19 Οκτ 2013

Όταν οι wannabe Ευρωπαίοι ανακαλύπτουν μέσω του Ιωνά ότι κρύβουν ένα Ρίκκο Μάππουρο μέσα τους (το ζήτημα των αμπελοπουλιών ως σύμπτωμα της παραβίασης της νομοθεσίας από τους υποτιθέμενους λειτουργούς της Πολιτείας)


Το θέμα των αμπελοπουλιών φαίνεται μικρό μπροστά στα ευρύτερα ζητήματα τα οποία απασχολούν την κοινωνία. Αυτή η εντύπωση είναι, όμως, παραπλανητική. Το θέμα διασταυρώνεται με δυο ουσιαστικές παραμέτρους των ευρύτερων προβλημάτων - και της κρίσης - που αντιμετωπίζει η κοινωνία και είναι, με αυτή την έννοια, ένα σύμπτωμα μια θεσμικής κρίσης που απλώνεται. Ιστορικά, το θέμα είχε να κάνει φαινομενικά με τη διαμάχη ανάμεσα στην τοπική παράδοση κατανάλωσης του εν λόγω πουλιού και την παγκόσμια και ευρωπαϊκή οικολογική συνείδηση και νομοθεσία για προστασία των αποδημητικών πουλιών από τις χώρες όπου περνούν – ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγεται και η Κύπρος. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό που αποκαλύφθηκε είναι ότι πίσω από τη δήθεν παράδοση είχε οικοδομηθεί μια βιομηχανία παγίδευσης και εμπορίας των αμπελοπουλιών, η οποία με τις διασυνδέσεις της με το κράτος εμπόδιζε την εφαρμογή της νομοθεσίας. Σε αυτό το πλαίσιο, το ζήτημα απέκτησε μια επιπρόσθετη διάσταση – έγινε ένα είδος σημείου αναφοράς για την εφαρμογή των οικολογικών νομοθεσιών, οδηγιών και συμβάσεων στην Κύπρο. Και επειδή το δήθεν περιβαλλοντικό κόμμα, το οποίο εκφράζεται με τον κ. Περδίκη, φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο για θεάματα και άλλα θέματα, το όλο ζήτημα ανέλαβαν ομάδες αυτόνομων ακτιβιστών, η δραστηριότητα των οποίων οδήγησε τελικά στην εφαρμογή της νομοθεσίας και τη συνεργασία των αρμόδιων αρχών στην εφαρμογή του νόμου. Αυτό το πλαίσιο άλλαξε, και πάλι, με την εκλογή της νέας κυβέρνησης.

Όταν το προεκλογικό «Είμαστε Ευρωπαίοι», συναντήθηκε με τα τοπικά συμφέροντα του ΔΗΣΥ στο Παραλίμνι
Αν η νέα κυβέρνηση είχε ως διακηρυγμένη πολιτική της, τη διαφοροποίηση από τις ευρωπαϊκές οδηγίες και τις διεθνείς συμβάσεις, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι μια διαφοροποίηση και στο εν λόγω θέμα ίσως να ήταν αναμενόμενη. Όμως, όλη η προεκλογική εκστρατεία του νυν προέδρου στηρίχθηκε σε ευρωπαϊκές υποσχέσεις και τη σαφή θέση ότι η Κύπρος θα ακολουθούσε ότι λέει η Ευρώπη. Αυτό άλλωστε λέει η κυβέρνηση σε οποιανδήποτε κοινωνική ομάδα διαμαρτύρεται για το μνημόνιο η την λιτότητα – ότι πει η τρόικα, ότι πει η Ευρώπη. Λίγες εβδομάδες μετά την εγκαθίδρυση της νέας κυβέρνησης, όμως, η τάση για χρήση του παλαιού καθεστώτος «αλλα λέμε προς τα έξω και αλλα προς τα μέσα» άρχισε να εμφανίζεται και μάλιστα με ένα εντυπωσιακά αποκαλυπτικό τρόπο. Όταν εμφανίστηκε μια εκδήλωση διαμαρτυρίας σε τοπικές εκλογές του ΔΗΣΥ στο Παραλίμνι με στόχο την μη εφαρμογή της νομοθεσίας, ο υπουργός δικαιοσύνης σε μια εφαρμογή της πολιτικής των «δυο μέτρων και δυο σταθμών» σταμάτησε την συνεργασία της πολιτείας με τους ακτιβιστές για να καλοπιάσει τα όποια στελέχη του κόμματος του. Η εφαρμογή των πελατειακών σχέσεων ήταν απροκάλυπτη. Βασικά ο υπουργός έλεγε ότι αντί της εφαρμογής του νόμου προτιμούσε να τα έχει καλά με μερικούς παράγοντες που προφανώς έχουν σχέση, όχι απλώς με μερικά βερκά, αλλά με τη βιομηχανία των αμπελοπουλιών.


Εκείνο το επεισόδιο ήταν ενδεικτικό. Από τότε με διάφορους τρόπους το υπουργείο προσπάθησε να υπονομεύσει την αρμόδια ομάδα ενάντια στη λαθροθηρία στην αστυνομία και κατά τη διάρκεια της πρόσφατης εκστρατείας των ακτιβιστών ενάντια στην παγίδευση των αμπελοπουλιών ουσιαστικά μπλόκαρε την συνεργασία των αρχών με τους ακτιβιστές. Το αποτέλεσμα αυτής της στάσης ήταν η μετατροπή της νομιμότητας σε στόχο επίθεσης – έτσι η μια παρανομία της μη εφαρμογής του νόμου, συμπληρώθηκε από τη δεύτερη που επέτρεπε στους παρανομούντες μέχρι και να βιαιοπραγούν. Αρχικά, έγινε επίθεση ενάντια σε ακτιβιστές, κατά την οποία λαθροθήρες κτύπησαν μερικούς από αυτούς. Αυτό είναι σύμπτωμα τραμπουκισμού, το οποίο πηγάζει άμεσα από τη στάση του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης να συγκαλύπτει και να ενθαρρύνει την παρανομία. Αυτό πήρε νέα μορφή, όταν ανακοινώθηκε ότι η αστυνομία συνέλαβε και ακτιβιστές γιατί κατέστρεφαν δίκτυα παγίδευσης των αμπελοπουλιών. Έτσι, η πολιτεία πέρασε από την ανοχή της παρανομίας, στην προστασία της.

Το κυπριακό παρακράτος που θεωρεί ότι μερικά συμφέροντα είναι υπεράνω του νόμου, δεν βρίσκεται μόνο σε μια παράνομη βιομηχανία παγίδευσης πουλιών, αλλά χαριτολογεί τηλεοπτικά με την αύρα του παρελθόντος και στην Νομική Υπηρεσία: το σύμπτωμα Ρ. Μαππουρίδη
Αυτό βέβαια φέρνει την κυβέρνηση αντιμέτωπη με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Αλλα ίσως να είναι και αποκαλυπτικό του ότι το «ευρωπαϊκό» για μερικούς είναι απλά ένα ρητορικό σχήμα κενό περιεχομένου. Το πρόβλημα το οποίο έχει να αντιμετωπίσει αυτό το ιδιότυπο παρακράτος είναι ουσιαστικά ότι με την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. αυτή η στάση δεν είναι απλά παράβαση διεθνών συνθηκών, αλλά παράβαση νομοθεσιών της θεσμικής ενότητας στην οποία ανήκει η κυπριακή δημοκρατία. Αργά ή γρήγορα, η δημιουργία ενός κυπριακού παρακράτους, το οποίο εξυπηρετεί στενά κομματικά και πελατειακά συμφέροντα θα γίνει γνωστή στην Ευρώπη και πέρα από το κωμικό θέαμα ενός υπουργού που τρέχει να συγκαλύψει την παρανομία λόγω εσωτερικών κομματικών αναγκών, θα υπάρχουν και οι ανάλογες κυρώσεις.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά ήρθε και ο κ. Ρίκκος Μαππουρίδης, βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος, για να μας θυμίσει ότι η έννοια του παρακράτους πάει βαθιά και φτάνει μέχρι και στους υποτιθέμενους νομικούς, οι οποίοι είχαν - και έχουν - καθήκον να διασφαλίζουν την ισόνομη εφαρμογή του νόμου. Οι δηλώσεις του κ. Μαππουρίδη στην τηλεοπτική εκπομπή της κ. Χ. Αριστοτέλους ήταν εντυπωσιακές για το μέγεθος του αισθήματος ατιμωρησίας που νοιώθουν ότι απολαμβάνουν μερικοί. Στα πλαίσια μιας κουβέντας για την ασυλία βουλευτών, ο κ. Μαππουρίδης αφού αρχικά ξεκίνησε με ένα ψέμα για δικαιολογηθεί («όλοι οι κύπριοι τρώνε αμπελοπούλια») ακολούθως, προχώρησε ακόμα πιο εντυπωσιακά και παραδέχθηκε δημόσια ότι τρώει αμπελοπούλια, άρα συμμετέχει στην παρανομία της υπάρχουσας βιομηχανίας. Και όπως παρατήρησε η κ. Αριστοτέλους, ουσιαστικά η θέση αυτή λειτουργούσε και ως ενθάρρυνση στην παρανομία.

Αν τουλάχιστον ο κ. Μαππουρίδης ήταν ένας βουλευτής χωρίς σχέση με την νομική θα μπορούσε να το θεωρήσει κάποιος γκάφα – επιλήψιμη βέβαια και πάλι. Αλλά ο κ. Μαππουρίδης δεν είναι μόνο βουλευτής – είναι και δικηγόρος και μάλιστα υπηρέτησε στην Νομική Υπηρεσία από το 1990! Αν όμως η νοοτροπία στην Νομική Υπηρεσία του κράτους είναι αυτή που τεκμηριώθηκε τηλεοπτικά, τίθεται πια ένα ευρύτερο θέμα, αν οι νόμοι έχουν καθολική εφαρμογή ή αν μερικοί τους προσαρμόζουν αναλόγως συμφερόντων. Και ο κ. Μαππουρίδης είναι τεκμήριο ότι αυτή η νοοτροπία υπήρχε - υπάρχει; - και στην Νομική Υπηρεσία. Το ότι ο κ. Μαππουρίδης ξεκίνησε από το δικηγορικό γραφείο Παπαφιλίππου - που εκφράζει, όπως φαίνεται και από τον τηλεοπτικό του σταθμό, και την ακροδεξιά - μετά έγραφε στην Αλήθεια, την εφημερίδα του κ. Κουλέρμου - της τότε υποτιθέμενης φιλελεύθερης δεξιάς - ενώ διορίστηκε στην Νομική Υπηρεσία επί Βασιλείου, δείχνει ότι μερικές διαδρομές δεν έχουν και τόση σημασία. Μερικές στάσεις μένουν σταθερές.

Το θέμα είναι η νυν Νομική Υπηρεσία πώς θα αντιμετωπίσει τέτοιες ανοιχτές δημοσιοποιήσεις που μπορούν να εκληφθούν ως εκκλήσεις για παρανομία. Διότι για την υπόλοιπη κοινωνία το θέμα πια είναι ποιοί νόμοι υπάρχουν για να εφαρμόζονται και ποιά συμφέροντα οδηγούν στη δημιουργία πολιτών δυο κατηγοριών – αυτών που πρέπει να εφαρμόζουν τους νόμους, ακόμα και αν δεν συμφωνούν και αυτούς που μπορούν να του παραβιάζουν και να χαριεντίζονται και δημοσίως για αυτό.

Θα μπορούσε να υποθέσει κάποιος βέβαια ότι ο χαρακτήρας του Ρ. Μάππουρου στην ιστορική τηλεοπτική εκπομπή «Βουράτε γειτόνοι» εκφράζει εν μέρει αυτήν την νοοτροπία που φωνάζει επιδεικτικά δημόσια για να συγκαλύψει τα ιδιωτικά συμφέροντα.

Υ.Γ.

Αναδημοσίευση του κειμένου για την συνέντευξη Μαππουρίδη
Βουλευτής παραδέχθηκε δημόσια ότι παρανομεί: "Το ξέρω ότι είναι παράνομο, οι άλλοι καταχρώνται δημόσιο χρήμα" - Συζητώντας στην εκπομπή της Χριστιάνας Αριστοτέλους "Για Σένα", ο Βουλευτής παραδέχθηκε ότι εκτός βουλής παρανομεί και δεν προστατεύεται από ασυλία
Συζητώντας στην εκπομπή της Χριστιάνας Αριστοτέλους «Για Σένα», ο Βουλευτής παραδέχθηκε ότι εκτός Βουλής παρανομεί και δεν προστατεύεται από ασυλία.
Με το στόμα ανοικτό έμεινε η παρουσιάστρια, ακούγοντας τον Βουλευτή του ΔΗΣΥ, Ρίκκο Μαππουρίδη, να παραδέχεται ότι παρανομεί τρώγοντας αμπελοπούλια.
Συγκεκριμένα, η παρουσιάστρια, ρωτούσε τον κύριο Μαππουρίδη σε ποιες περιπτώσεις, καλύπτεται από ασυλία, με τον ίδιο να εξηγεί, ότι οι Βουλευτές καλύπτονται από ασυλία, για τον τρόπο που εκφέρονται μέσα στη Βουλή για διάφορα θέματα.
Η Αριστοτέλους, ρώτησε τον Ρίκκο Μαππουρίδη, εάν η ασυλία έχει ισχύ και εκτός Βουλής, με τον Βουλευτή να απαντά, με την χαρακτηριστική ατάκα «δηλαδή την ώρα που τρώω αμπελοπούλια, καλύπτομαι; Ασφαλώς και δεν έχω ασυλία».
Η παρουσιάστρια, υπενθύμισε στον κύριο Μαππουρίδη, ότι η πράξη αυτή είναι παράνομη.
Στην επισήμανση της Αριστοτέλους, ο κύριος Μαππουρίδης, συμπλήρωσε «το ξέρω, όλη η Κύπρος τρώει, όλη η Κύπρος ενεργεί παράνομα σε αυτό τον τομέα, σε όλους τους τομείς, οι άλλοι καταχρώνται δημόσιο χρήμα»
Η Χριστιάνα Αριστοτέλους, ανέφερε κλείνοντας τη συζήτηση, «ξέρετε όποιο πιάνουν τώρα να τρώει αμπελοπούλια, θα τους λέει μα ο Μαππουρίδης τρώει, πηγαίνετε να τον πιάσετε».




1 σχόλιο:

  1. Εδώ ο Υπ. Δικαιοσύνης αρχικά και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στη συνέχεια, είπαν ότι δεν έχει σημασία αν η επιτροπή Πική διορίστηκε παράνομα, ο Μαππουρίδης θα κόλωνε να πει ότι τρώει αμπελοπούλια;

    ΑπάντησηΔιαγραφή