1 Νοε 2013

Εργαστήρια κατασκευής ειδήσεων και κίτρινος τύπος: 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013. Ηρωικό ΟΧΙ στον …Ντάουνερ, Μπουρδουκλώματα Αναστασιάδη και Το συγκριτικό πλεονέκτημα του Γιαννάκη Ομήρου



Η ψευτιά το θράσος και η δειλία ανάμιχτα σε ένα προσβλητικό για τους πολίτες κοκτέιλ χαρακτηρίζουν το κατεστημένο της πολιτικής ελίτ με την καθυποταγμένη πλειονότητα των ΜΜΕ. Το πιο ενδεικτικό, ίσως, παράδειγμα είναι ο Φιλελεύθερος.
Την Τρίτη 29 Οκτωβρίου στην πρώτη του σελίδα, στη στήλη “πολιτικά”, πρώτο αρθρίδιο που παραπέμπει σε μεγάλο κείμενο σε εσωτερική σελίδα έχει τίτλο: « Αποτρέπει τον Μπαρόζο ο Ντάουνερ για εκπρόσωπο». Το περιεχόμενο είναι κατηγορηματικό: «Persona non grata για μια ακόμα φορά ο Ντάουνερ. Αυτή την φορά έστειλε επιστολή στον Μπαρόζο στην οποία υποστηρίζει ότι ο διορισμός προσωπικότητας από την ΕΕ για το Κυπριακό δεν θα βοηθούσε. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αρκέστηκε σε «ουδέν σχόλιο», σχεδόν όλα τα κόμματα όμως ξέσπασαν κατά του Ντάουνερ ζητώντας την απομάκρυνση του από τη θέση του ειδικού απεσταλμένου του γ.γ. των Ηνωμένων Εθνών».
Στη σελίδα 4, σε μέγεθος περίπου ένα τρίτο της σελίδας, αναλύεται σε έκταση το αναφερόμενο αρθρίδιο. Τίτλος του μέσα κειμένου είναι: « Ανατροπή του προεδρικού αιτήματος επιχειρεί ο Ντάουνερ». Το κόζι αναφέρεται διακριτικά κρυμμένο μέσα στο κείμενο: «αν και η ύπαρξη της επιστολής δεν επιβεβαιώνεται θεωρείται βέβαιο ότι αυτή είναι η θέση του Αυστραλού διπλωμάτη». Η είδηση διαψεύσθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και την αποστολή του ΟΗΕ στην Κύπρο, την επομένη, αλλά ο Φιλελεύθερος   δεν κοκκίνισε από ντροπή, παρέμεινε απλώς κίτρινος. Και ο κύριος Αναστασιάδης επανέλαβε  το « ουδέν σχόλιο» και την επόμενη μέρα με ύφος συνοφρυωμένο και αποφασιστικό.
Δεν είναι βέβαιο, λοιπόν, ότι υπάρχει επιστολή αλλά … θεωρείται. Και αφού θεωρείται, γιατί δεν… θεωρείται και στους τίτλους της εφημερίδας; Και επιτέλους από.. ποιόν θεωρείται; Από την ΚΥΠ; Παρακολουθεί η ΚΥΠ τα τηλέφωνα του Ντάουνερ και ενημερώνει τις εφημερίδες; Υπάρχει ένα κέντρο καθοδήγησης στο προεδρικό; Ο Φιλελεύθερος έχει ένα εργαστήριο κατασκευής γεγονότων; Συνήθως, η κατασκευή της είδησης στηρίζεται σε κάποια πραγματικότητα, η οποία εμφανίζεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να εξυπηρετείται ο προπαγανδιστικός στόχος. Εδώ, όμως, φαίνεται ότι δεν κολλά κανένας στην ανυπαρξία γεγονότος. Κατασκευάζεται και το γεγονός. Κάτι όπως τα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ Χουσεΐν. Και μετά την κατασκευή – απόδειξη της επιστολής, σχεδόν όλοι οι εκπρόσωποι κομμάτων δίκην Καραγκιόζη, ζήτησαν να εκδιωχθεί ο Ντάουνερ. Λες και ο Ντάουνερ δεν είναι υφιστάμενος του Μπαν Κι Μουν προς τον οποίον οι Κύπριοι «εξεγερμένοι» πολιτικοί δεν τολμούν να αποταθούν.
Φυσικά, αυτά τα πολιτικοδημοσιογραφικά κόλπα αποτελούν  μείζον θέμα αναφορικά με τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Αυτό, όμως, είναι μόνο η μια πλευρά του νομίσματος. Η άλλη, είναι το αβέβαιο της στόχευσης της κυβέρνησης στο Κυπριακό, που εκφράζεται από την ανάληψη της προεδρίας από τον Νίκο Αναστασιάδη με μια σειρά απότομους ελιγμούς προς διάφορες κατευθύνσεις, που στο τέλος μπουρδουκλώνουν τα βήματά του. Ο πρώτος ελιγμός αφορά στη μη αποδοχή των συγκλίσεων Ντάουνερ από την κυβέρνηση, ο δεύτερος αφορά στην προσπάθεια να αναβαθμίσει την αντιπροσώπευση της ΕΕ στις συνομιλίες και ο τρίτος να γίνει δεκτή, πριν τις συνομιλίες, το θέμα της απόρροιας της κυριαρχίας από τον ένα λαό ή τα δύο συνιστούντα κρατίδια,  ένα θέμα που έμεινε στην εποικοδομητική ασάφεια σε όσες συνομιλίες προηγήθηκαν. Η μόνη νέα εισήγηση που πέρασε, είναι ο διορισμός αντιπροσώπων και οι δυνατότητες να έχουν επαφές με τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας. Κατά πάσα πιθανότητα θα μείνει με αυτή την αλλαγή στο χέρι, που εξάλλου την ευλόγησε και η Ιερά Σύνοδος. Συνοπτικά, μπορούμε να χαρακτηρίσουμε την όλη πολιτική του Προέδρου, ως μια επανάληψη ενός παλιού σεναρίου που κρύβει το κεφάλι του στην άμμο. Πρόκειται για την πολιτική της πρόταξης που επαναλαμβάνεται από τον καιρό του Σπύρου Κυπριανού.
Η διαφορά είναι ότι ο πολιτικός χρόνος στην εποχή μας έχει πυκνώσει, λόγω της παγκόσμιας κρίσης και της επίσης παγκόσμιας αστάθειας, η οποία στην περιοχή μας προκαλεί τσουνάμι ανακατατάξεων σε όλα τα επίπεδα. Τα μηνύματα που έρχονται από τα δυτικά κέντρα δείχνουν ότι προκρίνεται μια τελευταία προσπάθεια στους επόμενους μήνες, Μέσα σε αυτό το πιεστικό πλαίσιο, η ΚΔ κινδυνεύει να μείνει έξω από τις εξελίξεις, αν δεν επιβιβασθεί στο τραίνο της λύσης,  παρακολουθώντας απ’ έξω  ό,ποιες άλλες διευθετήσεις μπορούν να γίνουν από τους υπόλοιπους παίχτες, για να επικαιροποιήσουν το στάτους κβο, ώστε να αντιστοιχεί με το νέο περιβάλλον και τα νέα δεδομένα στην περιοχή μας.
Η ξαφνική συνάντηση του Προέδρου με τους πολιτικούς αρχηγούς, την περασμένη Τετάρτη και τα μασημένα λόγια που ακολούθησαν, δείχνουν μάλλον ότι η κυβέρνηση δυσκολεύεται να διαχειριστεί την κατάσταση και μάλλον δείχνει να αντιλαμβάνεται ότι, για ακόμα μια φορά, η άλλη πλευρά φαίνεται να είναι ένα βήμα μπροστά κατά μία έκφραση στην οποία η τελευταία αρέσκεται τα τελευταία χρόνια.
Ακόμα και στο θέμα του μπλοκαρίσματος αριθμού κεφαλαίων στο διάλογο ΕΕ -Τουρκίας φαίνεται να ασκούνται πιέσεις από την Κομισιόν μέσω Φούλε, αλλά και από το Ευρωκοινοβούλιο στην Κυπριακή κυβέρνηση. Είναι από τις ειδήσεις που εμφανίζονται σε… αμήχανο μέγεθος και χωρίς να τους δίνεται συνέχεια στις επόμενες μέρες γιατί δείχνουν ότι, εκ των πραγμάτων, τα ρολόγια εκτός Κύπρου δεν έχουν σταματήσει.
Τί προσπαθεί να κάνει άραγε ο κ. Αναστασιάδης; Να προσπαθεί άραγε να υπολογίσει την αλλαγή στην αμερικανική πολιτική έναντι της Τουρκίας, που όπως υποστηρίζουν μερικοί δημιουργεί συνθήκες διεκδίκησης άλλου τύπου λύση του Κυπριακού;
Να προσπαθεί άραγε να τεστάρει την ανάλυση του Γιαννάκη Ομήρου στην εκπομπή της Κενεβέζου πριν δύο βδομάδες; Κατά τον κ. Ομήρου, τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων μας  δίνουν «ένα συγκριτικό πλεονέκτημα για πρώτη φορά από τα αρχαία χρόνια έναντι των αντιπάλων μας». Αφού το πλεονέκτημα δεν είναι σκέτο, αλλά και «συγκριτικό» έναντι των αντιπάλων μας,  να έβαλε άραγε τον κ. Αναστασιάδη στον πειρασμό να μετρήσει την απρόσμενη του δύναμη;
Μια άλλη εκδοχή δίνει πάντως ο Πιν, την περασμένη Τρίτη. Βάζει τον Αναστασιάδη σε ένα βάθρο, που γράφει απορριπτικό μέτωπο και σε ένα συννεφάκι κάποιος σχολιάζει ότι «Εντάξει κύριε Νίκο μου… άλλαξες… αλλά άλλαξες πολλά… τζαι  ούτε οι δικοί σου σε πιστεύκουν … ούτε οι ξένοι».
Στο Φιλελεύθερο της Κυριακής, εμφανίστηκε μια δημοσκόπηση σε «επαναπροσεγγιστικό» χρώμα, σε αντίθεση με τα περισσότερα άλλα άρθρα που παρουσίαζε μια δημοσκόπηση που έδειχνε ότι η πλειοψηφία των Κυπρίων είναι αντίθετη με τη λύση δύο κρατών, ενώ παράλληλα θεωρεί ότι υπάρχει τρόπος να συμβιώσουν οι δύο κοινότητες. Πρόκειται για μια συνηθισμένη, από πρώτη ματιά, δημοσκόπηση, που κρύβει μέσα της ένα νέο ερώτημα που είναι προφανώς και ο λόγος που την προκάλεσε. Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων απήντησε ότι υποστηρίζει την περαιτέρω εμπλοκή της Ελλάδας και της Τουρκίας στις συνομιλίες. Μια ιδέα που προωθεί δηλαδή η κυβερνητική συμμαχία.
Όπως σημειώσαμε και στο παρελθόν, εκ των πραγμάτων, αν το Κυπριακό δεν λυθεί  (ή αν αποφευχθεί η λύση σύμφωνα με την απορριπτική λογική) παραμένει ένα ακόμη πρόβλημα μεγάλου ειδικού βάρους. Πρόκειται για τον καθορισμό των ΑΟΖ Κύπρου-Τουρκίας -Ελλάδας και Αιγύπτου τουλάχιστον. Ο καθορισμός αυτός δεν μπορεί να γίνει, παρά μόνο με κοινή συμφωνία, όπως θα έπρεπε να μας ενημερώνουν με σαφήνεια οι πολιτικοί και τα ΜΜΕ. Πρόκειται για μια θαλάσσια περιοχή, στην οποία φαίνεται (όπως συνάγεται από την αποπομπή του ιταλικού πλοίου που εκτελούσε βυθομετρικές εργασίες για λογαριασμό της ΑΤΗΚ) ότι ελέγχεται από τον τουρκικό στόλο.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου