8 Νοε 2013

Ενοποίηση ποδοσφαίρου: ένα βήμα μπροστά σε μια μετέωρη κίνηση (και μια ιστορική ανάδρομη πως ξεκίνησαν όλα)



Η υπογραφή της συμφωνίας για έναρξη - διότι αυτό ήταν ουσιαστικά η συμφωνία - της διαδικασίας ενοποίησης του κυπριακού ποδοσφαίρου την Τρίτη 5/11 έπεσε κάπως σαν κεραυνός – αλλά βέβαια για ό,ποιον παρακολουθούσε το πλαίσιο ήταν μια από τις κινήσεις που θα μπορούσαν να συμβούν για να δημιουργηθεί κάποια κίνηση, που να επιτρέπει να ξεπεραστεί και to ζήτημα με την καθυστέρηση για το νέο κοινό ανακοινωθέν, το θέαμα Νταουνερ κλπ. Το θέμα συζητείται για χρόνια και τον τελευταίο καιρό είχε κυκλοφορήσει ξανά ως πιθανότητα. Το ότι από τ/κ πλευράς υπήρξαν δηλώσεις αμφιβολίας δεν ήταν επίσης παράδοξο. Αν δει κάποιος τα ιστορικά δεδομένα οι τ/κ κερδουν σε δυο επιμέρους στοιχεία, αλλά αποδέχονται την ΚΟΠ - ως είδος ενιαίας κυριαρχίας. Η ιστορική διαμάχη ανάμεσα στις δυο ομοσπονδίες, όπως καταγράφεται πιο κάτω, ξεκίνησε με μια άτσαλη κίνηση των ε/κ που απαγόρευσαν τη χρήση του ΓΣΠ από τουρκοκυπριακές ομάδες και ακολούθως βασικά τους απέκλεισαν με ένα είδος "υποχρεωτικής άδειας" - λόγω της έντασης της περιόδου - από το πρωτάθλημα το 1955. Από το 1960, η βασική θέση των τουρκοκυπρίων ήταν ότι δεν θα επέστρεφαν στο πρωτάθλημα ως ξεχωριστές ομάδες, αλλά ως ομοσπονδία. Κάτι που δεν δέχονταν οι ε/κ, οι οποίοι το θεωρούσαν αποσχιστικό. Αλλά, βέβαια, σε μια ενιαία ομοσπονδία θα έκαναν επίσης ότι ήθελαν ως πλειοψηφία – και άρα δεν ήταν παράδοξο που οι τουρκοκύπριοι αρνούνται με βάση την εμπειρία του 1955. Και φυσικά, προοδευτικά εντάθηκαν και οι δικές τους αποσχίστηκες τάσεις. Μετά το 74, οι ελληνοκύπριοι αποδέχθηκαν τη διζωνική, άρα η αποδοχή της συμμετοχής των τουρκοκυπρίων μέσα από δική τους ομοσπονδία έγινε πιο αποδεκτή – και είναι αυτό το πλαίσιο το οποίο έγινε αποδεκτό. Επιπλέον, οι τουρκοκύπριοι με τη συμφωνία θα μπορούν να συμμετέχουν και σε περιφερειακά πρωταθλήματα – παρακάμπτοντας το εμπάργκο. Η δική τους υποχώρηση, όμως, ήταν επίσης μεγάλη. Με το να αποδεχθούν την ένταξη στην ΚΟΠ, έμμεσα αποδέχονται την έννοια της μιας πολιτείας, που θα είναι συνέχεια του κράτους του 1960. Εξακολουθεί μεν η συμφωνία να είναι υπό την αίρεση δυο μερών - ΚΟΠ και τ/κ ομοσπονδία - άρα υπάρχει το στοιχείο της δικοινοτικοτητας, και μέχρι την οριστική διευθέτηση, αλλά ταυτόχρονα αποδέχονται ότι επανεντάσσονται σε ένα ύπατο διεθνές αναγνωρισμένο σχήμα.
Είναι μια συμβιβαστική συμφωνία. Πρακτικά, βέβαια, οι τουρκοκυπριακές ομάδες δύσκολα θα αντεπεξέλθουν στην πρώτη κατηγορία – αλλά πάλι αυτά είναι θέματα απλής οικονομίας. Με δεδομένο ότι τα ελληνοκυπριακα σωματεία δεν έχουν και πολλούς ελληνοκύπριους παίκτες, αυτό που λείπει από τις τουρκοκυπριακές ομάδες είναι η επένδυση για να αγοραστούν ξένοι παίκτες. Αν αύριο μερικές τουρκοκυπριακές ομάδες συμμετέχουν στο πρωτάθλημα και άρα εν δυνάμει σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, τότε κάποιος θα μπορούσε να κάνει μια επένδυση με στόχο ακριβώς την ανάδειξη και μακροπρόθεσμα το κέρδος.
Οι τουρκοκυπριακές αντιδράσεις με βάση το γεγονός ότι γινόταν αποδοχή της μιας κυριαρχίας, ήταν μουδιασμένες – αλλά μετά τα πρώτα "αχ βαχ" το σκηνικό έμεινε στο μετέωρο βήμα. Στην ελληνοκυπριακη κοινότητα υπήρχε ένα είδος κενού – μερικοί είδαν την συμφωνία ως θετική κίνηση, ενώ όσοι θα δυσφορούσαν κρύφτηκαν πίσω από το "άλλαξαν πάλι γνώμη οι «τούρκοι». Όμως, το ερώτημα θα εμφανιστεί όταν διαπιστωθεί ότι οι τουρκοκύπριοι μπορεί να διεκδικήσουν τα εν δυνάμει ωφελήματα – όπως λ.χ. την έστω και περιφερειακά μείωση του εμπάργκο. Τότε, θα εμφανιστεί η συζήτηση στην ελληνοκυπριακη κοινότητα – και το ερώτημα θα είναι ποιοι θα απαντούν στους απορριπτικούς, όταν η κυβέρνηση ακονίζει μαχαίρια με τους Ντάουνερ ως θεάματα.


Το πιο κάτω κείμενο είνα μια έρευνα για το πώς καταγράφηκε στον ελληνοκυπριακό τύπο ο αρχικός διαχωρισμός του ποδοσφαίρου. Ουσιαστικά, το θέμα συγκαλύφθηκε, αν δεν λογοκρίθηκε – λες και οι τουρκοκύπριοι, κάπως, εξαφανίστηκαν από το ποδόσφαιρο.  Μόνο η αγγλόφωνη Times of Cyprus είχε εκτενές σχόλιο-αναφορά.
Το κείμενο είναι της Μαριάννας Νεστορίδου από την έκδοση «Μέσα Επικοινωνίας και Δημόσια Σφαίρα κατά την κυπριακή νεωτερικη εμπειρία».[1]
Η πολιτικοποίηση του ποδοσφαίρου: από το 1948 μέχρι το 1955
Η πολιτικοποίηση του κυπριακού ποδοσφαίρου από το 1948 (αν όχι από προηγουμένως) προσφέρει ένα καλό παράδειγμα μελέτης αυτού του φαινομένου. Στη μελέτη που ακολουθεί δεν θα επικεντρωθούμε στον ιδεολογικό διαχωρισμό των ε/κ, αλλά στον τρόπο με τον οποίο έγινε ο διαχωρισμός των ποδοσφαιρικών ομάδων – και άρα και των οπαδών- με βάση κοινοτικά κριτήρια. Αξίζει να αναφερθεί ότι οι τ/κ ως άτομα συμμετείχαν και στα δυο πρωταθλήματα, τα οποία συνυπήρχαν την περίοδο 1948-53, το «αριστερό» και το «επίσημο»/δεξιό. Η Τσεττίν Καγιά μάλιστα, η πιο γνωστή τ/κ ομάδα, συμμετείχε στο επίσημο πρωτάθλημα μαζί με τις δεξιές/εθνικόφρονες ε/κ ποδοσφαιρικές ομάδες – δείγμα της ιστορικής συνύπαρξης των δυο κοινοτήτων, αλλά και του γεγονότος ότι ο διαχωρισμός δεν είχε φτάσει ακόμα στους δημόσιους χώρους των λαϊκών στρωμάτων όπως ήταν τα γήπεδα.
Ο διαχωρισμός έγινε το 1955. Και εδώ εμφανίζεται και μια άλλη διάσταση που έχει να κάνει και με τη διασταύρωση της επίσημης Δημόσιας Σφαίρας με τη «λαϊκή Δημόσια Σφαίρα» των γηπέδων – το φαινόμενο της επιλεκτικής αναφοράς. Όταν, το 1997, ξέσπασε στην ε/κ κοινότητα μια έντονη διαμάχη γιατί να γίνει η συναυλία των Ρουβά-Κουτ στο γήπεδο «Ταξίμ», προέκυψε το ζήτημα του πώς έγινε ο ποδοσφαιρικός διαχωρισμός των δυο κοινοτήτων. Η θέση της ε/κ πλευράς ήταν ότι οι τ/κ αποχώρησαν, ενώ η τ/κ θέση ήταν ότι εκδιώχθηκαν. Όταν ξεκίνησα να διερευνώ το θέμα διαπίστωσα με έκπληξη ότι το ζήτημα ήταν σχεδόν αόρατο/υποβαθμισμένο στον ε/κ τύπο τότε. Αν και το θέμα ήταν σαφώς σοβαρό – επρόκειτο για ένα διαχωρισμό που οδηγούσε πια στον ολοκληρωτικό διαχωρισμό των δυο κοινοτήτων, εντούτοις υπήρχε ένα είδος σιωπής.
Η αναπαράσταση του διαχωρισμού στην ε/κ και την αγγλόφωνη Δημόσια  Σφαίρα


Τον Ιούνιο του 1955 τελείωσε η τελευταία ποδοσφαιρική περίοδος στην οποία συμμετείχαν Ελληνοκυπριακές και Τουρκοκυπριακές ομάδες, αφού σιγά-σιγά μαζί με τον αγώνα της ΕΟΚΑ άρχισε να δημιουργείται και το πολιτικό πρόβλημα ανάμεσα στις δυο κοινότητες.
Το Οκτώβριο του 1955, η ΤΕΣΚ (Τοπική Επιτροπή Σέγας Κύπρου), μαζί με τους αντιπροσώπους των Κυπριακών Γυμναστικών Συλλόγων αποφάσισαν ότι μέχρι να αποκατασταθούν οι «συνθήκες» στην Κύπρο, δεν θα παραχωρούνται τα κυπριακά γήπεδα (τα οποία ήταν υπό τον έλεγχό τους) για διεξαγωγή ποδοσφαιρικών αγώνων μεταξύ τ/κ και ε/κ ποδοσφαιρικών ομάδων.
Η ε/κ εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", στις 22 Οκτωβρίου 1955, παράθεσε την απόφαση της ΤΕΣΚ  χωρίς σχόλια:
Τα γήπεδα των γυμναστικών συλλόγων Κύπρου Δεν θα παραχωρούνται δια συναντήσεις με τουρκιάς ομάδας
Υπό της Τοπικής εν Κύπρω επιτροπής του Σέγας εξεδόθη χθες η ακόλουθος ανακοίνωση: «Η τοπική επιτροπή Σέγας Κύπρου λαμβάνουσα υπ’όψιν τας υφισταμένας σήμερον εκτάκτους συνθήκες εξάψεως και αναταραχής των πνευμάτων και εν τη επιθυμία της όπως μη διαταραχθούν αι αρμονικαι σχέσεις μεταξύ των Ελλήνων και των άλλων συνοίκων στοιχείων της Νήσου, και όπως κρατηθή εις το αρμόζον ύφος το αθλητικό ιδεώδες, αποφάσισαν εν κοινή συσκέψει μετά των αντιπροσώπων των κυπριακών Γυμναστικών συλλόγων όπως από σήμερον και μέχρι αποκαταστάσεως ομαλών συνθηκών, μη παραχωρούνται τα γήπεδα αυτών δια την διεξαγωγή ποδοσφαιρικών  συναντήσεων μετά Τουρκικών ομάδων.»
Η Ελληνοκυπριακή εφημερίδα δεν σχολιάζει το γεγονός. Αξίζει να παρατηρηθεί ότι στην ίδια την ανακοίνωση, ενώ τοποθετείται αρχικά το ζήτημα σαν θέμα της «ελληνικής» κοινότητας και των «άλλων συνοίκων», στην κατάληξη της ανακοίνωσης η απαγόρευση εστιάζεται μόνο στις «τουρκικές ομάδες». Είναι, όμως, επίσης αξιοσημείωτο ότι ακόμα και εδώ (σε μια ουσιαστικά απόφαση αποκλεισμού) γίνεται και πάλι επίκληση στην «αρμονική συμβίωση» ως δικαιολογία. Πουθενά, όμως, δεν φαίνεται να είχε ζητηθεί και η γνώμη των τουρκοκυπρίων για το θέμα.
Η "Cyprus Mail" αναφέρει την ανακοίνωση της ΤΕΣΚ, στο κάτω μέρος της σελίδας της, συνοπτικά σε ένα πολύ μικρό χώρο: «Η ΤΕΣΚ, ο οργανισμός ο οποίος διοικεί τον κυπριακό αθλητισμό διέταξε τα στάδια τα οποία υπάγονται στον έλεγχο του, να μην επιτρέπουν ποδοσφαιρικούς αγώνες ανάμεσα σε ελληνικές και τουρκικές ομάδες μέχρι νεωτέρας ειδοποιήσεως. Αυτό αποφασίστηκε διότι, όπως εξηγεί η ΤΕΣΚ, λόγω των αλλαγμένων αισθημάτων ανάμεσα στις 2 κοινότητες.»[1]
Αντίθετα η εφημερίδα ‘TIMES OF CYPRUS’ όχι μόνο παραθέτει την είδηση, αλλά την ολοκληρώνει, παραθέτοντας και την λογοκρινόμενη άλλη άποψη – αυτήν των τουρκοκυπρίων:
 Οι Έλληνες ακυρώνουν τους ποδοσφαιρικούς αγώνες με τους Τούρκους.[2]
Δεν θα υπάρξουν άλλοι ποδοσφαιρικοί αγώνες ελλήνων ενάντια στους τούρκους μέχρι «νεωτέρας ειδοποιήσεως» λόγω των αλλαγμένων συναισθημάτων ανάμεσα στις δυο κοινότητες, ανακοίνωσε ψες το βράδυ η ΤΕΣΚ, ο οργανισμός ο οποίος διοικεί τα ελληνικά αθλήματα.  Η ανακοίνωση με την οποία η ΤΕΣΚ διέταξε τα στάδια τα οποία υπάγονται στον έλεγχο της να απαγορεύσουν μελλοντικά παιχνίδια ανάμεσα σε έλληνες και τούρκους «προκάλεσε σοκ στην Τουρκο - κυπριακή κοινότητα». Ο τούρκος διαιτητής Ahmed Sami, μου είπε ψες βράδυ: «Ήταν μεγάλη έκπληξη για όλους μας. Κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί για αιώνες – ούτε καν κατά την διάρκεια των παγκόσμιων πόλεμων.»)
Ήταν, ουσιαστικά, η μόνη εφημερίδα που δεν παράθεσε μόνο την ανακοίνωση ως είδηση, αλλά τόλμησε και στον τίτλο της να καταθέσει την άποψη ότι είναι οι «Έλληνες» που ακύρωσαν τους αγώνες ποδοσφαίρου με τους «Τούρκους». Επίσης, τόλμησε να πάρει και την άποψη της Τουρκοκυπριακής πλευράς. Ονόμασε, μπορούμε να πούμε, το «φταίχτη» στην προκειμένη περίπτωση. Λειτούργησε σε αυτά τα πλαίσια ως μια εφημερίδα που έκφρασε την κυπριακή  Δημόσια Σφαίρα στην ολότητά της. Όμως ήδη ήταν φανερός ο διαχωρισμός – η εφημερίδα ήταν αγγλόφωνη, αφού δεν υπήρχε άλλος κοινός γραπτός κώδικας, και η αναφορά της κατέγραφε ουσιαστικά την ολοκλήρωση ενός διαχωρισμού που ξεκίνησε από πριν.
Η γραφειοκρατική κωδικοποίηση του διαχωρισμού


Mετά την απόφαση της Τοπικής Επιτροπής Σέγας Κύπρου να μην παραχωρούνται τα γήπεδα για ποδοσφαιρικές συναντήσεις μεταξύ ε/κ και τ/κ, πραγματοποιήθηκε στις 30/10/55 μια γενική συνέλευση της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, η οποία αποφάσισε ότι δεν μπορούσαν να γίνονται αγώνες μεταξύ ε/κ και τ/κ, σωματείων, ενόψει της κατάστασης που επικρατούσε τότε, για να αποφευχθούν περαιτέρω επεισόδια τα οποία θα δημιουργούσαν τεράστια ζημιά στην Κύπρο.
Σύμφωνα με τα πρακτικά της συνέλευσης της ΚΟΠ, η οποία έγινε Κυριακή στις 30/10/55, στο οίκημα του ΑΠΟΕΛ, παρουσία όλων σχεδόν των αντιπροσώπων των ποδοσφαιρικών σωματείων, εκείνη τη μέρα έγινε διπλή αναφορά πάνω στο ζήτημα των Τουρκοκυπριακών ομάδων μέχρι που πάρθηκε η απόφαση της ΚΟΠ. Στην πρώτη αναφορά, γίνεται εισήγηση από το συμβούλιο ότι λόγω των καταστάσεων και για λόγους δημόσιας ασφάλειας δεν θα ήταν σωστό να διεξάγονται προς το παρόν ποδοσφαιρικές συναντήσεις μεταξύ ε/κ και τ/κ, ομάδων. Το συμβούλιο δηλώνει ότι θα θεωρεί τα τ/κ σωματεία μέλη της ΚΟΠ, και θα μπορούν να επιστρέψουν μόλις αποκατασταθεί η τάξη.
Στη δεύτερη αναφορά, η Συνέλευση καταγράφει ότι πάρθηκε επιστολή από την τ/κ ομάδα Τσεττίν Καγιά (Chetin Kaya) η οποία ρωτά την ΚΟΠ  για την στάση της σχετικά με το θέμα. Η Συνέλευση μελέτησε την εισήγηση του Συμβουλίου και αποφάσισε ότι μπορεί να απαγορεύσει τις συμμετοχές ή να επιτρέψει στις Τουρκικές ομάδες να αγωνίζονται σε ολόκληρη την ποδοσφαιρική περίοδο.
Μετά τη Γενική Συνέλευση, η  ΚΟΠ έδωσε «άδεια απουσίας» και αποχής σε  όλες τις Τουρκοκυπριακές ομάδες -  της Τσεττίν Καγιά και των άλλων ομάδων της Β' κατηγορίας. Μαζί με την υποχρεωτική «άδεια» της ΚΟΠ, πάρθηκε και απόφαση από τη Γενική Συνέλευση ότι αυτές οι ομάδες εξακολουθούν να είναι μέλη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου και ότι όταν  επανενταχθούν στο πρωτάθλημα, θα ενταχθούν στην κατηγορία που βρίσκονταν προηγουμένως.
Οι τουρκοκύπριοι προχώρησαν ακολούθως στη δημιουργία δικής τους ομοσπονδίας ποδοσφαίρου και απευθύνθηκαν στη FIFA  για αναγνώριση. Τώρα, αν υπήρχαν και στα πλαίσια των τ/κ αθλητικών συλλόγων σκέψεις για διαχωρισμό είναι κάτι το οποίο χρειάζεται περισσότερη διερεύνηση. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι στην Τουρκία η ένταση λόγω του κυπριακού είχε αρχίσει να επηρεάζει τον τομέα του αθλητισμού από τους προηγούμενους μήνες: είναι χαρακτηριστικός και ο τίτλος της εφημερίδας «ΦΩΣ» η οποία στις 27 Αυγούστου 1955 έγραφε: "Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΖΗΤΕΙ ΟΠΩΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΟΥΝ ΟΙ ΑΘΛΗΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ": Αξιοσημείωτη είναι η φράση που ακολουθεί: "Εις την χαλάρωση αυτή των δεσμών, ιδιαιτέρως μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας συντέλεσε και το ΚΥΠΡΙΑΚΟ και η συμπεριφορά της Ελλάδος εις την Δυτική Θράκη, κατά τρόπον  "ασυμβίβαστον προς την φιλίαν."
Αξίζει να αναφερθεί και το πλαίσιο – ήταν τότε η περίοδος της Τριμερούς Διάσκεψης την οποία ακολούθησαν οι επιθέσεις εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης.
Σύμφωνα με τα πρακτικά της συνέλευσης της ΚΟΠ η οποία έγινε Κυριακή στις 30/10/55, στο οίκημα του ΑΠΟΕΛ, παρουσία όλων σχεδόν των αντιπροσώπων των ποδοσφαιρικών σωματείων, εκείνη τη μέρα έγινε διπλή αναφορά πάνω στο ζήτημα των Τουρκοκυπριακών ομάδων…. Στην δεύτερη αναφορά, η Συνέλευση καταγράφει ότι πάρθηκε επιστολή από την τ/κ ομάδα Τσεττίν Καγιά (Chetin Kaya), η οποία ρωτά την ΚΟΠ  για τη στάση της σχετικά με το θέμα. Η Συνέλευση μελέτησε την εισήγηση του Συμβουλίου και αποφάσισε ότι μπορεί να απαγορεύσει τις συμμετοχές ή να επιτρέψει στις Τουρκικές ομάδες να αγωνίζονται σε ολόκληρη την ποδοσφαιρική περίοδο.

Η περίοδος 1960 – 74: οι προσπάθειες επαναπροσέγγισης
Όταν ανακηρύχθηκε η κυπριακή ανεξαρτησία, η Κυπριακή 0μοσπονδία Ποδοσφαίρου κάλεσε τους Τουρκοκύπριους να επανέλθουν και να επανενταχθούν στην ΚΟΠ, διότι το 1955 όταν ελήφθη η απόφαση γίνονται αγώνες, η ΚΟΠ δεν τους διέγραψε από τα αρχεία της Ομοσπονδίας απλώς ανέστειλαν την συμμετοχή τους στα πρωταθλήματα για τους λόγους που έχουμε πει προηγουμένως. Οι Τουρκοκύπριοι απάντησαν ότι δεν επανέρχονται αφού είχαν ήδη δημιουργήσει τη δική τους ποδοσφαιρική ομοσπονδία και κάλεσαν την ΚΟΠ να τους αναγνωρίσει σαν μια δεύτερη κυπριακή ομοσπονδία. Η απάντηση της ΚΟΠ μέχρι και σήμερα είναι αρνητική.
Η ΚΟΠ έγραψε στο καθένα από τα πρώην τουρκοκυπριακά σωματεία και τα προσκάλεσε να επανέλθουν γιατί ουδέποτε τους διέγραψε και η απάντηση ήταν μια και ταυτόσημη. Έκαστος έδινε μια απάντηση αλλά το ίδιο λεκτικό ήταν το ίδιο. Η επιστολή κατέληγε: "Κύριοι να αποταθείτε στη "λεγόμενη" Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία για να συζητήσετε το θέμα μαζί τους."
Η απάντηση στην επιστολή των Τουρκοκυπρίων δεν δόθηκε ποτέ για να μην θεωρηθεί ότι αναγνωρίζεται άλλη ομοσπονδία. Οι Τουρκοκύπριοι έστειλαν επιστολή στην FIFA, από την οποία ζητούσαν να δημιουργηθεί ακόμα μια ποδοσφαιρική ομοσπονδία στην κυπριακή επικράτεια, η οποία όμως αυτή τη φορά να εκπροσωπεί τους Τουρκοκύπριους. Μετά από αυτή την ενέργεια, η FIFA έστειλε επιστολή στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, την οποία κάλεσε να δώσει μια απάντηση και να εξηγήσει τους λόγους που η μειονότητα ενός χώρου έχει τέτοια απαίτηση από ένα διεθνή οργανισμό.
Η απάντηση δόθηκε σε επιστολή οποία γράφτηκε στις 12 Οκτωβρίου 1961, από τον πρόεδρο της ΚΟΠ, κ. Νίκο Στυλιανάκη. Στην επιστολή γινόταν μια εξιστόρηση των αθλητικών γεγονότων από το 1934 μέχρι και το 1961. Οι αρχές της ομοσπονδίας παραδέχονται ότι πήραν την απόφαση για την μη διεξαγωγή (παρ.4) ποδοσφαιρικών συναντήσεων των δυο κοινοτήτων, και προσπάθησαν να δικαιολογήσουν την ενέργεια τους αυτή λόγω των πολιτικών καταστάσεων στο νησί. Για πρώτη φορά (παρ.6) αναφέρεται ότι οι Τουρκοκύπριοι ζητούσαν την άδεια της ΚΟΠ να διεξαχθούν παιχνίδια ανάμεσα στα τ/κ σωματεία και στα τουρκικά και ε/κ στάδια.
Από το 1955 και μετά μέχρι το 1963 δεν υπήρχε καμιά επαφή. Η μοναδική επικοινωνία και επαφή η οποία έγινε ήταν γύρω στο 1962, όταν ήρθε στην Κύπρο η Δυναμό Βουκουρεστίου, με πρόσκληση του ποδοσφαιρικού σωματείου ΟΜΟΝΟΙΑ. Η Τσεττίν Καγιά ζήτησε να δώσει ένα παιχνίδι με την Δυναμό. Για να δοθεί αυτό το παιχνίδι, η ΚΟΠ μέσω της ΟΜΟΝΟΙΑΣ έπρεπε να δώσει την συγκατάθεση της την οποία έδωσε και το παιχνίδι διεξήχθηκε στην έδρα της Τσεττίν Καγιά (στο γήπεδο της Τάφρου από το Λήδρα Πάλας, το λεγόμενο σήμερα "Ταξίμ"). Ήταν η μοναδική επικοινωνία μεταξύ ΚΟΠ και Τουρκοκυπριακών σωματείων. Από το 1964 μέχρι το 1974, διεξάγονταν συνεχώς διαπραγματεύσεις για τη λύση του κυπριακού προβλήματος. Σ’ όλη την μακρά περίοδο των 10 χρόνων των διαπραγματεύσεων δεν υπήρξε καμιά ουσιαστική προσέγγιση στο ζήτημα του αθλητικού διαχωρισμού. Το 1971 έγινε μια ανταλλαγή επιστολών – και είναι αξιοσημείωτη πια η αλλαγή θέσης – ενώ το 1955 ήταν οι ε/κ οι οποίοι αποφάσισαν το αποκλεισμό των τ/κ ομάδων, τώρα πια ήταν οι τ/κ που επέμεναν στο διαχωρισμό.
Μετά το 1974: ο αθλητισμός ως «χώρος οικοδόμησης εμπιστοσύνης» τη δεκαετία του 90
Η τραγωδία του 74 απομάκρυνε ακόμα περισσότερο την πιθανότητα αθλητικής και ποδοσφαιρικής επανένωσης. Δεν είχαν πια διαχωριστεί μόνο οι Δημόσιες Σφαίρες κάθε κοινότητας, αλλά και οι ίδιες οι κοινότητες με ένα βίαιο στρατιωτικό διαχωρισμό.

Ωστόσο η εκκρεμότητα του κυπριακού ως άλυτου ζητήματος παρέμενε. Όταν άρχισαν να συζητούνται «μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης», ο αθλητισμός πρόβαλε ως ένας πιθανός τομέας έμφασης. Αλλά όπως είδαμε είχε και αυτός τη δική του οδυνηρή ιστορία διαχωρισμού. Έτσι, ακόμα και όταν έγιναν συζητήσεις και διευθετήσεις για κάποιους κοινούς αγώνες το 1997, η «επανένωση της κερκίδας» σκόνταψε ξανά στο ευρύτερο πρόβλημα που οδήγησε έτσι και αλλιώς στον διαχωρισμό των γηπέδων.  Η αρχή έγινε όταν μεταξύ των πολιτικών άρχιζαν να συζητώνται τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Μέσα σε αυτά τα μέτρα υπήρχε και η ιδέα ότι θα μπορούσαν να διεξαχθούν φιλικοί αγώνες με Τουρκοκυπριακές ομάδες.   Ήλθε στην Κύπρο  αντιπροσωπεία της FIFA για να δει πώς είναι το κλίμα για να μπορέσει να μεσολαβήσει ώστε να δημιουργηθεί μια κατάσταση που να καταλήξει στη διεξαγωγή φιλικών παιχνιδιών μεταξύ των δυο κοινοτήτων. Η κατάληξη ήταν ότι διευθετήθηκαν κοινές συναντήσεις αντιπροσώπων των Τουρκοκυπριακών σωματείων με εκπροσώπους της ΚΟΠ στην παρουσία της FIFA, τόσο εδώ όσο και στη Ζυρίχη (που είναι έδρα της FIFA). Έγινε ξανά μια συνάντηση το 1996 αλλά το 1997 κατέληξαν σε μια απόφαση. Η απόφαση όμως ναυάγησε όταν η τ/κ πλευρά  ειδοποίησε ότι δεν μπορούσε να εξασφαλίσει άδεια για την προσέλευση των ε/κ φιλάθλων.


[1] Στο κείμενο υπάρχει και παράρτημα με αντίγραφα των εγγράφων της ΚΟΠ
[2] Το κείμενο είναι σε μετάφραση
[3] Το κείμενο είναι σε μετάφραση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου