14 Οκτ 2013

Τράπεζες: Η οργή του κοινού είναι εδω, ενώ οι έρευνες σε Κύπρο και Ελλάδα άρχισαν να συγκλίνουν


Παρά τις προσπάθειες των ΜΜΕ για μετατόπιση της έμφασης από τις τράπεζες, η μαύρη τρύπα που οδήγησε την κυπριακή οικονομία στο μνημόνιο είναι μια αδυσώπητη πραγματικότητα που είναι δύσκολο να λογοκριθεί. Τη βδομάδα που πέρασε, οι άλλοτε «σύμμαχοι» τους οποίους επικαλείτο, έστω και αποσπασματικά ο ΔΗΣΥ, οι οίκοι αξιολόγησης, άρχισαν να υπενθυμίζουν πάλι την ύπαρξη του προβλήματος. Οι Moodys προειδοποίησαν ότι μπορεί να χρειαστούν ακόμα 1.5 δις οι τράπεζες. Ο Χ. Γεωργιάδης τώρα όμως, δεν θέλει να ακούει τους «οίκους». Αλλά στην κοινωνία πλανιέται, ήδη, η οργή, καθώς τα θύματα των αξιόγραφων εντείνουν την πίεση, ενώ ο φόβος για εκποιήσεις σπιτιών και περιουσιών πλανιέται πια καθαρά – και προκαλεί και τις ανάλογες αντιδράσεις.
Οι κάτοχοι αξιογράφων, πάντως, αύξησαν την ένταση και απείλησαν ότι «θα κάψουν τράπεζες». http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=247142&-V=articles

Παράλληλα. η διερεύνηση των σκανδάλων, πέρα από την προσπάθεια Πική – Κραμβή για συγκάλυψη, φαίνεται να προχωρεί. Μέχρι στιγμής, η επιτροπή κεφαλαιαγοράς φαίνεται να κινείται πιο αποφασιστικά: αφού αποκάλυψε την παραπλάνηση της κοινής γνώμης από την Τράπεζα  Κύπρου τον Ιούνιο του 2012, η οποία οδήγησε στην προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης, τώρα προχώρησε και στην επιβολή ποινών για παραπλάνηση και στην Τράπεζα Κύπρου και σε στελέχη της πρώην Λαϊκής. Αγγίζοντας, ουσιαστικά, σε ένα νευραλγικό ζήτημα, που αφορά άμεσα και στη χειραγώγηση της Δημόσιας Σφαίρας: πως, δηλαδή, οι τράπεζες δήλωναν παραπλανητικά στοιχεία και τα ΜΜΕ συγκάλυπταν τις παραπλανήσεις. Οι μέχρι τώρα ποινές αφορούν, βέβαια. τις τράπεζες και τους τραπεζίτες – αλλά θα μπορούσε να αναμένει κάποιος ότι αργά ή γρήγορα θα εμφανιστεί και η πολιτική βούληση να εφαρμοστεί το «πόθεν έσχες» σε δημοσιογράφους και στα ΜΜΕ ως επιχειρήσεις. Ήδη, ο κ. Συλούρης της επιτροπής θεσμών έχει θέσει το ζήτημα, αλλά, βέβαια, η πλειοψηφία των βουλευτών ακόμα τρέμει και να το αγγίξει. Όμως, είναι υπαρκτό και αργά ή γρήγορα θα τεθεί είτε από τη βουλή, είτε από πολίτες. Δεν μπορεί να περάσει έτσι λ.χ. η επίθεση του Φιλελευθέρου εναντίον του Διοικητή επειδή εφάρμοσε την νομοθεσία για εποπτεία των συμβούλων της Τράπεζας Κύπρου. Ήταν μια ξεκάθαρη παρέμβαση για παραβίαση του νόμου. Κάποιος, εσωτερικά ή εξωτερικά, θα ζητήσει και λόγο για αυτήν τη δημόσια επίκληση παρανομίας. Και φυσικά, ο Φιλελεύθερος δεν ήταν ο μόνος. Η εφημερίδα του νυν υπουργού εσωτερικών, η Αλήθεια, το φθινόπωρο του 2012 έκανε εκστρατεία ενάντια στην έρευνα στην Τράπεζα Κύπρου και στην Κεντρική Τράπεζα, προσπαθώντας επίσης να συγκαλύψει μια παρανομία: τη διαγραφή αρχείων και την υποκλοπή σκληρών δίσκων από την Κεντρική Τράπεζα. Αυτά είναι ποινικά αδικήματα, τα οποία κάποιοι συγκάλυπταν ή και προωθούσαν με δημόσιες εκστρατείες.

Σε ένα άλλο μέτωπο, η επιτροπή θεσμών, η οποία κάνει μέχρι τώρα μια αξιοσημείωτη δουλειά, προχώρησε με την έρευνα για τις εκροές κεφαλαίων. Και θα έρθει, και πάλι,  η ώρα να δημοσιοποιηθούν τα στοιχεία. Και τότε, θα δούμε τί ευαισθησίες υπάρχουν ανάμεσα σε όσους κατασκευάζουν το θέαμα «Δρομολαξιά». Ο Π. Χαραλάμπους στο Φιλελεύθερο το έθεσε με σαφήνεια: στη Δρομολαξιά το ζήτημα είναι 18 εκατομμύρια - αν είναι τόσα - ενώ για τις τράπεζες το ζητούμενο είναι 30 δις. Και για τις εκροές είναι, επίσης, πολλά εκατομμύρια.

Η τοπική λογοκρισία δεν καταφέρνει να ελέγξει τη ροή της πληροφορίας και γιατί επιπρόσθετα στην τοπική οργή, που είναι μόλις κάτω από την επιφάνεια, έρχονται και οι έρευνες από την Ελλάδα. Τελικά, εκεί θα παραπεμφθεί σε δίκη ο Εφραίμ. Και έτσι, ανοίγουν άλλα κεφάλαια που αφορούν τη Λαϊκή.

Στο θέμα του ελέγχου και της εποπτείας των τραπεζών είχαμε μια, επίσης, θετική παρέμβαση της Κεντρικής Τράπεζας, η οποία απείλησε τις τράπεζες με πρόστιμα, αν δεν προχωρήσουν στην διευκόλυνση αποπληρωμής δανείων.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου