3 Αυγ 2013

Σχολια - Σποντες απο Δεφτερη Αναγνωση



  • Ωιμε. Ώστε δεν θα φύγει ο Ντανουνερ; Κατά που λέει όμως και ο Καβάφης, είναι και αυτός μια κάποια λυση..για μερικούς. Επί της ουσίας ελπίζουμε ότι το μάθημα των κουρεμάτων του Μάρτη έγινε κάπως κάπου μάθημα – και δεν εννοούμε μόνο στο προεδρικό. Το να αλλάζεις ξαφνικά και μόνος σου [ η να αποδέχεσαι] μια ριζική αλλαγή [όπως τότε που περάσαμε από το bail out του δανείου 17 δις, στο bail in του δανείου 10 δις συν κούρεμα], προκύπτουν διάφορα στην διαδικασία. Οπότε το ότι ο Νταουνερ είπε ότι θα ξεκινήσει η συζήτηση από το έγγραφο για συγκλίσεις αποκλίσεις είναι καλή αρχή. Και οι νουσιμοι θα φανουν.

  • Σύμφωνα με το Φιλελεύθερο, ο κ. Αναστασιάδης προσανατολίζεται στο διορισμό του κ. Κ. Κληριδη στη θέση του νέου Γενικού Εισαγγελέα. Δεν είναι γνωστός ο κ. Κληρίδης και μετά από τις θλιβερές εμπειρίες με διορισμένους δικαστές, δεν μπορεί κάποιος να είναι σίγουρος. Όμως, αν οι εισηγήσεις μερικών άλλων - όπως φαίνεται στο δημοσίευμα - ήταν ο δικηγόρος της Τράπεζας Κύπρου, ο κ. Πολυβίου, και μετά - κόλλημα είναι πια αυτό με την τράπεζα των Τριανταφυλληδων; - ο κ. Κ. Τριανταφυλλίδης, τότε ο ό,ποιος και να είναι ο κ. Κ. Κληριδης, κερδίζει με άνεση στα βασικά κριτήρια που σε μια τέτοια εποχή είναι λογικά: ή έστω και στα προσχήματα αμεροληψία και αποφυγή διαπλοκής – για να υπάρχει ένα έστω μίνιμουμ κοινής αποδοχής. Και γιατί έρχεται το κυπριακό, αλλά και γιατί τα σκάνδαλα των τραπεζών, όσο και να προσπάθησαν τα ΜΜΕ είναι πια πάνω στο τραπέζι – και σε αντίθεση με το χρηματιστήριο, δεν θα κρύβονται εύκολα - θα το θυμίζει η κρίση, η κοινωνικοποίηση, δηλαδή, των ζημιών των τραπεζών - αν δεν υπάρξει δικαιοσύνη, έστω και στην αντιμετώπιση του φαινομένου. Και ο κ. Πολυβίου, ο οποίος έκανε και αγώνες για να συγκαλύψει τις ευθύνες της τράπεζας - λ.χ. για την εξαπάτηση του κοινού στα τέλη του Ιούνη του 2012 - θα κάνει έρευνα σε όσους τον πλήρωναν και όσους συγκάλυπτε; Ή ο γόνος της ιστορικής οικογένειας της Τράπεζας Κύπρου θα κάνει έρευνα στην οικογενειακή επιχείρηση; Ας ελπίσουμε, λοιπόν, ότι ο κ. Αναστασιαδης, θα επιμείνει στις επιλογές αποστασιοποίησης από το κύκλωμα της Τράπεζας Κύπρου που θέλει τώρα να καταλάβει και την εισαγγελία. Κωμωδία παγκόσμια θα γίνουμε: η τράπεζα που βύθισε την κυπριακή οικονομία αναλαμβάνει την εισαγγελία… για να εμποδίσει τις έρευνες;
  • Εμπόριο; Και το ότι και οι δυο πούλησαν και πουλούν Μαρί για να καλύπτουν τα συμφέροντα που εκπροσωπούν, αλλά και τη χρησιμοποίηση μερικών θυμάτων για να προωθούν τον εαυτό τους, είναι μεν κάτι που θα καταγράφει επίσης στην προσωπική ιστορία του καθενός. Το ότι το σύνταγμα δεν ενδιαφέρει μερικούς στους ρητορικούς τους οίστρους φαίνεται από καιρό – και από αλλα θέματα.

  • Ανάμεσα στην πρόοδο και το σιαμάλισμα των λέξεων: προς το μέλλον ή πουλώντας τα κουπόνια ως ανακάλυψη της τασιηνόπιττας; Η ιδέα ενός εξασφαλισμένου κατώτατου κοινωνικού μισθού δεν είναι κακή ιδέα. Αντίθετα, με τα μελλοντικά έσοδα από το φυσικό αέριο είναι ένας όρος χρήσιμος. Αλλά η παρούσα κυβέρνηση είναι και λίγο περίεργη στη χρήση των λέξεων. Να υπενθυμίσουμε δυο επεισόδια: σε μια φάση ζήτησε περισσότερες περικοπές για να προσληφθούν ξανά ωρομίσθιοι υπάλληλοι. Και αυτό έγινε στα πλαίσια του τότε κλίματος αλληλεγγύης. Πρόσφατα, αποκαλύφθηκε ότι  τελικά υπήρξε ρουσφέτι στις προσλήψεις. Αυτό λέει ότι μερικοί έστω κυβερνώντες έχουν την τάση να μιλούν για το συλλογικό καλό, αλλά να κρύβουν πίσω από τις λέξεις ιδιοτελή συμφέροντα. Μετά είχαμε την μείωση του ποσού που παίρνουν οι πολιτικοί πρόσφυγες – και την υιοθέτηση των κουπονιών. Αυτό  μπορεί να αποδοθεί μεν σε ένα φτηνό ρατσισμό – αλλά αφού οι κανονισμοί για τους αιτητες άσυλου κινούνται μέσα στο υπάρχον πλαίσιο των κοινωνικών παροχών, το ερώτημα είναι αν μερικοί σκέφτονται να χρησιμοποιήσουν εκείνο το μοντέλο για κατώτατο όριο. Διότι μερικοί φώναζαν για λιτότητα – τώρα λένε θα κόψουν επιδόματα - από ποιούς που δεν κόπηκαν ακόμα; - και θα … τα οικονομικά φαίνονται οξύμωρα εκτός και αν πίσω από τα λόγια είναι η υποβάθμιση του υπάρχοντος κοινωνικού δικτύου προστασίας.
  • Πάντως οι ρητορικές κινήσεις της κ. Αιμιλιανίδου κινούνται σε μια περιφέρεια με κλισέ που θυμίζουν δαιμονοποίηση. Η ατάκα κάποιοι παίρνουν 2.500 ευρώ, δεν λέει απολύτως τίποτα αν δεν εξηγηθεί ποιός, γιατί και σε ποιό πλαίσιο. Αλλά τέτοιες ατάκες απλά δημιουργούν κλίμα για αναστολή παροχών σε άτομα που τα έχουν ανάγκη – και μετά φτάνει κάποιος στα κουπόνια. Αλλά να περιμένουμε και να θεωρήσουμε τις αρχικές δηλώσεις ως κλισέ παραστάσεις.

  • Αληθεύει; Σύμφωνα με πληροφορίες που έφτασαν στη Δέφτερη Ανάγνωση, η αδελφή του κ. Χάσικου μετατέθηκε ως γραμματέας του προέδρου των Κυπριακών Αερογραμμών. Και η μετάθεση, λενε, έχει κερασάκι προαγωγή από κλίμακα Α7 σε Α8. Να το θέσουμε λοιπόν και δημόσια: Αληθεύει; Δηλαδή ο υπουργός πρόσλαβε αδελφότεχνους, ας πούμε, και τώρα, ο κουμπάρος ανταποδίδει με προαγωγές; All in the family; Επειδή δεν είμαστε σίγουροι το θέτουμε και θα αναμείνουμε ….

  • Ούτε συντονισμένοι να είναι μερικές φορές εκεί στο Φιλελεύθερο. Την Τρίτη 30/7 υπήρχαν τρία σχόλια για την κατάληξη στο κούρεμα του 47.5%. Οι δυο από τους τρεις είναι από τους σχετικά νηφάλιους της εφημερίδας, αλλά φαινοταν να υπαρχει μια μονοδιάστατη τάση προς μια πλευρά – ενα ειδος δικαιολόγησης των μεγαλοκαταθετών και των διεκδικήσεων των μεγαλομετόχων. Αξίζει να διευκρινιστεί ότι στην ειδησεογραφική κάλυψη, τα δεδομένα ήταν πιο ισορροπημένα – με δηλώσεις παραγόντων για τα θετικά του «μαξιλαριού». Την επόμενη ακολούθησε ακόμα ένα σχόλιο από μέλος της συντακτικής ομάδας στο ίδιο κλίμα με τους 2 τουλάχιστον: «φταίει ο Δημητριάδης», λες και είναι ο Δημητριάδης που αποφάσισε να διαχειριστεί ένα κούρεμα για το οποίο ο ίδιος δεν ήξερε. Όμως άρχισαν και οι διαφοροποιήσεις. Ας δούμε τα 3 σχόλια και γιατί έχουν ενδιαφέρουσες διαφοροποιήσεις αλλα ίσως καταγράφουν και τάσεις.

  • Σχόλιο 1: Ο κ. Α. Μιχαηλιδης είχε ένα κείμενο με τίτλο «Διοικητής ή Δραγουμάνος». Ενδιαφέρον τίτλος. Άραγε θα αποδεχόταν ο κ. Μιχαηλίδης, τώρα, ότι οι «δραγουμάνοι» και η εκκλησία ήταν όργανα φορολογικών επιδρομών ενάντια στους χριστιανούς κάτοικους κατά την οθωμανική περίοδο; Μέχρι και ο κ. Κύρρης αντιμετώπισε επιθέσεις, όταν το έθεσε δημόσια την δεκαετία του 1980. Και τον καιρό που μερικοί έφτιαχναν εκστρατείες ενάντια στο Ρ. Κατσιαούνη  (το 2010 ας πούμε) δεν  φαίνονταν να υπήρχαν τέτοιες ευαισθησίες – ο Χατζηγεωργάκης Κορνεσιος το 1804, ο πιο γνωστός δραγουμάνος της οθωμανικής περιόδου, τότε ήταν ήρωας. Στο κείμενό του, ο κ. Μιχαηλίδης θεωρεί ότι θα έπρεπε να συνεργαστούν κυβέρνηση και διοικητής και αφού διαφωνούν.... φταίει ο διοικητής. Φυσικά και πάλι, τέτοια δεν ακούγονταν επί Ορφανίδη. Η κατάληξη ότι το μαξιλαράκι είναι με τα «λεφτά των πολιτών» είναι ακατανόητη  - φυσικά, είναι πολίτες και όσοι θα τύχουν κουρέματος, αλλά αν το ζήτημα είναι το σύνολο ή η πλειοψηφία των πολιτών, τότε η αναφορά είναι παραπλανητική. Το παρόν κούρεμα αφορά στους μεγαλοκαταθετες – και αν κάποιοι θέλουν να σωθεί η Τράπεζα Κύπρου μετά τα όσα προβλήματα έχει δημιουργήσει, είναι πιο λογικό να ζητείται περισσότερη ασφάλεια. Οπότε αν το ζήτημα είναι οι πολίτες ως σύνολο, τότε το αρχικό ζήτημα μάλλον πρέπει να είναι αν ήταν σοφό να μείνει μόνο η Κύπρου και να δεσμευτεί η κοινωνία σε αυτόν τον μονόδρομο. Και τώρα ναι, το ζητούμενο είναι να είναι τουλάχιστον κάπως ασφαλισμένη η τράπεζα με την οποία μας έμπλεξαν μερικοί ως κοινωνία – γιατί ένα νέο πρόβλημα θα αφορά όλη την κοινωνία. Και δεν είναι και σοφό να ξαναγινεί απόπειρα κοινωνικοποίησης των ζημιών της Τ. Κύπρου. Την επομενη παντως κατεγραψε μια ενδιαφερουσα αιρετικη ερωτηση μετα την επισης αιρετικη χρηση της λεξης δραγουμανος: «..θα σωσουμε την τραπεζα Κυπρου και ας χαθουν όλα τα αλλα;»

  • Σχόλιο 2: Η σχέση της κυπριακής Κεντρικής Τράπεζας με την Ευρωπαϊκή είναι δομική και ευθύνη όσων ήθελαν/θέλουν την ευρωζώνη. Από εκεί και πέρα ο Δημητριάδης τουλάχιστον δεν ανήκει στο κύκλωμα των τραπεζιτών και των μεγαλομετόχων – και για αυτό είναι και στοχος επιθεσεων. Στην σελίδα 5, στον Φιλελεύθερο της Τρίτης, είναι το σχόλιο του κ. Πιμπίσιη, ο οποίος συνήθως είναι ήπιος και σχετικά ισορροπημένος. Εδώ όμως απλώς αναπαράγει τη ρητορική του προηγούμενου σχολίου: «Ο εντολοδόχος της Τρόικα». Γράφει για την Κεντρική Τράπεζα: «Πρόκειται ουσιαστικά για ένα παράρτημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και κατ’ επέκταση και της Τρόικας, το οποίο συστηματικά εργάζεται όχι προς όφελος των κατοίκων της Δημοκρατίας..». Με όλο το σεβασμό κ. Πιμπίσιη κάνεις, ή καμώνεσαι, ότι δεν καταλαβαίνεις. Το ότι η Κυπριακή Κεντρική Τράπεζα είναι μέρος-παράρτημα του Ευρωπαϊκής είναι μέρος του «ευρωπαϊκού οικοδομήματος», όπως λένε, και των θεσμών της ευρωζώνης, είναι δεδομένο – δεν είναι θέμα επιλογής του άλφα ή βήτα διοικητή. Άρα, η ξαφνική κριτική σε αυτό το δομικό οικοδόμημα είναι αστεία – είτε κάποιος υιοθετεί την αμφισβήτηση του ευρώ, είτε αποδέχεται το θεσμό των κεντρικών τραπεζών σε αυτό το σύστημα. Άρα, αυτό το κόλπο να εστιάζεται στο Δημητριάδη η επίθεση για την δομή του ευρώ και των ευρωπαϊκών θεσμών είναι παραπλανητική και έκδηλη σε βαθμό χιούμορ. Έτσι είναι, έτσι τους βρήκε, και άλλοι τους στηρίζουν αυτούς του θεσμούς. Τώρα, αν ο Δημητριάδης κάνει ή δεν κάνει καλά την δουλεία του είναι άλλο θέμα από την σχέση ΕΚΤ με την τοπική κεντρική. Ο κ. Δημητριάδης δεν εισηγήθηκε ούτε τα καθολικό κούρεμα, ούτε το άπλωμα του προβλήματος σε όλο το τραπεζιτικό σύστημα, ούτε συγκάλυψε τα σκάνδαλα των τραπεζών. Είναι ο πρώτος διοικητής της Κεντρικής, που φαίνεται να τα έχει βάλει με το κατεστημένο των τραπεζών – και κ. Πιμπίσιη είναι απογοητευτικό να ακούγεστε σαν απολογητής των μεγαλομετόχων.

  • Σχόλιο 3: Η αντίσταση στο καθολικό κούρεμα ήταν μια άμυνα ενάντια στην επέκταση μοντέλων όπως της φούσκας του χρηματιστηρίου, και στην πολιτική-οικονομική πρακτική μέσα από νομικές διαδικασίες. Το τρίτο σχόλιο είναι από τον Π. Χαραλάμπους, ίσως του πιο νηφάλιου σχολιαστή της εφημερίδας που τη συγκεκριμένη ημέρα τα είχε με τα κόμματα, γιατί δεν δέχθηκαν το καθολικό κούρεμα. Σε αυτό τουλάχιστον, προς τιμήν του, διαφοροποιήθηκε από τις επιθέσεις εναντίον του κ. Δημητριάδη. Αλλα η υπόθεση με το πρώτο κούρεμα είναι σαφώς προβληματική για ένα αναλυτή που ξέρει καλύτερα για την ιστορία του κυπριακού τραπεζιτικού τομέα. Γιατί να το δεχθούν/δεχθούμε κ. Χαραλάμπους; Εσείς ξέρετε πολύ καλά και το έχετε γράψει ότι οι τράπεζες ευθύνονται για τα τρία οικονομικά προβλήματα των τελευταίων 15 χρόνων: της φούσκας του χρηματιστηρίου, της φούσκας των ακίνητων, και αυτή την καταληκτική κρίση που έχουμε τώρα. Γιατί θα έπρεπε σαν εύκολα θύματα να προσφέρουμε από τις ελάχιστες αποταμιεύσεις - διότι αυτά είναι τα κάτω των 100,000 - για να ξελασπώσουμε μεγαλοκαταθέτες, αλλά και μεγαλομετόχους οι οποίοι καθοδηγούν αυτές τις εκστρατείες ενάντια στην Κεντρική που δεν ελέγχουν; Δεν είναι αυτοί που έβγαλαν και τα πολλά λεφτά από τις προηγούμενες φούσκες; Εσείς ξέρετε. Κατά συνέπεια, η λογικότατη αντίσταση των πολιτών έφτασε και στα κόμματα. Και πολύ καλώς απέρριψαν το καθολικό κούρεμα – γιατί εκτός από άδικο θα ήταν και καταστροφική πρακτική. Ένα κόλπο του χρηματιστηρίου σε ανοιχτή εκδοχή επανάληψης και οικειοθελώς; Δεν θα πάρουμε και ήταν ίσως μια από τις πιο σοφές αποφάσεις της πλειοψηφίας…Την επόμενη ο κ. Χαραλάμπους προχώρησε στην «επόμενη μέρα» της Τράπεζας Κύπρου με την ενδιαφέρουσα δηλωση: «Αν με το 47.5% σωζεται το 90%, τοτε χαλαλι». Διαφοροποιηθηκε.

  • Και γιατί γίνεται ο καυγάς; Διότι ξεκινά η αντιπαράθεση για τον έλεγχο. Στις 31/8 πάντως ο Πολίτης ήταν σαφής για τις προθέσεις μερικών: πρόβαλε πρωτοσέλιδα κινήσεις από Αβέρωφ και Ν. Παπαδόπουλο να αλλάξουν πάλι νομοθεσία στην βουλή για να αποκτήσει η κυβέρνηση [και ενδεχομένως οι ίδιοι και τα κεφάλαια η οι μεγαλομέτοχοι που εκπροσωπούν] πρόσβαση στον έλεγχο της τράπεζας. Αν επιβιώσει. Διότι είναι με τέτοια κόλπα έλεγχου που η τράπεζα Κύπρου αρνήθηκε 800 εκατομμύρια το Σεπτέμβριο του 2011 για να ζητήσει 9 μήνες μετά 500 από το κράτος. Και μετά αποκαλύφθηκαν όλα. Τότε, τον Σεπτέμβρη δεν έδιναν αντιπροσώπευση στο ρώσο επενδυτή. Τώρα είναι διατεθειμένοι να βυθίσουν το καράβι για τον έλεγχο; Και για να έχουμε καλό ρώτημα ο Πολίτης τώρα με ποιους θα είναι;

  • Και τώρα που η πλειοψηφία της Τράπεζας Κύπρου θα ανήκει σε ρωσικά κεφάλαια, θα είναι ενδιαφέρον να επαναξιολογήσουμε το τί έγινε και ποιές είναι οι μελλοντικές δυναμικές των σχέσεων Δύσης και Ρωσίας στην Κύπρο.
  • Οι Ρώσοι είναι εδώ.

  • Το πρόβλημα με το δικηγορικό γραφείο του κ. Αναστασιάδη το επανέφερε ο κύκλος γύρω από το περιοδικό HOT.DOC. Όταν αντιπροσωπεύεται   ένα σεβαστο μεριδιο μετοχων από οικογενειακή επιχείρηση που σχετίζεται με την εκτελεστική εξουσία, είναι δύσκολο…Θα πρέπει να βρεθεί τουλάχιστον κάποιος τρόπος απεγκλωβισμού, κατά που λέει και το ρητό με τον Καίσαρα, τη γυναίκα του και τη δημόσια τους εικόνα.

  • Τελικά ο Κασίνης τώρα δεν θα έχει πρωτοσέλιδα και σχόλια αρχισυντακτών; Εδώ δήλωσε ότι χάνουμε 100 εκατ. τη βδομαδα. Φαίνεται ότι για τα ΜΜΕ ο Κασίνης είναι χρήσιμος αναλόγως ποιόν του βάζουν απέναντι . Θα δουμε και την συνεχεια.

  • Πάντως το πραγματικά ανησυχητικό είναι το σχόλιο του Παράσχου ότι οι πρόσφατες κινήσεις ίσως να είναι σύμπτωμα ότι άρχισε το φαγοπότι σε βάρος του δημόσιου πλούτου – που θα οικοδομηθεό γύρω από το φυσικό αέριο. Ξεκινούν έργα. Πάντως αυτό το θέμα θα είναι στο κέντρο, οπότε όσοι θα δοκιμάσουν τσαλαβούτημα να το σκεφτούν…Ακόμα και με 4 τηλεοράσεις μπορεί να μην καταφέρεις να γελάσεις τους κυπραίους άμα το θέμα αφορά σε ένα χωράφι που εν κοινό.

  • Ώστε τελικά επικράτησε η θέση των Αθηνών για τις στρατιωτικές σχέσεις; Σύμφωνα με δημοσίευμα του Φιλελευθέρου στις 30/7, η νέα κυβέρνηση «τερμάτισε τις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή μνημονίου. Το μνημόνιο θα ήταν ουσιαστικά μια τυπική συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας. Το ότι ακυρώθηκε δεν φαίνεται να έχει να κάνει τόσο πια με τα τοπικά κολλήματα, όσο με τις διεκδικήσεις των Αθηνών. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τόσο ο έλληνας υπουργός, ο κ. Αβρααμόπουλος, όσο και ο αρχηγός της Εθνικής Φρουράς ο κ. Νούσης. Σύμφωνα με το δημοσίευμα ο κ. Αβρααμόπουλος είπε στον κ Φωτίου ότι «δεν χρειάζονται ούτε μνημόνια συναντίληψης, ούτε Ενιαία αμυντικά δόγματα». Τουλάχιστον, γλυτώσαμε από εκείνες τις φούσκες σε μέγεθος βαρέλας της δεκαετίας του 1990. Αλλά με την υπογραφή μνημονίου οι έλληνες αξιωματικοί δεν θα υπόκεινται στην κυπριακή δικαιοσύνη, δεν είναι;

  • Και τί γυρεύει όντως ο Αυξεντίου στην ερευνητική; Γράφει ειρωνικά η Καθημερινή, σε σχόλιο για την κατάθεση Ηλιάδη: « Α! Μάθαμε και τί δουλειά έχει καθημερινά στην Ερευνητική ο πρώην διοικητής της Κεντρικής, Αυξέντης Αυξεντίου. Είναι λέει μυστικός σύμβουλος της ερευνητικής. Επί πληρωμή φαντάζομαι, έτσι;». Το θέμα της πληρωμής είναι γενικά ανοικτό για αυτήν την επιτροπή. Αλλά το θέμα είναι και ο κ. Αυξεντίου και ο ρόλος του την εποχή του Χρηματιστηρίου. Όντως ξέρει κανείς για τον ρόλο του; Γενικό Ενδιαφέρον;

  • Πάντως αν κρίνουμε από σχόλια σε οικονομικές σελίδες, η κατάσταση άγνοιας με την οποία μπήκαν σε ένα τέτοιο τομέα τα μέλη της ερευνητικής φαίνεται: «Σε ανέκδοτο εξελίσσεται η ερευνητική επιτροπή για την οικονομία, αφού όποιος παρακολουθεί τις εργασίες της δεν ξέρει αν θα φύγει εκνευρισμένος ή γελώντας. Οφείλει ο πρόεδρος της να κάνει τα μαθήματα του την προηγούμενη ημέρα και να μαθαίνει δυο πράγματα σχετικά, πριν να πηγαίνει. Δεν είναι δυνατον να μιλα «επικινδυνότητα» αλλά να μην ξεχωρίζει αν πρόκειται για κούρεμα και μείωση κεφαλαίων ή για ρευστότητα. Μεγάλη η διαφορά.» [Καθημερινή, 28/7]

  • Πολιτική της πληροφορίας: Η «μισή» καταδίκη του B. Manning, του ατόμου που διέρρευσε αρχεία στα wikileaks είναι μια ενδιαφέρουσα στιγμή. Η αποφυγή καταδίκης για «βοήθεια στον εχθρό» μπορεί να προερχόταν και από εσωτερική πίεση αλλα και από εξωτερική – η υπόθεση Snowden, έχει ανοίξει το θέμα πια σε ένα ευρύτερο κοινό και πλαίσιο. Το ότι η «πολιτική της πληροφορίας» ανοίξει νέα δεδομένα ακόμα και στην πολιτική φάνηκε και στο κογκρέσο όταν σε ψηφοφορία για την παρακολούθηση τηλεφώνων πέρασε με 217 – 205 παρά το ότι την πλειοψηφούσα θέση την στήριξε και η κυβέρνηση Ομπαμα και η ηγεσία των ρεπουμπλικάνων. Αλλα γεννιούνται και άλλες συμμαχίες: http://www.counterpunch.org/2013/07/25/the-perennially-unusual-yet-somehow-ubiquitous-left-right-alliance/

  • Στην Κύπρο δεν υπάρχουν παρακολουθήσεις;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου