25 Σεπ 2013

Η συνείδηση του ιστορικού φιλελευθερισμού; Μια ανοικτή επιστολή του Χ. Πουργουρίδη στον Α. Νεοφύτου για τη Διαπλοκή: . « Μην παίξεις το ρόλο του οδοντιάτρου και να της προσφέρεις την ευκαιρία να αποκτήσει εμφυτεύματα. Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι πολλοί σε κατηγορούν ότι έχεις στενές και ιδιαίτερες σχέσεις με 3-4 μεγαλοεπιχειρηματίες.»


Αγαπητέ Αβέρωφ,

Παρακολουθώ από κάποια απόσταση, αλλά συστηματικά, τις δηλώσεις, αποφάσεις κινήσεις τόσο τις δικές σου, όσο και της υπόλοιπης ηγεσίας του Δημοκρατικού Συναγερμού.  Σε μερικά θέματα, λίγα δυστυχώς, υπήρξαν ελπιδοφόρες κινήσεις( όπως η επιμονή σου για τροποποίηση του Συντάγματος σε σχέση με το Ευρωπαϊκό Ένταλμα), ενώ σε πολλά θέματα το κόμμα υπό την ηγεσία σου ακολουθεί την πεπατημένη.  Ξέρω πως δεν είναι εύκολο να γίνουν σημαντικές αλλαγές και τομές μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.  Σ’ αυτούς όμως τους δύσκολους καιρούς ο Δημοκρατικός Συναγερμός επιβάλλεται να αποκτήσει σαφή πολιτική γραμμή και ένα όραμα που να εμπνέει τους πολίτες.  Αν θέλεις να γράψεις τη δική σου κομματική ιστορία και να αποτρέψεις την πλήρη και καθολική απαξίωση των πολιτικών οφείλεις τάχιστα να διατυπώσεις ένα πρόγραμμα συμμαχίας ανάμεσα στους ταλαντούχους και δυναμικούς πολίτες και σε όσους το σύστημα έχει περιθωριοποιήσει.  Με σαφήνεια να βγεις δημόσια και να κατονομάσεις ως αντιπάλους τη Διαπλοκή, τα λαμόγια και τους αεριτζήδες.  Ναι, αυτοί είναι ο αντίπαλοι και όχι το ΑΚΕΛ, οι κουμουνιστές ή οι σοσιαλιστές.  Χωρίς τη συμμαχία με τους απλούς αλλά ταλαντούχους και δυναμικούς πολίτες το κόμμα θα είναι αποκομμένο από το λαό.  Όταν οι πολιτικοί είναι αποκομμένοι από το λαό γίνονται τρομερά αδύναμοι και ευάλωτοι έναντι της Διαπλοκής, των επιθέσεων της, των "χαϊδολογημάτων" της.  Και κυρίως των απαιτήσεων της.  Εξ αιτίας της κρίσης ο Δημοκρατικός Συναγερμός, αν εσύ το θελήσεις, είχε μια μοναδική ευκαιρία να τελειώνει με την καταχρεωμένη και ξεδοντιασμένη Διαπλοκή.  Μην παίξεις το ρόλο του οδοντιάτρου και να της προσφέρεις την ευκαιρία να αποκτήσει εμφυτεύματα.  Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι πολλοί σε κατηγορούν ότι έχεις στενές και ιδιαίτερες σχέσεις με 3-4 μεγαλοεπιχειρηματίες.  Αυτό είναι ένα βαρίδι, που πρέπει να το απαλλαγείς όσο πιο γρήγορα γίνεται.  Βέβαια ο κόσμος λέει πολλά και υποψιάζεται ακόμη περισσότερα.  Ένας τρόπος υπάρχει για να απαλλαγείς από το βαρίδι αυτό.  Να μπεις σε ολομέτωπη μάχη ενάντια στα μεγάλα συμφέροντα και τη Διαπλοκή.  Ο Δημοκρατικός Συναγερμός δίδει την εντύπωση ότι ακολουθεί τρείς συνταγές τις οποίες θεωρώ καταστροφικές (α) προτεραιότητα της αγοράς έναντι της πολιτικής (β)  προτεραιότητα των εξωτερικών επιταγών επί των εσωτερικών αναγκών και (γ)  προτεραιότητα των απαιτήσεων των κατεχόντων και έχοντων σε βάρος των πλέον αδύναμων, αλλά και των μεσαίων στρωμάτων.  Ας συνεχίσουμε με μια άλλη απλή αλήθεια:
Στις προηγμένες δημοκρατίες της Ευρώπης όλες οι ηγεμονικές δυνάμεις έχουν συνείδηση των καθηκόντων τους και της αποστολής τους.  Σε αυτές τις χώρες οι επιχειρηματίες φροντίζουν να γίνονται παραγωγικές επενδύσεις.  Αυτοί που προΐστανται των διαφόρων θεσμών φροντίζουν να λειτουργούν αποτελεσματικά, ενώ οι πολιτικοί φροντίζουν να θωρακίζουν κοινωνικά δίκαια τη χώρα.  Στην Κύπρο, πολλοί επιχειρηματίες δεν ασχολούνται με την παραγωγικότητα.  Ελάχιστοι δείχνουν κοινωνική ευθύνη.  Πολύ λίγοι είναι εκείνοι που νιώθουν ότι έχουν υποχρεώσεις έναντι της κοινωνίας και της χώρας.  Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το κέρδος.   Για να ακριβολογώ, όπως μου αρέσει, η αρπαχτή.  Ανάλογα, και οι πλείστοι πολιτικοί δεν σκέφτονται τη δράση, αλλά την επικοινωνιακή επίδραση.  Στην Κύπρο, την Ελλάδα, την Ιταλία και αλλού, οι επιχειρηματίες αντιμετωπίζουν το κράτος σαν λάφυρο που δικαιούνται να το κατακτήσουν,  αφού κατά τη γνώμη τους έχουν ισχυρά "δίκαια" συμφέροντα.  Οι Κύπριοι επιχειρηματίες, ιδιαίτερα οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, αντιμετωπίζουν τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα γενικά όχι σαν μια αυτόνομη και άξια σεβασμού οντότητα που διαχειρίζεται τα συμφέροντα της χώρας, αλλά ως υπαλλήλους των συμφερόντων τους.  Θα επιτύχεις μόνο αν ρίξεις στο πυρ το εξώτερο όλους όσους διακατέχονται από τέτοιες νοοτροπίες που τους κάμνουν να σκέφτονται μόνο, σταθερά και αταλάντευτα, πώς να ιδιοποιούνται το κράτος.

Χρήστος Πουργουρίδης. 

13/9/2013



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου