15 Νοε 2013

Το «ξέφρενο πάρτυ» και ο «κοκουμάς» για φαντασιώσεις στη Λαϊκή: τα μπόνους, τα δάνεια, οι εκροές προς την Ελλάδα και η ανοιχτή ψαλίδα των χρεών, που μερικοί έκαναν ότι δεν έβλεπαν για 4 χρόνια



Το «ξέφρενο πάρτυ» των τραπεζιτών
Η δημοσιοποίηση της έκθεσης της Ανεξάρτητης Επιτροπής για το Μέλλον του Κυπριακού Τραπεζιτικού Συστήματος ήταν μια από τις πιο σημαντικές έρευνες, που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι τώρα και είναι σαφής στις αιτίες: προσδιόρισε αρχικά το εξωτερικό πλαίσιο, το οποίο άλλαξε δραματικά τα δεδομένα λειτουργίας των τραπεζών (χωρίς δυστυχώς να γίνει, όπως φάνηκε κατανοητό, από τις διοικήσεις των τραπεζών) – την ένταξη στην Ε.Ε. και των ευρωζώνη και ακολούθως, την παγκόσμια κρίση. Από εκεί και πέρα, οι δυο μεγάλες τράπεζες φάνηκαν να λειτουργούν, αγνοώντας αυτές τις αλλαγές στο εξωτερικό περιβάλλον και τους περιορισμούς που έθεταν. Έτσι, συνεχίστηκαν οι «απερίσκεπτες» επεκτάσεις και επενδύσεις - όπως με τα ελληνικά ομόλογα - στο εξωτερικό την ίδια περίοδο, που οι ντόπιες πηγές χρηματοδότησης άρχισαν να στερεύουν.  Και αυτό είναι εμφανές και στο πιο πάνω πίνακα, όπου η απόκλιση ανάμεσα στα δάνεια και τις καταθέσεις γίνεται αρνητική - ιδιαίτερα για τη Λαϊκή - ενώ οι τράπεζες συνέχιζαν με την αίσθηση ότι κάποιοι .. θα φροντίσουν στο τέλος. Η επιτροπή διαπίστωσε ότι υπήρχαν σαφή προβλήματα και στην εποπτεία, αλλά και στην «εταιρική διακυβέρνηση», όπως και στην εφαρμογή αυστηρών ελέγχων.
Εκείνη η έκθεση άφησε σαν χαρακτηριστική ατάκα τη φράση «κανείς δεν ήθελε να χαλάσει το ξέφρενο πάρτι».

Ο κουκουμάς της Λαϊκής και οι φαντασιώσεις που πραγματοποιήθηκαν με το λογιαριασμό να καταλήγει στο Δημόσιο
Η κατάθεση της διαχειρίστριας της Λαϊκής, Α. Αντωνιάδη την Τρίτη 13/11, άφησε επίσης μια ατάκα: « Η Λαϊκή.. ήταν ένας μεγάλος κουκουμάς που βρήκαν πολλοί για να κάνουν ότι θέλουν, για να πραγματοποιήσουν τα όνειρα τους.»
Και έτσι, είχαμε ένα πάρτι από ένα κουμπάρα καταθέσεων – που τελικά έγινε παγίδα για όλη την κοινωνία.

Τα γεγονότα, τα οποία κατατέθηκαν δεν ήταν γενικά άγνωστα – αλλά η συγκεντρωτική τους παρουσία προκάλεσε αναπόφευκτα ένα είδος σοκ: και γιατί τώρα πια η Λαϊκή δεν υπάρχει - άρα δεν μπορεί να εξαγοράζει προστασία από τα ΜΜΕ και άλλους - αλλά και γιατί η τεκμηρίωση ήταν πια σαφής:
Τα μπόνους κατά την περίοδο 2007-12 έφτασαν τα 52 εκατομμύρια, από τα οποία 17,8 πήγαν σε κύπριους golden boys and girls και τα 33,3 σε έλληνες.  Και αυτές οι πρακτικές συνεχίζονται και το 2011, ενώ πια η τράπεζα βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο: τότε μοιράστηκαν 1.1. εκτ. σε μπόνους - με τη μορφή μετοχών - και χρεώθηκε η τράπεζα τους φόρους.
Τα δάνεια προς την Ελλάδα ήταν, επίσης, ένα σημαντικό μέρος του προβλήματος, το οποίο, φυσικά, διευρύνθηκε με τη μετατροπή της Εγνατίας σε υποκατάστημα. Ο Μ. Αθανασίου, τέως Διευθυντής, διαχείρισης κίνδυνων της τράπεζας, τόνισε ιδιαίτερα τη μεγέθυνση των δανείων σε σχέση με τις καταθέσεις – και τη μεταφορά κεφαλαίων στην Ελλάδα. Το 2010 λ.χ. το δανειστικό χαρτοφυλάκιο της τράπεζας στην Ελλάδα, ήταν 13.9 δις ευρώ, ενώ οι καταθέσεις μόλις 9,7 δις. «Και όμως.. συνέχιζαν και δάνειζαν στην Ελλάδα, σε μια οικονομία που δεν πήγαινε καλά και την υποστήριζε η Κύπρος και η ΕΚΤ.» Και το 2011, τα «MIGδάνεια» - δάνεια για αγορά μετοχών της MIG του κ. Βγενόπουλου - έφτασαν τα 700 – 750 εκτ.

Αλλά το πιο αποκαλυπτικό, το οποίο αρκετά ΜΜΕ - προσπάθησαν να ρίξουν στα μαλακά - ήταν η επιβεβαίωση ότι η εξάρτηση της τράπεζας από τους μηχανισμούς της ΕΚΤ – ήδη, από το 2009. Το 2009, ο δανεισμός από την ΕΚΤ ανήλθε στα 6 δις, το 2010 στα 7 δις και το 2011 στα 9.3 δις. Το Σεπτέμβριο του 2011, άρχισε ο δανεισμός από τον ΕΛΑ, ο οποίος ήταν πλέον σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης – και τελικά, τα δάνεια και οι υποχρεώσεις μεταφέρθηκαν εκεί, αφού 9 μήνες μετά - τον Ιούλιο του 2012 - ο ΕΛΑ έφτασε το πόσο των 9 δις, που ήταν και τα χρέη στην ΕΚΤ το 2011. Όταν ο κ. Ορφανίδης έκανε ότι δεν έβλεπε, όταν ο κ. Σαρρής ανέλαβε σε λίγο τη συγκάλυψη, και όταν οι δικηγόροι της Λαϊκής στη Βουλή έκαναν ότι δεν καταλάβαιναν τί σήμαινε η έκφραση «έκθεση των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα» στην αναφορές των οίκων αξιολόγησης – και επέμεναν να κατηγορούν το δημόσιο, για να μην στραφεί το βλέμμα στα μπόνους, τα δάνεια, και τις υποχρεώσεις που είχαν δημιουργήσει οι τραπεζίτες στην πλάτη του κοινού. 

Πάντως ο Χριστοδούλου έχει δίκαιο για το Λαζαρίδη
Το ότι ο Πολίτης έχει αποκαλύψει ότι ο Χριστοδούλου έκανε τα στραβά μάτια στην επικράτηση του Βγενόπουλου στην Λαϊκή, είναι γεγονός. Όπως άλλωστε, τα στραβά μάτια – παρά τις δημόσιες κορώνες κατόπιν εορτής- έκανε και ο κ. Ορφανίδης, όπως φάνηκε στην περίπτωση της Εγνατίας, αλλά και των δανείων στην Ελλάδα. Όμως, ο Χριστοδούλου - και οι ό,ποιες σχέσεις του με τον Βγενόπουλο – Λαϊκή - δεν εξηγούν και μια σειρά άλλους εμπλεκόμενους – τα δικηγορικά γραφεία Παπαδόπουλου και Ιωαννίδη λ.χ. είχαν μεγάλα κέρδη από τη Λαϊκή και υπερασπίζονταν αυτήν την διαδικασία. Και δεν είναι και εκτός πολιτικής τα οικογενειακά δίκτυα των δυο δικηγορικών γραφείων. Αλλά στην πρόσφατη απάντηση του ο κ. Χριστοδούλου άνοιξε και το κεφάλαιο Κ. Λαζαρίδη, ο οποίος αφέθηκε να περάσει σχεδόν απαρατήρητος. Και όμως, δεν ήταν. Όπως σχολίασε ο κ. Χριστοδούλου «το 21.5% της HSBC πωλήθηκε σε τρία διαφορετικά πρόσωπα με ποσοστα κατω του 10%, ετσι, η Κεντρική δεν μπορούσε να παρέμβει άμεσα αφου «έγκριση απαιτείται μόνο, όταν το πόσο του κάθε αγοραστή υπερβαίνει το 10%».  Και άφησε τη σπόντα ότι ο κ. Λαζαρίδης ήταν πλήρως ενήμερος για αυτό το θέμα.[1] Και όντως, ο κ. Λαζαρίδης ήταν παντοδύναμος τότε. Οι φήμες λένε ότι και ο κ. Λαζαρίδης συνεργάστηκε αρχικά με τον κ. Βγενόπουλο και μετά εκτοπίστηκε. Πάντως, η κάθοδος του και η αρχική είσοδος, δύσκολα θα γινόταν χωρίς την αρχική έγκρισή του – και αυτού και άλλων, που είχαν τότε δύναμη μέσα και γύρω από τον Λαϊκή.



[1] Και από ότι φάνηκε από δημοσίευμα του stockwatch υπήρχαν και συμφωνίες διασφάλισης για τον κ. Λαζαρίδη. http://www.stockwatch.com.cy/nqcontent.cfm?a_name=news_view&ann_id=186289

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου