18 Σεπ 2013

11η Σεπτεμβρίου....

Tης Γιώτας Δημητρίου


11η Σεπτεμβριου 1973, ένα από τα πιο γνωστά πραξικοπήματα στην παγκόσμια ιστορία πραγματοποιείται στη Χιλή με πρωταγωνίστρια την Αμερική.
11η Σεπτεμβρίου 2001, μια από τις πιο άθλιες «τρομοκρατικές ενέργειες» λαμβάνει χώρα στην Νέα Υόρκη, με περισσότερους από 3 χιλιάδες νεκρούς.
11η Σεπτεμβρίου 2013, όλος ο πλανήτης αναμένει τις εξελίξεις γύρω από τον επικείμενο πόλεμο στη Συρία, τον οποίο η Αμερική ετοιμάζεται να ξεκινήσει.
Από τη Χιλή και τον Αλιέντε, μέχρι τους Δίδυμους Πύργους και τη Συρία σήμερα, η πλοκή της χολιγουντιανής ταινίας παραμένει η ίδια. Ο σκηνοθέτης (CIA) κάνει ότι μπορεί με σκοπό να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της Αμερικής, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει χιλιάδες άμαχος πληθυσμός νεκρός. Η CIA βέβαια και τα απανταχού πιόνια της καταφέρνουν να αποπλανούν την κοινή γνώμη, όσον αφορά στα αποτρόπαια ιμπεριαλιστικά τους εγκλήματα, με πάσαν μαεστρία.
H CIA, το 1952, είχε επέμβει στα εσωτερικά της Γουατεμάλας. Καθόλου τυχαία. Ήταν τότε που είχε εκλεγεί Πρόεδρος ο Τζάκομπο Αρμπένζ, ο οποίος νομιμοποίησε το κομμουνιστικό εργατικό κόμμα και επέτρεψε σε κομμουνιστές να πάρουν υψηλόβαθμες θέσεις στην κυβέρνησή του. Αυτό, βέβαι, εξόργισε την Αμερική (βλέπε ανίατη αντικομουνιστική ασθένεια). Όταν δε ο Τζάκομπο Αρμπένζ θέσπισε κάποιες ευνοϊκές ρυθμίσεις σε θέματα γης, πλήττωντας έτσι αμερικανικές εταιρίες που είχαν συμφέροντα εκεί, η Αμερική ξεκίνησε.... δράση. Με τη συνεργασία του φιλοαμερικανού δικτάτορα της Νικαράγουα, Αναστάζιο Σομόζα, και του Αμερικανού Προέδρου, Χάρι Τρούμαν, η CIA κατάφερε να γράψει στην παγκόσμια ιστορία μερικές από τις πιο αποτρόπαιες πράξεις που δεν είναι για ανάλυση στο παρόν άρθρο, αλλά συνιστώ σε όσους ενδιαφέρονται για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ (και τα «θαύματα» της) να μελετήσουν την περίπτωση της Γουατεμάλας από το 1952 μέχρι το 1999, όταν ο Μπιλ Κλίντον πήγε στην Γουατεμέλα για να.... ζητήσει συγνώμη από τον λαό της χώρας! (Το λες και θράσος).
Ο Τζάκομπο Αρμπένζ δεν ήταν ο μόνος ηγέτης με Αριστερές πεποιθήσεις.  Το ίδιο «λάθος» τόλμησε να κάνει και ο Σαλβαντόρ Αλιέντε, ο οποίος εκλέγηκε πρόεδρος της Χιλής το 1970. Κι εκεί η
CIA με έντεχνο τρόπο «έβγαλε» από τη μέση τον ηγέτη με τις Αριστερές τάσεις.
Οι δραστηριότητες της CIA στη Χιλή διατυπώνονται σε έκθεση της CIA, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα το 2000. Σύμφωνα με την έκθεση, η CIA άρχισε να εμπλέκεται έντονα στα εσωτερικά της Χιλής από το 1962 (αφού είχε ήδη εκλεγεί ο Αλιέντε) και μετά. Ο σκοπός ήταν η μη επανεκλογή του Αλιέντε στις επόμενες εκλογές της χώρας, το 1964. Με μπόλικο χρήμα (η CIA χρηματοδοτούσε τους υποψήφιους που προτιμούσε) και άλλα χυδαία κόλπα, η Αμερική έκανε αυτό που ζητούσαν και οι αμερικανικές εταιρείες: προσπαθούσε να αποτρέψει την άνοδο Αριστερών κυβερνήσεων.
Σύμφωνα με σημειώσεις του Χελμς, ο Νίξον και ο Κίσινγκερ έδωσαν εντολή στη
CIA να αποτρέψουν την άνοδο του Αλιέντε στην εξουσία, ενώ διέταξαν να ληφθούν μέτρα, τα οποία θα γονάτιζαν την οικονομία της Χιλής! Επίσης, σύμφωνα με τον Jonathan Broder και το βιβλίο του “How to turn a criminal into a hero”,  ο Νίξον έδωσε εντολή στη CIA να εκτελέσει το σχέδιο χωρίς να ενημερώσει κανένα (Αμερικανό Πρέσβη στη Χιλή, Υπουργεία εξωτερικών και Άμυνας). Για τον σκοπό αυτό ενέκρινε κονδύλι 10 εκατομμυρίων δολαρίων. Η ιστορία της Χιλής, που ακόμη αναβλύζει αίμα, είναι γνωστή, ο ρόλος των ΗΠΑ σε αυτό το θρίλερ, είναι (πλέον) κι αυτός γνωστός.
Η τρομοκρατική ενέργεια της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στην Νέα Υόρκη έχει αφήσει πολλά ερωτηματικά να αιωρούνται. Θα ήταν ανέντιμο να εκφράσω σε ένα άρθρο την προσωπική μου γνώμη χωρίς να  μπορώ να την τεκμηριώσω, σε σοβαρά ζητήματα δεν εκφράζεσαι με ενδείξεις,  αλλά με αποδείξεις. Ωστόσο, είναι κοινό μυστικό ότι πλανιέται το ερώτημα αν τελικά η 11 Σεπτεμβρίου 2001 ήταν ένα δημιούργημα των Αμερικανών, έτσι ώστε να πάρουν έτσι το πράσινο φως για τις «αντιτρομοκρατικές» τους ενέργειες. Για όσους μελετούν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ (ιδιαίτερα από το 1975 και μετά) αυτό δεν φαντάζει ως σενάριο επιστημονική φαντασίας, αλλά ως ένα ενδεχόμενο.
Παρόλα αυτά, το σίγουρο είναι αυτό που έχει γράψει κι ένας Καναδός δημοσιογράφος συγγραφέας, ότι «Μια χώρα δεν είναι αθώα, επειδή είναι αθώοι οι δολοφονημένοι πολίτες της» (
Peter Scowen).

Λίγο καιρό μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 η Σούζαν Σόνταγκ, σε άρθρο της στο New Yorker έγραφε ότι «οι Αμερικανοί, όπως και οι ηγέτες τους, θα προτιμούσαν απλούστατα να μην εξετάσουν τις παλιές και τωρινές πράξεις της χώρας τους, αναζητώντας εκεί κάποιες πιθανές εξηγήσεις για τις τρομοκρατικές επιθέσεις κατά των ΗΠΑ. Προτιμούν να δεχθούν τυφλά ότι όλες οι μυστικές και φανερές στρατιωτικές επιχειρήσεις που πραγματοποιήθηκαν από τις ένοπλες δυνάμεις και τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας στο εξωτερικό, από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα, είχαν, και θα εξακολουθήσουν να έχουν, ως μοναδικό στόχο τους να προωθήσουν τα ύψιστα ιδανικά της Αμερικής και να εδραιώσουν τη δμοκρατία στον κόσμο, πράγμα που καθιστά τη χώρα αλώβητη από επικρίσεις ή δικαιολογημένες αντεπιθέσεις. Κάτι βέβαια που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την πραγματικότητα».
Αν η Γουατεμάλα και η Χιλή είναι δυο από τα δεκάδες παραδείγματα στα ματωμένα βιβλία της CIA, ποιός μπορεί με σιγουριά να πει ότι η 11η Σεπτεμβρίου 2001 στην Νέα Υόρκη δεν ήταν ακόμη ένα σκηνοθετημένο έγκλημα (ανάμεσα στα πολλά) της CIA;
Κανένας Αμερικανός Πρόεδρος δεν κατάφερε να αλλάξει τον τρόπο λειτουργίας της CIA και κατ΄ επέκταση την αδυσώπητη εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Όπως μας έχει αποδείξει η ίδια η ιστορία, οι εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί δεν σημαίνουν τίποτα για την Αμερική (Νικαράγουα, Κορέα, Ναγκασάκι, Γουατεμάλα, Χιλή, Ιράκ, Φαλούτζια, Αφγανιστάν, Πακιστάν, κτλ). Γιατί να σήμαιναν οι 3 χιλιάδες νεκροί στους δίδυμους πύργους;
11 Σεπτεμβρίου λοιπόν. Σεβασμός σε όσους πέθαναν άδικα σε Χιλή (1973) και Νέα Υόρκη (2001).
Κανένας όμως σεβασμός, (μόνο αγανάκτηση), για όσους προκάλεσαν τους θανάτους αυτούς. Αγανάκτηση για τις ιμπεριαλιστικές πολιτικές που εξακολουθούν και σήμερα να σκοτώνουν χιλιάδες αθώου κόσμου σε πολλές γειτονιές του πλανήτη.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου