25 Οκτ 2013

Το πάπλωμα πίσω από τις επιθέσεις ενάντια στον κ. Δημητριάδη: η προσπάθεια να συγκαλύψουν τα «ανοίγματα» των developers και των «μερικών οικογενειών» - και να τα φορτώσουν στο Δημόσιο




«Σύμφωνα με πληροφορίες, ιδέα του οίκου [Αλβαρεζ και Μάρσαλ] που έπεσε στο τραπέζι ήταν ο διαχωρισμός της Τράπεζας Κύπρου σε εμπορική και κτηματική»
Φιλελεύθερος, 23/10/2013, σελ. 9



Μέγιστη υποχρέωση
Άμεσες
Χρεωστικά Υπόλοιπα/
Μέγιστη Υποχρέωση
Έμμεσες
Άνοιγμα εξασφαλίσεων
Καθυστερήσεις
Υπερβάσεις
Υπολοιπα-90 μέρες Καθ/Υπερ
Σιακόλα
336,0
315,0
78,9
20,6
12,1
Λεπτού
510.46
307.60
43.85
10.91
10.9
Dolphin/Αριστοδήμου
300,33
40,45
39
5,22
2,06
Τράπεζα Κύπρου και πρώην Λαϊκή Τράπεζα,, 11/6/2013


Ένας νέος κύκλος επιθέσεων, που θυμίζει τα ζητήματα του περασμένου καλοκαιριού
Η ένταση των επιθέσεων ενάντια στο Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας πήρε μια νέα μορφή και έφτασε σε ένα υστερικό αποκορύφωμα την Τετάρτη, το οποίο ορθά ένας μπλόγκερ[1]  αποκάλεσε «τραμπουκισμό»: ήταν μια επίθεση, η οποία δείχνει το επίπεδο στο οποίο μπορεί να καταφύγουν μερικοί για να επιβάλουν την εξουσία τους και για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους. Και βέβαια, το πρώτο θέμα, το οποίο τίθεται είναι πώς θα πρέπει να ενισχυθούν οι αντιστάσεις των ανεξάρτητων αξιωματούχων αλλα και άλλων δημόσιων λειτουργών – διότι αν η κυβέρνηση, η αρχιεπισκοπή και μερικά ιδιωτικά συμφέροντα μπορούν να κατασκευάζουν αυτές τις δημόσιες εκστρατείες απειλών, τότε πώς αναμένεται να λειτουργήσει κάποιος/α όταν βρεθεί μπροστά σε φαινόμενα που έχουν να κάμουν με τέτοια συμφέροντα – από τη φοροδιαφυγή, μέχρι τη Διαπλοκή;

Φαινομενικά, το προεδρικό φάνηκε να μην είναι τόσο έκδηλα στην σκηνή όσο την προηγούμενη βδομάδα. Αλλά υπήρχε μια σαφης σκιά συμφερόντων που φτάνουν εκεί – η εκπληκτική αύξηση των επιδομάτων των μελών του ΔΣ της Κεντρικής που ταυτίζονται με την κυβέρνηση, ήταν κάτι παραπάνω από εξόφθαλμη.[2] Ωστόσο, η αιχμή της επίθεσης φάνηκε να έχει και άλλους συμμετέχοντες. Και οι διαφοροποιήσεις ήταν επίσης ενδιαφέρουσες, όπως θα δούμε.

Η Αλβάρεζ και Μάρσαλ ξαφνικά απέκτησε «δικηγόρους» από αυτούς που της έκοψαν το συμβόλαιο: μια ενδιαφέρουσα παραπλανητική φούσκα, που είναι  αποκαλυπτική των υπόγειων συμφερόντων
Το Σαββατοκυρίακο, η επίθεση ενάντια στον κ. Δημητριάδη πήρε δυο μορφές: από την μια ένα μέλος του ΔΣ, ο κ. Α. Μιχαηλίδης έκανε την αρχή με τη δημοσιοποίηση μιας επιστολής, στην οποία διαμαρτυρόταν για την αναβολή μιας συνάντησης, αλλά το κέντρο βάρους ήταν αλλού: στο Μέγα, ο κ. Ν. Παπαδόπουλος «κατάγγελλε» «σύγκρουση συμφερόντων» σε συμβόλαιο της Αλβάρεζ και Μάρσαλ. Αξίζει να σημειωθεί ότι και ο ίδιος ο κ. Παπαδόπουλος, αλλά και ο αρχιεπίσκοπος, του οποίου τα συμφέροντα και τις απόψεις εκφράζει το  Μέγα, ήταν εναντίον της εταιρείας μέχρι πρόσφατα. Το γεγονός ότι ο ίδιος ο κ. Παπαδόπουλος δεν επέδειξε ίχνος ευαισθησίας για σύγκρουση συμφερόντων όσον αφορά στον ίδιο – όταν λ.χ. ως επικεφαλής της επιτροπής οικονομικών της Βουλης διαχειριζόταν το θέμα της  Λαϊκής, ενώ ήταν και δικηγόρος της και με οικογενειακά συμφέροντα. Αυτή η σύγκρουση συμφερόντων δεν σχολιάστηκε φυσικά στα ελεγχόμενα ΜΜΕ, αλλά είναι εκεί σαν ίσως το πιο κραυγαλέο σύμπτωμα Διαπλοκής των τελευταίων χρόνων.

…το τότε μεταβατικό Συμβούλιο της Τράπεζας Κύπρου, φαίνεται ότι επεξεργάστηκε την ιδέα για διαχωρισμό της Τράπεζας σε κτηματική και εμπορική. Αυτό ήταν, και το υποστήριξαν αρκετοί τότε, η μόνη ρεαλιστική λύση για να αντέξει η τράπεζα το βάρος των επισφαλών δανείων και των χρεών από μεγάλες επιχειρήσεις ανάπτυξης γης…. Αντίθετα, ο Αρχιεπίσκοπος, ως επιχειρηματίας και ως τραπεζίτης, αυτό το οποίο θέλει, είναι να μείνουν τα επισφαλή δάνεια στην τράπεζα και όταν διογκωθεί το πόσο, να καταφύγει η τράπεζα στο κράτος για βοήθεια – και έτσι να φορτωθεί η κοινωνία το κόστος…

Γενικότερα, το ότι η Αλβάρεζ και Μάρσαλ είχε διεξάγει την έρευνα για τα σκάνδαλα των τραπεζών την είχε θέσει στην μαύρη λίστα μερικών, οι οποίοι υπεράσπιζαν η είχαν συμφέροντα από το προηγούμενο τραπεζιτικό καθεστώς. Αλλά, η μεγάλη επίθεση ενάντια στην Αλβάρεζ και Μάρσαλ εκδηλώθηκε το περασμένο καλοκαίρι και οδήγησε στη διακοπή του συμβολαίου της. Και άρα, όπως κάνουν όλοι, είτε ποδοσφαιριστές, είτε εταιρείες, θα μπορουσε να ζητά σήμερα επιπλέον χρήματα. Τελικά, με επιστολη της, στις 25/10 η εταιρεια δήλωσε ότι δεν ζήτησε την αποζημίωση, την οποία επικαλούνταν όσοι ξεκίνησαν την υστερία. Ο Φιλελεύθερος αποκάλεσε την επιστολή «περίεργη» - αφού διέψευδε τη φούσκα την οποία κατασκεύαζε - αλλά δεν θεώρησε λίγες μέρες πριν «περίεργη» την αύξηση απολαβών των μελών του ΔΣ, που ταυτίζονται με την κυβέρνηση.

Όμως, το ενδιαφέρον, όσον αφορά στην παρούσα υστερία, είναι γιατί διακόπηκε το συμβόλαιο: το τότε μεταβατικό Συμβούλιο της Τράπεζας Κύπρου, φαίνεται ότι επεξεργάστηκε την ιδέα για διαχωρισμό της Τράπεζας σε κτηματική και εμπορική. Αυτό φαίνεται να είναι, και το υποστήριξαν αρκετοί τότε, η μόνη ρεαλιστική λύση, για να αντέξει η τράπεζα, το βάρος των επισφαλών δανείων και των χρεών από μεγάλες επιχειρήσεις ανάπτυξης γης. Το θέμα συζητήθηκε τότε, και υπήρξε μάλιστα και διαφοροποίηση ανάμεσα στον προεδρικό, τον κ. Αναστασιάδη, και το ΔΗΣΥ, όπως τουλάχιστον τον εξέφρασε ο κ. Νεοφύτου. Το θέμα είχε να κάνει και με αντικρουόμενα συμφέροντα: το προεδρικό, και λόγω δικηγορικού γραφείου, ήταν και είναι πιο ανοικτό και στα συμφέροντα του ξένου κεφαλαίου, το οποίο δεν θέλει να φορτωθεί τα χρέη της κυπριακής φούσκας ακίνητων. Από την άλλη, ο κ. Νεοφύτου, ο οποίος έχει στενές σχέσεις και με τον κ. Λεπτό, αλλά και με τον κ. Σιακόλα, οι επιχειρήσεις του οποίου είναι επίσης από αυτές που έχουν μεγάλα «ανοίγματα» και ενδεχομένως επισφαλή δάνεια, θέλει σαφώς να στηρίξει τους γνωστούς – ή τις «μερικές οικογένειες» όπως το έθεσε ο κ. Πουργουρίδης.



Η πιο έντονη αντίθεση σε εκείνη την εισήγηση εκφράστηκε από τον αρχιεπίσκοπο, ο οποίος σε μια από τις ατάκες του,  δήλωσε ότι θα «καλέσει το λαό σε επανάσταση». Βέβαια, τον κ. Χρυσόστομο δεν τον παίρνουν σοβαρά, όταν ρίχνει τέτοιες ατάκες – αλλά τα συμφέροντα του ήταν σαφή. Όπως και οι άλλοι εμπλεκόμενοι, δεν θέλει τα χρέη των κυπριακών τραπεζών να μεταφερθούν σε άλλη τράπεζα και να αντιμετωπιστούν με την εκποίηση συμφερόντων τους. Αντίθετα, ως επιχειρηματίας και ως τραπεζίτης αυτό το οποίο θέλει, είναι να μείνουν τα επισφαλή δάνεια στην τράπεζα και όταν διογκωθεί το ποσό, να καταφύγει η τράπεζα στο κράτος για βοήθεια – και έτσι να φορτωθεί η κοινωνία το κόστος. Αυτό έγινε στην Ιρλανδία, όπου μέχρι και σήμερα πληρώνει το επιπλέον κόστος/ζημιά της Anglo-Irish Bank.

Ο αρχιεπίσκοπος, προφανώς, προωθεί τα συμφέροντα του. Έτσι, αφού σε συνεργασία με το ΔΗΣΥ εκδιώχθηκε η Αλβάρεζ και Μάρσαλ, μετά έγινε η εκστρατεία του Σεπτέμβρη για διορισμό βολικού Δ.Σ. στην Τράπεζα Κύπρου. Εκεί, εξαπολύθηκε μια νέα επίθεση ενάντια στον κ. Δημητριάδη, ο οποίος επέμενε να γίνουν οι απαιτούμενοι έλεγχοι για σύγκρουση συμφερόντων. Ένα από άτομα που απασχολούσε έντονα την αρχιεπισκοπή, ήταν και ο δικός της αντιπρόσωπος, ο οποίος είχε διοριστεί χαριστικά - ως είδος συναλλαγής - από το προεδρικό ή/και το ΔΗΣΥ, αφού ο αρχιεπίσκοπος δεν είχε τη δυνατότητα εκλογής δικού του εκπρόσωπου, αν γίνονταν κανονικές εκλογές. Στις 18 Σεπτεμβρίου, ο Φιλελεύθερος ανακοίνωνε τη συνεργασία του με το Μέγα και στον εμπορικό τομέα, ενώ ταυτόχρονα εξαπέλυε μια πρωτοφανή επίθεση ενάντια στον κ. Δημητριάδη, και αποκαλούσε τον έλεγχο για σύγκρουση συμφερόντων «ιερή εξέταση»:
«Από ιερή εξέταση» πέρασαν χθες τέσσερις από τους έξι σύμβουλους που αμφισβητεί ο Πανίκος Δημητριάδης.»

Η επόμενη, λοιπόν, κίνηση ήταν αναπόφευκτα η προσπάθεια να πιεστεί για να λογοκριθεί ή να παραιτηθεί ο κ. Δημητριάδης, ο οποίος επέμενε και στην εφαρμογή των κανονισμών, αλλά και στο ότι έπρεπε η τράπεζα να είναι βιώσιμη. Η πρώτη επίθεση έγινε μέσω του κ. Αναστασιάδη, αλλά, σε μια αξιοσημείωτη κίνηση, μια μερίδα των φιλελεύθερων υποστηρικτών του δεν τον ακολούθησε.

Κατασκευάζοντας το θέαμα: αρχικά ένα σκόπιμο μπέρδεμα της Αλβάρεζ με την Πίμκο και μετά προσπάθεια αποφυγής της ουσίας – έπρεπε ή δεν έπρεπε να γίνουν προσπάθειες να βρεθούν άλλα κεφάλαια για να αποφευχθεί το κούρεμα ή τί γύρευε ο Σαρρής στη Μόσχα;
Το δεύτερο κύμα της επίθεσης ήρθε αυτήν τη βδομάδα και οργανώθηκε μέσα από το Μέγα, το Φιλελεύθερο και το Δ.Σ. – όχι συμπτωματικά ήταν και η βδομάδα, όπου το νέο Δ.Σ. της Τράπεζας Κύπρου ανακοίνωνε ότι θα προσλάμβανε ως Διευθύνων Σύμβουλο το άτομο, το οποίο είχε παραιτηθεί μόλις πριν λίγους μήνες στη Βρετανία λόγω του σκανδάλου Libor. Έπρεπε, προφανώς να λογοκριθεί η δυνατότητα να αμφισβητηθεί από την Κεντρική Τράπεζα όπως οι προηγούμενοι εκλεκτοί σύμβουλοι. Το ότι ένας από τους ρώσους, οι οποίοι διορίστηκαν οταν ο Φιλελεύθερος έκανε εκστρατεία να μην τους κάνουν «ιερή εξέταση» παραιτήθηκε τελικά, ήταν επίσης μια άβολη είδηση, που έπρεπε να λογοκριθεί.



Αλλά και η κατασκευή του θεάματος ήταν εκφραστική. Συνεχίζοντας από το θέαμα που κατασκεύασε ο κ. Αλέξανδρος Μιχαηλίδης - ένας από τους φανατικούς υποστηρικτές του Α. Ορφανίδη μεχρι το 2012[1] - και την παρέμβαση του Ν. Παπαδόπουλου στο Μέγα, ο Φιλελεύθερος είχε την Τρίτη ένα θεαματικό πρωτοσέλιδο για "σκιές" στην Κεντρική Τράπεζα. Σύμφωνα με τη διατύπωση της δημοσιογράφου, οι πληροφορίες - προφανώς και από το Μέγα αλλά και από τη συνεδρίαση στην οποία έκανε την επίθεση του ο κ. Μιχαηλίδης - έλεγαν ότι «..όσο πιο ψηλές ήταν οι κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών, τόσο ψηλότερο θα ήταν το ποσοστό της προμήθειας που θα λάμβανε ο οίκος.»

Η διατύπωση, σκόπιμα, παρέπεμπε στις συζητήσεις για το ύψος των αναγκών των τραπεζών – κάτι το οποίο ήταν στο κέντρο των συζητήσεων το φθινόπωρο του 2012 και στις αρχές του 2013, ενώ το υπό συζήτηση θέμα είχε να κάνει με το Μάρτιο και την αναζήτηση επενδύσεων μετά την αποδοχή της λογικής του κουρέματος καταθεσεων από την κυβερνηση και την απόρριψη, από την κοινωνια, της πρώτης, καθολικής μορφής. Σκόπιμα, λοιπόν, η διατύπωση προσπαθουσε να διασταυρωσει τα δυο θεματα συνειρμικα – παραβλέποντας τις άλλες παραμέτρους – ότι λ.χ. ήταν και η επιλογή της τρόικα, ότι το ΔΝΤ επέμενε, επίσης, σε ψηλά ποσοστά επισφαλών δανείων κλπ. Την επομένη και ενώ η φούσκα διογκωνόταν, καθώς οι αποσπασματικές πληροφορίες προβάλλονταν από τις τηλεοράσεις άρχισαν να διαρρέουν πληροφορίες για πιέσεις και από το Δ.Σ της Κεντρικής Τράπεζας να παραιτηθεί ο Διοικητής. Η κατασκευασμένη υστερία έφτανε στο αποκορύφωμα της ως απειλή και τραμπουκισμός.

Τότε, όμως, άρχισε να διαρρέει και το τί έγινε – ότι δηλαδή το συμβόλαιο με την Αλβαρέζ αφορούσε την πιθανότητα να βρει η εταιρεία επενδυτές για να αποφευχθεί το κούρεμα. Κανένας, βέβαια, δεν εξήγησε γιατί ήταν κακό να αναζητηθούν επενδυτικά κεφαλαία για να καλυφθούν οι ζημιές των τραπεζών – και άρα να αποφευχθεί το κούρεμα. Αναλογα εκαναν ολοι τοτε: ο κ. Αναστασιάδης λ.χ. είχε στείλει τον κ. Σαρρή στη Μόσχα, στην Κύπρο μιλούσαν για δημιουργία ταμείου αλληλεγγύης, η εκκλησία έλεγε ότι θα έβαζε υποθήκη τη γη της κλπ. Όμως, όταν η κίνηση αφαιρείται από το πλαίσιο, μπορούν και αυτοί, οι οποίοι προωθούν τη διαπλοκή να προσπαθούν να εμφανίσουν μια τέτοια κίνηση αναζήτησης κεφαλαίων και αποτροπής του κουρέματος, ως πρόβλημα.  Το ότι μια εταιρεία μπορει να διεκδικεί αποζημίωση, αφού της διακόπηκε το συμβόλαιο, είναι αναμενόμενο. Το ενδιαφέρον είναι όντως, όπως υπέδειξε η Κεντρική Τράπεζα, ποιοί υιοθετούν την εκδοχή της για να πάρει περισσότερα κεφάλαια. Και το θέμα, το οποίο θέτει οποιαδήποτε συγκριτική αναφορά είναι γιατί αυτοί που διέκοψαν το συμβόλαιο, απορούν σήμερα, ή γιατί προσπάθησαν να κατασκευάσουν μια κατηγορία με βάση παραπλανητικές αναφορές.

Προφανώς, ο στόχος έχει να κάνει με το ζήτημα του καλοκαιριού. Ο έλεγχος της Τράπεζας Κύπρου και ο διορισμός του casino banker, όπως τον χαρακτήρισαν στη Βρετανία, ως επικεφαλής της Τράπεζας Κύπρου δεν αρκεί. Για να περάσει το ζήτημα της μεταφοράς των επισφαλών δανείων σε όλη την κοινωνία, χρειάζεται απόλυτος έλεγχος, έτσι ώστε να μην διαρρέουν πληροφορίες και να γίνονται έλεγχοι, όπως αυτοί που επιμένει να κάνει ο κ. Δημητριάδης.

Υπάρχει διαφοροποίηση στα ΜΜΕ;


 Η υστερία ενάντια στο Διοικητή φαίνεται να προέρχεται σαφώς από το προεδρικό – το οποίο εγκρινε λ.χ. και τα κονδύλια αυξησης απολαβων. Αυτό είναι το θλιβερό συμπέρασμα για την κατάντια της δημοκρατίας. Το ότι τα ΜΜΕ σε μεγάλο βαθμό γίνονται όργανα αυτής της εκστρατείας είναι γεγονός – και απεικονίζει και το επίπεδο πειθήνιας χειραγώγησης πολλών δημοσιογράφων. Υπάρχει όμως και ένα είδος ελαφράς διαφοροποιήσης, η οποία αξίζει να καταγραφεί, αφού μπορεί να εξελιχθεί μελλοντικά. Την περασμένη βδομάδα, την υστερία καθοδηγούσε αυξανόμενα μια συμμαχία που είναι πια γνωστή – ξεκινούσε από την εφημερίδα του κ. Χάσικου - η οποία είχε ξεκινήσει τον πόλεμο ενάντια στις έρευνες για τις τράπεζες από το 2012 - και διαπλοκόταν με τα ΜΜΕ, στα οποία έχει πρόσβαση ο αρχιεπίσκοπος – όπως ο Φιλελεύθερος. Και εδώ υπάρχει μια διαφοροποίηση. Η κ. Ταραμουντά φαίνεται να είναι ανάμεσα στους διοργανωτες, ενώ η πιο απορριπτική τάση, η οποία εκφράζεται λ.χ. από τον κ. Μιχαηλίδη, φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι το όλο σκηνικό έχει και στοιχεία θεάματος, και μετατόπισης από την ουσία του κυπριακού, το οποίο συνεχίζει να κινείται με αυξανόμενους ρυθμούς στο παρασκήνιο. Το πιο θλιβερό ήταν η απώλεια της ισορροπίας από τον οικονομικό Φιλελεύθερο – την Πέμπτη λ.χ. παραχωρήθηκε ο χώρος για κείμενο του κ. Π. Θεοχαρίδη με αποσπάσματα εγγράφων. Το ότι κάποιοι παραβιάζουν τόσο απροκάλυπτα την νομοθεσία για το απόρρητο στην Κεντρική Τράπεζα, είναι ενδιαφέρον – όπως και η επιλεκτική χρήση έγγραφων. Το ότι είναι τα ίδια άτομα που αποδέχτηκαν με υπακοή τη λογοκρισία για τις εκροές πριν το κούρεμα, είναι εκφραστικό. Ο κ. Θεοχαρίδης, γενικότερα, συμμετεχει στην θεαματων – τα οποια δεν φαινονται να είναι ασχετα με συγκεκριμένα συμφέροντα. Στο θέαμα Ιερωνυμίδη/κινεζική επένδυση το 2012 λ.χ., ήταν εκφραστικός – όπως ήταν και η προσπάθεια του να προωθήσει άλλα συγκεκριμένα συμφέροντα. Αντίθετα, το συγκρότημα ΔΙΑΣ κράτησε αποστάσεις και προσπάθησε να βρει κάποιες ισορροπίες. Ενώ το Simgalive, το σαββατοκύριακο, πρόσφερε αρκετή προβολή στον κ. Α. Μιχαηλίδη, και τις επιθέσεις του οι οποίες προλείαναν το έδαφος για την υστερία της Τετάρτης, από τις αρχές της βδομάδας έγινε μια εξισορρόπηση, και την Τετάρτη που ο Φιλελεύθερος οργάνωσε την μεγάλη υστερία, το Sigmalive είχε και συνέντευξη του κ. Σταυρινάκη, ο οποίος εξηγούσε, ότι το ζητούμενο ήταν να έρθουν επενδύσεις για να αποφευχθεί το κούρεμα. O Φιλελεύθερος λογόκρινε απόλυτα την άλλη άποψη.

Ο Πολίτης κράτησε, επίσης, αποστάσεις – έστω και ως φιλοκυβερνητική εφημερίδα. Ήταν αξιοσημείωτα και τα σχόλια στον κυριακάτικο Πολίτη, που υπενθύμιζαν τις αντιφάσεις του προεδρικού, όταν μιλούσε για τον ΕΛΑ προηγουμένως. Στο τέλος της περασμένης βδομάδας, συναντήθηκε ο κ. Πετρίδης, εκ μέρους του προεδρικού, με τον κ. Δημητριάδη και ο καθημερινός Πολίτης προσπάθησε να προωθήσει τη θέση ότι θα μπορούσε να υπάρξει «συναινετικό διαζύγιο» Την επόμενη βδομάδα κυκλοφόρησε, από τη Χαραυγή, ότι είχε προσφερθεί στον κ. Δημητριάδη αποζημίωση μισού εκατομμυρίου. Και προφανώς, αρνήθηκε και ακολούθησε η νέα επίθεση. Πάντως, το προεδρικό φαινεται να μοιράζει χρήματα ως είδος δημόσιας εξαγοράς – η εκπληκτική άνοδος των αμοιβών των συμβουλών από 1,700 σε 30,000, δεν μπορεί να είναι άσχετη με τη ξαφνική κινητοποίηση και μεταστροφή μερικών. Ο κ. Κωνσταντίνου λ.χ., ο οποίος είχε διοριστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, ξαφνικά, άλλαξε θέση. Έχουν και οι απόψεις το αντίτιμο τους ίσως; Πάντως, ο κ. Ζένιος φάνηκε να κρατά αποστάσεις. O Πολίτης κινήθηκε και πάλι σε ένα είδος ενδιάμεσου χώρου – αποδίδοντας τη συμφωνία με την Αλβάρεζ στο κλίμα των ημερών, παραπέμποντας, ουσιαστικά, στη δικαιολογία του ίδιου του κ. Αναστασιάδη για τις δικές του αποφάσεις: ότι ήταν υπό πίεση. Η Καθημερινή της Κυριακής είναι και η μόνη εφημερίδα πια, εκτός από τη Χαραυγή, που έθετε θέματα των σκανδάλων των τραπεζών και συνεχίζει – μετά από το εντυπωσιακό u-turn του οικονομικού Φιλελευθέρου. Την Κυριακή, συνέχισε στην ανάλογη πορεία αν και ο κ. Παράσχος φάνηκε να κατανοεί ότι κάποιοι στήνουν σενάρια συγκάλυψης.  Πάντως, ο Γενικός Εισαγγελέας είπε ότι θα συνεχίσει. Αλλά με δύο διορισμούς στην Κεντρική Τράπεζα, του κ. Συρίχα και του κ. Α. Μιχαηλίδη, οι οποίοι, είτε συμμετείχαν άμεσα στην ελλιπή - η οποία δεν μπορεί να μην ήταν και σκόπιμη, αφού ήταν επαναλαμβανόμενη - εποπτεία, είτε προσπάθησαν να τη συγκαλύψουν μέχρι και την άνοιξη του 2012 - όπως ο κ. Μιχαηλίδης - είναι να απορείς, τί έρευνες γίνονται.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου