13 Οκτ 2013

Δρομολαξιά: Μερική αναδίπλωση του θεάματος, καθώς πλησιάζει η αρχιεπισκοπή στα ταμεία των ημικρατικών (όταν τα πρωτοσέλιδα ψέματα του Φιλελευθέρου συμπληρώνουν τη λογοκρισία για την προνομιακή μεταχείριση καταζητούμενου)


Έπεσε, κάπως, η ένταση στο θέαμα της Δρομολαξιάς, αλλά η υπόγεια διαδικασία για να βάλουν μερικοί χέρι στα ταμεία της ΣΥΤΑ εξελίσσεται. Σε μια φαινομενικά ασύνδετη είδηση της βδομάδας, ανακοινώθηκε ότι τα ταμεία των εργαζομένων της ΑΗΚ θα προσφέρουν δάνεια στην εκκλησία για να διατηρήσει τα ποσοστά της στην ελληνική τράπεζα. Το ότι η εκκλησία έχει ως στόχο και χρήματα από τη ΣΥΤΑ ήταν σαφές και σε ένα από τα κείμενα επίθεσης ενάντια στον κ. Κιττή στο Φιλελεύθερο όταν τον κατηγορούσαν γιατί δεν προτίμησε την ελληνική τράπεζα. Οπότε το ότι ο κ. Τρυφωνίδης του ΔΗΚΟ και επικεφαλής μιας από τις μικρές συντεχνίες της ΣΥΤΑ και οργάνωσε εκδήλωση - με τις άλλες μικρές συντεχνίες - ενάντια στον κ. Κιττή, ήταν μέρος της διαδικασίας. Στα δημοσιεύματα δεν σχολιαζόταν η ΣΕΚ – άραγε έγιναν και ανάλογες εκδηλώσεις για τον κ. Βασιλείου κλπ; Οι κατηγορίες ενάντια στον κ. Τρυφωνίδη ότι η στάση του πηγάζει από προσωπικά – οικογενειακά συμφέροντα, δημοσιεύτηκαν στη Χαραυγή, αλλά, φυσικά, τα υπόλοιπα ΜΜΕ τις λογόκριναν.

Όταν ο Φιλελεύθερος προσπαθεί να λογοκρίνει τη λέξη «καταζητούμενος», καταφεύγοντας σε πρωτοσέλιδα ψέματα για «έρευνες» τις οποίες τέσσερις μέρες μετά υποβάθμισε σε «παρακολούθηση»
Την Κυριακή, ανακοινώθηκε ότι θα αφεθεί ελεύθερος ο κ. Κιττής, χωρίς να του απαγγελθούν κατηγορίες. Το γεγονός ότι συνελήφθει κάποιος και κρατείτο ως ύποπτος, ενώ κατασκευαζοταν από τα ΜΜΕ - με διαρροές των ανακριτών - η εικόνα του ενόχου, και μετά ανακοινώθηκε ότι τελικά οι ανακριτικές αρχές δεν έχουν καν έτοιμες κατηγορίες - όπου να προσθέσουν μετέπειτα, εστω, αν χρειαστεί, άλλες - είναι εκφραστικό. Οπότε μετά την αρχική ανακοίνωση ότι θα αφεθεί χωρίς κατηγορία, βγήκε νέα ανακοίνωση ότι θα απαγγελθούν κατηγορίες μετά. Είναι αυτή η συνήθης πρακτική της αστυνομίας να βάζει κάποιον, έστω ύποπτο, για 10 μέρες στα κρατητήρια και να κατασκευάζει - οι ανακριτές, οι οποίοι εμπλέκονταν, αλλά και οι αρμόδιοι υπουργοί - την εικόνα του ενόχου μέσα από μια οργανωμένη εκστρατεία στα ΜΜΕ; Ή μήπως ήταν ένα βολικό θέαμα; Η ένταση γύρω από τα δυο στελέχη του ΑΚΕΛ και η έκδηλη αδυναμία της κυβέρνησης και του βοηθού Γενικού Εισαγγελέα - ο οποίος συμμετείχε στην κατασκευή του θεάματος - να απαντήσουν στο ουσιαστικό ερώτημα γιατί συμπεριφέρθηκαν ευνοιοκρατικά στον κ. Φαντούση - τη δεύτερη μαρτυρία ενάντια στα στελέχη του ΑΚΕΛ - ο οποίος είναι καταζητούμενος, ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά της Κυριακής. Ο Φιλελεύθερος είχε ακόμα μια θλιβερή μέρα. Ο πρωτοσέλιδος τίτλος αναφερόταν σε έρευνες ενάντια στο βοηθό αρχηγό αστυνομίας για «εκφοβισμό μάρτυρα». Ήταν μια συνηθισμένη επίθεση μετατόπισης λόγω ενοχής. Ο κ. Λίλλης άλλαξε δύο φορές - μετα την αρχική - κατάθεση και θεωρήθηκε ότι λέει την αλήθεια, παρά το ότι  στην τελευταία κατάθεση γίνεται σαφής αναφορά σε συνδιαλλαγή. Μετά η αστυνομία ψάχνει ένα άλλο μη-φερέγγυο άτομο – αφού καταζητείται – κάνει ειδική συμφωνία μαζί του να έρθει - ή να τον φέρει; - να καταθέσει και να φύγει. Τίθεται σαφώς θέμα φερεγγυότητας και συνδιαλλαγής – γιατί να μην δηλώσουν και ο κ. Λίλλης και ο κ. Φαντούσης ότι τους ζητήσουν; Έτσι, για να αποφύγει αυτό το θέμα ο Φιλελεύθερος δημοσίευσε ένα ψέμα. Διότι, όπως αποκαλύφθηκε με ανακοίνωση του βοηθού αρχηγού την Τριτη, όχι μόνο δεν διατάχθηκε έρευνα εναντίον του, αλλά η ό,ποια ενέργεια έγινε για σύλληψη του καταζητούμενου, έγινε από την αστυνομική διεύθυνση Λάρνακας. Το ότι τα φιλικά προς την κυβέρνηση ΜΜΕ ανέφεραν ότι πήγαν «10 περιπολικά» στο σπίτι του ήταν εκφραστικό του κλίματος παραπλάνησης. Όπως και η μονοδιάστατη αναφορά στον κ. Φαντούση ως «μάρτυρα». Στο δημόσιο λόγο, ο κ. Φαντούσης είναι και μάρτυρας είναι όμως και καταζητούμενος – αυτό το θέμα το έθεσε το ΑΚΕΛ, εκ μέρους των δυο συλληφθέντων στελεχών του. Η δεύτερη του ιδιότητα, του καταζητούμενου, λογοκρίθηκε. Και όταν ο βοηθός αρχηγός εξέδωσε την ανακοίνωση ο κ. Ερωτοκρίτου απάντησε έμμεσα ότι θα παρακολουθεί κλπ. Έτσι η «έρευνα» έγινε «θα παρακολουθεί» και ο Φιλελεύθερος παραδέχθηκε ότι κορόιδεψε δεκάδες χιλιάδες αναγνώστες την Κυριακή: «Θα παρακολουθεί η Εισαγγελία» αναφερόντα ένα κείμενο στη σελίδα 3 την Πέμπτη 10/10, με φωτογραφία του κ. Ρίκκου. Και, φυσικα, ούτε μια συγνώμη. Τελικά τα στελέχη του ΑΚΕΛ αφέθηκαν ελεύθερα χωρίς ανανέωση κράτησης, ενώ το Ανώτατο απέρριψε μεν την ένσταση των δικηγόρων τους, αλλά εξέδωσε απόφαση, ενώ είχαν ήδη αφεθεί ελεύθεροι.

Ο Πολίτης αναζητεί διαφωνίες στο ΑΚΕΛ και επιμένει να προσπαθεί να κατασκευάσει υστερία ενάντια στο Δ. Χριστόφια…
Ο Πολίτης ακολούθησε άλλη στρατηγική. Προτίμησε την ενθάρρυνση εσωτερικής διαμάχης στο ΑΚΕΛ. Την Κυριακή, δημοσίευσε ένα πρωτοσέλιδο, το οποίο αναφερόταν σε «φωτογράφιση» του κ. Κατσουρίδη από τον κ. Χριστόφια, όσον αφορά στην υπόθεση της Δρομολοξιάς. Το θέμα δεν σχολιάστηκε από το ΑΚΕΛ, άρα μπορεί να υποθέσει κάποιος ότι κάποια συζήτηση έγινε. Το ότι ο κ. Κατσουρίδης είχε παράπονα από τον κ. Χριστόφια για τη δημόσια θέση του υπέρ του κ. Κυπριανού στις εσωκομματικές εκλογές είναι κάτι που πλανιόταν. Η εμπλοκή του στο θέμα της Δρομολαξιάς έγινε από τον κ. Λιοτατή, όπως αναφέρθηκε και σε παλαιότερο κείμενο. Το ότι το όνομά του προβλήθηκε από τα ΜΜΕ ήταν ενδιαφέρον, διότι είναι και ο πολιτικός της αριστεράς ο οποίος είχε σχέσεις με το πιο αστικό κατεστημένο. Οπότε η στάση απέναντί του ήταν ενδιαφέρουσα και για τις εσωτερικές κινήσεις της ελίτ. Οι αναφορές του κ. Λιοτατή ήταν ασαφείς – τον άκουσε στο τηλέφωνο, του είπε ο κ. Λίλλης - που από ότι φαίνεται λέει ότι καταλαβαίνει ότι θέλει το ακροατήριό του - κλπ. Το  νέο στοιχείο, που φάνηκε να κυκλοφορεί κάπως, ήταν μια επιταγή προς τη σύζυγο του γιου του, η οποία εργοδοτείται στην εταιρεία του κ. Λίλλη. Το γιατί αυτό είναι ύποπτο δεν ξεκαθαρίστηκε.
Ο Πολίτης συνέχισε την Τετάρτη με ένα θεαματικό πρωτοσέλιδο, όπου ανακοίνωνε ότι ο κ. Μ. Νεοφύτου θα κινούσε αγωγή του κ. Χριστόφια γιατί είχαν οικονομική διαφορά όσο αφορά στις οικοδομικές εργασίες που έκανε στο σπίτι και το εξοχικό του. Το πώς ο κ. Νεοφύτου αποφάσισε ξαφνικά να ζητήσει χρήματα και να διαρρεύσει αυτήν την πληροφορία στον Πολίτη είναι φυσικά το πλαίσιο το οποίο επεξηγεί το πρωτοσέλιδο. Διότι μια διαφωνία αυτού που θα πληρώσει με ένα εργολάβο είναι συχνή. Αν ο κ. Νεοφύτου, μάλιστα, δεν πήρε χρήματα που του προσφέρθηκαν προηγουμένως, είναι κάπως παράδοξη ή ξαφνική δημόσια ευαισθησία. Ο Πολίτης ήταν άλλωστε γραφικά αποκαλυπτικός – έθεσε θέμα αν τα ποσά που αναφέρονται συμπτίπτουν με τη δήλωση των περιουσιακών του κ. Χριστόφια. Τόση εμμονή με ένα άτομο και ούτε ίχνος συγκριτικής ευαισθησίας. Του απάντησε το γραφείο που επεξεργάστηκε τη δήλωση περιουσιακών του τέως προέδρου. Αλλά ο Πολίτης να έχει τέτοια πρωτοσέλιδα; Έχει ένα εκδότη, ο οποίος ακόμα δεν εξήγησε τί απέγιναν τα εκατομμύρια που πήρε από την πώληση της εταιρείας του στο εξωτερικό – και σύμφωνα με τον κ. Χριστοδουλου υπάρχει σχετική με το θεμά έρευνα της Κεντρικής Τράπεζας. Και εκεί ήταν εκατομμύρια, όχι χιλιάδες τα χρήματα – και αφορούσαν άμεσα το δημόσιο, αφού ήταν χρήματα που θα φορολογούνταν. Και φυσικά, ο Πολίτης ποτέ δεν τόλμησε να δει κριτικά τη «δήλωση» - και τις σιωπές της - περιουσιακών του κ. Αναστασιάδη. Το timing και η σύγκριση είναι το πλαίσιο για να κατανοηθεί κάθε πρωτοσέλιδο σε τέτοιες περιπτώσεις.
Για τον Πολίτη, το κίνητρο μπορεί να ήταν ακριβώς ο φόβος για αναπόφευκτη κατανόηση ότι το φιάσκο της επιτροπής Πική θυμιζει μια άλλη επιτροπή που συγκαλυφθηκε. Αλλά για τον κ. Νεοφύτου το θέμα είναι ανοικτό. Είναι, βέβαια, κατανοητό ότι ένας επιχειρηματίας ο οποίος βρίσκεται υπό πίεση θα ζητήσει χρήματα, που είχε κάποτε την απλοχεριά να χαρίσει. Αλλά το timing και η διαρροή ήταν σαφώς ύποπτη. Διότι έχουμε πια και το μοντέλο Λίλλη «συνεργασια με ανταλλάγματα..»

Και μια συγκριτική αποκάλυψη: η περίπτωση Λευκαρίτη
Και το αποκορύφωμα της κωμωδίας της πλειοψηφίας των ΜΜΕ ήταν όταν συγκάλυψαν το ζήτημα Λευκαρίτη. Σύμφωνα με τη Cyprus Mail και τον αγγλικό τύπο - ο οποίος, βέβαια, αντιγράφεται συνήθως, αλλά όχι στη συγκεκριμένη περίπτωση - ξεκινά έρευνα σε βάρος του, με την κατηγορία ότι πούλησε τη ψήφο του στο Κατάρ με αντάλαγμα να πουλήσει - ευνοϊκά εννοείται - ένα χωράφι - σε κάποια άλλη «Δρομολαξιά», ας πούμε - και άλλες «διευκολύνσεις» - έγινε αναφορά σε πώληση πετρελαίου κλπ. Τα ΜΜΕ δέχθηκαν αμέσως την δικαιολογία ότι το κάνουν οι άγγλοι γιατί έχασαν στη ψηφοφορία. Είναι, βέβαια, πιθανό. Αλλά, αν σε εκείνη την περίπτωση λογοκρίνεται μια είδηση και μια έρευνα, που μπορεί να μπει και στα αρχεία και τους λογαριασμούς του κ. Λευκαρίτη, γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε η ίδια πρακτική απέναντι στον κ. Χάσικο, ο οποίος, όπως και η Βρετανία, είχε εμπλεκόμενα συμφέροντα στη Δρομολαξιά, αφού δεν πούλησε ο πεθερός του το χωράφι στο οποίο επένδυσε στην περιοχή. Ακριβής αντιστοιχία. Αλλά κάποιοι έχουν προβληματάκια στη σύγκριση.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου