17 Οκτ 2013

Ταξικά Σχόλια: Ο διάλογος των εκπαιδευτικών


Ξάδελφε
Αντιγράφω εδώ το μήνυμα που μου έστειλες τις προάλλες το οποίο πήρες από τις ειδήσεις. Λέει λοιπόν το μήνυμά σου: ‘Η κυβέρνηση θα προχωρήσει με το πρόγραμμα διαρθρωτικών αλλαγών, ανεξάρτητα από κέρδη που ενδεχομένως το φυσικό αέριο θα επιφέρει διότι το ένα είναι ανεξάρτητο από το άλλο.’ Τελικά ξάδελφε καθαρίζει το τοπίο - θα αναδιαρθρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, δηλαδή θα πέσουν κι’ άλλο, τα ωράρια εργασίας θα χειροτερέψουν, η δημόσια υγεία έπαψε να είναι δωρεάν ενώ αναμένεται να αυξηθούν οι τιμές γιατί θα μας πουν ότι δεν τα βγάζουν πέρα έξοδα των κρατικών νοσηλευτηρίων, το μέρος της δημόσιας υπηρεσίας που εξυπηρετεί το κοινό θα συρρικνωθεί, ενώ οι υπηρεσίες που εξυπηρετούν τα έργα των μεγάλων επιχειρήσεων θα αυξηθούν και σε ποιότητα και σε ποσότητα. Λίγο πολύ, αναδιάρθρωση σημαίνει λιτότητα για την πλειοψηφία και περισσότερη συσσώρευση κεφαλαίου και ευκολίες για την μειοψηφία. Αναμένω επίσης ότι θα γίνει και κρατική πληρωμή των ζημιών σε κάποιους πλούσιους που έχασαν πρόσφατα με τα κουρέματα των καταθέσεων τους στις τράπεζες. Απλά μερικές φορές αναρωτιέσαι για το πώς αυτή η πολιτική της κυβέρνησης που προωθείται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης βρίσκει αποδέχτες την πλειοψηφία του πληθυσμού, η οποία πληρώνει τις ζημιές.

Ενώ έγιναν τόσες πολλές αναφορές σε ότι αφορά το φυσικό αέριο ως μέσο για την έξοδο από την κρίση, έρχεται έτσι απλά η κυβέρνηση να ανακοινώσει συγκαλυμμένα ότι η κοινωνία δεν θα πάρει μερίδιο από τα εισοδήματα που θα προκύψουν. Άσε κιόλας που θεωρώ ότι αν είναι να προκύψουν κέρδη από το φυσικό αέριο θα πρέπει να τα καρπωθεί η κοινωνία των πολιτών, μέχρι και το τελευταίο σεντ, και να πάρει και ο Αβέρωφ και η παρέα του όσα θα πάρει ο καθ’ ένα από μας. Γιατί δηλαδή να καρπωθεί εκείνη η παρέα ένα εκατομμύριο φορές περισσότερα από τους άλλους πολίτες της δημοκρατίας ή να κτίσει η δημοκρατία υποδομές για το φυσικό αέριο από τα λεφτά των φορολογουμένων και να καρπωθεί τα κέρδη μια παρέα πλουσίων; Τελικά, και όπως πάντα, έξοδος από την κρίση για την κυβέρνηση, σημαίνει έξοδος για τις μεγάλες επιχειρήσεις, δηλαδή μεγιστοποίηση των κερδών τους.

Σε ότι αφορά τα  Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, αυτά έχουν εκπαιδευτεί στο να εκφωνούν τις ειδήσεις από τη μεριά της καθεστηκυίας τάξης. Οι πλείστοι των δημοσιογράφων, από κεκτημένη ταχύτητα, αντιλαμβάνονται τα συμφέροντα της κοινωνίας ως τα συμφέροντα της αστικής τάξης, είτε με το αζημίωτο είτε με μια απλή προσφορά εργασίας ως αντάλλαγμα για την εξυπηρέτηση τους προς το μεγάλο κεφάλαιο το οποίο τους εργοδοτεί.

Στο σχολείο μου, οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί μιλούν για έξοδο από την κρίση και μέσω φυσικού αερίου και μέσω περικοπών, δηλαδή την αναδιάρθρωση μισθών και ωφελημάτων έτσι όπως την αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση. Μια μερίδα μάλιστα των μαθητών, στρέφεται ενάντια στους μισθούς των εκπαιδευτικών πλέον, θεωρώντας ότι ένας μισθός των 1600 Ευρώ είναι υπερβολικός για ένα μισθωτό. Αυτό φαίνεται να είναι το αποτέλεσμα της προπαγάνδας που έγινε από την δεξιά σε ότι αφορά τους μισθούς του δημόσιου τομέα, αποσιωπώντας τα αμύθητα πλούτη σε λογαριασμούς Κυπρίων σε φορολογικούς παραδείσους και ακίνητα ανά την Κύπρο και τον κόσμο. Φυσικά, πολλοί από τους μαθητές που εκφράζονται με αυτό τον τρόπο είναι μέλη οικογενειών με χαμηλά εισοδήματα, ή και καθόλου, όμως υπάρχουν και παιδιά επιχειρηματιών, μερικά εκ των οποίων έχουν εκπαιδευτεί από τους γονείς τους στο να εκφράζουν τα συμφέροντα του επιχειρηματικού κόσμου. Θεωρώ ότι η δεξιά κατάφερε να κερδίσει στο επικοινωνιακό επίπεδο αφού δεν είναι και λίγο πράγμα να στρέφεις τους πολίτες με χαμηλούς μισθούς ενάντια σε άλλους που έχουν καλύτερους αλλά ταυτόχρονα χαμηλούς.

Ξάδελφε, θεωρώ ότι οι μαθητές πρέπει να αναπτύξουν κριτική σκέψη για να μπορούν να αποδικοποιούν την προπαγάνδα πού γίνεται από πολιτικούς και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Αυτό το βασικό αγαθό της κριτικής σκέψης προσφέρεται από μεγάλη μερίδα εκπαιδευτικών σε άλλες χώρες. Στην χώρα μας επί του παρόντος, οι εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν τα συμφέροντα της αστικής τάξης και την ταξική διαίρεση της κοινωνίας. Δεν είναι κιόλας τυχαίο που το εκπαιδευτικό μας σύστημα ιστορικά ασχολιόταν και ασχολείται με την ύπαρξη εχθρών που βρίσκονται σε άλλες εθνικές, μειονοτικές, θρησκευτικές και άλλες ομάδες, γεγονός το οποίο συσκοτίζει την ταξική διαίρεση της κοινωνίας.  Δες κιόλας τον θετικό τρόπο με τον οποίο εκφράζεται ο αρχιεπίσκοπος προς το Κυπριακό ναζιστικό κόμμα και την επιρροή του μέσα στην εκπαίδευση, δια μέσω της κυβέρνησης Αναστασιάδη.

Ξάδελφε καλά τα λες.
Αναδιάρθρωση σημαίνει λιτότητα για μας και την συνέχιση της συσσώρευσης  πλούτου για αυτούς. Έτσι κι’ αλλιώς, γι αυτούς το κεφάλαιο πρέπει πάντα να πολλαπλασιάζεται, διαφορετικά νιώθουν ότι χάνουν, νιώθουν ότι χάνεται η γη κάτω από τα πόδια τους. Οι κάτοχοι του κεφαλαίου μπορεί να μειώνονται, η συγκέντρωση του όμως σε όλο και πιο λίγα χέρια αυξάνεται. Για κάθε υπεραγορά που κλείνει, μια άλλη επιβιώνει και μονοπωλεί. Μπορεί ο κάθε πελάτης να ξοδεύει λιγότερα διότι ο μισθός του «αναδιαρθρώθηκε» όμως ο αριθμός των πελατών/καταναλωτών στις υπεραγορές- μονοπώλια αυξάνεται. Κάτι τέτοιο δεν εννοείς όταν λες «έξοδος από την κρίση για την κυβέρνηση, σημαίνει έξοδος για τις μεγάλες επιχειρήσεις, δηλαδή μεγιστοποίηση των κερδών τους»;  Ή μήπως όταν μιλούν για έξοδο από την οικονομική κρίση δεν το εννοούν πραγματικά και θέλουν να την διατηρήσουν, μια και γι’ αυτούς η κρίση  είναι το καταλληλότερο πλαίσιο, μέσα στο οποίο μπορούν να «αναδιαρθρώσουν» τα πάντα μέσα στην ζωή μας, ακόμα και τα δικαιώματα μας σε βασικά κοινωνικά αγαθά;

Σήμερα 1600 ευρώ τον μήνα είναι για κάποιους πολλά, αλλά γι’ άλλους είναι αυτό που πληρώνουν σ’ ένα εστιατόριο το Σάββατο το βράδυ. Αν καταλήξουμε να τσακώνεται αυτός που παίρνει 1000 ευρώ με αυτόν που παίρνει 1600 ευρώ τότε ίσως να έχεις δίκαιο ότι η δεξιά κατάφερε να κερδίσει στο επικοινωνιακό επίπεδο.

Αλλά δεν νομίζω ότι έχουμε φτάσει εκεί. Σίγουρα θέλουν να μας διαιρέσουν σε δημόσιους και ιδιωτικούς εργαζόμενους και κάποιοι έχουν καταπιεί το παραμύθι των προνομιούχων δημόσιων και ημικρατικών υπαλλήλων. Αυτό που δεν ξέρουμε όμως είναι ποιες είναι πράγματι οι εισοδηματικές ανισότητες στον ιδιωτικό τομέα. Παράδειγμα, ο διευθυντής του σχολείου σου ρε ξάδελφε πόσα περισσότερα από σένα παίρνει; Ας πούμε ότι παίρνει 5000 ευρώ ενώ εσύ 1600. Πόσα παίρνει ο Σιακόλας σε σχέση με μια υπάλληλο του; Αυτό είναι ένα βασικό ερώτημα, όπως και το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της προπαγάνδας ενάντια στους υπαλλήλους του δημοσίου αποκρύβει έντεχνα ότι η πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων κερδίζει λιγότερα από 1500 Ευρώ τον μήνα. Αυτό δείχνει ότι μέσα στους στόχους τους είναι η μαζική μείωση των χαμηλών μισθών που ήδη έχει γίνει σε κάποιο βαθμό. 

Όταν τα ΜΜΕ και η ίδια η κυβέρνηση λένε: 'Η κυβέρνηση θα προχωρήσει με το πρόγραμμα διαρθρωτικών αλλαγών, ανεξάρτητα από κέρδη που ενδεχομένως το φυσικό αέριο θα επιφέρει διότι το ένα είναι ανεξάρτητο από το άλλο.' Αυτό που μ’ εκνευρίζει είναι η σοβαροφάνεια του καταληκτικού της πρότασης: «... διότι το ένα είναι ανεξάρτητο από το άλλο». Μέχρι πρόσφατα μας έλεγαν ότι τα διαρθρωτικά μέτρα είναι αναγκαία αν είναι να «επιβιώσουμε» ως οικονομία μετά που οι τράπεζες τους πτώχευσαν. Τότε τα διαρθρωτικά μέτρα ήταν εξαρτώμενα του μεγέθους της πτώχευσης των τραπεζών, δηλαδή των ζημιών! Γιατί τα κέρδη από το αέριο να είναι ανεξάρτητα από τα διαρθρωτικά μέτρα; Αυτό θέλω να μου εξηγήσουν τόσο οι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί όσο και οι μαθητές μας. Πόσοι από εμάς πράγματι θα δεχτούν την λιτότητα που ζούμε όταν αρχίσει το φυσικό αέριο να βγαίνει. Μα τι λέω; Πόσοι από εμάς θα αντέξουμε χωρίς αντίσταση στο πρόγραμμα λιτότητας που μας έχουν βάλει; Όλοι οι συνάδελφοι έλεγαν την 1η Σεπτεμβρίου ότι ευτυχώς που το καλοκαίρι ήταν ήπιο και δεν χρειάστηκε να ανάβουν κλιματιστικά τους. Με τον Χειμώνα όμως τι θα γίνει;



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου