12 Αυγ 2013

ΔΙΕΘΝΗ - Σχόλια: Ολλανδία και αμφισβήτηση της Ε.Ε - η ήττα των δυτικών στην Ζιμπάμπουε - Αυστραλία, εκλογές, ΜΜΕ και το χρήσιμο χρέος - Πολιτική της πληροφορίας



  • Κύπρος - Ολλανδία συμμαχία: εμείς θέλουμε να φύγουμε από το ευρώ, εκείνοι από την Ε.Ε. Η Κύπρος μπορεί να έχει το πιο ψηλό ποσοστό αμφισβήτησης του ευρώ, αλλά και η Ολλανδία δεν πάει πίσω. Σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση, υπάρχει διχασμός για παραμονή στην Ε.Ε. – με 39% να είναι υπέρ και 39% εναντίον. Η Ολλανδία ήταν στο κλαμπ των φιλογερμανών και της σκληρής λιτότητας και της αυστηρής τήρησης του 3% στο έλλειμμα. Τώρα, όμως, η κρίση σκαρφαλώνει και βόρεια – έτσι η Ολλανδία δεν κατάφερε να πιάσει το όριο του 3% για το έλλειμμα, ενώ η ανεργία ανεβαίνει προς το 7% και βρίσκεται σε ύφεση για 6ο συνεχές εξάμηνο - σύμφωνα με τα στοιχεία του Economist. Οπότε, τώρα ο Ο. Ρεν τους επισκέφθηκε και τους είπε ότι πρέπει να περικόψουν ακόμα 6 δις, το 2014. Οι απαιτήσεις έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και έχουν οδηγήσει σε κατάρρευση την κοινωνική συμφωνία [social accord] του περασμένου Απρίλη ανάμεσα στους κοινωνικούς εταίρους - κυβέρνηση, συνδικάτα, επιχειρηματικοί σύνδεσμοι – κοίτα να δεις που το κυπριακό μοντέλο είναι τελικά το μοντέλο του πυρήνα. Οι συντεχνίες έχουν αποχωρήσει από τη συμφωνία και απειλούν με κινητοποιήσεις. Αλλά, όπως παρατηρεί και Economist, το πιο εντυπωσιακό είναι ότι και ο επικεφαλής του πιο ισχυρού επιχειρηματικού λόμπι διαφώνησε δημόσια με τις περικοπές. Κοίτα να δεις. Εκτός από την δική τους εμπειρία, μπορεί να έμαθαν οι ευρωπαίοι αστοί και από τα φιάσκο των κύπριων αστών, οι οποίοι έσπρωξαν την χώρα πρώτα στον μηχανισμό στήριξης με την τράπεζά τους το 2012 και μετά ζητούσαν μανιωδώς λιτότητα μέσα από τα ΜΜΕ τους. Όλα εδώ πληρώνονται. Και είναι καιρός και οι συντεχνίες, που στο κάτω κάτω προειδοποιούσαν ότι απότομη λιτότητα θα οδηγούσε σε χειρότερη ύφεση, να διεκδικήσουν τη φωνή της λογικής. Μέχρι και ο Πισσαρίδης φαίνεται να το καταλαβαίνει πια.

  • Κέρδισε ο Μουγκάμπε και το κόμμα του στην Ζιμπάμπουε. Ή, όπως το κατέγραψε το blogAngry Arab News”, «Έχασε ο Λευκός» και τα δυτικά ΜΜΕ άρχισαν την εκστρατεία, περιμένοντας να στηρίξουν την αποσταθεροποίηση. Το BBC και Euronews έδειχναν τις ανακοινώσεις μόνο της αντιπολίτευσης. Όταν και οι δυο αφρικάνικες επιτροπές παρακολούθησης των εκλογών πιστοποίησαν ότι ήταν «δίκαιες και ειρηνικές», μεταδόθηκε και αμέσως μετά πάλι τα ίδια. Στο BBC υπήρχε και ένα ανώνυμο ημερολόγιο από τη Ζιμπάμπουε – με ενδιαφέρουσες παραδρομές του λόγου. Έτσι, μας έλεγε ότι ο/η συγγραφέας δεν υποστήριζε αυτούς που ήθελαν να πάρουν τις επιχειρήσεις άλλων, και ότι αντίθετα υποστήριζε να μπορεί να πάρει δάνεια για να αναπτύξει την επιχείρησή του/της. [http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-23554107]. Μια παλιά γνωστή ταξική ιστορία λοιπόν – οι κακοί φτωχοί [μαύροι] και οι καλοί [λευκοί κατά προτίμηση, αλλά όχι αποκλειστικά] επιχειρηματίες. Για αυτό, όλες οι αναφορές από τη Ζιμπάμπουε είχαν ατάκες του στυλ δικτατορία και καταστροφή της οικονομίας. Τώρα, τί δικτατορία είναι με την αντιπολίτευση να βρίζει τον Μουγκάμπε ως δικτάτορα είναι άλλο θέμα. Αλλά στο οικονομικό ζήτημα το πρόβλημα [ταξικό και φυλετικό], πάει πίσω στην στρατηγική [για την χώρα, αλλά και για το κόμμα του] κίνηση του Μουγκάμπε πριν λίγα χρόνια να ενθαρρύνει την κατάληψη της γης των λευκών μεγαλοϊδιοκτητών γης. Και το ότι η Νότια Αφρική έδωσε αμέσως στήριξη στην νίκη του Μουγκάμπε, είχε να κάνει και με το ότι ανάλογα αιτήματα εμφανίζονται και στην νότια Αφρική πια. Αλλά, επίσης, η αναδυόμενη μεγάλη δύναμη της Αφρικής πήρε το μάθημα της από την εισβολή στη Λιβύη και έτσι καθορίζει από μόνη της το πλαίσιο – πριν προλάβουν οι δυτικοί να αποφασίζουν ποιός είναι ο λαός και ποιοί όχι σε μια αφρικάνικη χώρα.

  • Εκλογές στην Αυστραλία: Όταν τα ΜΜΕ παίρνουν θέση στο βάθος υπάρχουν οικονομικά συμφέροντα. Η εφημερίδα με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία βγήκε με πρωτοσέλιδο ενάντια στους εργατικούς. Ανήκει στον Μέρντοκ. Μέχρι εδώ, θυμίζει Φιλελεύθερο – απλώς η ελληνοκυπριακη εφημερίδα με την μεγάλη κυκλοφορία, δεν είναι τόσο απροκάλυπτη: κάνει τη δουλεία της πιο έμμεσα με τα πρωτοσέλιδα, τις πινέζες-καρτούν και τα επαναλαμβανόμενα σχόλια. Όμως, υπάρχει και ένα υπόστρωμα Χάσικου. Η βασική διαμάχη ανάμεσα στην επιχείρηση του Μέρντοκ και την κυβέρνηση έχει να κάμει με το ευζωνικό δίκτυο, το οποίο προωθεί η κυβέρνηση και η «επιχείρηση» - όπως οικογενειακή επιχείρηση και Βέλιστερ - δεν θεωρεί προς το συμφέρον της. http://www.france24.com/en/20130806-murdoch-doesnt-like-us-says-australian-pm
  • Κατά τα άλλα, η συζήτηση για το χρέος είναι πιο ανοικτή στην Αυστραλία. Δήλωση του επικεφαλής της Εθνικής Τράπεζας της Αυστραλίας [National Australia Bank]. «Η Αυστραλία έχει πρόβλημα χρέους. Δεν έχουμε αρκετό χρέος… Εάν συνεχίσουμε να έχουμε αυτή τη συζήτηση, που εισηγείται ότι όλο το χρέος είναι κακό, και όχι μια συζήτηση για την παραγωγική χρήση του χρέους, τότε απλά δεν θα μπορέσουμε να χρηματοδοτήσουμε τις υποδομές που θα χρειαστούμε για να αναπτυχθούμε στο μέλλον.» Τυχεράκιας. Δεν είναι στην ευρωζώνη, όπου η αδυναμία ομοσπονδιακής ολοκλήρωσης μετατράπηκε σε ένα καθεστώς επιβολής λιτότητας σε όλους, πλην των γερμανών.  http://rt.com/business/sydney-debt-deficit-30billion-944/

  • Ο πόλεμος της πληροφορίας. Ο Ομπάμα δεν θα συναντηθεί με τον Πουτιν, λέει, γιατί η Ρωσία έδωσε άσυλο στον Snowden. Καλά αν ήταν Ρώσος ο Snowden δεν θα ήταν αγωνιστής της ελευθερίας; Εδώ ακόμα και μερικοί οι ρεπουμπλικάνοι τον θεωρούν ήρωα που προειδοποίησε για την παραβίαση των άτοκων δικαιωμάτων. Αλλα ο Ομπάμα πρέπει να προστατεύσει το μαγαζί του. Έτσι και ο πανικός για επίθεση της Αλ Κάιντα, είναι βολικός – δεν είναι σαν να λέει ότι «τελικά ευτυχώς που παρακολουθούμε τα τηλεφωνά διεθνώς;» Θα δείξει. Πάντως η Αλ Κάιντα στη Συρία κατηγορείται για σφαγή Κούρδων αμάχων – οι ΗΠΑ μπορεί να προσπαθούν να αποστασιοποιηθούν τελευταία, αλλα με τόσα δίκτυα παρακολούθησης, δεν ήξεραν ότι για δυο χρόνια ήταν σύμμαχοι της Αλ Κάιντα στη Συρία; Όπως και στη Λιβύη;




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου