22 Αυγ 2013

Τι δεν θελει να ακουσει η επιτροπη: όταν ενας πρωην προεδρος τοποθετει την κριση στο πλαισιο της και υπενθυμιζει οσα αλλοι θελουν ξεχνουν


Η καταθεση του Δ. Χριστοφια ξεκινησε με μια διαφωνια  που είναι ισως εκφραστικη του πλαισιου. Ο πρωην προεδρος ζητησε να αναγνωσει μια αναλυση ενώ η επιτροπη,  αρνηθηκε επιμενωντας να υποβαλει ερωτησεις. Ηταν προφανες ότι η επιτροπη ηθελε να καθορισει ένα πλαισιο και να αποφυγει την παρουσιαση του τεως προεδρου.
 
Ας δουμε λοιπον τι δεν ηθελε να ακουσει η επιτροπη  η εστω μερικα μελη της.
Και υπαρχουν αρκετοι που ενδεχομενως να ανησυχουν για τις μελλοντικες προεκτασεις οσων υπηρχουν στο κειμενο, οπως και για δηλωσεις στο παρελθον [ οι οποιες καταγραφονται στο κειμενο] που αποκαλυπτουν τα συμφεροντα και την διαπλοκη που οδηγησαν την Κυπριακη οικονομια στη κριση. Το να λες σημερα λ.χ. οτι το φυσικο αεριο αλλαξε τα δεδομενα ειναι ευκολο αμα το εξασφαλισαν καποιοι αλλοι που επρεπε να διαπραγματευτουν μεχρι τον Νοεμβριο για να το κρατησουν σε κυπριακα χερια. 
Διοτι το κειμενο δεν ειναι απλα εξηγηση του τι εγινε - ειναι και ενα πλαισιο για μια αντιπαραθεση που συνεχιζεται και τοπικα και ευρωπαικα. Και σε αυτο το πλαισιο η Διορισμενη επιτροπη η οποια προσπαθησε οντως να εκμαιευσει [ειτε συνειδητα, ειτε υπο καθοδηγηση] αποψεις οτι η αντισταση δεν ειναι σωστη και οτι η υποταγη στην τροικα επρεπε να θεωρειται δεδομενη κλπ, φαινεται σαν ενας μηχανισμος παραγωγης βολικων ατακων για την εξουσια και την διαπλοκη. Το οτι για μερικους, που καμωνονταν αλλα,  για αλλα θεματα, αυτη η σταση ειναι καταντια, ειναι απλα επιφανειακο. Αντιθετα ειναι ισως αποκαλυπτικο των βαθυτερων αντιφασεων του κυπριακου συστηματος εξουσιας στο οποιο εμμεσα και ευγενικα αλλα με απολυτη σαφηνεια εστιασε ο Δ. Χριστοφιας. 

Ειναι ενδεχομενως μια ενοχλητικη φωνη. Ειναι βολικο να πουλας φτηνες ατακες "αντιστασης" για διαφορα και μετα να πουλας εξυπηρετηση στην υποταγη. Αλλωστε δεν ειναι τυχαιο ισως οτι μερικα θεματα που αγγιζαν βαθυτερα εμειναν εκτος θεματολογιας - οπως το ποιοι κατασκευασαν τη φουσκα του χρηματιστηριου, πως συνδεεται εκεινη η φουσκα με την φουσκα των ακινητων, και με την μετεπειτα κριση. Οπως και το τι ρολο επαιξαν μερικα συγκεκριμενα συμφεροντα, ΜΜΕ, και τζακια στην ολη διαδικασια που ξεκινησε το 1999.

Το κειμενο διεκδικα την εκφραση και αναλυση της αλλης βιωμενης εμπειριας και στην Κυπρο και την Ευρωπη. Και οσοι ξερουν και θυμουνται, θα μπορουν να τοποθετησουν την σημερινη αποπειρα λογοκρισιας ενος κειμενου στην ιστορια λογοκρισιας των σκανδαλων των τραπεζων που διηρκεσε 3 χρονια.

Αλλα οποιος δεν θελει να ακουσει την αληθεια, απλα θα την βρει μπροστα του.
Ετσι εγινε και τον Μαρτιο.

Μια αναλυση που θετει την αναγκη πλαισιου για να κατανοηθει το συγκεκριμενο δεδομενο
Ο πρωην προεδρος της Δημοκρατιας κατεθεσε μια αναλυση η οποια εθεσε για πρωτη φορα τα δεδομενα στο ευρυτερο ιστορικο και κοινωνικο τους πλαισιο – τοσο διεθνως οσο και τοπικα. Συνεχιζωντας εν μερει την τεκμηριωμενη αναφορα του κ. Δημητριαδη, ο Δ. Χριστοφιας όχι μονο θυμισε τα δεδομενα αλλα και τις δηλωσεις διαφορων την περιοδο 2008-2013, αλλα και προσδιορισε μια βασικη διαμαχη που δεν ειναι μονο κυπριακη – αναμεσα σε αυτους που υποστηριζαν την «κοινωνικοποιηση των ζημιων των τραπεζων» και αυτους που υπερασπιζονταν τα δικαιωματα των εργαζομενων και το κοινωνικο κρατος.

Η αναφορα του από την αρχη ηταν σαφης στην αναλυτικη και επιστημονικη της διασταση – τοποθετησε την κυπριακη κριση στα πλαισια της παγκοσμιας και ευρωπαικης κρισης του καπιταλισμου και προσδιορισε την ουσια της νεας μορφης κρισης σαν αποτελεσμα   της μετατοπισης της οικονομικης δραστηριοτητας από «την επένδυση στην πραγματική οικονομία στην αγορά και πώληση χρήματος». Για αυτό και η επικεντρωση στο ζητημα των τραπεζων – και στην κυπρο και ευρυτερα.

Και η πολιτικη είναι και χωρος συγκρουσης ερμηνειων
Ακολουθως προσδιορισε ξεκαθαρα την υπαρξη  των δυο σχολων αντιμετωπισης της κρισης και εκανε εκτενη αναφορα και στην προσπαθεια και επιτυχιες της κυβερνησης του στην αντιμετωπιση της οικονομικης κρισης μεχρι τις αρχες του 2011. Και οι αναφορες ηταν σαφως τεκμηριωμενες. Μεχρι και ο Α. Νεοφυτου τοτε ελεγε ότι μπαινουμε σε αναπτυξη. Εστω και η υπενθυμιση των δηλωσεων διαφορων τοτε είναι από μονη της ένα χρησιμο συγκριτικο πλαισιο – και για το τοτε και για το τι προσπθουν σημερα να ξεχασουν τα ΜΜΕ.

Η κριση των τραπεζων: το εξωτερικο και το εσωτερικο περιβαλλον
Οι αναφορες του για την περιοδο μετα το 2011 εστιαστηκαν σε δυο παραγοντες – στην οξυνση της ελληνικης και της ευρωπαικης κρισης από την μια, και τις πρακτικες στον κυπριακο τραπεζιτικο τομεα και τις προσπαθειες συγκαλυψης από τους εσωτερικους του συμμαχους.
Η επικληση της αναφορας του Α. Νεοφυτου ότι αντι να μιλα με τις συντεχνιες ο τοτε προεδρος θα επρεπε να μιλα με τους «καλυτερους τραπεζιτες» [οι οποιοι ηταν στην Λαικη και την Τραπεζα Κυπρου] ηταν χαρακτηριστικη.

Στην άλλη πλευρα, σαν αναγνωριση των προσπαθειων της κυπριακης κυβενρησης για μια διαφορετικη αντιμετωπιση, η οποια σημερα τυγχαινει αναγνωρισης ευρυτερα και στην Ευρωπη, παρεπεμψε στο σχολιο του Μ. Σουλτς για το κυπριακο μοντελο απεναντι στην κριση, το οποιο βασιζεται στην κοινωνικη δικαιοσυνη: «Συνεπώς, πρέπει να επιστρέψουμε στις αρχές που πάντοτε υπερασπίζεται η Κύπρος και που θα είναι και οι αρχές της Κυπριακής Προεδρίας της Ε.Ε., δηλαδή κοινωνική συνοχή και κοινωνική δικαιοσύνη».

 Οσο για το ότι ολοκληρη η Ευρωπη αλλα και οι οικοι αξιολογησης είναι ξεκαθαροι ότι η κριση προκληθηκε από τις τραπεζες, οι αναφορες ηταν πολλες και εξαντλητικες – και από τους οικους αξιολογησης, και από ευρωπαιους αξιωματουχους. Θα πρεπει να εθελοτυφλει πια καποιος για να μην δει το πλαισιο.

Το κουρεμα των ελληνικων ομολογων και αυτοι που ξεχνουν το τοτε πλαισιο αλλα και τις τοτε δηλωσεις
Οι αναφορες του καλυψαν όλα τα επιμαχα θεματα και ειχαν ιδιαιτερο ενδιαφερον οι παραπομπες του στο θεμα της απομειωσης των ελληνικων ομολογων το φθινοπωρο του 2011, και τη διαπραγματευση αλλα την μη υπογραφη μνημονιου το 2012-13.  Οσο αφορα το κουρεμα των ελληνικων ομολογων εδινε σαφως την εικονα του ατομου που εζησε μια κρισιμη ιστορικη στιγμη που απειλουνταν η καταρρευση της ευρωζωνης, και ειχε να αντιμετωπισει μηνες μετα φτηνες δικαιολογιες από τους υποστηρικτες των τραπεζων γιατι δεν ειχε προνομιακο καθεστως η Κυπρος. Παρεπεμψε με νοημα στο ότι κανενας δεν εκανε σχετικη δηλωση τοτε, ότι αντιθετα μεχρι και την ανοιξη του 2012 το κλιμα ηταν ότι οι τραπεζες μπορουσαν να διαχειριστουν το θεμα. Και αυτό ελεγαν και τα τοτε στοιχεια τους – η αυτά τα οποια διερρεαν. Εξηγησε μαλιστα ότι η στενη σχεση Καζαμια – Ορφανιδη εγινε και με δικη του ενθαρρυνση αλλα προφανως και παλι δεν προεκυψε τιποτε από τις τραπεζες. Εκανε μαλιστα και συγκεκριμενη αναφορα στο τι κυκλοφορυσε τοτε σαν αναγκες των 2 τραπεζων.  Και φυσικα η κεντρικη του τεκμηριωμενη εμφαση ηταν ότι το κουρεμα ηταν εθελοντικο και θεμα διαπραγματευσης και ότι οι τραπεζες αντιλαμβανομενες τοτε τη αβυσο μπροστα στην οποια βρισκονταν απλα δεχτηκαν.

Η διαπραγματευση για το Μνημονιο – τι επιτευχθηκε και ποιοι ηθελαν να καθυστερησει η υπογραφη μεχρι να περασουν οι εκλογες
Για το μνημονιο ηταν επισης σαφης και παλι για το ότι η Κυπρος σπρωχτηκε στον Μηχανισμο Στηριξης από το τραπεζιτικο συστημα [και εκανε σχετικη αναφορα στην αξιολογηση των Fitch της 25ης Ιουνιου], και κατεγραψε τις προσπαθειες και σχετικες επιτυχιες της τοτε κυβενρησης για ένα «υποφερτο μνημονιο».
«Δώσαμε προτεραιότητα στην προστασία εθνικών συμφερόντων διατηρώντας την κυριότητα και τη διαχείριση του φυσικού αερίου στα χέρια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το πετύχαμε!....
Πετύχαμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για αποφυγή των ιδιωτικοποιήσεων. Πετύχαμε να κρατήσουμε στη ζωή σημαντικές εργατικές κατακτήσεις όπως είναι η ΑΤΑ, ο 13ος μισθός, οι συλλογικές συμβάσεις. Και το πιο σημαντικό, πετύχαμε ένα Μνημόνιο που προέβλεπε την πλήρη χρηματοδότηση των αναγκών της κυπριακής οικονομίας, περιλαμβανομένων και των αναγκών για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με ποσό ύψους 10 δις ευρώ.»
Για εκεινη την περιοδο ηταν επισης σαφης ότι η Βουλη αλλα και η πολιτικη ηγεσια ηξεραν για τον ΕΛΑ της Λαικης. Οσο για την μη υπογραφη του Μνημονιου ηταν επισης σαφης με παραπομπες σε δυο τεκμηρια: ότι ο ιδιος ειχε καλεσει την Ε.Ε. να προχωρησει στην υπογραφη τον Ιανουαριο του 2011 αλλα ότι ειχε παρθει αποφαση στο Γιουρογρουπ να παρει την «ιδιοκτησια» η επομενη κυβενρηση. Και ακολουθως επικαλεστηκε και αναφορες από την γερμανικη βουλη ότι η κυβερνηση της συγκεκριμενης χωρας δεν ηθελε το μνημονιο όπως ειχε συνομολογηθει και φαινοταν να περιμενει την επομενη κυβερνηση για να πετυχει αλλαγες.

Μια δομικη αναλυση – που αν την ακουγε ο κ.Πικης αντι να την λογοκρινει, θα μπορουσε να μαθει και μερικα πραγματα
Σε γενικες γραμμες ο κ.Χριστοφιας απεφυγε τις μετωπικες επιθεσεις και προτιμησε την ιστορικη αναλυση. Αλλα ηταν σαφεις οι αιχμες του για τις ευθυνες του τεως διοικητη της κεντρικης και τις αντιφασεις της τοτε αντιπλιτευσης και νυν κυβενρησης και για τον θεσμο του Διοικητη αλλα και για αλλα θεματα [όπως το ζητημα των φορολογιων για την ακινητη περιουσια, η το ζητημα της αυξησης του εταιρικου φορου]. Για τον τεως ιδιαιτερη εκανε μαλιστα ιδιαιτερη αναφορα και για την εγκριση της μετατροπης της Εγνατιας σε παραρτημα, και στην δηλωση του κ. Ορφανιδη τον Απριλιο του 2011 οπου ουσιαστικα υποβαθμιζε τα κυπριακα ομολογα – ενώ για τα ελληνικα δεν ηταν ακομα σιγουρος για το αν θα γινοταν κουρεμα.

Δεν απεδωσε προσωπικες ευθυνες στον κ. Αναστασιαδη τοποθετωντας την αλλαγη του μνημονιου σε ένα πλαισιο στο οποιο ο νεος προεδρος βρεθηκε. Του απεδωσε πολιτικες ευθυνες παρα προσωπικες – και ηταν σε αυτό το πλαισιο συνεπης με την ευρυτερη του εμφαση. Ηταν όμως σαφης ότι με βαση τα τεκμηρια [δηλωσεις Σαρρη στην βουλη λ.χ.] το κουρεμα καταθεσεων ηταν γνωστο από τις 5 Μαρτιου.  Και σε αυτό πλαισιο διευκρινησε επισης το ότι η λεξη resolution από την οποια πιαστηκαν μερικοι, υπηρχε και σε αλλα μνημονια.

Και μια μπηκτη για τα ΜΜΕ και τα συμφεροντα των μερικων
Ο πρωην προεδρος όμως αφησε και μια σαφη μπηκτη για τα ΜΜΕ με αφορμη την αστεια οντως παραπλανηση την οποια προσπαθησαν να προωθησουν και για την παρουσιαση Δημητριαδη αλλα και για την ολη σταση τους:
«Είναι φανερό ότι μεταξύ ορισμένων ΜΜΕ, κατεστημένων και πολιτικών σκοπιμοτήτων η σχέση είναι στενή. Κι αυτό πέρα από τη στενή σχέση που ΜΜΕ έχουν με τις τράπεζες, οι οποίες μέχρι πρόσφατα αποτελούσαν το βασικό οικονομικό αιμοδότη τους. Σημειώνω απλά ότι σε περίοδο κρίσης, οι δύο βασικές τράπεζες της Κύπρου είχαν αυξήσει σημαντικά το κονδύλι για διαφήμιση.»
Είναι μια αμαρτια που δεν μπορουν να αγγιξουν – και μια αιτια που εξηγα τα πρωτοσελιδα μερικων.   






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου