16 Αυγ 2013

«Ιστορική, ενεργειακή συμμαχία» Κύπρου-Ελλάδας-Ισραήλ


Διατηρήσαμε τον τίτλο που επικράτησε στα ΜΜΕ για το θέμα για να τον σχολιάσουμε. Πρόκειται σίγουρα για μια ακόμα συμφωνία που επιβεβαιώνει την στροφή προς το Ισραήλ της Κύπρου και της Ελλάδας. Η επιλογή της λέξης συμμαχία  αντί άλλης πχ συμφωνίας, συμφώνου συνεργασίας κλπ  υπονοεί την επιθυμία ( ή και την προετοιμασία της κοινής γνώμης) για στρατιωτική συνεργασία. Είναι γεγονός ότι πρόκειται για μια ιστορική στροφή των δύο χωρών προς το Ισραήλ που σημαίνει παρά τις όποιες διπλωματικές διαψεύσεις και μια αποστασιοποίηση από αρκετές αραβικές χώρες την οποίας την έκταση θα δείξουν τα επόμενα χρόνια. Η αποστασιοποίηση αυτή τονίζεται περισσότερο αν συνυπολογίσει κανένας την φιλο- παλαιστινιακή  στροφή της Τουρκίας των τελευταίων χρόνων. Σε αυτή τη διαδικασία θα πρέπει κανένας (ιδιαίτερα στην ταραγμένη περιοχή μας) να υπολογίζει όχι μόνο τις θέσεις των κυβερνήσεων αλλά και των κινημάτων. Να υπενθυμίσουμε ότι οι τουρκο - ισραηλινές σχέσεις καταποντίστηκαν όταν οι ισραηλινοί σκότωσαν Τούρκους ειρηνιστές που επέβαιναν στο σκάφος Μαβί – Μαρμαρά. Η Κυπριακή Κυβέρνηση είχε τότε αρνηθεί τον ελλιμενισμό στη Λάρνακα του στολίσκου της ειρήνης που έπλεε προς Γάζα, και τα πλοία στάθμευσαν στην κατεχόμενη Αμμόχωστο. Ας υπενθυμίσουμε επίσης μια μικρή είδηση που πέρασε ασχολίαστη πριν λίγους μήνες.
Μια ομάδα από οικογένειες Παλαιστινίων έφυγε από τη Λάρνακα και ζήτησε άσυλο στα κατεχόμενα καταγγέλλοντας   ρατσιστικές συμπεριφορές που δέχτηκαν στη Λάρνακα. ( είχαν διαρρεύσει στον τύπο κακοποιήσεις Παλαιστινίων μαθητών τα τελευταία χρόνια ). Αυτά είναι ίσως μικρά γεγονότα αλλά σιγά σιγά λειτουργούν συσσωρευτικά. Οι καλές σχέσεις ελληνοκυπρίων Παλαιστινίων έχουν αρχίσει να ξεφτίζουν. Ποιος θυμάται στην Κύπρο ότι πρέπει να έχει και η Γάζα ΑΟΖ;
Ενώ λοιπόν από τη μια είναι γεγονός ότι η προσέγγιση Ισραήλ Κύπρου και Ελλάδας είναι νέο δεδομένο για την περιοχή από την άλλη κάθε φορά που ακούμε για ιστορικές συμφωνίες (..και δόγματα) θα πρέπει να υπενθυμίζουμε πολιτικές όπως το ενιαίο αμυντικό λεγόμενο δόγμα, την μεραρχία του Κληρίδη, τους S300 και γενικά διάφορες πολιτικές εξαπάτησης των πολιτών  που φανάτισαν  και εξαπάτησαν τον κόσμο την ώρα που επιχειρηματίες και πολιτικοί έστηναν οικονομικές κομπίνες και περιουσίες.
Μέρος των ΜΜΕ χρησιμοποιεί την προσέγγιση Ελλάδας Κύπρου Ισραήλ ως ένα νέο αμυντικό δόγμα.  Υπάρχουν μερικοί που το υποστηρίζουν ως μία  συμμαχία μη μουσουλμανικών κρατών (και εναντίον της Τουρκίας μάλιστα). Πρόκειται για οφθαλμοφανώς απλοϊκή τοποθέτηση. Κατ αρχήν οι όποιες συμφωνίες έχουν γίνει με το Ισραήλ είναι σε μεγάλη απόσταση από μια πλήρη πολιτική και στρατιωτική συμφωνία και μετά είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ένα σύστημα ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο χωρίς την Τουρκία και την Αίγυπτο.
Επίσης είναι καιρός να γίνει αντιληπτό ότι οι όποιες κρατικές συμφωνίες και πολιτικές ή άλλες επιλογές  θα πρέπει να συνυπολογίζουν εκτός από τους συνήθεις παίκτες και την Τρόικα αλλά και τις εταιρείες που ασχολούνται με την ανόρυξη και διακίνηση υδρογονανθράκων οι περισσότερες των οποίων είναι από μόνες τους ισχυρότερες από τη Κύπρο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου