23 Σεπ 2013

Δυσφορία στο εσωτερικό της Δεξιάς: οι φιλελεύθεροι νιώθουν εκτός του σκηνικού που στήθηκε, ενώ συνεχίζουν οι φήμες για τις σχέσεις Αναστιασιάδη- Αβέρωφ..

Οι διαφοροποιήσεις στο χώρο της δεξιάς φαίνεται να εμφανίζονται, ενώ παράλληλα προχωρεί και η διαδικασία συγκρότησης φέουδων και σφαιρών επιρροής. Η πιο ενδιαφέρουσα είδηση της βδομάδας ήταν σαφώς η παρέμβαση Πουργουρίδη, ο οποίος μαζί με τον Α. Μαρκίδη εξελίσσονται σε εκπρόσωπους μιας ιστορικής παράδοσης στο χώρο της δεξιάς, που εξέφρασε κάποτε τους φιλελευθέρους. Ταυτόχρονα, εντάθηκαν και πάλι οι φήμες για τις διαφωνίες Αβέρωφ – Αναστασιάδη. Σχολιάστηκε σχετικά με τη  μη εκλογή του Μ.Σπανού στο ΔΣ της Τράπεζας Κύπρου – και ακούστηκε ότι κόπηκε από τον Αβέρωφ, ενώ ηταν/είναι φίλος του Αναστασιάδη. Δεν υπήρξε, ωστόσο, συνέχεια και το θέμα αφέθηκε κάπως να αιωρείται. Την Κυριακή, η Χαραυγή στα παραπολιτικά έκανε αναφορά σε έντονη τηλεφωνική συνομιλία Αβέρωφ – Αναστασιάδη.

Υπάρχει όντως διαφοροποίηση ή είναι θέατρο           ;
Οι φήμες για χάσμα ανάμεσα στους δυο εμφανίστηκαν και προεκλογικά, αλλά οι φήμες αυτές εντάθηκαν μετά την εκλογή Αναστασιάδη. Υπήρχε τότε η φήμη ότι ο κ. Αναστασιάδης προτιμούσε το Μητσόπουλο ή κάποιον άλλο δικής του προτίμησης στην ηγεσία. Όταν, όμως, το πρώτο σενάριο για καθολικό κούρεμα βρέθηκε στο επίκεντρο της δημόσιας οργής, τα περιθώρια εσωτερικών διαμαχών στον ΔΗΣΥ περιορίστηκαν. Ακόμα και τότε, ήταν ενδιαφέρον ότι η ηγεσία του κόμματος προτίμησε την αποχή από το να στηρίξει την επιλογή του κομματικού προέδρου.

Ακολούθως, ο Αβέρωφ εκλεγηκε σχετικά εύκολα μέσα στο πλαίσιο της προσπάθειας να μείνει το κόμμα της δεξιάς ενωμένο. Οι φήμες για διαφωνίες συνεχίστηκαν σε ηπιότερο βαθμό και έγιναν και πάλι έντονες, όταν προέκυψε το ζήτημα με τον διαχωρισμό της Τράπεζας Κύπρου. Ο κ. Αναστασιάδης, του οποίου το δικηγορικό γραφείο εκπροσωπεί ένα σεβαστό ποσοστό ρώσων μετόχων, έτεινε να αποδεχθεί τον διαχωρισμό – κάτι που πολεμούσε έντονα ο Αβέρωφ, εκφράζοντας τα συγκεκριμένα συμφέροντα μερικών μεγαλοοφειλετών που χρωστούν από μόνοι τους μερικά δις. Και αυτοί οι μεγαλοφειλέτες είναι εμπλεκόμενοι στις επενδύσεις σε ακίνητα, οπότε ο Αβέρωφ εκφράζει σαφώς μια πτέρυγα του κεφαλαίου. Η διαφωνία επισημοποιήθηκε και με δήλωση του Αβέρωφ. Βέβαια, υπάρχουν και αυτοί που θεωρούν ότι είναι πιθανό να πρόκειται για ένα είδος θεάτρου, όπου κάποιος παίζει τον ένα ρόλο και ο άλλος τον άλλο, ως προσπάθεια να περάσει κάποια ευρύτερη πολιτική.
Όμως, οι διαφωνίες μπορεί όντως να υπάρχουν, αν επεκτείνει κάποιος μερικά συμπτώματα διαφωνίας από το παρελθόν.

Ήδη, είχε εμφανιστεί ένα σύμπτωμα από την άνοιξη του 2012, όταν ο Πολίτης είχε κυκλοφορήσει με πρωτοσέλιδο ότι ο Αναστασιάδης διαφώνησε με τα σταυρώματα κονδυλιών για την υγειά – με την δήλωση μάλιστα ότι δεν ήθελε η υποψηφιότητα του να ταυτιστεί με κοινωνική αναλγησία. Σε αυτό το επιφανειακό επίπεδο, ο κ. Αναστασιάδης τείνει περισσότερο να ταυτίζεται με την ιστορική θέση της κυπριακής δεξιάς για «κοινωνικό κράτος» σε αντίθεση με τον Αβέρωφ που έχει ταυτιστεί με την ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική. Η μετεκλογική περίοδος έχει αναδείξει, επίσης, μια έμμεση διαφορά στη γεωπολιτική εστίαση: ενώ ο Αβέρωφ λανσάρει τον εαυτό του ως τον αγωγό των απόψεων της Ουάσιγκτον η του ΔΝΤ και ο κ. Αναστασιάδης φαίνεται να έχει κάνει μια σειρά από κινήσεις με στόχο την προσέγγιση των ρώσων – και αυτό φάνηκε και στην υπόθεση με το αεροπλάνο, αλλά και στην υπόθεση με τον συμβούλιο της Τράπεζα Κύπρου. Ή αυτό φαίνεται και από τα πρωτοσέλιδα του Πολίτη για ναυτικές διευκολύνσεις στη Ρωσία.
Υπάρχουν, με αυτήν την έννοια, τρία επίπεδα πιθανής διαφοροποίησης – εκπροσωπούν διαφορετικά συμφέροντα, εκφράζουν διαφορετικές αντιλήψεις για τη σχέση της δεξιάς με το κράτος πρόνοιας, και φαίνονται να κινούνται σε διαφορετικές κατευθύνσεις γεωπολιτικά..

Το πώς μπορεί να εξελιχθεί η σχέση τους αναφορικά με το κυπριακό είναι ένα ανοικτό ζήτημα. Λογικά, ο ΔΗΣΥ θα στηρίξει μια λύση του προέδρου που εξέλεξε. Το θέμα είναι, όμως, τί ποσοστό των συναγερμικων θα ακολουθήσει. Και με δεδομένο ότι μια απορριπτική πτέρυγα έπαιξε με την ιδέα μέχρι και εσωκομματικής αμφισβήτησης του κ. Αναστασιάδη, τότε οι θέσεις ορισμένων, μπορεί να μην είναι δεδομένες.

Πάντως, στην επίθεση ενάντια στο κ. Δημητριάδη φαίνεται να συνεργάζονται ή τουλάχιστον ο κ. Αναστασιάδης ακολουθεί. Ίσως και για δικά του συμφέροντα. Αλλά σίγουρα η απειλή του για θεσμική εκτροπή αμφισβήτησης της ανεξαρτησίας του θεσμού της Κεντρικής - με εμφανή στόχο τον διορισμό κάποιου χειραγωγήσιμου από τους μεγαλοπαράγοντες της Τράπεζας Κύπρου - δεν τον βοηθά στην οικοδόμηση μιας εικόνας, που διαφοροποιείται από τα στενά συμφέροντα των λίγων – που θα έλεγε και ο κ. Πουργουρίδης.


Οι φιλελεύθεροι δυσφορούν αμήχανα για την εκπαίδευση και ο Πουργουρίδης θέτει θέμα διαπλοκής με σαφείς ταξικές αιχμές

Από τα τέλη της προηγούμενης βδομάδας άρχισε να κυκλοφορεί στο ίντερνετ ένα κείμενο ανοικτή επιστολή του Χ. Πουργουρίδη προς τον Α. Νεοφύτου. Παρά το ότι ο τόνος κινείτο σε ένα πλαίσιο αβρότητας, ο κ. Πουργουρίδης έθετε ξεκάθαρα θέμα εικόνας, αλλά και ηθικής στον ΔΗΣΥ – εφόσον, όπως παρατηρούσε, άρχισε να διαμορφώνεται στην κοινωνία ότι το κόμμα αγωνίζεται για συμφέροντα μερικών οικογενειών. Η επιστολή είναι σημαντική και για το περιεχόμενό της - δημοσιεύεται ολόκληρη στις Απόψεις - αλλά και γιατί ο κ. Πουργουρίδης,  αν και έχασε την έδρα του στις τελευταίες βουλευτικές, έχει κτίσει ιστορικά ένα προφίλ ηθικής μέσα στο κόμμα. Και αυτήν την περίοδο, που ο Ν. Μιχαηλίδης είναι σε δίκη στην Ελλάδα, σαφώς ο κ. Πουργουρίδης μπορεί να νιώθει δικαιωμένος τότε, όταν τα έβαλε με τον υπουργό του κ.Κληρίδη. Ταυτόχρονα, ο κ. Πουργουρίδης, ο οποίος πέρασε μέσα από μια μακρά πορεία από την ακροδεξιά στην ηθική φιλελεύθερη θες, υπήρξε και ο ηγέτης του ΔΗΣΥ, που μίλησε πιο έντονα για την ανάγκη λύσης. Ο ίδιος, όταν έχασε την έδρα το απέδωσε στο ότι δεν ικανοποιούσε τα συμφέροντα των καναλαρχών. Δεν είναι η πρώτη φορά που κάνει παρεμβάσεις - είναι μάλιστα από τους λίγους έστω τέως βουλευτές, οι οποίοι κάνουν σαφή αναφορά σε θέματα διαπλοκής - αλλά αυτή η παρέμβαση είχε ένα πλαίσιο ευρύτερης δυσφορίας από τη φιλελεύθερη τάση στη δεξιά. Αυτή η δυσφορία εκφράστηκε αμυντικά με τις προσπάθειες για απάντηση στο κείμενο του Γ. Κουκουμά «της Κύπρου οι φιλελεύθεροι» - δημοσιεύεται στις απόψεις σε αυτό το τεύχος.

Αλλά ακόμα και την ίδια μέρα, που δημοσιευόταν η επιστολή Πουργουρίδη στον Πολίτη, άνοιγε νέο θέμα: η νέα παρέμβαση της εκκλησίας για την εκπαίδευση με επίθεση ενάντια στην κυπριακή γλωσσική εκδοχή, προκάλεσε σαρκαστικά σχόλια από τα αριστερά, αλλά και αντίδραση από τη φιλελεύθερη δεξιά – βγήκε μάλιστα και ανοικτή επιστολή προς τον κ. Αναστασιάδη από την κίνηση «μένουμε Ευρώπη». Το επιχείρημα ότι ο κ. Αναστασιάδης πρέπει να επικεντρωθεί στο κυπριακό είναι συνεπές στην αντίληψη των φιλελευθέρων. Το ζήτημα, όμως, ίσως να μην είναι απλώς μια επιλογή ανάμεσα στο κακό και το καλό – όσον αφορά τουλάχιστον στην κομματική ιεραρχία και τα διάφορα στρώματα της δεξιάς. Αλλά επειδή ανήκουν και οι φιλελεύθεροι δεξιοί σε αυτόν το χώρο, η αυξανόμενη δυσφορία τους για ότι για χρόνια καταδίκαζαν, μάλλον προμηνύει και εσωτερικές διαφοροποιήσεις.

Στα οικονομικά, βέβαια, τα δεδομένα είναι άλλα…Εκεί μια μερίδα των φιλελευθέρων έχει φύγει προς μια απλοϊκή εκδοχή του νεοφιλελευθερισμο,ύ που είναι καλό τραγούδι για όσους θέλουν μια επίθεση στην κοινωνία ώστε να βγάλουν τη ζημιά οι αστοί, αλλά μάλλον δεν θα περάσει εύκολα από τα στρώματα της δεξιάς, που είτε είναι συνδικαλισμένα, είτε κατανοούν την οικονομική πραγματικότητα και τί έκαναν οι τράπεζες. Είναι για αυτό που το κυπριακό, είναι και ένα είδος κοινού χώρου για διάφορες τάσεις των φιλελεύθερων – ταυτόχρονα όμως οι σχέσεις τους και με άλλες κοινωνικές δυνάμεις, αλλά και στο εσωτερικό του χώρου τους δείχνουν και μια τάση  διαφοροποιήσεων με βάση τα οικονομικά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου