25 Οκτ 2013

Οι μαύρες τρύπες των Τραπεζών: Τα σκάνδαλα της Λαϊκής που λογοκρίθηκαν και ο κίνδυνος των επισφαλών δανείων που έρχεται (όταν ο κ. Σαρρής ξεχνούσε να πληροφορήσει τη Βουλή, ο Ν. Παπαδόπουλος τον κάλυπτε, ενώ ο Ορφανίδης έκανε τα στραβά μάτια, όταν η Λαϊκή είχε ήδη χρέη άνω των 10 δις)



Οι πραγματικές ειδήσεις της βδομάδας ήταν δυο: η ανακοίνωση των ζημιών της Τράπεζας Κύπρου η οποια άνοιξε την πόρτα σε ένα δυσθεώρητο χάος – τη διόγκωση των επισφαλών δανείων και οι πληροφοριες για το πώς η Λαικη εφτασε στην κριση. Ήδη, για το 2012 το ποσοστό των επισφαλών δανείων αυξήθηκε στα 23.7% - μια αύξηση του μεγέθους του 441%. Και επειδή τα μεγαλύτερα δάνεια τα έχουν οι μεγάλο-επιχειρηματίες, αλλά και οι developers, το άγχος για απόλυτο έλεγχο είναι κατανοητό – για τα δικά τους συμφέροντα.

Καθώς αποκαλύπτεται η πραγματικότητα, οι ερωτήσεις για τις λογοκρινόμενες ευθύνες του κ. Σαρρή επανέρχονται – ξεγέλασαν σκόπιμα τη Βουλή;
Όμως, αυτή η βδομάδα ήταν και αποκαλυπτική για το πώς τα ανάλογα προβλήματα συγκαλύπτονταν στην Λαικη Τραπεζα την περίοδο Α. Ορφανίδη και Μ. Σαρρή.
Στις 18 Οκτωβρίου 2013, δημοσιεύτηκε στο Sigmalive ερευνητικό κείμενο της Π. Αργυρού σύμφωνα με το οποίο η προσφυγή της Λαϊκής στο κράτος για στήριξη την άνοιξη του 2012, έγινε με παραπλανητικά στοιχεία:
«Με την παρουσίαση ρόδινων στοιχείων, φαίνεται να εξασφαλίστηκε η έγκριση της Βουλής για κρατική ενίσχυση της Λαϊκής Τράπεζας με το ποσό των 1,8 δις. Στοιχεία, τα οποία υποβλήθηκαν στη Βουλή, καταδεικνύουν ότι το επιχειρηματικό σχέδιο και οι προβλέψεις για δήθεν κέρδη της Τράπεζας το 2012 ήταν εκτός πραγματικότητας..
Εφιαλτική είναι η αλήθεια των αριθμών και των στοιχείων, τα οποία κρύβονταν πίσω από τη Λαϊκή Τράπεζα και τα οποία προεξοφλούσαν τη δραματική της πορεία και  τελικώς την κατάρρευσή της.
Η ομάδα Σαρρή και Στυλιανίδη, η οποία τον Μάιο του 2012 έσπευσε στη Βουλή να ζητήσει την άρον άρον κρατική στήριξη της τράπεζας, παρουσίασε μια εντελώς διαφορετική από την πραγματικότητα εικόνα στους βουλευτές, με στόχο να εξασφαλίσει τα 1.8 δις που σήμερα φορτώθηκαν και αυτά στις πλάτες των φορολογουμένων.
Κατ’ αρχήν παρέδωσαν στην Βουλή μόνο το καλό σενάριο του επιχειρηματικού πλάνου για την περίοδο 2012 -2016…»
Και ακολούθως στη Βουλή, ενώ έδωσαν ενημερωτικό δελτίο της τράπεζας, όπου αναφερόταν ο ΕΛΑ, αλλά «δεν ανέφεραν στους βουλευτές για τη χρήση του ΕΛΑ».

Και, όπως πρέπει να θυμάται το κοινό το οποίο πληρώνει, ο επικεφαλής της επιτροπής οικονομικών, ο οποίος πρωτοστατούσε στην επεξεργασία των νομοσχεδίων και των διαδικασιών - λ.χ. ποιοί θα έμπαιναν στο Συμβούλιο και ποιός θα ήταν επικεφαλής - ήταν ο Ν. Παπαδόπουλος, ο οποίος είχε και επαγγελματικά και άλλα συμφέροντα στη Λαϊκή. Αλλά δεν ενδιαφέρθηκε να εξηγηθεί ο ΕΛΑ και το γιατί η τράπεζα παρουσίαζε μόνο υποθετικά θετικά σενάρια.

Όταν οι εκροές της Λαϊκής, που οδήγησαν στον ΕΛΑ, δείχνουν ότι η Λαϊκή είχε διατραπεζιτικο δανεισμο 10 δις από το 2010, τότε τα ερωτήματα μεταφέρονται στον κ. Ορφανίδη ο οποίος συγκάλυπτε και διευκόλυνε: ποιόν συνεργάτη του εξυπηρετούσε τότε;

Η απομυθοποίηση της υπόθεσης του ΕΛΑ προχώρησε, όμως, ένα βήμα παρακάτω μετά τη δημοσιοποίηση έρευνας από την κ. Ειρήνη Χαραλαμπίδου, η οποία επιβεβαιώνει και τεκμηριώνει προηγούμενες αναφορές του κ. Παύλου ότι, ουσιαστικά,  η εξάρτηση της Λαϊκής από εξωτερικά διατραπεζιτικά δάνεια ήταν του ύψους των 10 δις από πολύ προηγουμένως.


«Στα 10 δις  ανερχόταν ήδη από το 2010 ο διατραπεζικός δανεισμός της Μαρφίν Λαϊκή, σύμφωνα με έρευνα που διενήργησε ομάδα εμπειρογνωμόνων για λογαριασμό της βουλευτή του ΑΚΕΛ Ειρήνης Χαραλαμπίδου.
Η συγκεκριμένη μελέτη…. αποδεικνύει ότι  η σπορά της θύελλας και της καταστροφής της Λαϊκής και του τόπου μας, έγιναν πολύ νωρίτερα, στα έτη 2008-2011 όταν ο διατραπεζικός δανεισμός, περιλαμβανομένου και δανεισμού από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ανήλθε από τότε στα €10.5 δισεκατομμύρια, για να στηρίξει την υπέρμετρη επέκταση της Λαϊκής Τράπεζας στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια και όταν η Λαϊκή Τράπεζα απορροφούσε τη Μαρφίν Εγνατία Τράπεζα ΑΕ, μεταφέροντας όλο το βάρος και τη νομική ευθύνη για τέτοιο διατραπεζικό δανεισμό στην Κύπρο». - http://www.sigmalive.com/news/local/71497


Ένας από τους προφανείς λόγους της λογοκρισίας για το θέμα ήταν ακριβώς και οι ευθύνες του Α. Ορφανίδη, ο οποίος, ενώ καμωνόταν ότι ήταν σε αντιπαράθεση με τον Κ. Βγενόπουλο, εντούτοις έκανε συνεχώς τα στραβά μάτια για τις εκροές και τις ζημιες μέσω Λαϊκής, με αποκορύφωμα το ότι επέτρεψε την μετατροπή της Εγνατίας σε υποκατάστημα τον Μάρτιο του 2011, ενώ η κρίση στην Ελλάδα όδευε πια προς το κούρεμα ομολόγων. Εκείνη η σκόπιμη απραξία του κ. Ορφανίδη σφράγισε όχι απλώς την πορεία της Λαϊκής προς την ανάγκη κρατικής στήριξης, αλλά και την εξάρτηση της κυπριακής οικονομίας από τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Ένα χρόνο μετά, το 2012, όταν οι εκλογές οδηγούσαν την Ελλάδα σε παρατεταμένη κρίση, τα δάνεια και οι εκροές της Λαϊκής μετατρέπονταν πια σε εφιάλτη και ο ΕΛΑ απλώς επισημοποιούσε την προηγούμενη δανειακή κατάσταση.

Τότε, ο κ. Σαρρής συγκάλυπτε τον ΕΛΑ. Αλλά το μεγάλο ερώτημα που δεν έχει τεθεί ακόμα είναι γιατί ο κ. Ορφανίδης, ο οποίος υποτίθεται ήταν αντίπαλος του κ. Βγενόπουλου έκανε τα στραβά μάτια για τη Λαϊκή – και πριν τον διορισμό Σαρρή και μετά. Οι σχέσεις Ορφανίδη – Ν. Παπαδόπουλου μπορεί να είναι τελικά μια απάντηση στο ερώτημα. Οι σχέσεις της οικογένειας Παπαδόπουλου, της οποίας το δικηγορικό γραφείο εξυπηρετούσε τη Λαϊκή, ήταν πολλαπλές και σαφώς θα πρέπει να διερευνηθούν ιδιαίτερα το πώς εξυπηρετούνται τα συγκεκριμένα συμφέροντα με την εξάρτηση της Λαϊκής από την Ελλάδα. Διότι η σχέση των δυο, Παπαδόπουλου – Ορφανίδη, ήταν και πολιτική, αλλά μπορεί να είχε και οικονομικές «σκιές».



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου