7 Σεπ 2013

ΑΠΟΨΕΙΣ: Αντιαμερικανισμός;



Της Γιώτας Δημητρίου

Είναι ενδιαφέρον το τιί παρακολουθεί κανείς αυτές τις μέρες στα social media, στο διαδίκτυο, από Κύπριους. Φιλοαμερικανικές ατάκες του τύπου «αν δεν κάνει την επέμβαση η Αμερική στη Συρία, θα υποφέρει ο Συριακός λαός από το καθεστώς Ασάντ και τα χημικά όπλα» «Αν δεν πήγαιναν οι Αμερικανοί στο Αφγανιστάν δεν θα μάθαιναν ποτέ γράμματα τα κορίτσια εκεί». Ενώ κάποιος άλλος, σχολιάζοντας μια πρότασή μου κατά της επέμβασης των Αμερικανών έγραψε: «ποιός είπε ότι ο αντιαμερικανισμός είναι ο σοσιαλισμός των ηλίθιων;»
Κάποτε σε μια ομιλία του στο
Intercollege Λευκωσίας, ο Έλληνας συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός είχε πει «Αντιαμερικάνος δεν σημαίνει ότι αντιπαθώ την Αμερική και τον κόσμο της. Αντίθετα μπορεί να αγαπώ τους τόπους της Αμερικής. Ο αντιαμερικανισμός έχει να κάνει με την πολιτική της χώρας». Μια άποψη την οποία προσυπογράφω, αν σκεφτεί κανείς μάλιστα ότι έχω ζήσει στη Νέα Υόρκη και έχω επισκεφτεί ουκ ολίγες φορές την Αμερική.
Από τον αντιαμερικανισμό, λοιπόν, που έχει να κάνει με την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, την οποία μελέτησα όταν έκανα την πτυχιακή μου στο Λονδίνο (με τίτλο “
Does the British press support the American Foreign Policy regarding the war in Iraq?”) μέχρι την πραγματικότητα για τις ΗΠΑ, ως τα παραμύθια της CIA που σερβίρονται στο κόσμο, μεσολαβούν πολλά κενά. Γι αυτά τα κενά φροντίζουν  και τα ΜΜΕ.
Αν ο Ομπάμα έλαβε βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 2009, τότε σήμερα η
CIA πρέπει να λάβει ένα βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας για τις ωραίες ιστορίες μυθοπλασίας που φροντίζει να διαλαλεί και να εμπεδώνει στις μάζες.
Αναρωτιέμαι πόσοι από αυτούς τους Κύπριους του διαδικτύου, οι οποίοι εμφανίζονται ως φιλοαμερικάνοι και νοιάζονται «για το Συριακό λαό που υποφέρει από τα χημικά όπλα του Ασάντ» έχουν μια-δυο γνώσεις για το τί έστι Αμερική και τί έχει κάνει όλα αυτά τα χρόνια το Υπουργείο Πολέμου της (το οποίο από το 1947 και μετά,  μετανομάστηκε σε Υπουργείο Άμυνας).
Αν υπάρχει  κάποιος ο οποίος πραγματικά πιστεύει ότι οι ΗΠΑ επιθυμούν να επέμβουν στη Συρία για λόγους ηθικής, επειδή νοιάζονται για το Συριακό λαό, τότε είναι το λιγότερο αφελής. Αν οι ΗΠΑ θέλουν δικαιοσύνη και ηθική, ας κοιτάξουν πρώτα εντός της χώρας τους. «Οι μη βίαιοι εγκληματίες της Αμερικής καταδικάζονται σε απάνθρωπα μεγάλες ποινές εκατοντάδων ετών, και υποβάλλονται σε βασανιστήρια με τη μορφή του θεσμοποιημένου βιασμού από τους συγκατούμενους τους. Η τιμωρία των εμπόρων ναρκωτικών δεν είναι να τους κόψουν τα χέρια ή να τους μαστιγώσουν στη πλατεία, αλλά τους κλείνουν σε κλουβιά φυλακές υψίστης ασφαλείας, όπου στερούνται κάθε ανθρώπινης επαφής. Οι ΗΠΑ, όπως και το Ιράν και το Ιράκ, και σε αντίθεση με τον Καναδά και όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, εκτελούν κρατουμένους –ακόμη και άτομα που είναι διανοητικά καθυστερημένα ή που διέπραξαν εγκλήματα που τιμωρούνται με τη θανατική καταδίκη όταν ήταν ακόμη παιδιά. Οι ΗΠΑ είναι η χώρα του δημοκρατικού κόσμου με τις περισσότερες εκτελέσεις φυλακισμένων. Και σε ότι αφορά την δημοκρατία, το ιερό θεμέλιο της αμερικανικής ταυτότητας, οι ΗΠΑ έχουν αφήσει τον πολυτιμότατο θεσμό να διαφθαρεί τόσο πολύ από τον κομματισμό και την ανειλικρίνεια ώστε εκείνοι που ψηφίζουν είναι λιγότεροι από το μισό του πληθυσμού. Το πράγμα έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε να υπάρχουν πολλοί μέσα στη χώρα που δεν είναι σίγουροι ότι ο
George G Bush εξελέξη νόμιμα πρόεδρος το 2000. Μήπως έγινε παλατιανό πραξικόπημα στην Αμερική;» γράφει  ο Καναδός δημοσιογράφος συγγραφέας Peter Scowen.
Η Αμερική δεν σκοπεύει να κάνει επέμβαση στη Συρία, «για να συμμορφώσει το καθεστώς Ασσαντ», ούτε «επειδή υπάρχουν χημικά όπλα» (αλήθεια υπάρχουν;)
Η υπόθεση της Συρίας είναι ακόμη ένα επεισόδιο στη σειρά με τίτλο «Αμερικανική Εξωτερική Πολιτική», την οποία σκηνοθετεί η
CIA και ποτέ ο Πρόεδρος των ΗΠΑ. Ο εκάστοτε Πρόεδρος της Αμερικής απλώς εκτελεί οδηγίες του σκηνοθέτη.
Υπάρχουν κατάλογοι αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρησεων που αναφέρονται στα τελευτέα 235 χρόνια! Οι πληροφορίες όλων των καταλόγων δεν ταυτίζονται μεταξύ τους, αλλά δείχνουν μια δραματική αύξηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ από το 1975 και μετά.
Από το πόλεμο στο Βιετνάμ και μετά, η Αμερική δεν σταμάτησε να έχει μιαν αιματηρή στρατιωτική παρουσία σε διάφορες γειτονιές του πλανήτη.
«Εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες, εφοδιασμένοι με τα πιο γρήγορα όπλα του κόσμου, που μερικές φορές περιλαμβάνουν και πυρηνικά, είναι τοποθετημένοι σε περισσότερες από εξήντα βάσεις σε 19 χώρες σε όλο το κόσμο. Αυτός ο αριθμός προκύπτει, αν στηριχτούμε στο στενότερο ορισμό του όρου «κύρια εγκατάσταση» από το Πεντάγωνο. Αν συμπεριλάβουμε όλες τις εγκαταστάσεις που στεγάζουν εκπροσώπους τους αμερικανικού στρατού ο αριθμός αυτός θα ξεπερνούσε τις 800 βάσεις»  γράφει ο Τσάλμερς Τζονσον στο βιβλίο του «Αντέκρηξη: Το κόστος και οι συνέπειες της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας», το οποίο εκδόθηκε το 2000.
Ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ με συνεργάτες το ΝΑΤΟ και φιλονατοικές χώρες συνεχίζει ακάθεκτος την ίδια ώρα που τα παραμύθια της
CIA κινούνται πάνω κάτω στις ίδιες γραμμές (στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι έγιναν οι βομβαρδισμοί με 170.000 νεκρούς «επειδή είχαν πυρηνικά όπλα οι Ιάπωνες», στο Ιράκ και στην περιβόητη Φαλούτζια χιλιάδες οι νεκροί από τις επιθέσεις Αμερικανών «επειδή είχε όπλα μαζικής καταστροφής ο Χουσέιν», στη Συρία «επειδή το καθεστώς Ασάντ έχει χημικά όπλα» και η μυθοπλασία συνεχίζεται). Παραμύθια, τα οποία, εκ των υστέρων, δέχονται επίθεση της πραγματικότητας από τους αναλυτές και αποδεικνύονται ότι ήταν ψέματα.
Εν κατά κλείδι, ο αντιαμερικανισμός έχει να κάνει με την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, τα ιμπεριαλιστικά σχέδια της Αμερικής, που για πολιτικές σκοπιμότητες σκοτώνει εκατομμύρια κόσμου, χρόνια τώρα σε διάφορες γωνιές του πλανήτη.
Η Συρία θα είναι
just another case από τις πολλές, στα ματωμένα δεφτέρια της CIA.

Υ.Γ Αν θέλω να παραμένω άνθρωπος (που έλεγε και η Κατερίνα Γώγου) θα τάσσομαι κατά αυτών των αιματηρών ιμπεριαλιστικών πολέμων με τα χιλιάδες νεκρά παιδιά και χιλιάδες δολοφονημένου κόσμου. Κι αν κάποιος είπε ότι ο Αντιαμερικανισμός είναι ο σοσιαλισμός των ηλίθιων, εγώ λέω ότι η στήριξη μιας χώρας που σκοτώνει αθώους πολίτες είναι συμμετοχή στο έγκλημα.  


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου