23 Σεπ 2013

Ευρωπαϊκη Ένωση: περιμένοντας τις γερμανικές εκλογές στον πυρήνα….



Στην Ευρώπη όλα είναι σε αναμονή. Οι γερμανικές εκλογές φαίνονται διαφορετικά από έξω – οι περισσότεροι ευρωπαίοι θα ήθελαν είτε να χάσει η Μέρκελ, είτε με κάποιο τρόπο να ανέλθουν στην εξουσία οι σοσιαλδημοκράτες. Οι τελευταίοι, γενικά, θεωρούνται πιο φιλοευρωπαίοι, άρα θα σπρώξουν τη διαδικασία της ομοσπονδοποιήσης - ιδιαίτερα τώρα στον ορισμό τομέα της τραπεζικής ενοποίησης -  πιο αποφασιστικά αντί της Μέρκελ που μετρά και τα συμφέροντα του κόμματος της στο εσωτερικό. Επιπλέον, η ρητορική των σοσιαλδημοκρατών προσεγγίζει κάπως και τα αιτήματα για χαλάρωση της αυστηρής λιτότητας ή τουλάχιστον ενίσχυσης των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων.

Στο εσωτερικό, τα δεδομένα είναι όμως ρευστά. Η γενική εικόνα είναι ότι οι χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ θα έρθουν μεν πρώτοι με μεγάλη διαφορά - οι δημοσκοπήσεις τους δείχνουν στα 39-40% - ενώ οι σοσιαλδημοκράτες έρχονται δεύτεροι με μια ελαφρά ανοδική τάση - 25-27%. Οι απώλειες ωστόσο των σοσιαλδημοκρατών δεν είναι προς την δεξιά. Αντίθετα, φαίνεται να είναι, είτε προς την αποχή, είτε προς αλλα αριστερογενή σχήματα. Οι πράσινοι βιώνουν κάμψη και ενώ φαίνονταν σίγουροι για την τρίτη θέση με ποσοστά άνω του 10%, στις τελευταίες δημοσκοπήσεις πάνε στην τέταρτη θέση - με ποσοστό κάτω του10% - ενώ τρίτο κόμμα εμφανίζεται το κόμμα της αριστεράς, με βασικό κορμό το κόμμα της ανατολικής Γερμανίας. Οπότε οι δυο συνασπισμοί, της αριστεράς και της δεξιάς, φαίνονται ισοδύναμοι με ποσοστά γύρω στο 44-46%. Το τελικό αποτέλεσμα, θα καθοριστεί και από τις διαρροές σε μικρότερα κόμματα  - όπως το νέο αντιευρωπαϊκό κόμμα της δεξιάς, αλλά και το κόμμα των πειρατών - και ιδιαίτερα αν καταφέρει να μπει στη βουλή το κόμμα των φιλελευθέρων, το οποίο προσπαθεί να διατηρηθεί τουλάχιστον στην βουλή – είναι σαφές ότι έχει δεχθεί όλη την φθορά της εξουσίας. Και η Μέρκελ είναι αδίσταχτη πίσω από την εικόνα της καλοπροαίρετης θείας – προεκλογικά, λίγο πολύ ζήτησε να μην ενισχύσουν οι ψηφοφόροι του κόμματός της τους φιλελευθέρους για να στηρίξουν τη διεκδίκησή της για πρωθυπουργία. Μπορεί να τους θεωρεί χαμένη υπόθεση, ή απλώς να ανοίγει τα χαρτιά της και αλλού - και στους σοσιαλδημοκράτες και τους πράσινους. Ακόμα και αν μπουν στο κοινοβούλιο οι φιλελεύθεροι υπάρχει πιθανότητα να μην τους βγουν οι βουλευτές και πάλι.

Από την άλλη πλευρά, οι σοσιαλδημοκράτες δέχτηκαν μια σαφή επίθεση από τα ΜΜΕ. Ο υποψήφιος τους έκανε γκάφες, αλλά αρκετά επεισόδια ήταν και θέμα επιλεκτικής προβολής. Το ότι συνεργάστηκε με την Μέρκελ του αφαιρούσε βέβαια αρκετά σημεία όσον αφορά στην αριστερά του κόμματος – και σίγουρα δεν ένέπνεε αυτούς που έκαναν αποχή να επιστρέψουν. Και τα ΜΜΕ εστίασαν ακριβώς σε αυτές τις αντιφάσεις. Τελικά, όμως, οι σοσιαλδημοκράτες έκαναν και μια μικρή αριστερή στροφή με έμφαση στην κριτική των τραπεζών και το χάσμα πλούσιων φτωχών και άρχισε να κινείται προς τα πάνω η συσπείρωση. Η πιο εντυπωσιακή άνοδος ήταν του κόμματος της αριστεράς, το οποίο είναι ουσιαστικά αποκλεισμένο από τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Τελικά, φάνηκε να ανεβαίνει ραγδαία – και να παίζει ως εταίρος σε κυβέρνηση της αριστεράς. Ήδη και το 2008, η ευρύτερη αριστερά - σοσιαλδημοκράτες, πράσινοι, αριστερά - είχαν πλειοψηφία, αλλά οι σοσιαλδημοκράτες προτίμησαν την Μέρκελ, παρά συνεργασία με την κομμουνιστογενή αριστερά. Σήμερα, υπάρχει ακόμα η απόσταση και οι ρητορικές της, αλλά μετά από την εμπειρία συνεργασιών, ή και κυβερνήσεων με την ανοχή της αριστεράς, η πιθανότητα μιας νέας κεντροαριστερής κυβέρνησης είναι πιθανή.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου