10 Οκτ 2013

Το Φάντασμα μιας Επιτροπής: Πρώτη ανάγνωση του πορίσματος Πική


Ν. Τριμικλινιώτης
 
Μια πρώτη ανάγνωση της πολύκροτης έκθεσης Πική και Σια πραγματικά  εκπλήττει.
Θα έλεγα μάλιστα ότι προκαλεί λύπη, για να μη πω λύπηση.
 
Αρχίζει λοιπόν η έκθεση με το να περιγράφει ποιοι διορίστηκαν, ποιοι
αποχώρησαν και πως. Έτσι κι αλλιώς η καημένη η επιτροπή είχε από την
αρχή αυτοκτονικές τάση.
 
 Η έκθεση στη συνέχεια επιχειρεί μια νομικίστικη απόπειρα να
ερμηνεύσει τον ρόλο της και την εντολή της, για να καταλήξει στο
<<σοφό>> συμπέρασμα ότι μόνο πολιτικές ευθύνες για ην οικονομία μπορεί
να ρίξει.
 
Αν θυμάστε, όπως ο Πολυβίου τότε, που προφανώς δεν έχει διαβάσει ούτε
ένα εισαγωγικό εγχειρίδιο κοινωνιολογίας, αποφάσισε να μας κάνει
κοινωνιολογικό κήρυγμα για την κατάπτωση τον ηθικών αξιών στη κοινωνία
σαν γαρνιτούρα στις φανφάρες και πολιτικουρες του, η επιτροπή Πική,
κατά πλειοψηφία, αποφασίζει να μοιραστεί μαζί μας την πολιτική της
σοφία για την οικονομία.
 
 Από τότε που η επιτροπή Πική παλινδρομούσε αναζητώντας ταυτότητα κι
εντολή, ο κος Μαρκίδης ήταν εξαιρετικά εύστοχος: Η Επιτροπή
<<αυτοκτόνησε>>.
 
 Έχουμε λοιπόν τώρα ένα φάντασμα μιας επιτροπής τριών απομάχων
δικαστών που μας λένε ευθύς εξαρχής ότι θα μας μιλήσουν πολιτικά.
 
 Ας τους ακούσουμε λοιπόν κι ας τους κρίνουμε πολιτικά, όπως οι ίδιοι
εξάλλου αποφάσισαν ότι θέλουν να κριθούν, εφόσον κρίνουν άλλους.
 
Η έκθεση κάνει μια σύνοψη των όσων λέχθηκαν στη διαδικασία με
δημοσιογραφικού τύπου αναφορές. Απεικονίζει χλευαστικά αρνητικά μέχρι
και δυσφημιστικά τον Πρόεδρο Χριστόφια και το ΑΚΕΛ κι όσους
συνεργάστηκαν κατά την περίοδο 2008-2013. Προς στιγμή νομίζεις ότι
διαβάζεις κάτι από την προεκλογική εκστρατεία του ΔΗΣΥ - σαν να ακούμε
τον Αβέρωφ ή τον Προδρόμου στις κουραστικές εκείνες παραστάσεις
αυταρέσκειας και αλαζονείας.
 
 Δεν υπάρχει στην Έκθεση η παραμικρή έστω συζήτηση γύρω από τα
διλήμματα που υπήρξαν για την κυβέρνηση Χριστόφια, σάμπως και η
πολιτική γύρω από την κοινωνία και την οικονομία είναι απλώς <<ένα και
ένα κάνουν δύο>>. Δεν άκουσαν ότι υπάρχουν πολύ διαφορετικές μέχρι και
αντίθετες απόψεις και προσεγγίσεις γύρω από αυτά τα μεγάλα κοινωνικά
ζητήματα; Τόσα χρόνια δικαστές δεν άκουσαν ποτέ για το ότι δεν είναι
μονόδρομος η πολιτική; Δεν είναι στα υπόψη της επιτροπής ότι άλλη
διέξοδο βλέπουν από την κρίση οι Ρεπουμπλικάνοι κι άλλη οι
Δημοκρατικοί για παράδειγμα, για να μην μιλήσουμε για Αριστερά και
Δεξιά; Ότι υπάρχουν διαμετρικά αντίθετες σχολές σκέψης και πολιτικής
δεν το έχουν υπόψη οι δικαστές;
 
 Αντιθέτως, η Έκθεση δείχνει εξαιρετική κατανόηση στο <<δίλημμα
Αναστασιάδη>> για ότι παρέλαβε. Τίποτε δεν λέει, ούτε για τους
συμπεθέρους, ούτε για τα δισεκατομμύρια που παρανόμως έκαναν φτερά
μετά που επιβλήθηκαν οι περιορισμοί στη διακίνηση κεφαλαίων, την
παρέμβαση του προεδρικού στο Συμβούλιο της τράπεζας Κύπρου, ούτε για
τα έργα και ημέρες της πιο διαπλεκόμενης κυβέρνησης ποτέ Αναστασιάδη
και ΣΙΑ (ΛΙΜΙΤΕΔ). Το δε τεράστιο σκάνδαλο για τις ευθύνες των
τραπεζιτών πέφτει στα απαλά. Είπαμε θέλουν να μιλήσουν πολιτικά, έτσι
βαράει τον Χριστόφια.
 
Δεν έχει ευθύνες η κυβέρνηση Χριστόφια; Ασφαλώς κι έχει. Το μερίδιο
όμως που της αναλογεί. Ας σοβαρευτούν επιτέλους και ας αναδείξουν το
μερίδιο που αναλογεί στο καθένα, αντί να τα φορτώνουν στο Χριστόφια,
τη στιγμή μάλιστα που συντελείται αυτό το Μπονάντζα διαπλοκής μετά το
κούρεμα, ενώ η ανεργία ανεβαίνει στα ύψη.
 
 Απουσιάζει οποιασδήποτε ουσιαστική ανάλυση.
 
 Τελικά, φταίει ο Χριστόφιας για όλα κι όλοι όσοι συνεργάστηκαν μαζί
του. Τελικά φταίει ο κυπριακός λαός που τον ψήφισε! Αυτή είναι
πολιτική σοφία της Επιτροπής.
 
 Διαβάζεται δε σαν μια σκόπιμη, φτωχότατη, εμπαθείς και ανούσια έκθεση
ενός κακού μαθητή:  Έχεις την αίσθηση ότι πρόκειται για ένα διαγώνισμα
έκθεσης ιδεών ενός κακού μαθητή που το άφησε μισοτέλειωτo. Μια έκθεση
που έσπευσε μάλιστα να προλάβει να βάλει επίλογο πριν το κουδούνι, κι
έτσι γράφει τον επίλογο του πριν καν σκεφτεί τι θα πει στην έκθεση...
 
Μετά το φιάσκο Πολυβίου, έχουμε το νέο φιάσκο Πική - για να
επιβεβαιωθεί και πάλι πανηγυρικά η ρήση του Καρόλου:
 
 <<Η Ιστορία επαναλαμβάνεται πρώτα ως τραγωδία, μετά ως φάρσα>>





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου