22 Οκτ 2013

Ταξικά σχόλια: Ο διάλογος των εκπαιδευτικών



Αυτές τις μέρες, ξάδελφε, βασανίζομαι με σκέψεις που αφορούν το ζήτημα του φασισμού, όπως και πολλοί άλλοι. Από τη μέρα που άρχισε η Ελληνική κυβέρνηση να συλλαμβάνει στελέχη της Χρυσής Αυγής, αρκετοί ένιωσαν ανακούφιση, όπως κι εγώ άλλωστε, όμως ως ένα ορισμένο βαθμό. Ταυτόχρονα, νιώθω ότι η Ελληνική κυβέρνηση δε θέλει να διαλύσει τη συγκεκριμένη οργάνωση γιατί την χρειάζεται. Σκέφτομαι μάλιστα, ότι ένας από τους στόχους του Σαμαρά είναι να τη διαφοροποιήσει και να την κάνει πιο παρουσιάσιμη στα μάτια του κόσμου.

Αν ψάξεις στο διαδύκτιο, θα βρεις μια πληθώρα πληροφοριών, μεταξύ των οποίων και δηλώσεις στελεχών της Ελληνικής δεξιάς που βγήκαν στη φόρα, κύρια της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίες μιλούν στο ίδιο βόλιουμ εθνικισμού και ρατσισμού με τη Χρυσή Αυγή. Σε ότι δε αφορά την εκμετάλλευση των εργαζομένων από τους εφοπλιστές, πολλά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και της Χρυσής Αυγής παρουσιάζουν μια ταυτόσημη πολιτική. Και τα δυο κόμματα έχουν μένος ενάντια στους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους, με τη διαφορά ότι η Νέα Δημοκρατία το κάνει δια μέσω κοινοβουλευτικών θεσμών, όχι όμως πάντα. Άσε κιόλας που αρκετά μέλη και ομάδες των δυο προαναφερόμενων κομμάτων, έχουν οργανικές σχέσεις μεταξύ τους, ενώ ως κόμματα,  αντλούν το ένα από το άλλο μ’ ένα φυσιολογικό τρόπο.

Παρόλο που η δεξιά σ’ Ελλάδα και Κύπρο έχει καταφέρει να κερδίσει τα μέγιστα ενάντια στην εργατική τάξη, φαίνεται ότι ένα μεγάλο μέρος της πλουτοκρατίας, θέλει να καθαρίσει παλιούς λογαριασμούς και να πάρει πίσω όλα τα εναπομείναντα ωφελήματα του εικοστού αιώνα που κατάφεραν να κερδίσουν οι εργαζόμενοι. Αναμένω ότι μετά την νομική καμπάνια ενάντια στη Χρυσή Αυγή, θα ξεκινήσει μια άλλη ενάντια στην αριστερά, και μάλιστα με αιχμή του δόρατος τη θεωρία των δυο άκρων η οποία ταυτίζει τη φασιστική δεξιά με την αριστερά. Να μην σου πω κιόλας ότι η αριστερά υπήρξε το κυρίαρχο κινηματικό στοιχείο, μέσω του οποίου κερδηθηκαν όλα σχεδόν τα δημοκρατικά δικαιώματα στα αστικά κράτη και μάλιστα ενάντια σε κόμματα όπως η Νέα Δημοκρατία.


Εμφανίζοντας τον εαυτό της ως κέντρο, η δεξιά προσπαθεί να δώσει τη ψευδαίσθηση μετριοπάθειας, παρασύροντας την κοινή γνώμη μακριά από το γεγονός ότι η ίδια ως πολιτική δύναμη στοχεύει ενάντια στα δικαιώματα όλων των καταπιεσμένων ομάδων του πληθυσμού και ότι απλά τα διάφορα κομμάτια της το κάνουν με διαφορετικούς τρόπους. Ταυτόχρονα, με τη θεωρία των δυο άκρων, στρέφει τον πληθυσμό ενάντια στην αριστερά την οποία παρουσιάζει ως ισότιμο κίνδυνο με τη Χρυσή Αυγή.  Για μένα είναι πλέον φανερό ότι η θεαματική ενάντια στη Χρυσή Αυγή ετοιμάζει μια θεαματική ενάντια στα εναπομείναντα κεκτημένα της εργατικής τάξης και τις οργανώσεις που τα υποστηρίζουν.

Σε ότι αφορά στο σχολικό χώρο, τα πράγματα φαίνονται πολύ δύσκολα, αφού κιόλας η εκπαίδευση είναι  Ελληνοκεντρική και εθνικιστική, αρκετά  θρησκόληπτη και συντηρητική, ακριβώς όπως την έφτιαξε το βαθύ κράτος της δεξιάς. Αρκετοί εκπαιδευτικοί και μαθητές με δεξιό πολιτικό προσανατολισμό στρέφονται ενάντια στις καταπιεσμένες ομάδες του πληθυσμού, μάλιστα διάφοροι το κάνουν με αρκετό μένος. Από την άλλη, εκπαιδευτικοί και  μαθητές με αριστερό προσανατολισμό φαίνονται πιο συγκρατημένοι στο να αντισταθούν ενάντια στον ρατσισμό μέσα στον σχολικό χώρο για να το σώσουν από τον κατήφορο. Ταυτόχρονα, κάποιοι άλλοι άρχισαν ήδη να υποχωρούν και θεωρώ ότι αν συνεχίσει η κατάσταση με αυτό τον τρόπο, οι προοδευτικές ιδέες θα γίνουν ιδέες μειονότητας. Θεωρώ κιόλας ότι ένας από τους κύριους στόχους της σημερινής κυβέρνησης είναι να ελαχιστοποιήσει τις προοδευτικές φωνές μέσα στον πληθυσμό και να προσφέρει μια πανηγυρική νίκη υπέρ των συντηρητικών δυνάμεων και του νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου σε κάθε τομέα της ζωής μας.


Ξάδερφε γεια και σε σένα.

Και εγώ χάρηκα ρε ξάδερφε που έκλεισαν στην κλούβα τους Ναζί. Αλλά εγώ χάρηκα διότι αναγκάστηκαν να τους κλείσουν - δεν ήθελαν να αγγίξουν το θέμα Χρυσή Αυγή ίσως και για τους λόγους που ανάφερες, όμως δεν είμαι σίγουρος αν οι λόγοι που ανάφερες  ισχύουν. Αν η κυβέρνηση δεν έκανε αυτό που έκανε τότε η Ελλάδα θα γινόταν Αίγυπτος και αυτό, τουλάχιστον σε αυτή τη χρονική συγκυρία, δεν θα το άντεχε η ΝΔ ή οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση.

Όσο και να κτυπήθηκαν οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα, η αντίσταση που έδειξαν ήταν και εξακολουθεί να είναι παραδειγματική για πολλούς εργαζόμενους και στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες. Απεργίες γενικές, απεργίες κλαδικές, καταλείψεις, διαδηλώσεις και πολλές άλλες μορφές αγώνα χαρακτηρίζουν την ταξική πάλη που δίνει και παίρνει στην Ελλάδα εδώ και χρόνια.

Πάντα μου έκανε εντύπωση που η ΕΡΤ τουλάχιστον είχε πολύ καλύτερη δημοσιογραφία από οποιοδήποτε κανάλι στην Κύπρο και αυτό όχι επειδή  ο ρόλος των ΜΜΕ στην Ελλάδα είναι διαφορετικός από ότι σε άλλες χώρες αλλά γιατί οι συνεχιζόμενες κινητοποιήσεις ξυπνούν τις  συνειδήσεις του απλού κόσμου. Σε μια τέτοια κοινωνία το ακροατήριο έχει όριο στο τι μασάει και τι δεν μασάει, έτσι και η δημοσιογραφία έπρεπε να προσαρμοστεί. Με την ΕΡΤ δε, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι της έγιναν και πρωταγωνιστές του αγώνα. Εντάξει, η μάχη αυτή χάθηκε, αλλά δεν χάθηκε και ο πόλεμος.

Δεν ξέρω αν υπάρχει οργανική σχέση μεταξύ μελών της ΝΔ και της Χρυσής Αυγής, αλλά ούτε και θα με εξέπληττε κάτι τέτοιο. Όμως,  δεν θα ήταν ορθό να θεωρήσουμε ότι δυο ξαδέλφια είναι το ίδιο με δυο αδέλφια. Για παράδειγμα, το ότι μέσα στο ΔΗΣΥ υπάρχουν εοκαβητες δεν σημαίνει ότι το ΔΗΣΥ είναι το ίδιο με το ΕΛΑΜ. Αν αύριο παρατηρηθεί ροή οπαδών από το ΔΗΣΥ στο ΕΛΑΜ ή αντίστροφα αυτό δεν κάνει αυτές τις δυο πολιτικές δυνάμεις το ίδιο πράγμα. Ακόμα και αν δεν έχουν ιδεολογικές διαφορές μεταξύ τους σίγουρα έχουν διαφορετικές στρατηγικές και τακτικές.  Η ΝΔ είναι ένα παραδοσιακό κοινοβουλευτικό κόμμα. Ακόμα και αν σε κάποιες περιπτώσεις η  αντιλαϊκή πολιτική  επεκτείνεται και εκτός των κοινοβουλευτικών θεσμών π.χ. χρηματίζει και χρηματίζεται ή βάζει αστυνομικούς προβοκάτορες στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων, όταν το κάνει, το κάνει στα κρυφά - όσο πιο ισχυρή γίνετε η ΝΔ τόσο πιο στα κρυφά πρέπει να υιοθετεί τέτοιες ταχτικές. Οι Ναζί, όμως, όσο πιο δυνατοί αριθμητικά γίνονται τόσο πιο πολύ το προπαγανδίζουν και το κάνουν στα ανοιχτά και περηφανεύονται για αυτό. Στην δική μου αντίληψη, για τους καπιταλιστές, η αστική δημοκρατία είναι το σύστημα με το οποίο προτιμούν να μας διοικούν, διότι στις αστικές δημοκρατίες εξακολουθεί να υπάρχει η ψευδαίσθηση ότι έχουμε πραγματική δημοκρατία και «ανεχόμαστε» την καθημερινή εκμετάλλευση κάπως πιο εύκολα. Τα Ναζιστικά καθεστώτα, ή σε άλλες μορφές απολυταρχικών καθεστώτων π.χ. δικτατορίες, είναι συστήματα που προωθούνται από τους καπιταλιστές όταν η αστική δημοκρατία αποτυγχάνει να διοικήσει τον πληθυσμό και η αριστερά αδυνατεί (είτε αριθμητικά, είτε ιδεολογικά) να αντισταθεί στην πορεία τους στην εξουσία ή να προωθήσει το μετασχηματισμό της παρούσας κοινωνίας σε μια άλλη καλύτερη από αυτή που έχουμε. Στην Ελλάδα, τουλάχιστον σήμερα, δεν έχουμε αυτή τη συγκύρια.

Δεν μπορώ όμως να συμφωνήσω μαζί σου ρε ξάδερφε όταν λες «η θεαματική ενάντια στη Χρυσή Αυγή ετοιμάζει μια θεαματική ενάντια στα εναπομείναντα κεκτημένα της εργατικής τάξης και τις οργανώσεις που τα υποστηρίζουν». Στη δική μου αντίληψη, οι νομικές προσαγωγές κατά της Χρυσής Αυγής από το κράτος αποτελεί το συνδυασμένο αποτέλεσμα των μαχών των αριστερών δυνάμεων κατά των Ναζί εδώ και πολλά χρόνια. Η «θεαματική ενάντια στα εναπομείναντα κεκτημένα της εργατικής τάξης και της οργανώσεις που τα υποστηρίζουν» υπήρχε και πριν τις συλλήψεις και εξακολουθεί να υπάρχει και μετά τις συλλήψεις. Συμφωνώ, όμως, μαζί σου ότι στο βαθμό που η πίεση από τα κάτω τους αναγκάζει να συλλάβουν τους Ναζί, ανησυχούν ταυτόχρονα ότι η ήττα αυτή, της Χρυσής Αυγής από την αριστερά και τους αγώνες της μπορεί να γίνει και δική τους ήττα στην προσπάθεια τους να μας κάνουν να πληρώσουμε για την κρίση τους. Γι' αυτό και η δεξιά στην Ελλάδα (αλλά και στην Κύπρο π.χ. Λιλλήκας) προσπαθούν με τη θεωρία των δυο άκρων να παρουσιάσουν την Αριστερά σαν εξίσου επικίνδυνη με τους Ναζί!





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου