21 Σεπ 2013

Το κυπριακό στη γεωπολιτική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου: Ειρηνευτική πρωτοβουλία στη σκιά των πυραύλων


Η πολιτική κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο πήρε μια σχετικά απροσδόκητη τροπή με την έννοια ότι φαίνεται να δημιουργείται μια διεθνής συμμαχία στην οποία θα συμμετέχει η Ρωσία και μερικές δυτικές χώρες τουλάχιστον, η οποία θα παρέμβει στη Συρία με επίσημο στόχο τον έλεγχο των χημικών όπλων και απώτερο στόχο μια διευθέτηση του Συριακού, με τρόπο που να ικανοποιεί ένα μίνιμουμ συμφερόντων ανάμεσα στις παρεμβαίνουσες χώρες. Από μερικούς αναλυτές, αναφέρεται ότι μια προσέγγιση με αυτή την διαδικασία είναι δυνατόν να συμπεριλάβει σ’ ένα επόμενο στάδιο και το Ιράν, που έχει πλέον μια σχετικά μετριοπαθή κυβέρνηση, ενώ ταυτόχρονα ως κράτος φαίνεται ότι διαθέτει σταθερότητα, σε αντίθεση με τις αραβικές χώρες που τείνουν όλες προς την «αστάθεια». Αν, πάντως, τελικά  επικρατήσει μια μίνιμουμ πολιτική, η οποία θα επιτρέπει μια ομόφωνη λειτουργία του Συμβουλίου Ασφαλείας στο Συριακό, που θα στηρίζεται γενικά και από την Ε.Ε., τότε σημαίνει ότι υπάρχει πιθανότητα να επεκταθεί το έργο αυτής της καινούργιας συμμαχίας και στην υπόλοιπη Ανατολική Μεσόγειο: την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, τον καθορισμό των διαφιλονικούμενων ΑΟΖ, το Κυπριακό κ.α. Είναι μια πολιτική που απορρέει και επιβεβαιώνει την μείωση ισχύος των ΗΠΑ, αλλά και την αδυναμία τους να επιβάλλουν την πολιτική τους.
Ο Μπαρόζο θέλει λύση
Πάντως στο Κυπριακό, ο διεθνής παράγοντας φαίνεται να θέλει πλέον με τον ένα ή τον άλλο τρόπο λύση του Κυπριακού. Ο Μπαρόζο εξέφρασε καθαρά αυτή την θέση, ίσως να είναι η πιο καθαρή δήλωση στο ζήτημα: «Πιστεύω ακράδαντα ότι έχουμε μια πολύ κατάλληλη ευκαιρία για την επίλυση του Κυπριακού μια για πάντα και αναμένω ότι οι ολοκληρωμένες διαπραγματεύσεις θα αρχίσουν τον Οκτώβριο και ότι οι συνομιλίες θα οδηγηθούν τάχιστα σε ουσιαστικά θέματα». Και προσθέτει ότι πρέπει να ενθαρρύνονται «όλα τα μέρη να συμβάλουν στη δημιουργία θετικού κλίματος μεταξύ των δύο κοινοτήτων» «Είμαι πεπεισμένος ότι τα οφέλη της επανένωσης θα αντισταθμίσουν οποιεσδήποτε παραχωρήσεις, οι οποίες θα πρέπει να γίνουν στο τέλος», τόνισε, ενώ χαρακτηρίσει ουσιώδους σημασίας την προετοιμασία της κοινής γνώμης για τους απαραίτητους συμβιβασμούς, καθώς και τη διασφάλιση της συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών.
«Η Κομισιόν δηλώνει έτοιμη να ενισχύσει τη στήριξή της στη διαδικασία, υπό την προϋπόθεση ότι θα το ζητήσουν οι δυο πλευρές και ότι θα συμφωνήσει και ο ΟΗΕ», καταλήγει η δήλωση του κ. Μπαρόζο.
Η δήλωση δείχνει να θέλει να ενισχύσει την διαδικασία, δηλαδή μάλλον να διορίσει δικό της αντιπρόσωπο, αλλά είναι υπό την αίρεση της αποδοχής της πρότασης από τον ΟΗΕ, δηλαδή και τη Ρωσία και τις δύο πλευρές στην Κύπρο. Οι τελευταίες είναι δύσκολο να αρνηθούν, είναι και εκπεφρασμένη θέση του Νίκου Αναστασιάδη, αλλά στη διπλωματία υπάρχουν διάφοροι τρόποι να βρεθούν δυσκολίες πχ στο ποιοί τελικά θα συμμετέχουν ή σε άλλα διαδικαστικά θέματα.
Επιπλέον, ο Μπαρόζο σημειώνει έμμεσα αλλά με σαφήνεια την απουσία της συμμετοχής των πολιτών στη διαδικασία επίλυσης και στην έλλειψη προετοιμασίας των πολιτών στην ιδέα του συμβιβασμού που είναι αναγκαίος για τη συμφωνία.
Από τη δήλωση Μπαρόζο μπορούμε να ξεχωρίσουμε και μια «μπηχτή» για το χρόνο («τάχιστα σε ουσιαστικά θέματα» διότι υπάρχει παράδοση και εμπειρία θα λέγαμε δεκαετιών σε ένα παιγνίδι, όπου οι παίχτες σπεύδουν βραδέως».
Βέβαια, μετά από 50 χρόνια συνομιλίες και προετοιμασίες συνομιλιών με παρεμβάσεις από διάφορες πλευρές μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε ότι οι συνομιλίες είναι κι ένας τρόπος να διαχειρίζεται κανείς ένα ζήτημα χωρίς ακριβώς να επιδιώκεται μια λύση με την κυριολεκτική της  έννοια. Με αυτή την έννοια, είναι αναμενόμενο να προωθηθούν κάποιες συμφωνίες, που είναι αναγκαίες για τη διαχείριση των αντιθέσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.
Μια κινηματική και μια διπλωματική δράση για την Αμμόχωστο
Οι Τουρκοκύπριοι συχνά θεωρούν ότι οι ελληνοκυπριακές προτάσεις για την Αμμόχωστο είναι ένα κόλπο, που επιβάλλεται από το γεγονός ότι ίσως επειδή το Βαρώσι είναι κενό, οι εκτοπισμένοι Βαρωσιώτες θέλουν πιο πολύ από τους υπόλοιπους να επιστρέψουν, οπότε υποχρεώνονται οι πολιτικοί να το αντιμετωπίσουν ξεχωριστά. Γι’ αυτό και συνήθως η τουρκική αντίδραση είναι να θέλουν να το συνδέσουν το ζήτημα με τη συνολική λύση.
Παρόλα αυτά, εδώ και μερικά χρόνια υπάρχει στην Αμμόχωστο μια τουρκοκυπριακή πρωτοβουλία πολιτών, που υποστηρίζει ότι η κενή πόλη πρέπει να ανοίξει για τους κατοίκους της. Αυτή η επιτροπή σε συνεργασία με κάποιες συντεχνίες των Τουρκοκυπρίων, εκ των οποίων αυτές των εκπαιδευτικών,  καλούν και όσες ελληνοκυπριακές οργανώσεις θέλουν, να συνδιοργανώσουν μια συγκέντρωση για να υποστηρίξουν το άνοιγμα της πόλης. Αυτό προγραμματίζεται για τις 11 Οκτωβρίου.

Πάνω σε αυτό το ζήτημα, εμφανίστηκε κι μια ενδιαφέρουσα είδηση στο  τουρκικό κανάλι NTV, που μπορεί να έχει κάποια σκοπιμότητα, αλλά  μπορεί  να έχει και μια σοβαρή διάσταση. Σύμφωνα με την είδηση υπάρχει ένα σχέδιο, που προβλέπει την επιστροφή των ε/κ περιουσιών που βρίσκονται στα Βαρώσια, απευθείας στους ιδιοκτήτες τους. Σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρεται, οι Ε/κ που έχουν ακίνητη περιουσία στα Βαρώσια μπορούν, αποτεινόμενοι στην «Επιτροπή Ακίνητης Περιουσίας» , να πάρουν πίσω την πόλη.» Η πόλη θα διοικείται από το δημαρχείο της και την ασφάλεια θα αναλάβει η «αστυνομία». Πρόκειται, ενδεχομένως, για μια πρόθεση της άλλης πλευράς να προχωρήσει σε μονομερείς κινήσεις που θα διαμορφώνουν θετικό κλίμα για την ίδια.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου