2 Αυγ 2013

Και ξαφνικά ο Φιλελεύθερος έμεινε στη μέση των αποκαλύψεων: Όλα τα δάνεια στο φως, αλλά όχι και του κ. Σιακόλα ή του κ. Λεπτού;



«..θα σταθούμε μόνο σε δυο περιπτώσεις, της Leptos που πήρε δάνεια 235 εκατ. ευρώ και της Aristo που πήρε 198 εκατ., όχι γιατί τις αντιπαθούμε, αλλά επειδή ήταν συνδεδεμένες εταιρείες με το Δ.Σ της Τράπεζας…Το συγκεκριμένο έγγραφο αποκαλύπτει ένα σύστημα πραγμάτων των τραπεζικών ταγών και μεγαλόσχημων επιχειρηματιών που έκοβαν και έραβαν, αντικαθιστώντας στοιχειώδεις κανόνες του λεγόμενου banking…Οι πολιτικές και άλλες πιέσεις που ασκούνται τώρα..έχουν σαν στόχο να σταματήσουν οι πιέσεις στους κατόχους δανείων μαμούθ για πώληση περιουσιακών στοιχείων για να μην πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Το δήλωσε ξεκάθαρα και ο Νίκος Σιακόλας.» [Α. Παράσχος, Τραγωδία και κάθαρση, σελ. 2, Καθημερινή 28/7/2013]

Όταν ο κ. Πικής, ακολουθώντας μια επιλεκτική στρατηγική ερωτήσεων από τα δημοσιεύματα μερικών μόνο εφημερίδων, ζήτησε στοιχεία για το δημοσίευμα του Φιλελευθέρου το Σάββατο  20/7, ο Φιλελεύθερος ξαφνικά αποφάσισε την επομένη να κρύψει το θέμα στις εσωτερικές σελίδες – το έριξε στην σελίδα 11 και του αφιέρωσε μόνο μισή σελίδα. Ήταν μια παράδοξη κίνηση και δημοσιογραφικά και εμπορικά – η εφημερίδα είχε μια αποκλειστικότητα, η οποία γινόταν θέμα δημόσιας συζήτησης και αντί να το εκμεταλλευτεί πρωτοσέλιδα - όπως κάνει με πολύ πιο ασήμαντα θέματα - ξαφνικά το έκρυψε. Στην online έκδοσή του, πάντως, στις 24/7 το βράδυ, πανηγύριζε για το ότι το δημοσίευμα του Φιλελευθέρου έγινε θέμα στην ερευνητική. Μετά πρέπει ακολούθησαν λιγότερο δημοσιογραφικές σκέψεις ή και τηλεφωνήματα και την επομένη υπήρξε υποχώρηση.

Όταν η Καθημερινή συμπληρώνει το Φιλελεύθερο... ή όταν μερικοί φοβούνται να αναφέρουν τις υποχρεώσεις μερικών ….;
Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι οι ονομαστικές αναφορές του κ. Πική στις εταιρείες δημιουργούσε ένα πρόβλημα και άρα ήθελε να το αποφύγει. Γιατί όμως; Ήταν νόμιμο να το κάνει και σαφώς ενδιέφερε το κοινό. Προφανώς, δεν ήθελε να προβάλει πρωτοσέλιδα εταιρείες με τις οποίες η εφημερίδα έχει εμπορικές σχέσεις και εξάρτηση, όπως λ.χ. με διαφήμιση. Την Κυριακή, ένα εκτενές δημοσίευμα της Καθημερινής εξηγούσε εν μέρει τη ξαφνική λογοκρισία. Ενώ στις ερωτήσεις του κ. Πική συμπεριλαμβανόταν και ο κ. Αριστοδήμου, που πέρασε από την ερευνητική χωρίς να ρωτηθεί καν - τώρα με ποιά κριτήρια και τί τεκμήρια κάνει ερωτήσεις η ερευνητική, είναι ένα θέμα από μόνο του - αλλά στα δημοσιεύματα δεν υπήρχε αναφορά στον κ. Λεπτό. Η Καθημερινή επέκτεινε τη δημοσιογραφικά απαιτούμενη καχυποψία, αναφέροντας ότι μερικές από τις εταιρείες που δεν αναφέρονται είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες:
«Πρέπει, πάντως, να σημειωθεί η ύποπτη απουσία άλλων εταιρειών από το συγκεκριμένο έγγραφο. Όπως έγραψε η «Κ» στην ηλεκτρονική της έκδοση – χωρίς καμία διάψευση από τους ίδιους – ο όμιλος Σιακόλα έχει έκθεση που προσεγγίζει τα 600 εκατομμύρια ευρώ στην τράπεζα, αλλά δεν γίνεται αναφορά στο έγγραφο. Άλλα ονόματα εταιρειών επίσης απουσιάζουν…[..] [Μ. Περσιάνης, Μοίραζαν μεταξύ τους εκατομμύρια, σελ. 4, Οικονομική Καθημερινή, 28/7/2013]

Και αυτά τα συμφέροντα φαίνεται ότι είναι το πραγματικό πλαίσιο των δημόσιων δηλώσεων και μέρους των δημοσιογραφικών θεαμάτων:
Η προσπάθεια που γίνεται είναι γνωστές ακόμα και οι δημόσιες δηλώσεις του κ. Σιακόλα για το θέμα – είναι να μειωθούν οι πιέσεις στους κατόχους προβληματικών δανείων, για να μην πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Κάτι τέτοιο απλά σημαίνει πως κάποιος άλλος θα πρέπει να απορροφήσει τη ζημιά.»

Όταν η συγκάλυψη ξεκινά με μετατοπίσεις, η αποκάλυψη της φούσκας προϋποθέτει περισσότερη λογοκρισία: και έτσι όταν η Τράπεζα Κύπρου παραδέχεται ότι ήταν δική της ευθύνη που δεν ξοφλήθηκε το χρέος της Ταμασός, και δεν έγινε χαριστική απόσβεση, η είδηση πάει στο βάθος των σελίδων
Υπήρχε βέβαια και ένας άλλος λόγος – η μονομερής εστίαση στα δάνεια του τέως προέδρου της Ομονοίας, αλλά και στις διαγραφές υποχρεώσεων της ΠΕΟ, υπήρχε μια σαφής απάντηση από τον αρμόδιο που κανένας δεν μπορούσε να διαψεύσει. Ως Δέφτερη Ανάγνωση είχαμε παρατηρήσει από τον καιρό που δημοσιοποιήσει το θέμα ο Δρουσιώτης στον Πολίτη ως προσπάθεια μετατόπισης, ακόμα και στο παραπλανητικό του κείμενο, ήταν σαφές ότι η ΠΕΟ είχε χάσει αρκετά και η Τράπεζα Κύπρου είχε κερδίσει από ξενοδοχεία μέχρι κρουαζιερόπλοιο. Αλλά εκείνη η έμφαση αποσπασματικά, τον περασμένο Αύγουστο, έκανε το θέμα να φαίνεται λες και είχε πάρει απόσβεση μόνο η ΠΕΟ ή μόνο η Ταμασσός, από όπου ξεκίνησε η ιστορία. Τελικά, είναι πρακτική των τραπεζών για να εξασφαλίσουν ότι μπορούν. Και στην προκειμένη περίπτωση της Ταμασός, η Τράπεζα διεκδικούσε αποζημιώσεις γιατί δεν πρόλαβε να πουλήσει τις μετοχές που είχε πάρει για το δάνειο: «Εάν πωλούνταν οι μετοχές, τότε το δάνειο θα εξοφλειτο πλήρως» παραδέχθηκε ο κ. Βύρωνος της Τράπεζας Κύπρου και ανέφερε ότι ήταν «λάθος της τράπεζας» ότι δεν πώλησε τις μετοχές πριν χάσουν την αξία τους. Και όσο για την απόσβεση μέρους των τόκων σε δάνειο της ΠΕΟ είπε: «Δεν θεωρούμε ότι ήταν μια κακή διαπραγμάτευση η αφαίρεση μέρους των τόκων. Είναι πρακτική την οποία ακολουθούμε σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις.»
Ανάλογα αναφέρθηκαν και άλλες υποθέσεις πολιτικών – με κάπως διαφοροποιημένη την περίπτωση της οικογένειας Σαμψών, όπου μέρος των αποζημιώσεων ήταν και 50, 000 σε διαφήμιση!

Αλλά το ζήτημα έχει να κάνει και με την διορισμένη επιτροπή: έχουν ίσα δικαιώματα ο Μ. Νεοφύτου και οι κ.κ. Αριστόδημου, Λεπτός και Σιακόλας; Θα υποβληθούν τα ίδια ερωτήματα;
Σε αυτό το πλαίσιο των αποκαλύψεων για επισφαλή δάνεια εκατοντάδων χιλιάδων εκατομμυρίων, τίθεται και ένα σαφέστατο θέμα συνέπειας και ίσης αντιμετώπισης από τη διορισμένη επιτροπή. Εφόσον ο κ. Πικής αναζητούσε παντού δάνεια της Ομόνοιας, οφείλει να ρωτήσει και για τα πολλαπλάσια σε πόσο δάνεια των υπόλοιπων επιχειρηματιών. Να ρωτήσει, λ.χ., με βάση το δημοσίευμα της Καθημερινής πόσα δάνεια και γιατί δόθηκαν στον κ. Σιακόλα. Η μήπως ο Μιλτής με τα μόλις 15 εκατ., που ήταν και συνεπής στις πληρωμές, αν δεχθούμε την αναφορά του κ. Ηλιάδη, είναι πρόβλημα, αλλά τα 200 και 600 των κ. Αριστοδήμου, Λεπτού και Σιακόλα δεν είναι; Και όπως παρατηρείται στα σχόλια της Οικονομικής Καθημερινής, το έγγραφο της τράπεζας δείχνει ότι ο κ. Νεοφύτου πήρε τα δάνεια με βάση τα συμβόλαια που είχε.
«Πάντως πρέπει να πούμε και το δίκαιο από το έγγραφο της Τράπεζας Κύπρου που δημοσιεύει σήμερα η «Κ». Από όλους, ένας από τους πιο δικαιωμένους ήταν ο Μιλτής. Η Τράπεζα λέει πως δεν έπρεπε να είχαν δοθεί δάνεια έναντι κρατικών συμβολαίων για δουλεΙες του. Άσχετο πως έπιασε τις δουλειές ο Μιλτής λογικό ήταν να πιάσει τα δάνεια με τέτοια κοντράτα στο χέρι. Από την άλλη όμως, τα έδινε στην Ομόνοια όπως λέει το έγγραφο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αποπληρώσει.»
Η σωστή διατύπωση θα ήταν «έδινε και στην Ομόνοια» - όπως κανουν και άλλοι επιχειρηματίες με άλλες ομάδες. Το αν έδινε στην Ομόνοια, δικά του δάνεια, ωστόσο είναι θέμα ανάλογο με το τί έκανε ως δώρο ή ως προσωπική επένδυση ο Λεπτός, ο Αριστοδήμου, ο Σιακόλας κλπ. Αν δεν διερευνηθούν όλοι, τότε προφανώς η μεροληπτική εστίαση στα 15 εκατ. του κ. Μιλτή θα είναι ένα ακόμα δείγμα μιας προσπάθειας μετατοπίσεων.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου