφθούν όλοι ότι τα στερεότυπα που έχουν για τους άλλους είναι ξεπερασμένα και ανύπαρκτα. Με άλλα λόγια, αυτό που προσπάθησε να πει ο αμερικανός είναι ότι οι μόνοι που χρειάζονται να πεισθούν ότι  η λύση είναι προς το συμφέρον τους είναι οι ίδιοι οι Κύπριοι.  Ίσως, ένα σημαντικό συμπέρασμα απ’ αυτή τη συνέντευξη είναι ότι στο επιδιωκόμενο από τις ΗΠΑ σύστημα ασφάλειας για την περιοχή, η Τουρκία και η Κύπρος (και το Ισραήλ υποθέτουμε) εντάσσονται μέσα στην ίδια ομάδα. Αυτό σημειώνεται διότι σε μερικές ανταποκρίσεις του Φιλελευθέρου αφηνόταν ανοικτό το ενδεχόμενο ενός άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ σε αντιπαράθεση ή σε αμφίσημη σχέση με την Τουρκία.

Κι ένα ΜΟΕ από μια πρωτότυπη οπτική…
Στο Φιλελεύθερο της Κυριακής υπήρχε μια συνέντευξη με το δήμαρχο Κερύνειας, Γλαύκο Καρυόλου, ο οποίος εισάγει μια καινούργια οπτική στην αντιμετώπιση του Κυπριακού και ειδικότερα στην οπτική των ΜΟΕ (μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης). Προτάσσει το ότι « δεν κάνουμε ότι μας αρέσει, αλλά ό, τι  μας επιτάσσει το καθήκον και  εισηγείται να επιστρέψουν στην Κερύνεια πριν να αρχίσουν οι συνομιλίες 10 ως 20 Κερυνειώτες υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση. Όπως λέει δεν υπάρχει κανένας Κερυνειώτης που θέλει να επιστρέψει υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση, αλλά άλλο το θέλω και άλλο το πρέπει. Πρέπει είπε να επιστρέψουμε στις πατρογονικές μας εστίες εκ καθήκοντος. Η πρόταση Καρυόλου θα μπορούσε να αφορά πιστεύουμε σε μεγαλύτερο αριθμό ατόμων και ενδεχομένως, να αφορά και αριθμό Τουρκοκυπρίων, που θα μπορούσαν να γυρίσουν στη Λάρνακα. Η πρόταση έχει μια ιδιαίτερη αξία, διότι αντιστοιχεί σε μια σαφώς συνενωτική οπτική, σε αντίθεση με την επιστροφή της Αμμοχώστου, η οποία μπορεί να ερμηνεύεται αντιφατικά. Συνοπτικά, ο κ. Καρυόλου εισηγείται ότι πρέπει να αφήσουμε τις ουτοπικές ρητορείες για το Κυπριακό και να πράττουμε γι αυτό. 
Το άλλο ΜΟΕ που παραλίγο να μας οδηγήσει σε κοινό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα κόλλησε την τελευταία στιγμή, υποθέτουμε στην αναμονή κι αυτό, του κοινού ανακοινωθέντος.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου