11 Οκτ 2013

Ταξικά σχόλια: Ο διάλογος των εκπαιδευτικών




Ξάδελφε

Την περασμένη βδομάδα, γράψαμε στη Δεύτερη Ανάγνωση για τη διαδήλωση των μαθητών ενάντια στην κυβερνητική απόφαση για επιβολή κομίστρων στα λεωφορεία, που μεταφέρουν τους μαθητές στα σχολεία. Λίγο πολύ καταλήξαμε στο ότι οι μαθητές έκαναν αυτό που μπορούσαν, παρόλο που θα ήταν πολύ καλύτερα οργανωμένοι, αν αυτή η επιβολή κομίστρων γινόταν τέλος Οκτωβρίου, μετά δηλαδή που οι μαθητές θα εκλέξουν τα συμβούλια, όταν θα έχουν τα δικά τους οργανωμένα σώματα, μέσα από τα οποία θα μπορούν να δράσουν άμεσα.

Χτες, έκανα ένα περίπατο μέσα στην αυλή του σχολείου, όπου συνάντησα μια ομάδα μαθητών μου και συζήτησα λίγο το θέμα. Από τη φόρα που είχαν πάρει, και από τις εκφράσεις στα πρόσωπά τους, μου δόθηκε η εντύπωση ότι θα κατηγορούσαν τους τραπεζίτες και την διαπλοκή των πολιτικών που τους βοήθησαν να φάνε εκείνες τις δεκάδες τα δισεκατομμύρια, καταλήγοντας στο ότι οι μαθητές και άλλες ευάλωτες ομάδες θα είναι αναγκασμένοι να πληρώσουν τα σπασμένα για τα ελλείμματα που υπάρχουν. 

Και τί μου λέει μια μαθήτρια εντελώς απηυδισμένη: Κύριε, τρώντα οι ξένοι. Δηλαδή της λέω, Μου απαντά ότι τα λεωφορεία γεμίζουν με ξένους, οι οποίοι μπαίνουν με κάρτες που τους δίδονται δωρεάν. Αμέσως, μετά συμφώνησαν αρκετοί από τους παρευρισκόμενους και μάλιστα μ’ ένα πείσμα γεμάτο αυτοπεποίθηση. Και λέω ρε ξάδελφε, αν όντως κάποια παιδιά έχουν διδαχθεί κάποια μεθοδολογία στο να αποδίδουν ευθύνες με αυτό το συγκεκριμένο τρόπο, δηλαδή, όταν υπάρχει ένα οικονομικό πρόβλημα θα αποδίδεται στην ύπαρξη μεταναστών που ‘καταχρούνται’ τα ταμεία και τις υπόλοιπες ευκολίες, όπως έκαναν κάποιοι πολιτικοί μας και ο Αρχιεπίσκοπος, τότε ο κάθε μαφιόζος θα καλύπτεται πίσω από το δάκτυλό του και μάλιστα από πρόθυμα θύματα τα οποία θα το αποδίδουν σε απρόθυμα θύματα.

Μάλιστα, μια άλλη μαθήτρια μου είπε ότι όλοι αυτοί οι ξένοι έρχονται στη χώρα μας χωρίς καθόλου υποχρεώσεις αφού δεν έχουν αυτοκίνητο, ή σπίτι για να συντηρήσουν, παρ’ όλ’ αυτά παίρνουν καλύτερους μισθούς από μας. Αμάν είπα του εαυτού μου - το να μην έχεις σπίτι και αυτοκίνητο μετατρέπεται σε πλεονέκτημα αντί μειονέκτημα όταν είσαι μετανάστης. Επίσης το ψέμα με τους μισθούς σερβιρίστηκε με τόση φυσικότητα και αθωότητα, που διερωτήθηκα αν οι ρατσιστές που τους διδάσκουν έχουν μαγικές δυνάμεις. Φαίνεται ότι αυτοί που διδάσκουν το ψέμα, διδάσκουν επίσης και μια μεθοδολογία απόδοσης ευθυνών και αλλαγής της πραγματικότητας. Μπορεί οι νεαρές και οι νεαροί στην συγκεκριμένη περίπτωση να είναι αθώοι, όχι όμως οι δάσκαλοι, οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι που τους τα λεν. Πολύ φοβάμαι τελικά ότι πολλοί από αυτούς τους νεαρούς θα είναι ευάλωτοι  σε φασιστική προπαγάνδα. Ήδη υπάρχουν μαθητές που μιλούν θετικά για το ΕΛΑΜ, την ίδια ώρα που άτομα όπως ο Αρχιεπίσκοπος και η εθνικιστική δεξιά εκφράζονται μ’ ένα παραπλήσιο τρόπο.



Ξάδελφε,
«Ότι δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια». Το θέμα με κάποιους, αλλά όχι όλους τους μαθητές, και όχι μόνο μαθητές, είναι πράγματι όπως το λες. Μια μερίδα του κόσμου γενικότερα δέχεται αβίαστα αυτό που φαινομενικά μοιάζει λογικό και βολικό.
Ο φτωχός κλέφτης δεν κλέβει τον πλούσιο. Κλέβει από το γείτονα του, από αυτόν που έχει και εκείνος λίγα. Ο πλούσιος κλέφτης κλέβει από τα αμπάρια των τραπεζών και για εμάς τους φτωχούς είναι άπιστος. Στην συνέχεια το οργανωμένο καπιταλιστικό κράτος έρχεται και μας κλέβει εμάς, στερώντας μας π.χ. τα δωρεάν μεταφορικά! Είναι οι μετανάστες κλέφτες των μεταφορικών μας, των δουλειών μας κ.α.; Όχι βέβαια, αλλά ο μετανάστης δεν είναι άπιαστος. Αυτοί είναι σε χειρότερη μοίρα από εμάς. Το δικαίωμα στα δωρεάν  μεταφορικά μέσα είναι κατά τη δική μου αντίληψη βασικό ανθρώπινο δικαίωμα για όλους, όπως το δικαίωμα στη δουλειά, την παιδεία την υγεία. Το δύσκολο για την μαθήτρια να καταλάβει είναι ότι αν η μεταφορά των ανθρώπων στη δουλειά, το σχολείο, το κέντρο της πόλης κ.τ.λ. είναι ανθρώπινο δικαίωμα για όλους και άρα για τους μαθητές, τους φτωχούς (εργοδοτημένους ή μη) τότε το ίδιο δικαίωμα ισχύει και για τους μετανάστες, τους συνταξιούχους τους φοιτητές κ.τ.λ.
Υποθέτω όμως ότι αυτό που σε προβληματίζει είναι πως είναι δυνατόν ένας μαθητής ή μαθήτρια να μην βλέπει ότι αυτό που είναι δωρεάν για ένα θα έπρεπε να είναι δωρεάν για όλους. Επιπλέον, πως είναι δυνατόν να υποστηρίζουν οι μαθητές ότι αυτοί θα έπρεπε να έχουν δωρεάν μεταφορικά, παιδεία κτλ αλλά όχι άλλα τμήματα της κοινωνίας; Δεν βλέπουν ότι η λογική του «οι μετανάστες δεν δικαιούνται» στρέφεται απευθείας και ενάντια στους ίδιους, διότι σήμερα οι πλούσιοι ξανακλέβουν με αποτέλεσμα να μας ξαναζητηθεί να πληρώσουμε τα σπασμένα. Τότε θ’ αρχίσουν να μας παίρνουν και άλλα από τα κεκτημένα. Η αλληλεγγύη των εργατών, των φτωχών, των ανέργων δεν μοιάζει εύκολο για να πετύχει. Και όμως όταν υπάρχει, τότε είναι που ακόμα και εκείνοι οι λίγοι μαθητές νιώθουν ισχυρότεροι και ικανότεροι να δρουν και να επιβιώνουν στην κοινωνία μας. Τα αφεντικά  μας, η κυβέρνηση και ο Αρχιεπίσκοπος και άλλοι το ξέρουν, γι' αυτό και ο λόγος τους είναι τέτοιος που συνέχεια μας πιέζει να σκεφτόμαστε και να δρούμε σαν άτομα, σαν μονάδες, μπροστά στη συλλογική και οργανωμένη καταπίεση που μέχρι σήμερα καταφέρνουν να μας επιβάλλουν όλοι αυτοί. Αλλά μέχρι πότε; Αν για παράδειγμα οι μαθητές έμεναν στους δρόμους σε παρατεταμένο αγώνα, τότε η ίδια τους η δράση θα τους έκανε να σκέφτονται συλλογικά και αλληλέγγυα μεταξύ τους και προς άλλα τμήματα της κοινωνίας.
Το ΕΛΑΜ στην Κύπρο και η Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα στηρίζονται σε αυτή την απατηλή εξατομίκευση που βιώνουμε καθημερινά και προσφέρουν απατηλές «λύσεις» που μοιάζουν αλλά δεν είναι λογικές, όπως το σλόγκαν των Γερμανών Ναζί  «3,000,000 άνεργοι, 3,000,000 εβραίοι». Είναι δική μας δουλειά να κερδίσουμε το επιχείρημα «εργάτες ενωμένοι, ποτέ νικημένοι». Δεν είναι εύκολο, αλλά είναι η μόνη μη απατηλή λύση που διασφαλίζει δωρεάν μεταφορικά και άλλες υπηρεσίες. Ταυτόχρονα, αυτού του είδους η πάλη περιορίζει τους φασίστες, και στη συνέχεια τους βάζει στο περιθώριο, μέχρι να τους παραμερίσει εντελώς από την πολιτική σκηνή.
Καλή μας συνέχεια ξάδελφε.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου