1 Αυγ 2013

Όταν ο κ. Σαρρής καταφεύγει στη δημόσια παραπλάνηση: η τράπεζα του ζητούσε δημόσια στήριξη, η Ελλάδα ήταν εκλογικά ακυβέρνητη, και σύμφωνα με τα ΜΜΕ για τον κ. Σαρρή έφταιγε ο... Χριστόφιας




Ο κ. Σαρρής δίνει την εικόνα ευγενικού ανθρώπου. Από το περασμένο καλοκαίρι, όμως και ιδιαίτερα μετά την κατάθεση του στη διορισμένη επιτροπή την περασμένη βδομάδα, αποκάλυψε ένα μέρος του εαυτού που δεν τον τιμά. Όταν η Κεντρική Τράπεζα του ζήτησε, το περασμένο καλοκαίρι, να παραιτηθεί, φάνηκε - γιατί δεν το δήλωσε ο ίδιος δημόσια - να διαρρέει ότι ο λόγος για την παραίτηση του... ήταν γιατί δεν έδωσε δάνειο στην Ομόνοια. Ακολούθησε ο κ. Καρυδάς, ο ένας από τους δυο εμπλεκόμενους στην αγορά των ελληνικών ομόλογων το 2009-10, με πρωτοσέλιδο του Πολίτη να λέει ότι και αυτόν τον έπαυσαν διότι... η Ομόνοια. Το θεμα εμεινε για ένα διαστημα στο χωρο του χιουμορ. Ο κ. Σαρρής από τότε δεν το έθεσε δημόσια – και όταν παραιτηθηκε προσφατα από υπουργος αναφερθηκε στην διερευνηση των αιτιων της κρισης, αναγνωριζοντας και την δικη του συμμετοχη. Όταν ο κ. Πικής δοκιμασε να τον ρωτησει για το δάνειο που δεν πήρε η Ομόνοια,, ο κ. Σαρρής δεν είπε ότι αυτό ήταν η αιτία της παραιτησης του. Έτσι το ζητημα εμεινε ταυτισμενο με τις προσπαθειες αλλαγης θεματος απο τον Καρυδά. Και ο κ. Πικής έμεινε με τη σκιά – οτι οι ερωτησεις του εκφραζαν προκαταληψη.

Όμως, η πίεση γύρω από τον κ. Σαρρή πρέπει να ανεβαίνει, γιατί το επίπεδο στο οποίο φαίνεται να πέφτει τώρα, είναι θλιβερό. Διότι έχει ευθύνες. Και τώρα από την μια τα βάζει με τους γερμανούς και από την άλλη ψάχνει ευτελείς αναφορές για εσωτερική μετατόπιση. Θα μπορούσε κάποιος να τον πιστώσει ότι έκανε μια απλή αναφορά και το διόγκωσαν τα ΜΜΕ. Αυτό είναι γεγονός – μερικοί δημοσιογράφοι μοιάζουν λες και είναι σε υπηρεσία. Αλλά, δεν μπορεί να μην το περίμενε ο κ. Σαρρής, όταν έπαιζε με τέτοιο κλισέ. Διότι,ακριβώς, ξαναφάνηκε να εμπλέκεται σε κάτι ανάλογο τον περασμένο Αύγουστο. Ας δούμε το περιστατικό.

Το «τελευταίο καταφύγιο..» κάθε τραπεζίτη που θέλει να αποκρύψει τις ευθύνες του είναι το «φταίει ο Χριστόφιας»;
Κατά την διάρκεια της πρόσφατης παρουσίας του στην επιτροπή, ο κ. Σαρρής προσπάθησε να κατασκευάσει μια νέα φούσκα: ανάφερε ότι μια δήλωση του κ. Χριστόφια στις 21 Μαΐου 2012 είχε κακή επίδραση γιατί ο πρόεδρος αμφισβητούσε τη βιωσιμότητα της τράπεζας αφού είχε πει:
«Ο κ. Σαρρής τόνισε ότι οι δηλώσεις στις 21 Μαΐου του 2012 στην Βιέννη του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστοφια, ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να σώσει μια από τις μεγάλες τράπεζες της Κύπρου γιατί δεν ήταν βιώσιμη, είχαν αρνητικό αντίκτυπο, με αποτέλεσμα σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν μπορούσε να δανειστεί χρησιμοποιώντας ως εχέγγυα τα ομόλογα του ελληνικού ή του κυπριακού δημόσιου, την ώθησαν να χρειαστεί να αντλήσει μεγάλα ποσά μέσω ΕΛΑ.»
Φιλελεύθερος, σελ. 3, 26/7/2013]

Εδώ, είναι το πρώτο ενδιαφέρον σημείο, που αφορά την τάση των τραπεζιτών να απαιτούν δημόσια λογοκρισία. Ο κ. Σαρρής λέει απροκάλυπτα ότι ακόμα και όταν ήρθε η τράπεζα, την οποία επόπτευε να ζητήσει 1.8 δις, δηλαδή το ένα δέκατο σχεδόν του εθνικού εισοδήματος, ούτε και ο πρόεδρος δεν έπρεπε να το σχολιάζει. Τρία χρόνια συγκάλυψη δεν ήταν αρκετά. Ο κ. Σαρρής θα ήθελε να λογοκριθούμε για πάντα, για να υπάρχει πιθανότητα να γλιτώσει η τράπεζά του  - και να πληρώνουμε αδιαμαρτύρητα. Προφανώς, λοιπόν, εδώ υπάρχει μια ταξική διάσταση – κ. Χριστόφιας πληροφόρησε το κοινό τοπικά και διεθνώς ότι το πρόβλημα το είχαν οι τράπεζες και ότι το δημόσιο θα πλήρωνε για αυτό.
Σε αυτό το πλαίσιο, αν δεχτεί κάποιος την ρητορική των δηλώσεων, είναι πραγματικά άξιον απορίας γιατί δεν ρωτήθηκε ευθέως ο κ. Σαρρης για την δήλωση του στην προηγούμενη κατάθεση του όταν δήλωσε [ενδεχομένως ειλικρινά] ότι τα χρήματα δεν είναι ασφαλισμένα στις τράπεζες. Καλά μια τέτοια δήλωση τι μήνυμα έστελλε σε μια περίοδο που το τραπεζιτικό σύστημα, η έστω η τράπεζα Κύπρου, βρισκόταν υπό εξυγίανση;

Όμως υπάρχουν και τα τεκμήρια. Τί έγινε, λοιπόν, εκείνες τις μέρες του Μάη του 2012 και πώς επέδρασαν στην οικονομική κατάσταση της τράπεζας; Έλεγε ψέματα ο κ. Σαρρής για να καλύψει τις δικές του ευθύνες; Διότι ήταν η τράπεζα υπό την εποπτεία του, που ζητούσε σχεδόν το ένα δέκατο του εθνικού εισοδήματος, και ο λόγος ήταν οι εξελίξεις στην Ελλάδα και οι εκροές από εκεί, που ήταν άμεσο αποτέλεσμα των πράξεων/παραλείψεων του φίλου του, του κ. Ορφανίδη.
Παραθέτουμε στο τέλος του κειμένου τον πίνακα, τον οποίο έδωσε στη δημοσιότητα η Κεντρική Τράπεζα σε σχέση με την άνοδο του ΕΛΑ στη Λαϊκή – ο ΕΛΑ είναι ένα καλό βαρόμετρο για τις ανάγκες της τράπεζας και συζητήθηκε αρκετά - μυθολογικά και μη - και παρέπεμψε και ο κ. Σαρρής σε αυτό στην αναφορά του.

Ο ΕΛΑ ανέβηκε δραματικά στις 25 Μαΐου και όχι στις 22: ποιός μίλησε στις 24 Μαΐου, ή πώς λειτουργεί η μετατόπιση και τί λένε οι αριθμοί;
Σύμφωνα με τα στοιχεία στις 20 Απριλίου 2012, ο ΕΛΑ ήταν 3.8 δις και στις 23 Μαΐου 2012 ανέβηκε στις 4.1 δις. Η αύξηση είναι μικρή, του μεγέθους των 0.3 δις – τέτοιες διακυμάνσεις ήταν συνηθισμένες από το Σεπτέμβριο του 2011, που άρχισε η παροχή του ΕΛΑ στη Λαϊκή, όπως φαίνεται και από τον πίνακα. Αν υποθέσουμε, λοιπόν, ότι προσπαθούσαμε να μετρήσουμε κάποια επίπτωση από μια δήλωση στις 21 Μαΐου 2012, προφανώς, δεν υπάρχει.
Ας δούμε, όμως τώρα τί άλλο συνέβαινε εκείνη την περίοδο, που μπορεί να οδήγησε, όχι μόνο στην μικρή άνοδο στις 25/5, αλλά και στις πιο δραματικές ανόδους ακολούθως, οι οποίες οδήγησαν σε 40 μέρες τον ΕΛΑ σε διπλασιασμό.

Στις 6 Μαΐου 2012 έγιναν οι ελληνικές εκλογές και προέκυψε κενο στην διακυβερνηση αφου καμια παραταξη δεν φαινοταν να μπορει να σχηματισει κυβερνηση. Αν κοιτάξει κάποιος ως δείγμα τα πρωτοσέλιδα της Σημερινής, η οποία έχει ανοικτό online αρχείο, είναι χαρακτηριστικό το τί κυριαρχούσε τότε, όχι μόνο στην κυπριακή επικαιρότητα, αλλά και διεθνώς – και αυτά τα έβλεπαν και οι αγορές και όσοι ήθελαν να διαρρεύσουν κεφάλαια:

 Στις 18 Μαΐου 2012 εμφανίζεται η αναφορά στην προσφυγή της Λαϊκής για στήριξη: «Κρατική στήριξη προσφέρεται στην Λαϊκή Τράπεζα», Στις 19 Μαΐου 2012 - «Ευρωπαϊκό αλαλούμ για το μέλλον της Ελλάδας», 20 Μαΐου 2012 - «Με κομμένη την ανάσα» και 21  Μαΐου 2012 - «Τελευταία ευκαιρία οι εκλογές της 17 Ιουνίου»: οι τίτλοι αφορούν τις εξελίξεις στην Ελλάδα – με σαφώς δραματικούς τόνους. Στις επόμενες τέσσερις μέρες, τα πρωτοσέλιδα αφορούν στην Λαϊκή και κορυφώνονται στις 25 Μαΐου 2012 – όταν δηλαδή είχαμε την άνοδο του ΕΛΑ, έστω και κατά 0.3 δις: 22/5 - «Αχρωμάτιστους θέλει τους «πέντε» η βουλή» - 23/5 - «Παύση όλων των μελών θα ζητήσει η επιτροπή οικονομικών» - 24/5 - «Απέδωσε καρπούς το κομματικό παζάρι» - 25/5 - «Έκοβαν και έραβαν αλλά κανένας δεν λέει ποιοί». Και όπως αποκάλυψε και ο Φιλελεύθερος στις 24/5, ο κ. Φιλίππου είχε επιβληθεί από την τότε κυβερνώσα βουλή, παρά τις διαφωνίες της κυβέρνησης. Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι στις 24/5 - μια μέρα δηλαδή πριν μια άνοδο-εκτόξευση του ΕΛΑ - ο κ. Σαρρής είχε κάνει δηλώσεις, που έδειχναν σοβαρά προβλήματα στη Λαϊκή. Σύμφωνα με τη Σημερινή: «Δεν έφθαναν όλα τα άλλα, άνοιξε χθες και «εσωτερικό» μέτωπο στη Λαϊκή Τράπεζα, με τους νυν και τους τέως να αλληλοδιαψεύδονται και να επιρρίπτουν ευθύνες ο ένας στον άλλον. Τον «πόλεμο» άνοιξε δήλωση του Πρόεδρου του Δ.Σ. της Λαϊκής, Μιχάλη Σαρρή και του διευθύνοντος συμβούλου της Τράπεζας, Χρίστου Στυλιανίδη, οι οποίοι ανέφεραν ότι η μεγάλη έκθεση σε ελληνικά ομόλογα έγινε χωρίς την έγκριση του Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας.»
Αν ο κ. Σαρρής νομίζει ότι είναι πρόβλημα οι δηλώσεις, προφανώς θα πρέπει να δει ιδιαίτερα τις δικές του κινήσεις, που συμβαδίζουν σχεδόν ακριβώς με τις διακυμάνσεις του ΕΛΑ. Στις 25/5 - και ενώ τα πρωτοσέλιδα εστίαζαν στην επέμβαση της επιτροπής οικονομικών της βουλής, αλλά και στις δικές του δηλώσεις - ο ΕΛΑ εκτοξεύτηκε από το 4.1 στα 5.4 δις – ανέβηκε δηλαδή 1.3 δις.
Με δεδομένο ότι ο κ. Σαρρής είναι εμπλεκόμενος και προσπαθεί εμφανώς να αποφύγει τις ευθύνες του, ας δούμε την πιο τεκμηριωμένη αναφορά, που έχουμε.

Το πλαίσιο της ανόδου του ΕΛΑ: ελληνική ακυβερνησία και εκροές κεφαλαίων από την Ελλαδα
Η άνοδος το Μάιο, και ιδιαίτερα μετά στις 25/5, έχει αναλυθεί τεκμηριωμένα δυο φορές από το διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, που είναι ο μόνος που κινείται με στοιχεία σε αυτό το αλαλούμ των δηλώσεων μετατόπισης και συγκάλυψης:
1.  Εκείνο το μήνα…
«Λόγω της πολιτικής ρευστότητας στην Ελλάδα και τις διπλές εκλογές (Μάιος και Ιούνιος 2012) και των φημών περί πιθανής εξόδου της από το ευρώ, σημειώθηκαν  πολύ μεγάλες εκροές καταθέσεων από τα παραρτήματα της Λαϊκής Τράπεζας στην Ελλάδα ύψους 2 δις. Συνέπεια του γεγονότος αυτού ήταν η περαιτέρω αύξηση του ποσού που διοχετεύτηκε στην τράπεζα μέσω του μηχανισμού του ΕΛΑ.» [Φιλελεύθερος 1/4/2013, σελ 9]
Από τις 25/5, που έγινε σαφές ότι θα γίνονταν εκλογές, μέχρι τις εκλογές στις 17/6 αυξήθηκε ακόμα 1.6 δις
Στις 25/5 ηταν  5.4 δις  και στις 15/6 εγινε 7 δις
2. Υπήρχε, ταυτόχρονα, ένα επιπρόσθετο πρόβλημα, που αφορούσε την εξάπλωση της τράπεζας στην Ελλάδα και την εμπλοκή της με τα ελληνικά ομόλογα: «Τον Μάιο του 2012 υποβαθμίστηκαν τα καλυμμένα ελληνικά ομόλογα, τα οποία είχε στην κατοχή της η Λαϊκή Τράπεζα ύψους 1.2 δις»

Και μετά τις 25/6, η Τράπεζα Κύπρου κατάφερε το τελειωτικό κτύπημα με το να ζητήσει επίσης κρατική στήριξη , πυροδοτώντας τον μηχανισμό υποτίμησης και μπλοκαρίσματος της παροχής ρευστότητας από την ΕΚΤ – κάτι που οδήγησε και στην ντε φάκτο κρατικοποίηση της Λαϊκής.

Ποιά είναι το προβλήματα του κ. Σαρρή: από την συγκάλυψη του Ορφανίδη, στις προσωπικές του ευθύνες  και τη δημόσια παραπλάνηση
Οι προσπάθειες του κ. Σαρρή περιστρέφονται γύρω από 3 άξονες: την αποφυγή της προσωπικής του ευθύνης για τη Λαϊκή, την προσπάθεια συγκάλυψης των προβλημάτων που δημιούργησε ο κ. Ορφανίδης με την μετατροπή της Εγνατίας σε υποκατάστημα, και τη συγκάλυψη του δικού του ρόλου στις αποφάσεις για το κούρεμα. Ο κ. Σαρρής υπήρξε κοντά στα γεγονότα σε όλα τα κομβικά σημεία – φέρεται να εισηγήθηκε τον κ. Ορφανίδη για διοικητή, ήταν επικεφαλής όταν έγινε η μετατόπιση στη διοίκηση της Λαϊκής επί Βγενόπουλου, και ακολούθως ήταν εκεί και στην πρώτη τράπεζα που ζήτησε στήριξη, αλλάκαι το Μάρτη του 2013.

Όσον αφορά στις προσωπικές ευθύνες, υπάρχουν δύο τουλάχιστον στοιχεία που δείχνουν τη δυσκολία του κ. Σαρρή να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα – και καλύπτεται πίσω από προστατευτικές καταθέσεις, όπως με τον κ. Πική. Τον Αύγουστο του 2012, όταν παραιτήθηκε, ένας από τους λόγους που αναφέρθηκαν ήταν ότι συμμετείχε στο ΔΣ εταιρειών. Αυτό δεν το διέψευσε- μάλιστα ο κ. Ορφανίδης παραδέχτηκε ότι τέθηκε θέμα και από την Κεντρική, το οποίο βέβαια δεν το προχώρησε. Είναι εύκολο να μιλά κάποιος για διαπλοκή – αλλά, όταν ένας διορισμένος επικεφαλής μιας τράπεζας, έχει και άλλα συμφέροντα, τί σημαίνει; Ουσιαστικά, αυτή είναι η λογοκριινομενη ερώτηση που προσπαθεί να αποφύγει.
Όμως, ο κ. Σαρρής ξέρουμε ότι δεν αποφεύγει να αφήσει να αιωρούνται παραπλανητικές φήμες και ψέματα, από ένα άλλο γεγονός στο οποίο κάνει ότι δεν βλέπει: τον Ιούλιο 2012, ενώ ήταν επικεφαλής ακόμα της Λαϊκής, ο ΕΛΑ είχε φτάσει το 9.6 δις. Ενώ όταν ανέλαβε το υπουργείο οικονομικών το 2013, ήταν 9.2 - Φεβρουάριος - με 9.4 - Μάρτιος. Άρα οι δικαιολογίες ότι ο κ. Αναστασιάδης δεν ήξερε για τον ΕΛΑ είναι αστείες. Ο κ. Σαρρής δεν του είπε ότι ήταν τόσος ο ΕΛΑ – ακόμα και αν παραβλέψουμε ότι για τον ΕΛΑ είχε γράψει και επιστολή ο κ. Αναστασιάδης τον Νοέμβριο; Δεν ήξερε από τότε, ότι υπήρχε αυτό το ποσό; Γιατί, λοιπόν, δεν σχολίασε ποτέ το ψέμα ότι τάχα μου διογκώθηκε ο ΕΛΑ,  κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων ή ότι ο νέος πρόεδρος δεν ήξερε;
Από εκεί και πέρα, η προσπάθεια του κ. Σαρρή φαίνεται να έχει ως σκοπιμότητα να μεταφέρει τη συζήτηση μακριά από την πηγή των προβλημάτων, που οδηγεί στον φίλο του τον κ. Ορφανίδη – στην άδεια για «μετατροπή της Εγνατίας σε υποκατάστημα», όπως ειπώθηκε και κατά τη διάρκεια της κατάθεσης του κ. Φιλίππου, που ακολούθησε τον κ. Σαρρή. Αυτή η μετατροπή, που εγκρίθηκε τον Μάρτη του 2011 επέτρεπε τη χωρίς έλεγχο διαρροή κεφαλαίων προς την Ελλάδα – προφανώς, έτσι έγιναν και οι εκροές των 2 δις.

Τη Δευτέρα, είχαμε και ανακοίνωση της Γερμανικής πρεσβείας,  η οποία έγινε ένας από τους στόχους του κ. Σαρρή. Στην ανακοίνωση ήταν σαφής η αναφορά ότι η απόφαση για κούρεμα και των καταθέσεων κάτω των 100,000 ήταν απόφαση της κυπριακής κυβέρνησης. Το απέκρυψε και αυτό ο κ. Σαρρης.

Τελικά, το ερώτημα είναι – αν παραπλανεί ακόμα και όταν έχει να αντιμετωπίσει φιλικές ερωτήσεις, τότε είναι άξιον απορίας πόσα συγκαλύπτει ακόμα ο κ. Σαρρής και το κύκλωμα, που τον προστατεύει ή καποιουςι τους προστατεύει.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΚΡΟΩΝ ΕΛΑ:Σεπτέμβριος 2011 – Ιούλιος 2012 – Μάρτιος 2013*

Ημερομηνία                           Ποσό ΕΛΑ                        Ευρύτερες  Εξελίξεις
27/9
300 εκατ.
Έναρξη άντλησης από ΕΛΑ
20/10
2.5 δις

30/11
3.3 δις

18/1/2012
3.7 δις

24/2
4.5 δις

19/3
4 δις

20/4
3.8 δις

23/5
4.1 δις



Ελληνικές εκλογές 6/5 οδηγούν σε σενάριο ακυβερνησίας -  στις 20 ξεκαθαρίζει ότι η χώρα πάει για νέες εκλογές
..προσφυγή της Λαϊκής για στήριξη..έντονη δημόσια συζήτηση στις 22-23/5 για την παρέμβαση της Βουλής στο θέμα.
25/5
5.4 δις

29/5
5.7 δις

1/6/
5.9 δις

7/6
6.2 δις
Έγιναν οι νέες εκλογές στην Ελλάδα χωρίς ξεκάθαρο νικητή
12/6
6.4 δις

13/6
6.7 δις

15/6
7 δις

19/6
7.2 δις

27/6
8.02 δις
Στο τελος Ιουνιου ανακοινώνει και η Τράπεζα Κύπρου ότι χρειάζεται στήριξη και μετά την υποβαθμιση η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν αποδέχεται τα κυπριακά ομόλογα – υποχρεώνοντας την χώρα να ενταχθεί στον μηχανισμό στήριξης
3/7
9.62 δις
Κρατικοποίηση Λαϊκής
22/2/2013
9.2
Περίοδος προεδρικών
12/3
9.4


*Ολοκληρος ο πινακας δημοσιευτηκε στον Φιλελευθερο, σελ. 11, 30/4/2013. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου