12 Αυγ 2013

Διορισμένη επιτροπή: Τελικά, άνοιξε και το θέμα της καθόδου του Βγενόπουλου, ειπώθηκε ξανά ότι ο ΕΛΑ ήταν γνωστός, αλλά η κατάθεση Τσολάκη κρύφτηκε στις μέσα σελίδες



[Εισαγωγικη αναφορα: το κειμενο αφορα τις καταθεσεις της προηγουμενης εβδομαδας [πριν τις 7/8] και δεν συμπεριλαμβανει την καταθεση Χριστοδουλου και το νεο θεμα το οποιο προεκυψε με ενδεχομενη οικογενειακη διασυνδεση με την καθοδο Βγενοπουλου στην Λαικη.
http://www.politis.com.cy/cgibin/hweb?-A=242845&-V=articles
Το θεμα και οι προεκτασεις του θα αναλυθει σε επομενη εκδοση. Οσα ομως εγιναν και την προηγουμενη εβδομαδα, δειχνουν και μερικες ενδιαφερουσες τασεις. 
Δ.Α.]

Όπως παρατήρησαν, ήδη, αρκετοί σχολιογράφοι, στην επιτροπή φαίνεται να ζητούνται απόψεις, παρά να υποβάλλονται δύσκολες ερωτήσεις. Αυτό είναι μόνο εν μέρει αλήθεια. Η επιτροπή πίεζε πρώην υπουργούς όπως τον Κ. Καζαμία, ενώ χάιδευε μερικούς όπως τον κ. Σαρρή. Ανάλογα συμπεριφέρθηκε και στον κ. Καρυδά. Με τον κ. Ηλιάδη ήταν η πρώτη φορά, που έγινε μια προσπάθεια για κάποια πίεση σε τραπεζίτη. Αν μάλιστα αναλογιστεί κάποιος αυτό το κλίμα στην επιτροπή, αλλά και τη σαφή - σχεδόν σε υπηρεσία - μονομερή έμφαση των ανταποκρίσεων, είναι αξιοσημείωτο το κλίμα δυσφορίας με τους τραπεζίτες, που έχει απλωθεί στην κοινωνία. Διότι οι εφημερίδες έκαναν ότι μπορούσαν να τους συγκαλύψουν και τότε και τώρα. Η περίπτωση Καρυδά, όπως και Σαρρή, δυο ατόμων με άμεση εμπλοκή στα προβλήματα των δυο τραπεζών, των οποίων οι καταθέσεις προβλήθηκαν με έμφαση στην κριτική στην... προηγούμενη κυβέρνηση, ήταν χαρακτηριστικές.

Ο Λαζαρίδης στα μαλακά και ο Τσολάκης στη λογοκρισία των εσωτερικών σελίδων – σιγά που θα έχουν και πρωτοσέλιδα με σκάνδαλα στην Τράπεζα Κύπρου
Την περασμένη βδομάδα κατέθεσε ο κ. Λαζαρίδης, ο οποίος, βέβαια, αποποιήθηκε κάθε ευθύνη για τη σταδιακή ανάληψη της εξουσίας στην Λαϊκή από τον κ. Βγενόπουλο. Και εδώ ακούστηκαν κριτικά σχόλια ότι ουσιαστικά δεν ρωτήθηκε ο κ. Λαζαρίδης για το κύκλωμα μέσα από το οποίο γίνονταν οι υπόγειες συναλλαγές – και το οποίο έγινε γνωστό (και για πολιτικούς λόγους στη Δύση) με αφορμή τη διακίνηση των γιουγκοσλαβικών κεφαλαίων τη δεκαετία του 1990. Αφορά βέβαια το θέμα της περιόδου, που καλύπτει η επιτροπή – και είναι σαφές ότι και όσοι έκαναν το διορισμό, αλλά και ενδεχομένως μέλη της επιτροπής, δεν θέλουν να αγγίξει τα δυο προηγούμενα τραπεζιτικά σκάνδαλα: αυτό του χρηματιστηρίου και αυτό της φούσκας των ακίνητων. Στο χρηματιστήριο, θα πρέπει να καταθέσει και ο κ. Αυξεντίου, όποτε δυσκολεύει το κλίμα για την ελίτ. Η μετακίνηση των υπόγειων κεφαλαίων είναι ανάλογο ζήτημα – δεν αφορά μόνο τα γιουγκοσλαβικά κεφάλαια, αλλά και μίζες διάφορων ειδών. Και αφορά την πολιτική ελίτ. Το ότι εμπλέκεται το γραφείο Τ. Παπαδόπουλου είναι ένα δεδομένο. Αλλά δεν είναι και το μόνο.

Η διάθεση των ΜΜΕ, πάντως, για συγκάλυψη όσο γίνεται των τραπεζιτικών σκανδάλων φάνηκε και με την κατάθεση του κ. Τσολάκη, ο οποίος έκανε και την έρευνα για την αγορά των ελληνικών ομόλογων στην Τράπεζα Κύπρου. Ξαφνικά, η ανταπόκριση στο Φιλελεύθερο κρύφτηκε στις τελευταίες σελίδες [σελ. 17]. Δεν βόλευε. Δεν είπε κάτι για να φτιαχτεί κλίμα για τη δημοσιογραφική παραγγελία "φταίνε οι τάδε κλπ".

Οι ήπιες βόμβες του Σταυρινάκη:  φυσικά και ήξερε η αντιπολίτευση/νυν κυβέρνηση για τον ΕΛΑ, και ο κ. Σαρρής διαπραγματευόταν ο ίδιος την πώληση των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα – και τα ΜΜΕ δεν μπορούσαν να ακούσουν και πάλι
Την Τρίτη 6 Αυγούστου κατέθεσε ο κ. Σταυρινάκης. Η κατάθεση του περιλάμβανε μια ευρεία αναφορά σε υποθέσεις – ξεκινώντας από το 2006 και την κάθοδο Βγενόπουλου. Εκεί το θέμα έμεινε κάπως μετέωρο, γιατί και πάλι η επιτροπή φάνηκε να μην έχει τα σχετικά στοιχεία  για τις απαντήσεις του κ. Χριστοδούλου, του τότε επικεφαλής της Κεντρικής. Το θέμα αφορούσε το πώς η Κεντρική ανέχτηκε τη σταδιακή ανάληψη του έλεγχου της τράπεζας, μέσα από διάφορα πακέτα μετοχών, που έλεγχε ο κ.Βγενόπουλος. Φάνηκε να υπάρχει ένα κενό στην εποπτεία. Και με δεδομένη την έρευνα σε βάρος του κ Χριστοδούλου -την οποία βέβαια τα περισσότερα ΜΜΕ προσπαθούν να συγκαλύψουν - φαίνεται ότι σε εκείνο τον τομέα υπήρξε κάτι που αξίζει να διερευνηθεί. Ήδη μέχρι και η ΜΟΚΑΣ αποφάσισε τελικά να ασχοληθεί με το θέμα. Αλλά και η ΜΟΚΑΣ είναι, πια, ένα πρόβλημα που από μόνο του, που αξίζει διερεύνηση – μέχρι πριν λίγες βδομάδες δεν έβλεπε πρόβλημα λ.χ.
Το άλλο ζήτημα, το οποίο τεκμηρίωσε ο κ. Σταυρινάκης, ήταν ουσιαστικά ότι όλοι ήξεραν για τον ΕΛΑ, μετά τον Ιούλιο του 2012. Και φυσικά και η νυν κυβέρνηση – η οποία επικαλέστηκε μάλιστα τον ΕΛΑ της Λαϊκής τον Νιόβρη. Και υπήρχε σαφής μετάθεση της ημερομηνίας για τερματισμό του ΕΛΑ από τον Ιανουάριο στις 21 Μαρτίου. Άρα και οι αναφορές για εκβιασμό στο Γιούρογκρουπ της15ης Μαρτίου ήταν παραπλανητικές. Η κυβέρνηση με τον κ. Σαρρή ως υπουργό οικονομικών, ο οποίος ήταν επικεφαλής της Λαϊκής Τράπεζας, όταν ο ΕΛΑ είχε ξεπεράσει τα 9 δις, φυσικά και ήξερε. Άρα δεν υπήρχε εκβιασμός εκείνο το βράδυ – υπήρχαν δεδομένα. Μια συμφωνία για bail out 17 δις, που ανέμενε υπογραφή με μόνη διάφορα το ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων σε σχέση με την έκθεση της PIMCO. Το γιατί η κυβέρνηση επέλεξε το κούρεμα παραμένει άγνωστο –  αφού συγκαλύπτεται με τις αστείες δικαιολογίες ότι δεν ήξερε για τον ΕΛΑ  κλπ.
Το άλλο σημαντικό τεκμήριο ότι η πιστοποίηση ότι ο κ. Σαρρ;hς ήταν στην Κεντρική Τράπεζα, όταν γίνονταν οι διαπραγματεύσεις για την πώληση των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα. Ένα σημαντικό τεκμήριο, το οποίο, προφανώς, ο κ. Σαρρής δεν ανέφερε στην κατάθεση του.
Τα ΜΜΕ την επομένη, βέβαια, δεν μπορούσαν να αναιρέσουν τα παραμυθία μηνών – και έτσι επανέλαβαν το σενάριο ότι η Κεντρική και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα προειδοποιούσαν για το μνημόνιο. Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι το μνημόνιο ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο. Το θέμα είναι ποιοί και γιατί δεν το υπέγραφαν στην Ευρώπη. Και γιατί μερικοί στην Κύπρο καμώνονταν ότι δεν ήξεραν. Η κ. Ταραμουντά στο Φιλελεύθερο λ.χ. αυτήν την φορά αναγνώρισε, τελικά, ότι ήξερε «και η τότε αντιπολίτευση» - δηλαδή η κυβέρνηση, που ανέλαβε στις αρχές Μαρτίου. Είναι μια πρόοδος αυτή η παραδοχή. Από εκεί και πέρα, όμως, το ζητούμενο παραμένει: πώς βρέθηκε η Λαϊκή στα πρόθυρα κατάρρευσης την άνοιξη, ποιές ήταν οι υποχρεώσεις της στην Ευρώπη από το Δεκέμβριο του 2011 - από τότε έφτασαν τα 9 δις όπως είπε ο κ. Φιλίππου - και τί μπορούσε να γίνει με αυτά τα δεδομένα. Να αφεθεί να καταρρεύσει; Γιατί δεν υποστηρίχθηκε κάτι τέτοιο δημόσια; Αλλά επιτρεπόταν ο δημόσιος διάλογος για το θέμα; Ποιοί προβληματίστηκαν ότι στην επιτροπή οικονομικών  προήδρευε άτομο με σαφή διαπλεκόμενα συμφέροντα με τη συγκεκριμένη τράπεζα; Το ότι η επιτροπή δεν θα διερευνήσει, τελικά, το μεγάλο κεφαλαίο της χειραγώγησης και της συγκάλυψης από τα ΜΜΕ είναι από μόνο του ένα σκάνδαλο.

Ώστε ήταν φιλαράκια και τα κανόνιζαν μέσω τηλεφώνου οι Ηλιάδης και Ορφανίδης; [Τα ΜΜΕ δυσκολεύτηκαν να δουν την προέκταση και σιώπησαν υπάκουα και πάλι]
Την Τρίτη, κατέθεσε ένα ακόμα μέλος της Κεντρικής, ο κ. Πουλλής, που φάνηκε να επιβεβαιώνει τις φήμες που είχε διαρρεύσει η Καθημερινή για τις σχέσεις Ηλιάδη –  Ορφανίδη.  Όταν η Κεντρική έστειλε  οδηγία για τα ελληνικά ομόλογα το Μάρτιο του 2010, «όλες οι τράπεζες εκτός της Κύπρου απάντησαν γραπτώς, δήλωσε και πρόσθεσε ότι αργότερα πληροφορήθηκε από τον τότε διοικητή Αθανάσιο Ορφανίδη πως η Τράπεζα Κύπρου «δεσμεύτηκε να σταματήσει την επένδυση στα ομόλογα» ύστερα από τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον ανώτατο εκτελεστικό διευθυντή της Τράπεζας Κύπρου, Ανδρέα Ηλιάδη.» [φιλελεύθερος, 7/8/2012, σελ. 11]
Από αυτήν τη αναφορά προκύπτουν, ήδη, ενδιαφέροντα στοιχεία:

  1. Η Τράπεζα Κύπρου είχε προνομιακό καθεστώς, αφού δεν απάντησε γραπτώς. Γιατί; Και σε ποιούς άλλους τομείς επεκτεινόταν αυτό το καθεστώς; Στην περίπτωση της αγοράς της Uniastrum υπήρξε σχετικό τηλεφώνημα;
  2. Ο κ. Ορφανίδης θεωρούσε ότι σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα μπορούσε να βασίζεται σε προφορική διαβεβαίωση; Δεν εξηγήθηκε τί έγινε μετά, αφού οι αναφορές έλεγαν για αγορά ομόλογων μέχρι τον Απρίλιο.

Υ.Γ. Η κλήση του τέως και νυν προέδρου και διοικητή της κεντρικής είναι κάπως παράδοξη χρονικά – ιδιαίτερα αν λάβει κανείς υπό όψιν ότι ο κ. Πικης έχει μια ιστορία για την σχέση τύπου και δικαστών [η του ίδιου]. Αν ήταν με χρονολογική σειρά αρμοδιότητας τότε αφού για τους προέδρους η χρονολογική σειρά είναι Χριστοφιας - Αναστασιαδης [πρώην – νυν] τότε για τους διοικητές λογικά θα έπρεπε να είναι Ορφανιδης - Δημητριάδης [πρώην – νυν]. Γιατί τότε ο κ. Ορφανιδης [πρώην] είναι μετά τον κ. Δημητριάδη αλλα και τον κ. Χριστοφια;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου