1 Νοε 2013

«Κοίτα ποιός μιλά»: Όταν οι εκροές καταθέσεων και ένας σχολιογράφος του Πολίτη στήνουν τον καθρέφτη των (πολιτικών ή/και ποινικών) ευθυνών απέναντι σε πράξεις της κυβέρνησης και μελών του Δ.Σ. στην Κεντρική


Στη γραφική πια, με βάση τα όσα ακολούθησαν, επιστολή του κ. Αναστασιάδη στον κ. Χριστόφια τον Νοέμβριο του 2012, υπήρχαν δυο βασικά ζητήματα τα οποία, σύμφωνα με τον τότε ηγέτη της αντιπολίτευσης, απαιτούσαν να ολοκληρωθούν άμεσα οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα: το ζήτημα των εκροών καταθέσεων και ο τερματισμός του ΕΛΑ για τη Λαϊκή. Και τότε, χρησιμοποιώντας τη ρητορική του επαγγέλματος του, ο κ. Αναστασιάδης απειλούσε με πολιτικές και ποινικές ευθύνες. Το σαββατοκύριακο 26-27 Οκτωβρίου,  κυκλοφόρησε - και φυσικά δεν έπαιξε ως κεντρικό θέμα, όπως λογικά άρμοζε στην είδηση - ότι οι εκροές καταθέσεων το Σεπτέμβριο του 2013 διπλασιάστηκαν: οι εκροές των Σεπτέμβριο ήταν 924 εκτ. έναντι 539 εκ., τον προηγούμενο μήνα. Είναι σαφές ότι ο καθοριστικός παράγοντας, σε μια εποχή που τα πράγματα φαίνονταν να ομαλοποιούνται, ήταν η επίθεση του προεδρικού στο διοικητή της Κεντρικής. Ποιά φερεγγυότητα μπορεί να έχει ένα τραπεζιτικό σύστημα, στο οποίο οι πολιτικοί διορίζουν μέλη στο Δ.Σ. τράπεζας και ακολούθως εξαπολύουν κατασκευασμένες επιθέσεις μέσω των ΜΜΕ που ελέγχουν;
Οπότε το ερώτημα τώρα είναι πότε και ποιός ηγέτης της αντιπολίτευσης θα αρχίσει να στέλλει ανάλογες επιστολές στον κ. Αναστασιάδη για τις ευθύνες του. Ήδη έχει φορτωθεί το κούρεμα, και τώρα θα φορτωθεί και την αύξηση των εκροών λόγω επίδειξης αυταρχισμού; Ο νέος γιωρκατζισμός δεν συμβαίνει σε κενό αέρος – και έχει κόστος.

Ο Μιχάλης Πολυδωρίδης ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου, αλλά και γραμματέας της εταιρείας Interfund Investments Ltd, όπως και ο κ. Τώνης Αντωνίου. Η εταιρεία αυτή, σύμφωνα με το πόρισμα, είχε προβεί σε σειρά παραβάσεων του περί Εταιρειών Νόμου, περιέλαβε περιουσιακά στοιχεία που δεν κατείχε στο ενημερωτικό δελτίο, ενώ είχε και μερικά λάθη στην πρόσθεση των περιουσιακών στοιχείων, καθώς και παραλείψεις υποχρεώσεων που ήταν σε βάρος του επενδυτικού κοινού. Όπως αναφέρει το πόρισμα, «η συσσωρευτική επίπτωση των λαθών και παραλείψεων ήταν να υπερεκτιμηθεί η άξια της εταιρείας (συμφέρον μετόχων) κατά 2.688.577 λίρες..»

Αυτό, όμως, ήταν μόνο ένα από τα μαργαριτάρια αντιφάσεων, τα οποία προσφέρει η κυβέρνηση σε όσους μπορούν αποκωδικοποιούν και να απολαμβάνουν σαν παρωδία, τις παραστάσεις τους θιάσου των ΜΜΕ. Στην ιστορική σελ. 12 του Πολίτη της Κυριακής, υπήρχαν - πέρα από την αποκωδικοποίηση της πραγματικής ιστορίας του τι έγινε με την Αλβαρέζ και Μάρσαλ - και δυο επιπρόσθετα σχόλια που άγγιζαν βαθιά την κωμωδία πίσω από το θέαμα της επίθεσης αυταρχισμού. Στο ένα σχόλιο υποδεικνυόταν τεκμηριωμένα ότι, ενώ η κυβέρνηση προσπαθούσε, με τους σε υπηρεσία δημοσιογράφους της, να κατασκευάσει κατηγορία για πλαστογραφία, η ίδια είχε ουσιαστικά διορίσει - και ανταμείψει πλουσιοπάροχα - άτομο που έχει διαπράξει ανάλογο αδίκημα δημόσια – τον κ. Πολυδωρίδη, ο οποίος την εποχή του ΧΑΚ είχε δώσει ψευδή μαρτυρία και είχε παρουσιάσει παραπλανητικά στοιχεία. Look who is talking, κατά συνέπεια. Φυσικά, η κυβέρνηση έχει και αρκετές άλλες στιγμές παραπλάνηση μέχρι στιγμής που μπορεί να τεκμηριωθούν σαν πλαστογραφία – όπως ο διορισμός της επιτροπής Πική. Αλλά η επιλογή του σχολιογράφου του Πολίτη ήταν απόλυτα στοχευόμενη – καταδείκνυε την υποκρισία του διορισμού ενός σώματος, που κατηγορούσε άλλους για πλαστογραφία, και δεν κοίταζε τον εαυτό του. Μπορεί ο κ. Πολυδωρίδης να μιλά για πλαστογραφία; Η κυβέρνηση σιώπησε, όπως κάνει συνήθως μπροστά σε τέτοιες γκάφες.

Η άλλη αποκάλυψη ήταν η δημοσιογραφική "φωτογράφηση", ουσιαστικά, του κ. Κοιλιάρη ότι ήταν το άτομο που πήρε έγγραφα από το γραφείο του νομικού συμβούλου της Κεντρικής και τα οποία μετά βρέθηκαν στις εφημερίδες. Εδώ, το αδίκημα είναι άμεσο – και είναι αυτό που κατήγγειλε ο διοικητής. Κάποιοι παραβίασαν την εμπιστευτικότητα της Κεντρικής και αυτό είναι ποινικό αδίκημα. Βέβαια, για αυτό η κυβέρνηση έριξε στο θέμα αμέσως το Ρίκκο για να συγκαλύψει το σκάνδαλο ότι ο - ή κάποιος - διορισμένος σύμβουλός της έκανε και κραυγαλέα παρανομία. Είναι τόσο δύσκολο να μάθουμε από την νομική σύμβουλο ποιοί πήραν τα έγγραφα; Ποιοί άλλοι τα είχαν;
Η δικαιολογία ότι δεν υπάρχουν στοιχεία είναι αστεία.
Εκτός βέβαια και αν η υστερία για τις κάμερες αφορά και σε τεκμήρια που μερικοί θέλουν να εξαφανιστούν.
Διότι το πραγματικό σκάνδαλο στην Κεντρική είναι ένα συμβούλιο που διορίστηκε και εξαγοράστηκε δημόσια, και μια παρανομία - ή διαρροή - την οποία προσπαθούν με νύχια και με δόντια να συγκαλύψουν κάποιοι.

Ιδού και οι σπόντες από τον Πολίτη:
Και ποιοί ενδεχομενως έκαναν «πλαστογραφία» – και ποιόν συγκαλύπτει το προεδρικό.  Η ενδιαφέρουσα ιστορία του κ. Πολυδωρίδη, όπως και του κ. Τ. Αντωνίου
«Ζήτημα καταλληλότητας φαίνεται να προκύπτει για τον Μιχάλη Πολυδωρίδη μέλος ότι διοικητικού συμβουλίου της κεντρικής τράπεζας, καθώς σύμφωνα με το πόρισμα της διερευνητικής επιτροπής για το ΧΑΚ, που είχε διορίσει η κυβέρνηση Κληρίδη, βρέθηκε να έχει πει ψέματα ενόρκως στην επιτροπή. Ο Μιχάλης Πολυδωρίδης ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου, αλλά και γραμματέας της εταιρείας Interfund Investments Ltd, όπως και ο κ. Τώνης Αντωνίου. Η εταιρεία αυτή, σύμφωνα με το πόρισμα, είχε προβεί σε σειρά παραβάσεων του περί Εταιρειών Νόμου, περιέλαβε περιουσιακά στοιχεία που δεν κατείχε στο ενημερωτικό δελτίο, ενώ είχε και μερικά λάθη στην πρόσθεση των περιουσιακών στοιχείων, καθώς και παραλείψεις υποχρεώσεων που ήταν σε βάρος του επενδυτικού κοινού. Όπως αναφέρει το πόρισμα, «η συσσωρευτική επίπτωση των λαθών και παραλείψεων ήταν να υπερεκτιμηθεί η άξια της εταιρείας (συμφέρον μετόχων) κατά 2.688.577 λίρες..» Είναι λοιπόν άξιον απορίας πως ένας άνθρωπος που κατείχε σημαντική διευθυντική θέση στο διοικητικό συμβούλιο μιας δημόσιας εταιρείας να έχει πει ψέματα ενόρκως και επιπλέον να μην έχει αντιληφθεί σειρά αριθμητικών λαθών, να θεωρείται κατάλληλος για το διοικητικό συμβούλιο της Κεντρικής Τράπεζας. Και κυρίως να πάρει και αύξηση. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας οφείλει εδώ μια απάντηση. Διόρισε τον κ. Πολυδωρίδη στην Κεντρική και τον κ. Αντωνίου στις Κυπριακές Αερογραμμές.»
Πολίτης, 27/10/2013, σελ. 12 [Παρασκήνιο, «Θουκύς»]
Μπορεί για παράδειγμα ένας εκτελεστικός να πάει στο γραφείο της νομικής συμβούλου της Κεντρικής και να πάρει όσα έγγραφα θέλει, παρά τις αντιδράσεις – μέχρι δακρύων - , αναφέροντας ότι έχουν «αλλάξει τα πράγματα δαμεσα». Κι αν αυτά διαρρεύσουν ποιός θα φέρει την ευθύνη;

Και το ενδεχομενως ποινικό αδίκημα της κλοπής και διαρροής εμπιστευτικών έγγραφων που προσπαθεί να συγκαλύψει η κυβέρνηση: πήγε όντως και πήρε με το έτσι θέλω έγγραφα από το γραφείο του νομικού συμβούλου της τράπεζας ο κ. Κοιλιάρης;
"Μάζεψαν τον κ. Στέλιο Κοιλιάρη από τα αζήτητα της εμπειρογνωμοσύνης και τον διόρισαν εκτελεστικό της Κεντρικής με 105.000 ευρώ μισθό ετησίως. Α ρε Κωστάκη Λοΐζου, πως το άφησες το κελεπούρι και σου έφυγε! Για να σοβαρευτούμε, βέβαια, θα πρέπει να μας εξηγήσει κάποιος ποιά είναι τα καθήκοντα των δυο εκτελεστικών. Μπορεί για παράδειγμα ένας εκτελεστικός να πάει στο γραφείο της νομικής συμβούλου της Κεντρικής και να πάρει όσα έγγραφα θέλει, παρά τις αντιδράσεις – μέχρι δακρύων - , αναφέροντας ότι έχουν «αλλάξει τα πράγματα δαμεσα». Κι αν αυτά διαρρεύσουν ποιός θα φέρει την ευθύνη; Οι διαρροές είναι η χαρά του δημοσιογράφου. Κάποιοι όμως στην Κεντρική έχουν δώσει όρκους εμπιστευτικότητας και η παραβίαση τους συνιστά ποινικό Αδίκημα.

Πολίτης, 27/10/2013, σελ. 12 [Παρασκήνιο, «Θουκύς»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου